ถูกอัญเชิญไปต่างโลกปาร์ตี้ของผมนั้นมีแต่ตัวผู้! - บทที่2 ตำแหน่งผู้กล้านายเอาไปเลยแล้วกัน! โดย Juiku @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

ผจญภัย,แฟนตาซี,แอคชั่น

นิยายออริจินอล,นักเขียนมือใหม่,williamblackvale,พล็อตสร้างกระแส,Isekai,ต่างโลก,มิตรภาพ,นามปากกาJuiku,ถูกอัญเชิญไปต่างโลกปาร์ตี้ของผมนั้นมีแต่ตัวผู้!,แฟนตาซี,ผจญภัย

เมื่อผมวิลเลียม แบล็คเวล ถูกอัญเชิญไปต่างโลกเพื่อเป็น 'ผู้กล้า' เพื่อปราบจอมมาร..แต่ปัญหาคือ ผมไม่ได้อยากเป็น!ออกผจญภัยเองยังจะเวิร์กกว่า แล้วปาร์ตี้ของผมนั้นมีแต่ผู้ชายมาดูมิตรภาพระหว่างพวกผมกันเถอะครับ

ผู้แต่ง

Juiku

เรื่องย่อ

เรื่อง:ถูกอัญเชิญไปต่างโลกปาร์ตี้ของผมนั้นมีแต่ตัวผู้!

นามปากกา: Juiku

🌍 โลกแห่ง Caerentia

โลกแฟนตาซีต่างมิติที่ "ผู้กล้า" อย่างผมถูกอัญเชิญมาโดยไม่สมัครใจ...

Caerentia คือดินแดนที่เผ่าพันธุ์ต่าง ๆ อาศัยอยู่ร่วมกัน ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์ อมนุษย์ เอลฟ์ แวมไพร์ แวร์วูฟ เงือก และครึ่งคนครึ่งสัตว์ พร้อมเวทมนตร์ ดันเจี้ยน และความลับที่ซ่อนอยู่ทั่วแผ่นดิน โลกแห่งนี้มีเพียงมนุษย์เท่านั้นที่มีนามสกุล เผ่าพันธุ์อื่นมีเพียงแค่ชื่อหรือว่านามเท่านั้น 

🏰 ดินแดนสำคัญ:

Aurevest: เมืองหลวงของมนุษย์ ศูนย์กลางการปกครอง

Crimoria: ปราสาทของเผ่าแวมไพร์ ลึกลับและทรงอำนาจ เป็นเมืองของมนุษย์ที่ล่มสลาย

Thalmera: เมืองท่าริมทะเล เป็นเมืองการค้าที่เมืองที่สุด

Fralindor:เกาะน้ำแข็งของเผ่าเอลฟ์มีดันเจี้ยน ขนาดใหญ่ที่สุดและอันตรายที่สุด

Drymoor: ดินแดนแห้งแล้ง เต็มไปด้วยอันตรายและความลับ

Ravenna: ถิ่นของครึ่งคนครึ่งสัตว์ และภูเขาสูง 

Neravelle: หมู่เกาะของเผ่าทะเลและเงือก

หมู่เกาะต้องห้าม: ดินแดนที่ยังไม่มีผู้ใดกลับมาเล่าเรื่องราวได้...

💧 แม่น้ำและทะเลสาบ:

Elvaren / Isvalen – แม่น้ำสายหลักของเกาะกลางและ Fralindor

Lake Caelis – ทะเลสาบข้างเมืองหลวง

Lake Nareth – ทะเลสาบทางเหนือ

Lake Selvon – ทะเลสาบทางใต้

🕳️ ดันเจี้ยนหลัก:

Fangs of Vireth 

Abyssgale Coves

Labyrinth of Chance 

The Scorchvault

Frozen Sanctum

💰 ระบบเงิน:

Solin (โซลิน)

