เมื่อความกลัวโหวตประหารฆาตกรผิดคน... ความจริงหลังพิษเข็มสุดท้าย จึงกลายเป็นฝันร้ายที่ตบหน้าคนทั้งสังคม
ผู้แต่ง
Mr.Kเรื่องย่อ
เมื่อความกลัวโหวตประหารฆาตกรผิดคน... ความจริงหลังพิษเข็มสุดท้าย จึงกลายเป็นฝันร้ายที่ตบหน้าคนทั้งสังคม
ระทึกขวัญ,สืบสวนสอบสวน,อาชญากรรม,สะท้อนปัญหาสังคม,ตะวันตก,สืบสวนสอบสวน,ดราม่า,พล็อตสร้างกระแส,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
พิกัดประหาร
เมื่อความกลัวโหวตประหารฆาตกรผิดคน... ความจริงหลังพิษเข็มสุดท้าย จึงกลายเป็นฝันร้ายที่ตบหน้าคนทั้งสังคม
บรรยากาศคืนที่สายฝนเทกระหน่ำไม่ได้ช่วยให้ความร้อนระอุในใจของดานิเอลลดลงเลยแม้แต่น้อย รายงานคดีฆาตกรรมยกครัวครอบครัวที่ 3 ทำให้ยอดผู้เสียชีวิตรวมพุ่งสูงถึง 15 ศพ เสียงวิทยุสื่อสารจากสายตรวจเขตพื้นที่ดังแทรกขึ้นมาด้วยความตื่นตระหนก—เบาะแสใหม่ชี้เป้าไปยังบ้านเดี่ยวท้ายซอยซึ่งระบบไฟฟ้าดับสนิท และสัญญาณเตือนภัยถูกตัดขาด
ดานิเอลพร้อมทีมสืบสวนบุกเข้าปิดล้อมสถานที่เกิดเหตุทันที ประตูกระจกบานเลื่อนด้านหลังบ้านเปิดแย้มไว้เล็กน้อย ความเงียบสงัดภายในบ้านน่าพรั่นพรั่นพรึงยิ่งกว่าเสียงพายุฝนด้านนอก ดานิเอลกระชับปืนในมือแน่น ก้าวเท้าผ่านความมืดขึ้นไปบนชั้นสองของบ้าน
กลิ่นสารเคมีไร้กลิ่นเจือจางในอากาศนำทางเขาไปสู่ห้องนอนใหญ่ ภาพที่ส่องกระทบด้วยแสงไฟฉายเป็นภาพที่ทำให้เจ้าหน้าที่ทุกคนต้องชะงักเกร็ง...
ชายหนุ่มในชุดดำสนิท รูปร่างสูงโปร่ง กำลังคุกเข่าอยู่ข้างเตียงนอนขนาดใหญ่ บนเตียงนั้นคือร่างไร้วิญญาณของพ่อ แม่ ยาย และเด็กทารกที่ถูกจัดให้นอนเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ สองมือของศพทุกร่างถูกจับมากุมประสานกันไว้ ชายผู้นั้นกำลังหลับตา ค่อยๆ บรรจงวางมือของเขาทับลงบนมือของเด็กทารก พร้อมกับพึมพำบทสวดมนต์ด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น
"หยุด! ตำรวจ! ยกมือขึ้น!" ดานิเอลตะโกนสั่งพร้อมตบไฟฉายส่องตรงเข้าที่ใบหน้าของเขา
ชายผู้นั้นหยุดชะงัก เขาค่อยๆ หันกลับมาอย่างไม่สะทกสะท้าน นัยน์ตาของเขาว่างเปล่า ลึกโหว่ และเย็นชาไร้ความรู้สึก ชายหนุ่มวัย 25 ปีผู้นี้คือ "กาเบรียล"
ไร้ซึ่งการขัดขืน ไร้ซึ่งความตื่นตระหนก กาเบรียลค่อยๆ ยืดตัวขึ้นยืนเต็มความสูง เขายกมือทั้งสองข้างขึ้นให้ตำรวจพันธนาการกุญแจมืออย่างว่าง่าย รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา—รอยยิ้มที่ชวนให้คนมองขนลุกไปถึงขั้วหัวใจ ราวกับคนผู้ไร้ซึ่งจิตวิญญาณแห่งความเป็นมนุษย์
"พวกเขาสบายดีแล้วครับสารวัตร..." กาเบรียลเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ขณะถูกควบคุมตัวผ่านหน้าดานิเอล "พวกเขาไม่ต้องตื่นมาพบกับความเหงาหรือความมืดอีกต่อไป"
ดานิเอลจ้องมองสายตาเย็นชาคู่นั้นด้วยความแค้นแน่นอก ชายตรงหน้าคือฆาตกรใจเหี้ยมที่สังหารยกครัวไปถึง 11 ศพ แต่ในความเด็ดเดี่ยวของการจับกุมครั้งนี้ ดานิเอลกลับรู้สึกได้ถึงปมปริศนาบางอย่างที่ยังไม่สมบูรณ์ เพราะคดีฆ่าห่อผ้าห่มหญิงสาวอีก 4 ศพนั้น... มีรูปแบบและพฤติกรรมที่แตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง