รัก,ชาย-ชาย,ยุคปัจจุบัน,ไทย,,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
รักแรกพบที่ไม่คิดว่าจะได้รัก แต่กลับถูกรักอย่างไม่ทันตั้งตัว
ผู้แต่ง
KVinth_INLove
เรื่องย่อ
หนึ่งในนิยายซีรีส์ “ขอ…” จากนามปากกา KVinth_INLove
1. ขอรักเธอ 21 วัน
2. ขอพระจันทร์นำทางรัก
อธิบาย/คำเตือน
- การใช้ภาษาของตัวละครในเรื่องอาจไม่ถูกตามหลักภาษาไทยนะครับ เพื่ออรรถรสของเนื้อเรื่อง
- ในเรื่องตัวละครอาจมรการพูดคำหยาบ ส่อเสียด เหยียดเพศ หรือความรุนแรง
เรื่องย่อ
นามปากกา : KVinth_INLove
ปก/ตัวละคร : Raynanimx
.
คณิน…คือชายวัย 35 ปีที่ดูแลตัวเองดีจนหน้าตาเหมือนคนอายุแค่ยี่สิบห้าถึงยี่สิบปลาย ๆ เท่านั้น อาหารมื้อหลักคือโบท็อกซ์ 300 ยูนิตทุกหกเดือน ยังไม่รวมฟิลเลอร์และหัตถการอื่น ๆ เพื่อกระชากวัย แต่ถึงยังไงก็ยังหนีความจริงที่ว่าอีกแค่ห้าปีก็จะถึงหลักสี่อยู่แล้วไม่พ้น บวกกับว่าเจอเรื่องราวในอดีตที่ไม่อยากพูดถึงมาพอสมควร จึงเหมือนมีปมในใจเรื่องความรัก
จนเมื่อมาเจอกับ บอม ชลธี ความรู้สึกตื่นเต้นโครมครามมันก็สะเทือนหัวใจขึ้นมาอีกครั้ง หากแต่เพราะความเป็นหนุ่มหล่อหน้าตาดีของบอม มันจึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีใครต่อใครเข้ามาสะกิดปมในใจของคณินขึ้นอีกครั้งจนนึกกลัว
สิ่งเดียวที่ทำให้ความสัมพันธ์ครั้งนี้มันเดินต่อไปได้นั่นก็คือ บอมตกหลุมรักคณินตั้งแต่วันแรกที่เดินเข้ามาในบริษัทนี้ โดยที่คณินไม่เคยรู้ คณินคิดแค่ว่าเป็นเพราะตนแสดงออกมาว่าชอบเขา เขาจึงเล่นด้วยตามประสาคนหนุ่มหน้าตาดีที่อยากบริหารเสน่ห์เท่านั้น
.
.
นิยายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจินตนาการของนักเขียน ดังนั้นตัวละคร/สถานที่/เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในเรื่อง จึงถูกสมมุติขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ทุกคำพูด ทุกตัวละครไม่มีอยู่จริง…โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน…
ฝากเป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยการกดไลก์ คอมเมนต์ และกดเข้าชั้นหนังสือด้วยนะครับ
ฝากช่องทางการติดต่อไว้ด้วยนะครับ^^
Threads : mungkorn_kevinth
Twitter : Kevinth_M
Tiktok : kevinth_m.author
Facebook : kevinthm.author
ตอนที่ 13
งั้นพี่ก็พิสูจน์สิครับ
ในหัวใจของคณินรู้สึกประหวั่นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก คนที่เพิ่งจะรู้จักกันยังไม่ถึงเดือน อยู่ ๆ ก็มาบอกรักแล้วทำแบบนี้กับตน มันช่างผิดต่ออุดมการณ์ที่ตัวเองเคยมีไปอย่างสิ้นเชิงจนเกิดความลังเลขึ้นมาเสียอย่างนั้น
“ด…เดี๋ยว…”
คณินรีบเอาฝ่ามือดันหน้าของบอมที่กำลังจะถาโถมพรมจูบลงมายังใบหน้าของตนให้หยุดชะงักได้อย่างทันควัน หากช้าไปกว่านี้แค่เพียงวินาทีเดียว มันอาจทำให้ทุกอย่างเลยเถิดไปไกลจนไม่อาจย้อนกลับมาได้อีกก็เป็นได้
“พี่หันหน้าหนีผมทำไมกันครับ หรือพี่ไม่โอเคกับที่ผมทำแบบนี้?”
