เหมือนจะร้าย แต่กลายเป็นรัก - บทที่5 ทำใจให้ชินซะ โดย Lyra malin @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

รัก,ชาย-หญิง,ไทย

รักโรแมนติก

ปลายฝันหนีรักพัง ๆ และแฟนเก่าที่ตามตื้อ มาทำงานเพื่อพักใจ แต่ดันมาเจอ "นายไฟ" เจ้านายหนุ่มสุดเนี๊ยบ บ้างาน และจริงจังกับทุกตัวอักษร จากคนที่ไม่อยากเข้าใกล้ กลับกลายเป็นคนที่หัวใจเผลอรักโดยไม่รู้ตัว...

ผู้แต่ง

Lyra malin

เรื่องย่อ

เหมือนจะร้าย แต่กลายเป็นรัก-บทที่1 การพบกันครั้งแรก,เหมือนจะร้าย แต่กลายเป็นรัก-บทที่2 เริ่มงานวันแรก,เหมือนจะร้าย แต่กลายเป็นรัก-บทที่3 ผู้หญิงของนายไฟ?,เหมือนจะร้าย แต่กลายเป็นรัก-บทที่4 ความผิดพลาด,เหมือนจะร้าย แต่กลายเป็นรัก-บทที่5 ทำใจให้ชินซะ,เหมือนจะร้าย แต่กลายเป็นรัก-บทที่6 แกล้งหยอก,เหมือนจะร้าย แต่กลายเป็นรัก-บทที่7 อุปกรณ์พลางตัว แตกซะแล้ว

แต่ละวันของปลายฝัน มักจบลงด้วยเสียงตำหนิจากชายหนุ่มผู้เอาแต่ใจ ใครเล่าจะคาดคิดว่างานสำนักงานของเขาจะโหดหินขนาดนี้และนี่เองคือเหตุผลที่เพลิงพญาเลือกทำทุกอย่างด้วยตัวเองเสมอมา เพราะไม่เคยมีใครทำงานได้ดั่งใจเขาเลยสักคน

คำพูดของวารีผุดขึ้นในหัว… วารีมักชมพี่ชายอยู่เสมอว่า เขาคืออัจฉริยะด้านตัวเลข แต่สำหรับปลายฝันแล้ว เขาก็แค่เจ้านายจอมเผด็จการที่ชอบใช้คำพูดเชือดเฉือน

ปลายฝันได้แต่ถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน พลางนึกถึงเตียงนุ่มๆ ที่บ้านพัก อยากให้ถึงตอนเย็นเร็วๆจะต้องโทรไประบายความเครียดกับวารี น้องสาวของตัวต้นเรื่อง ที่ทำให้เธอต้องมาติดแหง็กอยู่ในไร่แห่งนี้

เพลิงพญากลับเข้ามาในสำนักงานในตอนสาย แววตาคมกริบกวาดมองไปทั่วห้อง ก่อนจะหยุดลงที่ร่างบอบบางที่กำลังก้มหน้าก้มตาทำงาน ความรู้สึกเบาใจแล่นผ่านหัวใจทันทีที่เห็นว่า เพื่อนของน้องสาวไม่ได้เป็นคนที่เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่ออย่างที่คิด แม้จะถูกเขาดุไปหลายครั้ง แต่ดูเหมือนเธอจะไม่ถอดใจหนีกลับบ้านง่ายๆ กลับกัน…ปลายฝันตั้งใจมากขึ้นกว่าตอนแรกเสียอีก แม้ยังมีข้อผิดพลาดอยู่บ้าง แต่ก็ไม่หนักหนาอะไร ถือว่าเรียนรู้ได้เร็ว หากเข้าใจในตัวงาน ที่สำคัญเธอไม่ได้บอบบางราวตุ๊กตากระเบื้องเคลือบ เหมือนที่เขาคาดไว้ ตอนแรกเขาเชื่อว่า แค่หนึ่งอาทิตย์เธอก็คงหายหัวไปจากไร่ แต่ดูท่าว่าจะไม่ใช่

