เมื่อความกลัวโหวตประหารฆาตกรผิดคน... ความจริงหลังพิษเข็มสุดท้าย จึงกลายเป็นฝันร้ายที่ตบหน้าคนทั้งสังคม

พิกัดประหาร - ตอนที่ 12 ความยุติธรรมหรือความกลัว โดย Mr.K @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

ระทึกขวัญ,สืบสวนสอบสวน,อาชญากรรม,สะท้อนปัญหาสังคม,ตะวันตก,สืบสวนสอบสวน,ดราม่า,พล็อตสร้างกระแส,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย

พิกัดประหาร

หมวดหมู่ที่เกี่ยวข้อง

ระทึกขวัญ,สืบสวนสอบสวน,อาชญากรรม,สะท้อนปัญหาสังคม,ตะวันตก

แท็คที่เกี่ยวข้อง

สืบสวนสอบสวน,ดราม่า,พล็อตสร้างกระแส

รายละเอียด

พิกัดประหาร โดย Mr.K @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

เมื่อความกลัวโหวตประหารฆาตกรผิดคน... ความจริงหลังพิษเข็มสุดท้าย จึงกลายเป็นฝันร้ายที่ตบหน้าคนทั้งสังคม

ผู้แต่ง

Mr.K

เรื่องย่อ

สารบัญ

พิกัดประหาร- ตอนที่ 1 เสียงสะอื้นหลังผนังห้อง,พิกัดประหาร-ตอนที่ 2 ร่องรอยในความมืด,พิกัดประหาร-ตอนที่ 3 เงาของทูตสวรรค์ ,พิกัดประหาร-ตอนที่ 4 ช่างไฟผู้ขี้อาย,พิกัดประหาร-ตอนที่ 5 เวลาที่หมดลง,พิกัดประหาร-ตอนที่ 6 สืบหาความจริง,พิกัดประหาร-ตอนที่ 7 เนื้อเน่าที่ถูกรุมทึ้ง,พิกัดประหาร-ตอนที่ 8 จิตใจของมนุษย์,พิกัดประหาร-ตอนที่ 9 ไฟที่มอดดับ,พิกัดประหาร-ตอนที่ 10 ความจริง (1),พิกัดประหาร-ตอนที่ 11 ความจริง (2),พิกัดประหาร-ตอนที่ 12 ความยุติธรรมหรือความกลัว

เนื้อหา

ตอนที่ 12 ความยุติธรรมหรือความกลัว

แสงอาทิตย์ยามเช้าของวันใหม่สาดแสงผ่านม่านหมอกที่เพิ่งเจือจางลง สื่อมวลชนทุกสำนักต่างโหมประโคมข่าวชัยชนะของกระบวนการยุติธรรม ประชาชนบนท้องถนนเดินผ่านกันด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ความผวาและความหวาดกลัวที่เคยปกคลุมเมืองใหญ่บัดนี้สลายหายไปราวกับไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ทุกคนเชื่ออย่างสนิทใจว่า "สัตว์ร้าย" ได้ถูกกำจัด และความปลอดภัยได้กลับคืนสู่เมืองอีกครั้ง

แต่ในห้องทำงานอันเงียบสงบของสารวัตรดานิเอล กลับมีเพียงความเงียบงันที่หนักอึ้ง

เอกสารความจริงเบื้องหลังคดีทั้งสองถูกนำออกมาตีพิมพ์และเปิดเผยสู่สาธารณชนในเวลาต่อมา ภาพแฟ้มประวัติของเซน—เด็กชายผู้แตกสลายที่เพียงต้องการห่มผ้าและจับนิ้วโป้งในความมืด—และเรื่องราวของกาเบรียล—ชายผู้เพรียกหาความตายเพื่อไถ่บาปให้ครอบครัว—ได้สร้างคลื่นความตื่นตระหนกและละอายใจให้แก่สังคมอย่างรุนแรง หน้าฟีดบนสมาร์ตโฟนที่เคยดุเดือดไปด้วยคำประณาม แปลเปลี่ยนเป็นความเงียบสงัด เสียงจุดเทียนไขไว้อาลัยกระจายไปตามซอกซอยต่างๆ ทั่วเมือง เพื่อขอโทษดวงวิญญาณที่ถูกความกลัวของมวลชนพิพากษาผิดพลาด

ณ โรงพยาบาลจิตเวชควบคุมพิเศษ กาเบรียลกักขังตัวเองอยู่มุมห้องขังผนังนุ่ม เสียงหัวเราะสลับเสียงร้องไห้ของเขายังคงดังลอดผ่านช่องประตูออกมาทุกค่ำคืน เขาต้องจมอยู่กับนรกบนดินและฝันร้ายที่ไม่มีวันจบสิ้นไปอีก 15 ปีเต็ม โดยไร้ซึ่งโอกาสที่จะได้ตามไปพบครอบครัวตามคำอธิษฐาน

ดานิเอลปลดเข็มกลัดดาวตำรวจและปืนประจำตำแหน่งวางลงบนโต๊ะทำงาน เขาก้าวออกจากสถานีตำรวจเป็นครั้งสุดท้ายโดยไม่หันกลับไปมอง

เขาสืบหาเด็กชายข้างบ้านคนนั้นมาตลอด 20 ปี เพื่อจะส่งมอบความช่วยเหลือ แต่สุดท้าย สังคมที่ขับเคลื่อนด้วยความกลัวและระบบโหวตอันฉาบฉวย กลับบังคับให้เขาเป็นผู้ลงมือยื่นความตายให้เด็กคนนั้นด้วยมือของตนเอง

ดานิเอลหยุดยืนอยู่ริมฟุตบาท มองดูผู้คนที่กำลังจุดเทียนในความมืด แสงเทียนเล็กๆ นัยน์ตาของเขามองตรงไปยังความมืดมิดที่กำลังจะคืบคลานกลับมาอีกครั้งเมื่อแสงอาทิตย์ลับขอบฟ้า พร้อมกับคำถามสุดท้ายที่ทิ้งไว้ในใจของตนเองและคนทั้งเมือง...

ในวันที่ความกลัวเข้าครอบงำจิตใจคน เราพิพากษาด้วยความยุติธรรมจริงๆ หรือเราแค่กำลังสร้างความอำมหิตรูปแบบใหม่... เพื่อหาแสงสว่างชั่วคราวให้ตัวเองกันแน่?