เมื่อความกลัวโหวตประหารฆาตกรผิดคน... ความจริงหลังพิษเข็มสุดท้าย จึงกลายเป็นฝันร้ายที่ตบหน้าคนทั้งสังคม

พิกัดประหาร - ตอนที่ 9 ไฟที่มอดดับ โดย Mr.K @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

ระทึกขวัญ,สืบสวนสอบสวน,อาชญากรรม,สะท้อนปัญหาสังคม,ตะวันตก,สืบสวนสอบสวน,ดราม่า,พล็อตสร้างกระแส,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย

พิกัดประหาร

หมวดหมู่ที่เกี่ยวข้อง

ระทึกขวัญ,สืบสวนสอบสวน,อาชญากรรม,สะท้อนปัญหาสังคม,ตะวันตก

แท็คที่เกี่ยวข้อง

สืบสวนสอบสวน,ดราม่า,พล็อตสร้างกระแส

รายละเอียด

พิกัดประหาร โดย Mr.K @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

เมื่อความกลัวโหวตประหารฆาตกรผิดคน... ความจริงหลังพิษเข็มสุดท้าย จึงกลายเป็นฝันร้ายที่ตบหน้าคนทั้งสังคม

ผู้แต่ง

Mr.K

เรื่องย่อ

สารบัญ

พิกัดประหาร- ตอนที่ 1 เสียงสะอื้นหลังผนังห้อง,พิกัดประหาร-ตอนที่ 2 ร่องรอยในความมืด,พิกัดประหาร-ตอนที่ 3 เงาของทูตสวรรค์ ,พิกัดประหาร-ตอนที่ 4 ช่างไฟผู้ขี้อาย,พิกัดประหาร-ตอนที่ 5 เวลาที่หมดลง,พิกัดประหาร-ตอนที่ 6 สืบหาความจริง,พิกัดประหาร-ตอนที่ 7 เนื้อเน่าที่ถูกรุมทึ้ง,พิกัดประหาร-ตอนที่ 8 จิตใจของมนุษย์,พิกัดประหาร-ตอนที่ 9 ไฟที่มอดดับ,พิกัดประหาร-ตอนที่ 10 ความจริง (1),พิกัดประหาร-ตอนที่ 11 ความจริง (2),พิกัดประหาร-ตอนที่ 12 ความยุติธรรมหรือความกลัว

เนื้อหา

ตอนที่ 9 ไฟที่มอดดับ

แสงไฟนีออนสีขาวนวลสาดส่องลงบนเตียงเหล็กเย็นเฉียบภายในห้องประหารชีวิต ร่างของเซนถูกตรึงไว้ด้วยสายรัด แน่นหนา ทว่าในวินาทีวิกฤตนี้ บุคลิก "ผู้ปกป้องในความมืด" ที่เคยเข้มแข็งและเย็นชาได้แตกสลายและหลบหนีหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงบุคลิกแท้จริงที่เปราะบางที่สุด—"เด็กน้อยวัยห้าขวบ" ผู้หวาดกลัวความมืดขั้นสุด

เมื่อเจ้าหน้าที่เตรียมขยับมือเพื่อปิดไฟดวงใหญ่เหนือเพดาน เซนก็กรีดร้องออกมาด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด นัยน์ตาเบิกกว้างสั่นระริก หยาดน้ำตาไหลอาบสองข้างแก้ม ร่างกายสั่นสะท้านพยายามดิ้นรนหนีความมืดมิดที่กำลังจะกลืนกินเขาทั้งเป็น

"อย่า... อย่าปิดไฟ... กลัวแล้ว... แม่... อย่าขัง..." เสียงสะอื้นไห้แหบพร่าเอ่ยออกมาอย่างน่าเวทนา

ดานิเอลยืนมองภาพนั้นผ่านกระจกบานใส หัวใจของเขาบีบรัดแน่นจนแทบทนไม่ไหว ภาพความทรงจำเมื่อยี่สิบปีก่อนซ้อนทับขึ้นมาในหัว—เด็กชายหลังผนังห้องที่ร้องไห้ในความมืด รอคอยให้ใครสักคนยื่นมือเข้าไปช่วย

ทนต่อไปไม่ไหว ดานิเอลตัดสินใจพังประตูกระจก ก้าวพรวดเข้ามาในห้องประหารชีวิต เขาทิ้งตำแหน่งสารวัตรและกฎระเบียบทุกอย่างไว้เบื้องหลัง ย่อตัวลงข้างเตียงเหล็ก แล้วยื่น "นิ้วโป้ง" ของตัวเองเข้าไปใกล้ใบหน้าที่เปื้อนน้ำตาของเซน

เซนสะดุ้งสุดตัว ก่อนที่สัญชาตญาณในวัยเด็กจะทำงานอย่างรวดเร็ว สองมือที่สั่นเทาเอื้อมมาคว้านิ้วโป้งของดานิเอลไว้แน่น ราวกับมันคือสิ่งยึดเหนี่ยวเดียวในโลกอันมืดมิด

สัมผัสอุ่นจากพี่ชายข้างห้องในความทรงจำ ค่อยๆ ชโลมความหวาดกลัวในใจเซนให้สงบลง ลมหายใจที่สะอื้นฮักค่อยๆ ผ่อนคลายลง ร่างกายที่เกร็งแข็งเริ่มอ่อนยวบลงบนเตียง นัยน์ตาที่เคยตื่นตระหนกมองตรงมาที่ดานิเอลด้วยความรู้สึกปลอดภัยเป็นครั้งสุดท้ายในชีวิต

ยากลุ่มสุดท้ายไหลผ่านเส้นเลือด ดานิเอลยังคงปล่อยให้นิ้วโป้งของตัวเองถูกจับไว้แน่นเช่นนั้นกระทั่งลมหายใจเฮือกสุดท้ายของเซนแผ่วเบาและดับวดลง ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันอันหนักอึ้ง และความจริงที่แสนสาหัสซึ่งกำลังจะพังทลายโลกทั้งใบของเขาในไม่ช้า