“เปล่าหรอกครับ พี่ก็แค่ตกใจนิดหน่อยน่ะ” บอมยิ้มแล้วใช้ปลายนิ้วเกี่ยวคางมนสวยเพื่อกระชั้นใบหน้านั้นให้หันกลับมามองตน
“พี่อย่ากลัวไปเลยนะครับ ผมสัญญา ไม่ว่าคืนนี้ระหว่างเราสองคนจะเกิดอะไรขึ้น ไม่ว่าหลังจากนี้พี่จะให้ผมเป็นอะไร ผมก็จะยังอยู่ตรงนี้กับพี่เสมอไม่หายไปไหน จนกว่าพี่จะสบายใจที่จะมีผมอยู่จนเต็มหัวใจ ส่วนคืนนี้ ปล่อยทุกอย่างให้เป็นไปตามความรู้สึกที่แท้จริงของเราทั้งสองกันเถอะนะครับ”
คำพูดยั่วยวนของบอม มันทำให้คณินหลงเคลิ้มยอมอ่อนตามไปอย่างว่าง่าย ราวกับเด็กแรกรุ่นที่เมื่อถูกป้อนคำหวานเข้าหน่อยก็ระทวยจนลืมรักนวลสงวนตัวไปจนสิ้น
สายตาทั้งสองประสานกันตลอดระยะของคำพูดนั้น แววตาของคณินไร้กังวลต่างจากก่อนหน้านี้ รอยยิ้มที่แม้จะดูฝืนแต่ก็ให้ความรู้สึกผ่อนคลายอย่างบอกไม่ถูก ตอนนี้…บอมแน่ใจแล้วว่า พี่ณินของเขาคงไม่มีปัญหาอะไร หากคืนนี้ตนจะมอบความรักให้จนสุดหัวใจ
“ใจเย็นกับพี่หน่อยนะครับ ถึงพี่จะอายุเท่านี้ แต่กับเรื่องนี้ พี่…”
“ได้ตามคำขอเลยครับ ผมจะถนอมพี่ให้ดีที่สุด เบาชนิดที่ว่า แม้แต่ชิฟฟ่อนเค้กก็ยังนุ่มไม่เท่าพี่เลยครับ”
รอยยิ้มอบอุ่นจ้องมองแผ่ซ่านไปทั่วทุกอณู ให้ความรู้สึกสะท้านหวาบหวามในทุกการสัมผัส จมูกโด่งของชายหนุ่มซุกลงที่ซอกคอไล้ขยี้เข้าไปในซอกหลืบ ริมฝีปากพรมจูบไปทั่วทั้งต้นคอลากเน้นระยะมาจนถึงใบหน้าขาว
ปลายนิ้วลากผ่านเรือนร่างเล็กไปตามแนวตะเข็บเสื้อลัดเลาะจนถึงแถวกระดุมแล้วปลดตรงส่วนคอออกจนเผยให้เห็นแผงอกขาวแน่นกระชับจากการออกกำลังกายและดูแลตัวเองเป็นอย่างดีจนแทบเดาไม่ออกว่าเจ้าของร่างอายุเท่าไหร่
คณินสะดุ้งรีบใช้มือตะปบข้อมือขาวที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อและเส้นเลือดนั้น สีหน้าแสดงออกถึงความเป็นกังวลออกมาอย่างชัดเจนอีกครั้ง
“พี่…ตกใจเหรอครับ” บอมทำหน้าไม่เข้าใจเมื่อถูกขัดจังหวะ
“เมื่อกี้ผมทำอะไรให้พี่ตกใจหรือเปล่าครับ?”
“ก็…บอม…ถอดเสื้อ” แก้มของชายผิวขาวเหลืองอยู่ ๆ ก็แดงเลือดฝาดขึ้นมาเสียอย่างนั้น
“ฮะ ตกใจผมถอดเสื้อเนี่ยนะ ถ้าไม่ถอดแล้วเราจะเอา…ก…”
“หยุดเลยนะ อย่าพูดคำนั้นออกมา”
คณินรีบเอามือปิดปากของบอมเอาไว้เพื่อไม่ให้คำนั้นหลุดปากออกมา หน้าของบอมในตอนนี้ยิ่งทวีความสงสัยหนักหน่วงยิ่งกว่าเดิม ร่างหนายังคงทับหุ่นบอบบางที่กำลังยึดมือของชายหนุ่มเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย
“ผมแค่ถอดเสื้อเองครับ ทำไมพี่ต้องตกใจขนาดนั้นล่ะครับ?”