เหรียญทอง / เงิน / ทองแดง

1โซลินทอง=10โซลินเงิน=100โซลินทองแดง

⚔️แรงค์นักผจญภัย

SS S A B C D E F

________________________________________

มีเป้าหมายเขียนให้ได้100บท+ 

ลงทุกๆ1-3วันต่อ 1บทงับ ใครลองอ่านแล้วฝากคอมเมนต์ฟีดแบ็คนิยายผมหน่อยน้า~

ปล.เป็นนักเขียนมือใหม่ฮะ พึ่งฝึกเขียน ยังไม่มีงบจ้างทำปกเรื่องเลยใช้อันนี้ก่อนทำแผนที่และเขียนในโทรศัพท์สเกลรูปภาพและสไตล์การพิมพ์อาจจะดูแปลกไปบ้างแต่พร้อมรับฟังความคิดเห็น/ติชมได้งับ ถ้าพร้อมแล้วไปลุยกันเลย

                           Map world 

ถูกอัญเชิญไปต่างโลกปาร์ตี้ของผมนั้นมีแต่ตัวผู้!-บทที่1 ต่างโลกเหรอ? ขอรีเจคได้มั้ยครับ,ถูกอัญเชิญไปต่างโลกปาร์ตี้ของผมนั้นมีแต่ตัวผู้!-บทที่2 ตำแหน่งผู้กล้านายเอาไปเลยแล้วกัน!,ถูกอัญเชิญไปต่างโลกปาร์ตี้ของผมนั้นมีแต่ตัวผู้!-บทที่3 ไปคลังต้องห้ามแล้วแยกย้ายกันนะ!,ถูกอัญเชิญไปต่างโลกปาร์ตี้ของผมนั้นมีแต่ตัวผู้!-บทที่4 แฟชั่นใหม่ในราคาห้าโซลินทองอะหรอ?,ถูกอัญเชิญไปต่างโลกปาร์ตี้ของผมนั้นมีแต่ตัวผู้!-บทที่5 เอาไงต่อดีล่ะ ผมเลือกทางนี้เองล่ะนิ,ถูกอัญเชิญไปต่างโลกปาร์ตี้ของผมนั้นมีแต่ตัวผู้!-บทที่6 ชัยชนะและแสงสว่าง!,ถูกอัญเชิญไปต่างโลกปาร์ตี้ของผมนั้นมีแต่ตัวผู้!-บทที่7 ค่ำคืนแรก ณ ต่างโลก (ไม่มีNcน้า),ถูกอัญเชิญไปต่างโลกปาร์ตี้ของผมนั้นมีแต่ตัวผู้!-บทที่8 นี่เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้น,ถูกอัญเชิญไปต่างโลกปาร์ตี้ของผมนั้นมีแต่ตัวผู้!-บทที่9 พวกผมซัดกับฝูงหมาป่าเขี้ยวดำ,ถูกอัญเชิญไปต่างโลกปาร์ตี้ของผมนั้นมีแต่ตัวผู้!-บทที่10 อาหารไทยจานแรกจะผงาดที่ต่างโลก,ถูกอัญเชิญไปต่างโลกปาร์ตี้ของผมนั้นมีแต่ตัวผู้!-บทที่11 ซวยแล้วไง หมูบุก,ถูกอัญเชิญไปต่างโลกปาร์ตี้ของผมนั้นมีแต่ตัวผู้!-บทที่12 ผมกลายเป็นนักผจญภัยแรงค์E แบบงงๆ,ถูกอัญเชิญไปต่างโลกปาร์ตี้ของผมนั้นมีแต่ตัวผู้!-บทที่13 รถม้าของพวกเราแพงเหมือนกันนะเนี่ย!,ถูกอัญเชิญไปต่างโลกปาร์ตี้ของผมนั้นมีแต่ตัวผู้!-บทที่14 ไม่นะนิโค! ลูก้า!,ถูกอัญเชิญไปต่างโลกปาร์ตี้ของผมนั้นมีแต่ตัวผู้!-บทที่15 คืนวันเพ็ญ

“ใช่สิ นายยังไม่เห็นเหรอ?” คินถามขึ้นด้วยสีหน้าประหลาดใจ

“ตั้งสมาธิดี ๆ แล้วแค่คิดว่า ‘เปิดสเตตัส’ มันก็โผล่ขึ้นมาเองนั่นแหละ”

ผมลองทำตามคำแนะนำของคินอย่างครึ่งเชื่อครึ่งสงสัยในใจเงียบ ๆ ผมนึกคำว่า Status ขึ้นมาทันใดนั้นเองหน้าต่างเรืองแสงบางอย่างลอยขึ้นมาท่ามกลางอากาศเบื้องหน้าผมเหมือนฉากในเกม RPG ไม่มีผิดทั้งที่ไม่แน่ใจว่ามันคืออะไรกันแน่ แต่ผมก็ลองทำตามอย่างว่าง่าย...ก็แค่ 'เปิดสเตตัส'เอาจริงดิโลกนี้ไม่รู้จักปุ่มเมนูหรอ?

