ECHOES of the Skin - 2 รอยเปื้อนและสัญญา โดย ค่าน้ำโยเกิร์ตโซดา @Plotteller

เมื่อความสมบูรณ์แบบ เริ่มแตกร้าวเพราะใครบางคน และ... เขากลับหลงใหลในรอยร้าวนั้น

ECHOES of the Skin - 2 รอยเปื้อนและสัญญา โดย ค่าน้ำโยเกิร์ตโซดา @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

ชาย-ชาย,นิยายวาย,BL,BoyLove,ดาร์กโรแมนซ์,นิยายผู้ใหญ่,พระเอกคลั่งรัก,ความสัมพันธ์เป็นพิษ,psychological,toxiclove,slowburn,ดราม่าจิตวิทยา,จิตรกร,นักธุรกิจ,ECHOESoftheSkin,อคินเรย์,ค่าน้ำโยเกิร์ตโซดา,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย

หมวดหมู่ที่เกี่ยวข้อง

แท็คที่เกี่ยวข้อง

รายละเอียด

ผู้แต่ง

ค่าน้ำโยเกิร์ตโซดา

เรื่องย่อ

คำเตือน: นิยายนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ที่เป็นพิษ พฤติกรรมหมกมุ่น

และฉากร่วมเพศอย่างชัดเจน โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

เปิดตอนแรก: 22 พ.ค. 2569

ECHOES of the Skin

อคินคือผู้ชายที่สมบูรณ์แบบ

มหาเศรษฐีผู้ควบคุมทุกอย่างได้ดั่งใจ

เยือกเย็น สุขุม และไม่มีวันปล่อยให้ใครแตะต้องหัวใจของเขาได้

จนกระทั่งเรย์เดินเข้ามา

จิตรกรแปลกหน้าผู้มองทะลุเปลือกนอกอันสมบูรณ์แบบนั้น

และค่อยๆ ทิ้งร่องรอยบางอย่างไว้บนผิวหนัง… และลึกลงไปถึงจิตวิญญาณ

ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากแรงปรารถนา

กำลังค่อยๆ กลายเป็นการครอบครอง

การเสพติด

และความยับเยินที่ไม่มีใครหยุดได้อีกต่อไป

เพราะบางครั้ง

สิ่งที่น่ากลัวที่สุด

ไม่ใช่การถูกทำลาย

แต่คือการเต็มใจยอมพังเพื่อใครบางคน

คำชี้แจง

นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายแนว BL Psychological Dark Romance

มีเนื้อหาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ที่เป็นพิษ (Toxic Relationship)

พฤติกรรมหมกมุ่น การครอบครอง

ฉากร่วมเพศ และประเด็นทางอารมณ์ที่อาจไม่เหมาะกับผู้อ่านบางท่าน

ตัวละครมีความคิด การตัดสินใจ และพฤติกรรมที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อการเล่าเรื่อง

ไม่ได้มีเจตนาสนับสนุนการกระทำที่ไม่เหมาะสมในชีวิตจริง

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

นามปากกา: ค่าน้ำโยเกิร์ตโซดา

หมายเหตุเกี่ยวกับการติดเหรียญ

ราคาของแต่ละตอนอาจแตกต่างกันตามความยาวและปริมาณเนื้อหาในตอนนั้นๆ

ผู้เขียนพยายามตั้งราคาให้เหมาะสมกับประสบการณ์การอ่านและความเข้มข้นของเนื้อหาในแต่ละตอน

ขอบคุณทุกการสนับสนุนที่ช่วยให้ ECHOES of the Skin เดินทางต่อไปได้ 🖤

สารบัญ

เนื้อหา

2 รอยเปื้อนและสัญญา

เสียงล้อรถยุโรปคันหรูบดเบียดไปบนพื้นคอนกรีตที่มีน้ำขังจางๆ ก่อนจะหักเลี้ยวผ่าน "ม่านพลาสติก" สีขาวขุ่นที่ซีดจางจนเกือบเป็นสีเหลือง ทันทีที่ม่านปิดไล่หลัง เสียงจากโลกภายนอกก็ถูกตัดขาด เหลือเพียงความเงียบที่ชวนให้หายใจไม่ออก อคินกำพวงมาลัยค้างไว้แน่นจนข้อนิ้วขาวโพลน