“ก็พี่…” ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความปรารถนาแดงเรื่อสั่นเทิ้มอยู่แล้วเป็นทุน ตอนนี้มันกลับแดงขึ้นมาอีกเท่าตัวจนบอมเริ่มเข้าใจ
“ฮั่นแน่…อย่าบอกนะว่าพี่เขินหุ่นผมอะ”
“บ้าน่า ใครเขาเขินกัน พี่ก็แค่ไม่ชอบ…ให้…ใครเอ่อ ค…คนแปลกหน้ามาแก้ผ้าต่อหน้าก็เท่านั้นเอง”
คณินพยายามหลบหน้าไปทางอื่น แต่ไม่ทันกาลเสียแล้ว เมื่อมือหนาเรียวของชายหนุ่มวัยยี่สิบห้าช้อนคางสวยแล้วจับหันมาประจันกันจนยากจะหลบเลี่ยง
“พี่…ชอบผมจริง ๆ อย่างที่พี่มิกกี้บอกสินะครับ?”
“ม…ไม่ใช่แบบนั้น ไอ้มิกกี้มันก็พูดไปเรื่อย”
“งั้นพี่ก็พิสูจน์สิครับ ว่าผมเข้าใจพี่ผิด”
“พิสูจน์ ยังไงครับ?”
“พี่หันมามองหน้าผมสิครับ หันมามองตา แล้วพูดให้ผมฟังชัด ๆ ว่าพี่ไม่ได้ชอบผม”
คณินพยายามสูดหายใจลึก ๆ แล้วค่อย ๆ หันหน้ามาทางชายหนุ่มที่กำลังจ้องหน้าของตนอย่างเอาเป็นเอาตายปานว่าจะกลืนกินเสียให้ได้อยู่ในตอนนี้
หน้าที่แดงอยู่แล้วก่อนหน้านี้ ตอนนี้มันกลับแดงขึ้นมาเสียยิ่งกว่าเดิม จากตอนแรกเป็นสีชมพูเรื่อ ๆ พอน่ารัก แต่ตอนนี้มันกลายเป็นสีแดงเลือดนกชนิดที่ว่าบรัชออนแบรนด์ไหนก็ไม่มีทางทำได้
“พี่…”
.
.
ร่างสวยยังคงถูกทับอยู่ด้วยร่างที่สูงใหญ่กว่ามาก ทั้งสัดส่วนและกล้ามเนื้อที่ยังคงแน่นตามวัยและความหนาที่ถูกฟิตเพิ่มเติมมาจนแน่นไปทั่วทั้งร่างกาย
ต้นขาหนาหนักคัดง้างขาเรียวสวยของชายตัวเล็กกว่าให้กางออก สองมือของคณินถูกพันธนาการไว้ราวกับผู้ทำผิดที่รอการลงทัณฑ์ สายตาคมกริบเพ่งไปยังใบหน้าและดวงตาคู่สวยเพื่อรอฟังคำตอบนั้น
“พี่…ไม่ได้…” เสียงกระเส่าพยายามปฏิเสธในสิ่งที่ตรงข้ามกับหัวใจ หากแต่แรงปรารถนาในสายตานั้นกลับไม่อาจที่จะปกปิดอีกฝ่ายเอาไว้ได้
“พี่อย่าโกหกเลยครับ ตอนนี้หน้าของพี่มันกำลังสารภาพออกมาทุกอย่างแล้ว ว่าพี่ชอบผมขนาดไหน หึ หึ ตกหลุมรักคนง่ายเหมือนกันนะเราเนี่ย”
หน้าคมยิ้มสวยใช้ปลายนิ้วปัดปลายจมูกโด่งสวยจนอีกฝ่ายสะดุ้ง พาให้หัวใจของคณินชุ่มฉ่ำขึ้นมาราวกับสายฝนในหน้าแล้ง
“อุ๊ย…อย่าเขี่ยแบบนั้นสิ พี่ทำจมูกมานะ”
“ฮ่า ๆ ๆ ผมรู้ครับ เขี่ยแค่นี้ไม่เป็นไรหรอกน่า จะว่าไป พี่ก็ยังหน้าตาเด็กอยู่เลยนะครับ ถ้าผมไม่รู้ว่าพี่สามสิบกว่าแล้ว ผมยังคิดไปว่าพี่อาจจะยี่สิบต้น ๆ แค่นั้น หรืออาจจะหน้าเด็กกว่าผมเสียด้วยซ้ำ”
บอมพูดหยอกเย้าเปลี่ยนเรื่องไปเพื่อให้คณินรู้สึกผ่อนคลายกังวลจากเรื่องตรงหน้า และความรักมากมายที่กำลังจะเกิดขึ้นกับตนในคืนนี้
“ต้องยกความดีให้หมอวรศักดิ์คลินิกนัมจูบอมนะ ฮิ ฮิ”
คณินหัวเราะคิกคักออกมาด้วยความขบขัน จนลืมไปว่าตัวเองยังนอนอยู่ใต้ร่างของชายหนุ่มรุ่นน้องหุ่นล่ำที่อายุห่างจากตนถึงสิบห้าปี
“งั้น ถ้าพี่หน้าเด็กขนาดนี้ ถ้าผมจะคบกับพี่ก็คงไม่แปลกอะไรสินะครับ?”
