เมื่อความกลัวโหวตประหารฆาตกรผิดคน... ความจริงหลังพิษเข็มสุดท้าย จึงกลายเป็นฝันร้ายที่ตบหน้าคนทั้งสังคม
ผู้แต่ง
Mr.Kเรื่องย่อ
เมื่อความกลัวโหวตประหารฆาตกรผิดคน... ความจริงหลังพิษเข็มสุดท้าย จึงกลายเป็นฝันร้ายที่ตบหน้าคนทั้งสังคม
ระทึกขวัญ,สืบสวนสอบสวน,อาชญากรรม,สะท้อนปัญหาสังคม,ตะวันตก,สืบสวนสอบสวน,ดราม่า,พล็อตสร้างกระแส,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
พิกัดประหาร
เมื่อความกลัวโหวตประหารฆาตกรผิดคน... ความจริงหลังพิษเข็มสุดท้าย จึงกลายเป็นฝันร้ายที่ตบหน้าคนทั้งสังคม
ความเงียบเชียบภายในห้องประหารยังคงกัดกินจิตใจของดานิเอล ประโยคสุดท้ายก่อนสิ้นใจของเซน—"แม่... อย่าขัง..."—และสัมผัสอันสั่นเทาที่ยึดจับนิ้วโป้งของเขาไว้ กลายเป็นตอกตะปูตรึงความสงสัยลงในอก ดานิเอลปฏิเสธที่จะเชื่อว่าเรื่องราวทั้งหมดเป็นเพียงความบังเอิญ เขาละทิ้งเสียงสรรเสริญจากสื่อมวลชน แล้วขับรถมุ่งตรงไปยังสถานสงเคราะห์เด็กเก่าแก่ท้ายเมืองทันที สถานที่ซึ่งเด็กชายข้างห้องในความทรงจำของเขาถูกส่งตัวมาเมื่อ 20 ปีก่อน
ตัวอาคารไม้เก่าแก่ทรุดโทรมตากฝนจนปูนกะเทาะ ดานิเอลได้รับอนุญาตให้เข้าไปยังห้องเอกสารชั้นใต้ดิน กลิ่นกระดาษเปื่อยชื้นและฝุ่นหนาคลุมไปทั่วห้อง เขาใช้เวลาหลายชั่วโมงพลิกค้นกล่องเอกสารเก่าฉบับแล้วฉบับเล่า จนกระทั่งมือของเขาปะทะเข้ากับแฟ้มประวัติเวชระเบียนและเอกสารคุ้มครองเด็กฉบับหนึ่งที่ถูกซุกไว้ใต้สุด
หน้าปกบันทึกรหัสเวชระเบียนของเด็กชายผู้ถูกทารุณกรรมอย่างหนัก... และเอกสารแนบสำคัญภายในแฟ้มคือ "หนังสืออนุมัติการเปลี่ยนชื่อและนามสกุลใหม่เพื่อการคุ้มครองสิทธิเด็ก"
ดานิเอลเปิดอ่านบันทึกด้วยมือที่เริ่มสั่นระริก สายตาของเขาไล่อ่านชื่อเดิมของเด็กชายข้างห้องที่เขาตามหามาตลอด 20 ปี... ก่อนจะบรรจบเข้ากับชื่อใหม่ที่ถูกจดทะเบียนไว้ในระบบสถานสงเคราะห์
ชื่อใหม่ของเด็กชายคนนั้นคือ "เซน"
คำตอบทุกอย่างผุดขึ้นราวกับสายฟ้าแลบในหัวของดานิเอล บันทึกของจิตแพทย์ระบุไว้อย่างละเอียดถึงภาวะจิตเวชที่ซับซ้อน—ในวัยเด็ก เซนถูกแม่แท้ๆ ขังไว้ในห้องเก็บของมืดๆ เป็นเวลาหลายวันโดยไม่มีอาหารหรือแสงสว่าง เพื่อรับมือกับความเจ็บปวดอันแสนสาหัสและปกป้องจิตใจที่เปราะบาง เซนจึงได้สร้างภาวะแตก 2 บุคลิก (DID) ขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
บันทึกระบุชัดเจนว่า บุคลิกแรกคือ "เด็กน้อยวัยห้าขวบ" ผู้หวาดกลัวความมืด สติแตก และโหยหานิ้วโป้งของพี่ชายข้างห้องที่เคยสัญญาว่าจะกลับมาช่วย ส่วนบุคลิกที่สองคือ "ผู้ปกป้องในความมืด" บุคลิกเงียบขรึมและเยือกเย็นที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเอาชีวิตรอดและแก้แค้นโลกอันโหดร้าย
เมื่อเกิดเหตุฆาตกรรมขึ้นในคืนไฟดับ บุคลิก "ผู้ปกป้อง" จะเป็นคนก้าวออกมารับช่วงควบคุมร่างกาย ตัดสายไฟ และลงมือห่อผ้าห่มเหยื่อสาว เพราะความทรงจำอันบิดเบี้ยวเชื่อว่านั่นคือการมอบความอบอุ่นไม่ให้ใครต้องเผชิญความหนาวยะเยือกในความมืดคนเดียว แต่เมื่อเหตุการณ์สงบลงหรือถูกต้อนจนมุม บุคลิกเด็กน้อยก็จะกลับมาครอบงำ และในวินาทีสุดท้ายในห้องประหาร... เซนไม่ได้มองดานิเอลในฐานะสารวัตรตำรวจ แต่เขามองเห็น "พี่ชายข้างห้อง" คนเดิมที่ยื่นนิ้วโป้งให้จับในความมืดเมื่อ 20 ปีก่อน
ดานิเอลเข่าอ่อนทิ้งตัวลงนั่งกับพื้นปูนเย็นชืด แฟ้มเอกสารร่วงหลุดจากมือกระจัดกระจาย ความจริงตบหน้าเขาอย่างแสนสาหัส—กระบวนการยุติธรรมที่เขาและสังคมร่วมกันผลักดัน ไม่ได้ทำลายล้างฆาตกรเลือดเย็น แต่กลับเป็นการ สังหารเด็กน้อยผู้บริสุทธิ์วัยห้าขวบ ที่ฝากความหวังไว้กับนิ้วโป้งของเขาด้วยมือของตนเอง