เขามองดูเลขห้องที่ส่องสว่างด้วยไฟนีออนสลัวๆ ด้วยความรู้สึกขยะแขยงที่ปนมากับความตื่นเต้นอย่างบ้าคลั่ง กลิ่นอับชื้นและกลิ่นน้ำยาทำความสะอาดราคาถูกที่ลอยคลุ้งอยู่ในอากาศมันช่างขัดกับน้ำหอมเลอค่าบนตัวเขาอย่างรุนแรง ที่นี่ไม่ใช่เพนท์เฮาส์หรูที่เขาคุ้นเคย แต่มันคือสถานที่ที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อซ่อนเร้นความลับที่ไม่อาจบอกใคร

"ที่นี่เหรอ..." อคินเปรยขึ้น น้ำเสียงสั่นพร่าเล็กน้อยขณะดับเครื่องยนต์

"รังเกียจเหรอครับ?" เรย์ที่นั่งนิ่งอยู่เบาะข้างๆ ถามขึ้น แววตาของเขาดูราบเรียบแต่กลับคุกคามอย่างบอกไม่ถูก "ถ้าอยากจะเห็น 'เนื้อแท้' บางทีเราก็ต้องลอกคราบราคาแพงทิ้งไว้ข้างนอกนั่นนะ... ในที่ที่คุณไม่ต้องเป็นพระเจ้าของใคร"

เมื่อก้าวเข้าไปในห้องสี่เหลี่ยมแคบๆ แสงไฟนีออนสีชมพูหม่นที่กะพริบถี่ๆ ราวกับจะขาดใจตาย สะท้อนเข้ากับกระจกเงาบานใหญ่บนเพดาน อคินยืนเคว้งอยู่กลางห้อง เขาดู "ผิดที่ผิดทาง" ไปหมด ทั้งเสื้อเชิ้ตที่รีดจนเรียบกริบและรองเท้าหนังขัดมัน

อคินไม่รอช้า เขาผลักเรย์เข้ากับผนังเย็นเฉียบทันที แรงกระแทกไม่ได้รุนแรงจนเจ็บปวด แต่มันคือการประกาศอาณาเขตที่หลงเหลืออยู่เพียงน้อยนิด อคินบดจูบลงไปอย่างดุดัน รสชาติของวิสกี้ที่ยังค้างอยู่ที่ปลายลิ้นผสมปนเปไปกับกลิ่นหอมสะอาดของจิตรกรหนุ่มที่เขาเพิ่งลากเข้าถ้ำโสมมแห่งนี้

มือของอคินไร้ซึ่งความอ่อนโยน เขาคว้าชายเสื้อเชิ้ตลินินของเรย์ขึ้น หวังจะกระชากมันออกเพื่อระบายความอัดอั้นที่สะสมมาทั้งวัน ทว่า... ข้อมือของเขากลับถูกหยุดไว้ด้วยมือเรียวที่ดูเหมือนไม่มีแรง แต่กลับมั่นคงอย่างประหลาด

"ช้าก่อน..." เรย์กระซิบ เสียงของเขาแหบพร่าอยู่ชิดใบหูอคิน

อคินชะงัก ลมหายใจหนักหน่วง ดวงตาคมกริบจ้องมองคนตรงหน้าอย่างไม่สบอารมณ์ "ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าทุกอย่างต้องเป็นไปตามที่ฉันสั่ง"

