เมื่อความกลัวโหวตประหารฆาตกรผิดคน... ความจริงหลังพิษเข็มสุดท้าย จึงกลายเป็นฝันร้ายที่ตบหน้าคนทั้งสังคม

พิกัดประหาร - ตอนที่ 6 สืบหาความจริง โดย Mr.K @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

ระทึกขวัญ,สืบสวนสอบสวน,อาชญากรรม,สะท้อนปัญหาสังคม,ตะวันตก,สืบสวนสอบสวน,ดราม่า,พล็อตสร้างกระแส,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย

พิกัดประหาร

หมวดหมู่ที่เกี่ยวข้อง

ระทึกขวัญ,สืบสวนสอบสวน,อาชญากรรม,สะท้อนปัญหาสังคม,ตะวันตก

แท็คที่เกี่ยวข้อง

สืบสวนสอบสวน,ดราม่า,พล็อตสร้างกระแส

รายละเอียด

พิกัดประหาร โดย Mr.K @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

เมื่อความกลัวโหวตประหารฆาตกรผิดคน... ความจริงหลังพิษเข็มสุดท้าย จึงกลายเป็นฝันร้ายที่ตบหน้าคนทั้งสังคม

ผู้แต่ง

Mr.K

เรื่องย่อ

สารบัญ

พิกัดประหาร- ตอนที่ 1 เสียงสะอื้นหลังผนังห้อง,พิกัดประหาร-ตอนที่ 2 ร่องรอยในความมืด,พิกัดประหาร-ตอนที่ 3 เงาของทูตสวรรค์ ,พิกัดประหาร-ตอนที่ 4 ช่างไฟผู้ขี้อาย,พิกัดประหาร-ตอนที่ 5 เวลาที่หมดลง,พิกัดประหาร-ตอนที่ 6 สืบหาความจริง,พิกัดประหาร-ตอนที่ 7 เนื้อเน่าที่ถูกรุมทึ้ง,พิกัดประหาร-ตอนที่ 8 จิตใจของมนุษย์,พิกัดประหาร-ตอนที่ 9 ไฟที่มอดดับ,พิกัดประหาร-ตอนที่ 10 ความจริง (1),พิกัดประหาร-ตอนที่ 11 ความจริง (2),พิกัดประหาร-ตอนที่ 12 ความยุติธรรมหรือความกลัว

เนื้อหา

ตอนที่ 6 สืบหาความจริง

กลิ่นอับชื้นและแสงไฟนีออนกะพริบสลัวภายในห้องสอบสวนยิ่งเพิ่มบรรยากาศกดดัน ดานิเอลมองลอดผ่านกระจกเงาเดียวไปยังห้องข้างๆ ที่ซึ่งผู้ต้องหาทั้งสองคนถูกแยกสอบปากคำ

ภายในห้องแรก กาเบรียลนั่งประสานมือด้วยรอยสงบนิ่ง นัยน์ตาของเขาไร้ซึ่งความตื่นตระหนก ทันทีที่ดานิเอลเปิดประตูเข้าไป กาเบรียลกลับแย้มยิ้มด้วยความโล่งอกราวกับผู้ชนะ บุคลิก "ทูตสวรรค์แห่งความตาย" เข้าควบคุมร่างของเขาอย่างสมบูรณ์ น้ำเสียงของกาเบรียลนุ่มนวลและเยือกเย็นตอนที่เอ่ยปากพูด

"คุณกำลังช่วยพวกเขา สารวัตร... ความตายไม่ใช่ความเจ็บปวด แต่มันคือการโอบกอดกันในความมืดที่ปลอดภัยที่สุด" กาเบรียลโน้มตัวไปข้างหน้า ดวงตาเป็นประกายด้วยความหวังเว้าวอน "ส่งผมไปห้องประหารเถอะครับ ให้ผมได้ตามไปกอดพวกเขาสักที อย่าขังผมไว้ในห้องมืดเด็ดขาด... นั่นคือสถานที่เดียวที่ผมหวาดกลัว"

ทว่า เมื่อดานิเอลเดินข้ามไปยังห้องสอบสวนฝั่งตรงข้าม ภาพที่เห็นกลับเป็นความย่อยยับทางจิตวิญญาณคนละขั้ว

เซนกำลังนั่งขดตัวอยู่บนเก้าอี้เหล็ก สองมือสั่นเทากอดตัวเองแน่น บุคลิก "เด็กน้อยวัยห้าขวบ" เข้าครอบงำจิตใจเขาจนหมดสิ้น เซนเอาแต่น้ำตาคลอเบ้า ร่างกายสะท้านไหวทุกครั้งที่ได้ยินเสียงฝีเท้าเดินผ่านหน้าประตู

"ผ้าห่ม... อุ่นพอไหม..." เซนพึมพำซ้ำไปซ้ำมาด้วยเสียงแหบเครือ นัยน์ตาคู่นั้นหวาดกลัวแสงไฟและเงาตะคุ่มรอบตัวราวกับเด็กหลงทางในห้องมืดมิด

ดานิเอลพยายามเค้นถามถึงหลักฐานและเหตุผลในการลงมือ แต่เซนกลับไม่มีสติพอจะตอบคำถามใดๆ มีเพียงเสียงสะอื้นและอาการหวาดผวาที่รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนทีมสอบสวนต้องยอมถอยออกมา

ความสับสนตีรวนอยู่ในอกของดานิเอล—คนหนึ่งคือฆาตกรผู้เยือกเย็นที่โหยหาความตายเพื่อไปหาครอบครัว แต่อีกคนคือเด็กน้อยผู้แตกสลายที่หวาดกลัวความตายและเสียงตะคอกสุดชีวิต แต่กลับมี "เงาบุคลิกอำมหิต" ซ่อนอยู่ภายในเพื่อลงมือฆ่าคนในความมืด ทั้งสองต่างมีปมเบื้องหลังที่บิดเบี้ยวและรอวันถูกตัดสินจากความเกลียดชังของสังคมที่กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ทุกที