“ฮะ บอม…เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะครับ ก็ไหนบอมบอกพี่ว่า…”
ไม่มีคำตอบใดออกมาจากปากของชายหนุ่ม หากแต่ปากนั้นกลับจุมพิตลงไปยังริมฝีปากสวยของคณินแทน กลีบปากชมพูถูกบดขยี้หากแต่นุ่มนวลจนคณินหลงเคลิบเคลิ้มไปกับความรู้สึกสยิวที่กำลังแผ่ซ่านไปทั้งตัวในตอนนี้
ลิ้นสากหยุ่นทะลวงเข้าไปในปากของคณิน แล้วตวัดเลียไปมาราวกับกำลังสู้รบกันระหว่างลิ้นทั้งสอง น้ำลายในปากของทั้งสองถูกแลกสลับกันไปมาราวกับเป็นการแลกเปลี่ยนความรู้สึกอันเร่าร้อน
เรียวลิ้นชมพูถูกบอมดูดเลียจนน้ำหล่อเลี้ยงแห้งผาก เยี่ยงหมาป่าหิวโหย แต่มันก็ถูกเติมเต็มด้วยความชุ่มชื่นของอีกฝ่ายที่กำลังปล่อยความรักออกมาและรอการระบายเต็มที
“บ…บอมครับ พี่ว่าพอเถอะ”
“ทำไมล่ะครับ พี่ณินไม่ชอบผมหรือไง?”
“ช…ชอบครับ แต่พี่ว่าเราเพิ่งจะ…”
ชายหนุ่มถอนหน้าออกมาแล้วจ้องมองอีกฝ่ายด้วยสายตาคลั่งไคล้ มันเป็นสายตาที่คณินไม่คิดว่าตนจะได้จากบอม พนักงานใหม่สุดหล่อคนนี้
ยังไม่ทันที่คณินจะได้พูดอะไรต่อ บอมก็จู่โจมเข้าหาอย่างไม่ทันตั้งตัว ทั้งสองแลกสัมพันธ์กันจนเกือบเที่ยงคืน จนเมื่อร่างกายเริ่มไร้เรี่ยวแรงทั้งสองจึงผล็อยหลับไปโดยไม่รู้ตัว จนรุ่งเช้าของอีกวัน
.
.
“ตื่นแล้วเหรอครับ คนดีของผม”
ทันทีที่ลืมตาตื่นขึ้นมา คณินก็พบกับสายตาหวานฉ่ำและความหวานชื่นจนคณินใจสั่นไปหมด กลิ่นน้ำรักยังคงคละคลุ้งไปทั่วทั้งบริเวณและเตียงนอนจากเรื่องราวดี ๆ ที่ทั้งสองทำแก่กันไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ
รอยยิ้มนั้นทำให้คณินตัวแข็งทื่อขึ้นมาจนทำอะไรไม่ถูกซะอย่างนั้น บอมยื่นมือไปสางเส้นผมที่ร่วงลงมาปิดตาเพื่อมองหน้าคนที่ตนเพิ่งจะมีอะไรด้วยเมื่อคืนให้ชัดขึ้นอีกสักหน่อย
“ทำไมพี่ไม่พูดอะไรเลยล่ะครับ ไม่เห็นเหมือนเมื่อคืนเลย ร้องลั่นห้องเชียว” เพียะ!!!...
.
.