"คุณสั่งร่างกายได้... แต่อย่าสั่งอารมณ์ผม" เรย์สบตาเขาตรงๆ ในความมืดสลัวที่ถูกย้อมด้วยสีชมพูวูบวาบ "คุณกำลังรีบ... รีบจนเหมือนอยากจะฆ่าใครสักคนผ่านเซ็กส์ครั้งนี้ ผมไม่ใช่กระสอบทรายอารมณ์นะอคิน"

ชื่อของเขาที่หลุดออกมาทำให้อคินตัวแข็งทื่อ เขาไม่เคยบอกชื่อ และมั่นใจว่าไม่เคยเจอคนคนนี้มาก่อนในแวดวงธุรกิจ "นาย... รู้ชื่อฉันได้ยังไง?"

เรย์ไม่ตอบ แต่กลับเอื้อมมือขึ้นมาวางแนบลงบนแผ่นอกซ้ายของอคิน สัมผัสผ่านเนื้อผ้าสูทราคาแพง "หัวใจคุณมันฟ้อง... มันเต้นรัวเหมือนกลองที่ตีผิดจังหวะ ภาษากายของคุณบอกว่าคุณกำลังเหนื่อยจนแทบขาดใจ แต่คุณกลับเลือกที่จะใส่หน้ากาก 'ผู้คุมเกม' ตลอดเวลาแม้กระทั่งในม่านรูดกระจอกๆ แบบนี้"

เรย์เลื่อนมือขึ้นมาปลดเนกไทของอคินออกช้าๆ ปลายนิ้วที่หยาบกร้านจากการจับพู่กันลูบไล้ไปตามสันกรามของอคิน "ที่แบบนี้เหรอ... ที่นายจะใช้ 'วาด' ฉัน?" อคินถามพลางเบนหน้าหนี พยายามรักษาเศษเสี้ยวของเกียรติยศไว้

"ความสวยงามที่แท้จริง มักจะซ่อนอยู่ในที่ที่โสมมที่สุดครับอคิน... เหมือนกับคุณในตอนนี้ไง ที่ดูพังทลายยิ่งกว่าเตียงเก่าๆ ในห้องนี้เสียอีก คืนนี้... ลองวางดาบลงบ้างไหมครับ? ลองทำตามจังหวะของผมดู"

เรย์ผลักอคินลงบนเตียงที่ปูด้วยผ้าฝ้ายกระด้าง อคินเงยหน้าขึ้นมองกระจกบนเพดาน เขาเห็นภาพตัวเองที่ดูบิดเบี้ยวภายใต้แสงนีออนกะพริบ หน้ากากประธานบริหารหลุดลอกออกไปทีละชิ้น ทิ้งไว้เพียงชายหนุ่มที่สั่นเทาด้วยความโหยหา

"ที่นี่... คุณไม่ใช่ประธานบริหารที่ไหนทั้งนั้น" เรย์เริ่มถอดเสื้อเชิ้ตของอคินออก สายตาของเขา 'สแกน' ไปตามซี่โครงและรอยชีพจรที่เต้นถี่รัว "คุณเป็นแค่ 'สี' ที่ผมกำลังจะใช้ระบายโศกนาฏกรรมชิ้นใหม่ และผมจะแสดงให้เห็นว่า... ความสุขที่ไม่ต้อง 'พยายาม' มันเป็นยังไง"

เรย์คว้ามือหนาของอคินขึ้นมา แล้วบรรจงจูบลงบนรอยสีดำจากดินสอถ่านที่ยังติดอยู่ที่นิ้วของอคินตั้งแต่ที่บาร์ มันเป็นการทำลายพันธสัญญาเดิมด้วยสัมผัสใหม่ที่นุ่มนวลแต่ลึกซึ้งถึงกระดูก อคินหลับตาลง ยอมรับความแปดเปื้อนที่กำลังคืบคลานเข้ามา เขาไม่รู้เลยว่าม่านพลาสติกที่ปิดสนิทเบื้องหลัง ได้กักขังเขาไว้ในกรงที่เรย์เป็นผู้ถือกุญแจ