.....

『William Blackvale』

ผู้กล้าแห่งCaerentia | ระดับเลเวล 1

คลาส: Magiblade (นักดาบเวท) — คลาสพิเศษระดับตำนาน

เผ่าพันธุ์: มนุษย์ (ลูกครึ่ง)

พลังแห่งต้นธาร: [ยังไม่เปิดเผย]

สังกัด: ไม่มี (อยู่ระหว่างการเดินทาง)

 HP: ปกติของมนุษย์วัยหนุ่ม แต่ฟื้นตัวเร็วผิดปกติ

MP: สูงผิดมาตรฐาน แม้ยังไม่ได้ฝึกใช้เวท

พละกำลัง (STR): อยู่ในเกณฑ์ปานกลาง แต่มีพลังระเบิดเมื่อเข้าจังหวะ

ความว่องไว (AGI): เหนือระดับมนุษย์ทั่วไป

ความทนทาน (VIT): ต่ำ – ควรหลีกเลี่ยงการรับการโจมตีตรง ๆ

พลังเวท (INT): สูง – มีศักยภาพในการควบคุมธาตุหลายสาย

สติปัญญา (WIS): ปานกลาง แต่เติบโตเร็ว

โชค (LUK): ??? — ค่าผันผวนตามสถานการณ์

สกิลติดตัว:

• Sense Blade – รู้ตำแหน่งของอาวุธรอบตัว และเรียกคืนดาบในมือได้

• Instinct Shift – มองเห็นเส้นทางการเคลื่อนไหวของศัตรูคร่าว ๆ

พรจากโลก:

• 『Gift of Resonance』 – พลังที่สามารถ "สื่อสาร" กับพลังเวทของโลกได้โดยตรง (อยู่ระหว่างการปลดล็อก)

หมายเหตุ:

– ไม่มีคลาสรอง

– ค่าบางส่วนยังไม่สามารถตรวจวัดได้

– ตรวจพบ “เสถียรภาพของระบบไม่สมบูรณ์”

╳ ห้ามเปิดเผยข้อมูลนี้ต่อผู้อื่น ╳

.....

…ตาของผมเบิกขึ้นเล็กน้อยแม้จะพอคาดเดาได้จากเรื่องที่เกิดขึ้นจนถึงตอนนี้แต่พอเห็นหน้าต่างเรืองแสงปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาจริง ๆก็ยากจะปฏิเสธว่า หัวใจข้างในไม่ได้เต้นแรง

"ขึ้นแล้วสินะ?"คินหันมาถามด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ

ผมละสายตาจากหน้าต่างตรงหน้าพยักหน้าเบา ๆ พร้อมพยายามเก็บสีหน้าให้สงบที่สุด

"อืม... ขึ้นแล้วล่ะ"ผมตอบเรียบ ๆ

“แค่ข้อมูลพื้นฐานเล็กน้อยเอง ไม่มีอะไรพิเศษเท่าไหร่ ”…มันไม่ใช่คำโกหกแต่ผมก็ไม่ได้พูดความจริงทั้งหมด

"แล้วของนายล่ะ? "ผมหันไปถามเขา" ลองดูหน่อยสิ"

คินขมวดคิ้วเล็กน้อย คล้ายกำลังจดจ่อผ่านไปครู่หนึ่ง เขาก็พูดขึ้น “ขึ้นแล้ว มันบอกว่าข้าเป็น... ผู้กล้า” เขาหยุดเล็กน้อยก่อนเสริม “คลาสBerserker เลเวลหนึ่ง”

“…โอ้ แบบนี้สินะ”

ผมยิ้มนิดหนึ่ง พยายามพูดติดตลกกลบเกลื่อนความรู้สึกแปลกประหลาดในใจ "แย่จังแฮะ แบบนี้สงสัยฉันคงไม่ใช่ผู้กล้าแล้วล่ะ "ผมว่าพลางยักไหล่

“ตำแหน่งผู้กล้าเหรอ นายเอาไปเลยแล้วกัน”

คำพูดของผมทำให้ห้องนั้นเงียบลงไปชั่วขณะคินเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย คล้ายไม่แน่ใจว่าผมพูดจริงหรือแค่หยอกเล่น แต่เขาไม่ได้พูดอะไรกลับทันที เพียงแค่จ้องมองมาด้วยสายตาที่...อ่านยากกว่าที่คิดเหมือนเขากำลังชั่งใจอะไรบางอย่างในใจตัวเอง

ด้านหน้าราชาอัลเฟรดนิ่งงันไปดวงตาของเหล่าขุนนางหันขวับมาทางคินเป็นจุดเดียว ขณะที่สายตาของพระราชากลับยังคงตรึงอยู่ที่ผม ไม่เปลี่ยน

…ผมเพียงยิ้มบาง ๆ ตอบรับ ก่อนขยับถอยออกจากแสงสะท้อนบนพื้นหินราวกับยินดีจะมอบเวทีให้กับผู้กล้าที่แท้จริง

ราชาอัลเฟรดทอดพระเนตรมองคินอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะเหลือบสายตามาที่ผมอีกครั้งสีพระพักตร์ยังคงสงบนิ่ง แต่มีบางอย่างในแววตาที่เปลี่ยนไป

“เช่นนั้นหรือ… ผู้กล้าที่แท้จริงคือท่านคิน”

สุรเสียงนั้นไม่มีทั้งความผิดหวังหรือยินดีแต่เต็มไปด้วยความหนักแน่นของผู้แบกรับแผ่นดินมานานหลายทศวรรษ

“ส่วนท่าน วิลเลียม แบล็คเวลท่านไม่รู้สึกเสียใจบ้างหรือ ที่ไม่ได้เป็นผู้กล้าเช่นเขา?”

คำถามนั้นไม่ได้ดุดัน ไม่ได้ทดสอบแต่มันหนักแน่นพอที่จะสะกิดให้คิดผมเงยหน้าขึ้นสบพระเนตร

“ไม่เลยครับ...โลกนี้ไม่ได้มีบทบาทผู้กล้าให้กับผม… ถ้าผมไม่ใช่ผู้กล้า ผมก็จะหาบทบาทของตัวเองให้เจอ”เสียงของผมเรียบ เรื่อยเหมือนกำลังพูดเรื่องอากาศของวันพรุ่งนี้

คินหันขวับมาทางผมทันที“เดี๋ยวสิ! นี่นายจริงจังเหรอ วิล!?”

“นายจะเหมาะหรือไม่ ก็คงต้องให้เวลาเป็นคนตอบ”ผมตอบพลางวางมือลงบนบ่าคินเบา ๆ“แต่อย่างน้อย ระบบมันเลือกนาย… ไม่ใช่ฉัน”

พระราชาทรงพินิจทุกถ้อยคำอย่างเงียบงันก่อนจะตรัสขึ้นอย่างเชื่องช้า แต่หนักแน่น

 “…ในสายตาคนธรรมดา บางทีระบบอาจคือทุกสิ่ง แต่ในฐานะกษัตริย์ข้ากลับมองว่า การวางมือจากตำแหน่งที่ใคร ๆ ก็อยากได้ โดยไม่ลังเล…นั้นน่าสนใจยิ่งกว่า”

ผมไม่ตอบเพียงโค้งศีรษะเล็กน้อย รับรู้โดยไม่โอ้อวด

พระราชาทรงพยักหน้าช้า ๆ แล้วปรับพระวรกายเล็กน้อยก่อนเปลี่ยนหัวข้ออย่างตรงไปตรงมา

“เช่นนั้น…ในฐานะผู้กล้าข้าในนามกษัตริย์แห่งคาเรนเทียจะมอบสิทธิ์พิเศษเบื้องต้นให้เจ้าทั้งสอง”

พระองค์เปลี่ยนโทนเสียงให้จริงจังขึ้นแม้จะยังอ่อนโยนเช่นเดิม

“ในฐานะผู้กล้าที่ถูกอัญเชิญมา…ไม่ว่าเจ้าจะใช่ผู้กล้า หรือไม่ก็ตาม”

“เจ้าจะได้รับสิทธิ์พิเศษที่ประชาชนทั่วไปไม่มีสิทธิ์เข้าถึง”พระองค์ปรายตามองระหว่างผมกับคินแวบหนึ่ง ก่อนเอ่ยต่อ

“หนึ่งเจ้ามีสิทธิ์เดินทางระหว่างเมืองหรือเขตแดนโดยไม่ต้องขออนุญาตล่วงหน้า”

“สองเจ้ามีสิทธิ์พกอาวุธติดตัว แม้อยู่ในเขตหวงห้าม เช่น วังหลวงหรือสถานที่ราชการ”

“สามเจ้ามีสิทธิ์เข้าถึงคลังเวท หรือหอความรู้ของอาณาจักร เพื่อศึกษาเวทมนตร์หรือข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับภารกิจ”

“และสี่เจ้าจะได้รับเหรียญตราพิเศษ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของผู้กล้า มันจะรับรองตัวตนของเจ้าในทุกแคว้น ทุกทวีปของโลกนี้”

ผมพยักหน้าเบา ๆ พลางคิดในใจ…นี่มันเกือบจะเป็นบัตรผ่านทุกประตูดี ๆ นี่เองแม้ผมจะไม่ได้อยากมีอำนาจอะไรนักแต่สิทธิ์เหล่านี้...ก็ฟังดูน่าสนใจไม่น้อย

“แต่แน่นอนว่าสิทธิ์ทั้งหมดนี้ มีขึ้นเพื่อให้เจ้าทำภารกิจได้ง่ายขึ้นไม่ใช่เพื่อใช้อย่างฟุ่มเฟือย หรือกดขี่ผู้อื่น”

น้ำเสียงของพระองค์แม้จะสงบ แต่แววตากลับเฉียบคมขึ้นชัดเจน

“หากมีใครใช้มันในทางที่ผิด… จะถูกเพิกถอนทันที”พระองค์เว้นจังหวะเล็กน้อยก่อนตรัสต่อด้วยรอยยิ้มบางที่แฝงด้วยพระเมตตา

"ส่วนท่าน… คิน" พระเนตรของพระองค์เหลือบมองเด็กหนุ่มเจ้าของตำแหน่ง ผู้กล้า อย่างพินิจ

"ในฐานะผู้กล้าที่ได้รับการอัญเชิญ ท่านจะมีสิทธิ์คัดเลือกสมาชิกปาร์ตี้จากบรรดายอดฝีมือที่อาณาจักรได้จัดเตรียมไว้ให้"

"ส่วนท่าน วิลเลียม" พระราชาหันมาทางผม น้ำเสียงไม่ได้เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย ยังเปี่ยมด้วยเมตตาและความมั่นคงเช่นเดิม "แม้จะมิใช่ผู้กล้าตามพยากรณ์ แต่จากที่ข้าได้เห็นเมื่อครู่… ข้าก็เชื่อว่าท่านจะมีบทบาทสำคัญในโลกนี้เช่นกัน"

คำพูดนั้นชวนให้ใจอุ่นวาบขึ้นมาโดยไม่รู้ตัวผมแค่ยิ้มรับบาง ๆ และก้มศีรษะเล็กน้อยแทนคำขอบคุณราชายิ้มรับ ก่อนจะเปล่งเสียงให้ทุกคนในห้องโถงได้ยิน

"สุดท้ายนี้ ก่อนที่ท่านจะพบท่านราชครู... ขอให้ทั้งสองท่านติดตามเขาไปยัง คลังต้องห้าม เพื่อรับอาวุธเริ่มต้นตามคลาสของตน"

พระองค์เว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนตรัสต่อ 

"และเพื่อให้สามารถดำรงชีพเบื้องต้นในโลกนี้ได้ ทางอาณาจักรจะมอบเงินตรา 'โซลิน' ให้กับพวกท่านห้าสิบเหรียญทองแก่ท่านวิลเลียม และหนึ่งร้อยเหรียญทองแก่ท่านคิน ในฐานะผู้กล้า"

ผมหันไปมองคินนิด ๆ เขาก็เหล่มองผมก่อนจะกระซิบเบา ๆ

"เฮ้ ได้เยอะกว่านายตั้งเท่าตัวเลยว่ะ"

"สมแล้วนี่ ผู้กล้า"

ผมตอบกลับด้วยรอยยิ้มขำ ๆ