เมื่อความกลัวโหวตประหารฆาตกรผิดคน... ความจริงหลังพิษเข็มสุดท้าย จึงกลายเป็นฝันร้ายที่ตบหน้าคนทั้งสังคม

พิกัดประหาร - ตอนที่ 1 เสียงสะอื้นหลังผนังห้อง โดย Mr.K @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

ระทึกขวัญ,สืบสวนสอบสวน,อาชญากรรม,สะท้อนปัญหาสังคม,ตะวันตก,สืบสวนสอบสวน,ดราม่า,พล็อตสร้างกระแส,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย

พิกัดประหาร

หมวดหมู่ที่เกี่ยวข้อง

ระทึกขวัญ,สืบสวนสอบสวน,อาชญากรรม,สะท้อนปัญหาสังคม,ตะวันตก

แท็คที่เกี่ยวข้อง

สืบสวนสอบสวน,ดราม่า,พล็อตสร้างกระแส

รายละเอียด

พิกัดประหาร โดย Mr.K @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

เมื่อความกลัวโหวตประหารฆาตกรผิดคน... ความจริงหลังพิษเข็มสุดท้าย จึงกลายเป็นฝันร้ายที่ตบหน้าคนทั้งสังคม

ผู้แต่ง

Mr.K

เรื่องย่อ

สารบัญ

พิกัดประหาร- ตอนที่ 1 เสียงสะอื้นหลังผนังห้อง,พิกัดประหาร-ตอนที่ 2 ร่องรอยในความมืด,พิกัดประหาร-ตอนที่ 3 เงาของทูตสวรรค์ ,พิกัดประหาร-ตอนที่ 4 ช่างไฟผู้ขี้อาย,พิกัดประหาร-ตอนที่ 5 เวลาที่หมดลง,พิกัดประหาร-ตอนที่ 6 สืบหาความจริง,พิกัดประหาร-ตอนที่ 7 เนื้อเน่าที่ถูกรุมทึ้ง,พิกัดประหาร-ตอนที่ 8 จิตใจของมนุษย์,พิกัดประหาร-ตอนที่ 9 ไฟที่มอดดับ,พิกัดประหาร-ตอนที่ 10 ความจริง (1),พิกัดประหาร-ตอนที่ 11 ความจริง (2),พิกัดประหาร-ตอนที่ 12 ความยุติธรรมหรือความกลัว

เนื้อหา

ตอนที่ 1 เสียงสะอื้นหลังผนังห้อง

คืนฝนตกซาในยุค 90s เสียงหยดน้ำเปาะแปะกระทบขอบต่างสังกะสีของอพาร์ตเมนต์เก่าไม่เคยกลบเสียงที่ดานิเอลในวัยสิบขวบหวาดกลัวที่สุดได้เลย—เสียงสะอื้นแผ่วเบาที่ดังมาจากหลังผนังห้องติดกัน

อพาร์ตเมนต์แห่งนั้นมีห้องเก็บของแคบๆ ซ่อนอยู่ใต้แผงผากลางห้อง ข้างในนั้นคือสถานที่ที่ผู้หญิงข้างห้องใช้ลงโทษ "เด็กชายตัวเล็ก" ลูกชายวัยห้าขวบของเธอ ทุกครั้งที่ฝนตกและไฟในอาคารดับลง แม่ของเด็กจะล็อกประตูขังเขาไว้ในความมืดมิด เสียงกรีดร้องสั่นเกร็งของเด็กชายขอด้านในปะปนไปกับเสียงด่าทออันคลั่งไคล้

ด้วยความสงสารและหวาดกลัว ดานิเอลในตอนนั้นทำได้เพียงย่องไปที่หน้าประตูห้องเก็บของในยามที่ผู้เป็นแม่หลับสนิท เขาย่อตัวลงตรงช่องว่างเล็กๆ ใต้ขอบประตู ยื่น "นิ้วโป้ง" ของตัวเองลอดผ่านความมืดเข้าไป

สัมผัสตอบรับจากด้านในคือมือเล็กๆ ที่สั่นสะท้านและเย็นเยียบ เด็กชายข้างห้องจะรีบคว้านิ้วโป้งของดานิเอลไว้แน่นเป็นที่พึ่งเดียวในความมืด ดานิเอลจะคอยกระซิบผ่านช่องประตูเพื่อปลอบประโลม "จับไว้นะ... รอก่อนนะ ถ้าโตขึ้นเมื่อไหร่ พี่จะมาช่วยออกไปจากห้องนี้"

ทว่า คืนฝนตกกระหน่ำคืนหนึ่ง เสียงร้องไห้หลังผนังกลับเงียบหายไปอย่างผิดปกติ วันรุ่งขึ้น เจ้าหน้าที่ตำรวจบุกเข้าตรวจค้นและพบศพหญิงข้างห้องถูกสังหารอย่างโหดเหี้ยม ส่วนเด็กชายตัวน้อยถูกนำตัวส่งเข้าสู่ระบบสถานสงเคราะห์ของรัฐทันที

ไม่กี่สัปดาห์ต่อมา ครอบครัวของดานิเอลต้องย้ายออกจากอพาร์ตเมนต์แห่งนั้น เมื่อดานิเอลเติบโตขึ้น ความรู้สึกผิดที่ปล่อยให้เด็กคนนั้นต้องเผชิญฝันร้ายตามลำพังกัดกินใจเขามาโดยตลอด เขาตั้งใจสอบเข้าเรียนนายร้อยตำรวจและก้าวขึ้นมาเป็นนักสืบเต็มตัวเพื่อเป้าหมายเดียว—การออกตามหาเด็กข้างห้องคนนั้น

แต่ความจริงอันน่าวิตกคือ หลังจากเด็กชายเข้าสู่ระบบสถานสงเคราะห์ รายชื่อเดิมของเขาได้ถูกยกเลิก และ ถูกดำเนินการเปลี่ยนชื่อและนามสกุลใหม่ทั้งหมด เพื่อปกป้องเด็กจากคดีความของแม่ เอกสารการรับเลี้ยงถูกจัดเก็บเป็นความลับสูงสุด ดานิเอลใช้เวลาตลอด 20 ปีในคราบผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ พลิกแฟ้มเอกสารและควานหาเบาะแสเด็กชายข้างห้องผ่านระบบฐานข้อมูลที่ว่างเปล่า โดยที่ไม่เคยรู้เลยว่า เด็กชายผู้สะอื้นไห้ในความมืดคนนั้น... ได้เติบโตขึ้นมากลายเป็นใครในปัจจุบัน