ปลายฝันกำลังง่วนอยู่กับกองเอกสารตรงหน้า ใกล้สิ้นเดือนเข้ามาทุกที เธอต้องรีบทำเรื่องเบิกจ่ายเงินเดือนของคนงานทั้งหมด พร้อมคีย์เข้าระบบไปด้วย เพื่อความสะดวกสำหรับเดือนถัดไป ดูท่าแล้ว…วันนี้เธอคงได้อยู่ยาวถึงค่ำคืนอันเงียบสงัด

“เป็นไง ทำถึงไหนแล้ว”

เสียงทุ้มดังขึ้นทำให้ปลายฝันสะดุ้งเฮือก เงยหน้าขึ้นแล้วรีบก้มหลบแทบไม่ทัน มือยกขึ้นบังสายตาโดยอัตโนมัติ หัวใจแทบร่วงไปกองที่พื้นเมื่อเห็นภาพตรงหน้า ชายหนุ่มยืนอยู่ตรงหน้า…ในสภาพถอดเสื้อ เหลือเพียงกางเกงยีนส์เก่าๆ แนบกับเรือนกายกำยำ กล้ามอกและท่อนแขนเต็มไปด้วยเหงื่อที่ไหลซึมลงมาตามผิวสีแทน บ่งบอกถึงการทำงานหนักกลางแดดจัด

“ทำไมคุณไฟไม่ใส่เสื้อคะ ยืนถอดเสื้ออยู่แบบนี้…น่าเกลียดออก”

เธอเผลอบ่นเสียงสั่นทันทีโดยไม่ทันคิด ใบหน้าเห่อร้อนขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่

เพลิงพญาก้มมองเรือนกายของตนเอง มุมปากยกน้อยๆ เชิงขบขัน ผู้หญิงเป็นร้อยอยากจะเข้ามาลูบคลำ แต่ยัยนี่กลับทำหน้าราวกับเห็นผี แล้วบอกว่าน่าเกลียดอีก…น่าขำจริง ๆ

“ก็มันร้อนสิ ลองไปทำงานกลางแดดดูหน่อยไหม จะได้รู้ว่าร้อนขนาดไหน” เขาพูดอย่างไม่ทุกข์ร้อนกับท่าทีประหม่าของเธอเลยแม้แต่นิด ดวงตาคมกริบจ้องมองปฏิกิริยาของเธออย่างสนุกสนาน

“ทราบค่ะ แต่คุณช่วยใส่เสื้อก่อนได้ไหมคะ ฉันขี้เกียจปิดตาอยู่แบบนี้”

ปลายฝันตอบทั้งที่ยังใช้มือบังใบหน้าตัวเองไว้แน่น แก้มร้อนผ่าวอย่างห้ามไม่อยู่ เธอรู้สึกเหมือนกำลังจะระเบิดออกมาด้วยความอับอาย เพลิงพญาหัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มต่ำชวนให้ขนลุกซู่

“อยู่กรุงเทพไม่เคยเห็นของแฟนบ้างหรือไง ได้ข่าวว่าหนีแฟนมาอยู่ชายแดนไม่ใช่เหรอ” เขาจงใจยียวนกวนประสาท

ปลายฝันหันขวับไปมองหน้าเขา พยายามไม่เบนสายตาไปยังซิกแพคที่เรียงตัวสวยงามตรงหน้า ใบหน้างอง้ำเมื่อเขาพูดจี้ใจดำ

“ทำใจให้ชินเถอะ ยังไงคุณก็ต้องเห็นผมสภาพนี้ทุกวันอยู่แล้ว”

เอ่ยจบเขาก็ยักคิ้วเล็กน้อยอย่างกวนๆ ก่อนจะเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วหายเข้าไปในห้องน้ำ ปลายฝันเริ่มลังเล ถ้าเขากลับออกมาแบบมีเพียงผ้าขนหนูผืนเดียว มีหวังเธอได้กรี๊ดลั่นสำนักงานแน่ เธอรู้มาจากเอื้องว่านอกจากที่นี่จะเป็นสำนักงานแล้วยังเป็นที่พักชั่วคราวของเขา เผลอๆ จะอยู่ที่นี่มากกว่าบ้านพักเสียอีก

ปลายฝันตัดสินใจเดินออกมานั่งรอด้านนอก ให้เขาจัดการธุระของเขาให้เสร็จเสียก่อน สายตาเหลือบไปเห็นนายควนกำลังขุดหลุมเหมือนจะยกแปลงอะไรสักอย่างอยู่ไม่ไกล

“ทำอะไรน่ะควน จะปลูกต้นไม้เหรอ” เธอเอ่ยถามด้วยความสนใจ

“แม่นแล้วครับคุณปลายฝัน นายสั่งหื้อเอากุหลาบมาลงสักแปลง จะได้ผ่อแล้วสดชื่นขึ้นมาหน่อย” นายควนตอบด้วยรอยยิ้มกว้าง ใบหน้าเปื้อนเหงื่อแต่ดูมีความสุข ปลายฝันพยักหน้ารับ ไม่คิดว่าคนห่ามๆ แบบเพลิงพญาจะชอบดอกไม้กับเขาด้วย

“ว่าแต่ พอจะมีเหลือสักต้นสองต้นไหมจ๊ะ เผื่อฉันจะเอาไปปลูกที่บ้านพักบ้าง” เธอเอ่ยถามอย่างมีความหวัง

“โอ้ย ถ้าคุณปลายฝันฮักดอกกุหลาบ ก่อบอกมาเต๊อะ เดี๋ยวควนไปปลูกหื้อ มือนุ่มๆ ของคุณ บ่ต้องมาขุดหลุมหื้อด้านดอก” นายควนหัวเราะเสียงดังอย่างอารมณ์ดี

“ก็ดีสิ” ปลายฝันเอ่ยพลางส่งยิ้มหวานให้นายควน ที่ดูจะหน้าบานจนคนที่ยืนอยู่หน้าประตูสำนักงานเริ่มออกอาการหมั่นไส้ ดวงตาคมกริบของเพลิงพญาจ้องมองมาอย่างไม่พอใจนัก

“อะแอ้ม…เอาใจกันเข้าไป งานเสร็จแล้วหรือ ถึงได้มานั่งวุ่นวายกับงานคนอื่น” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์

ปลายฝันสะดุ้งเฮือก ปากเขาน่ายืมมาลับมีดเสียเหลือเกิน เธอลุกขึ้นหันกลับไปมอง เห็นว่าเขาแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว แต่เปลี่ยนจากกางเกงยีนส์ขายาวมาเป็นกางเกงขาสั้นแบบสบายๆ เสื้อยืดสีเข้มขับให้ผิวสีแทนดูคมเข้มยิ่งขึ้น

“ยังไม่เสร็จค่ะ แค่ไม่อยากเห็นภาพอุจาดสายตา เลยหลบออกมาก่อนดีกว่า” เธอตอบกลับ

มองเขาแบบไม่เต็มตานัก ก่อนจะรีบกลับเข้าไปด้านใน โดยมีชายหนุ่มเดินตามเข้ามาด้วย แววตาของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ยากจะคาดเดา

ตรวจเอกสารเสร็จ ชายหนุ่มก็ทิ้งตัวลงนอนบนโซฟาที่สามารถปรับเป็นเตียงได้เมื่อพับพนักพิงลง เสียงกรนเบาๆ ดังขึ้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอ บ่งบอกว่าเขาหลับไปแล้วจริงๆ ส่วนปลายฝันนั่งแก้งานตามที่เขาบอก แสงไฟจากโคมไฟตั้งโต๊ะส่องสว่างอยู่เพียงดวงเดียวในความมืดมิด เธอเหลือบมองร่างสูงที่นอนหลับอยู่บนโซฟา ใบหน้าคมคายยามหลับดูอ่อนโยนกว่าตอนตื่นมากนัก ปลายฝันอดคิดไม่ได้ว่าภายใต้ความดุดันและปากร้ายนั้น เขาก็มีมุมที่น่ารักอยู่เหมือนกันโดยเฉพาะตอนหลับ เธอพยายามสลัดความคิดนั้นออกจากหัว ก่อนจะหันกลับไปสนใจกองเอกสารตรงหน้าอีกครั้ง