เหมือนจะร้าย แต่กลายเป็นรัก - บทที่3 ผู้หญิงของนายไฟ? โดย Lyra malin @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

รัก,ชาย-หญิง,ไทย

รักโรแมนติก

ปลายฝันหนีรักพัง ๆ และแฟนเก่าที่ตามตื้อ มาทำงานเพื่อพักใจ แต่ดันมาเจอ "นายไฟ" เจ้านายหนุ่มสุดเนี๊ยบ บ้างาน และจริงจังกับทุกตัวอักษร จากคนที่ไม่อยากเข้าใกล้ กลับกลายเป็นคนที่หัวใจเผลอรักโดยไม่รู้ตัว...

ผู้แต่ง

Lyra malin

เรื่องย่อ

เหมือนจะร้าย แต่กลายเป็นรัก-บทที่1 การพบกันครั้งแรก,เหมือนจะร้าย แต่กลายเป็นรัก-บทที่2 เริ่มงานวันแรก,เหมือนจะร้าย แต่กลายเป็นรัก-บทที่3 ผู้หญิงของนายไฟ?,เหมือนจะร้าย แต่กลายเป็นรัก-บทที่4 ความผิดพลาด,เหมือนจะร้าย แต่กลายเป็นรัก-บทที่5 ทำใจให้ชินซะ,เหมือนจะร้าย แต่กลายเป็นรัก-บทที่6 แกล้งหยอก,เหมือนจะร้าย แต่กลายเป็นรัก-บทที่7 อุปกรณ์พลางตัว แตกซะแล้ว

เสียงฝีเท้าเบาๆ ดังขึ้นหน้าสำนักงาน ก่อนที่สาวน้อยแก้มใส ผิวสีน้ำผึ้งจะโผล่หน้ามาพร้อมรอยยิ้มสดใส

"สวัสดีเจ้า พี่ปลายฝัน นายไฟหื้อเอื้องมาชวนไปกิ๋นข้าวตวยกั๋นตี้โรงครัวเน้อเจ้า" เอื้องเอ่ยชวนด้วยน้ำเสียงร่าเริง ปลายฝันยิ้มรับ

"ดีเลย พี่กำลังหิวพอดี ไปสิเอื้อง"

แดดยามเที่ยงส่องลอดกิ่งไม้ลงมาเป็นลำแสงสีทอง ลมพัดเอื่อยพาเอากลิ่นหอมกรุ่นของแกงเหนือและเครื่องเทศลอยมาตามทาง ปลายฝันเดินเลียบลำธารเล็กๆ ที่อยู่ข้างเรือนพัก เสียงน้ำไหลกระทบโขดหินดังซ่าๆ ชวนให้ใจสงบ แต่ท้องกลับร้องประท้วงเพราะกลิ่นอาหารที่ยั่วยวนจนแทบอดใจไม่ไหว

เมื่อเดินพ้นแนวไม้ไผ่ โรงครัวขนาดใหญ่ที่สร้างด้วยไม้ยกพื้นสูงก็ปรากฏตรงหน้า เสียงหัวเราะพูดคุยของคนงานกว่ายี่สิบชีวิตดังแว่วออกมา โต๊ะยาวสองสามตัววางเรียงต่อกันเป็นแนว ม้านั่งไม้เก่าแต่แข็งแรงถูกจับจองจนเต็มไปหมด บนโต๊ะอัดแน่นไปด้วยอาหารเหนือหลากหลายชนิด หม้อแกงฮังเลควันกรุ่นส่งกลิ่นหอมฟุ้ง ถ้วยน้ำพริกหนุ่มกับผักลวกนานาชนิด จานลาบคั่วเนื้อหอมกลิ่นเครื่องเทศคลุ้งไปทั่ว ไข่เจียวฟูๆ สีเหลืองทองน่ากิน รวมถึงข้าวนึ่งที่ใส่กระติ๊บวางเรียงรายเป็นระเบียบ

ปลายฝันก้าวเข้ามาในโรงครัวพร้อมเอื้อง สายตาหลายคู่เงยขึ้นมามองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหันกลับไปคุยกันต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น บรรยากาศดูอบอุ่นเป็นกันเอง ไม่ได้กดดันอย่างที่เธอคิดไว้ในตอนแรก

ทว่า สายตาคมกริบคู่นั้นกลับจับจ้องอยู่ตรงมุมหนึ่งของโรงครัว นายไฟ นั่งกินข้าวเงียบๆ ท่ามกลางหัวหน้าคนงาน เขาไม่ได้พูดอะไร ไม่ได้กวักมือเรียก แต่ดวงตาที่มองมาเพียงแวบเดียวก็ทำให้ปลายฝันรีบหลบตาอย่างไม่รู้ตัว เธอรู้สึกเหมือนถูกจับจ้องและประเมินค่าอยู่ตลอดเวลา

เขาเพียงเฝ้ามอง เพื่อดูว่าหญิงสาวแปลกหน้าอย่างเธอจะเข้ากับวิถีชีวิตของคนที่นี่ได้หรือไม่

"อู้หู้ คนงามมาแล้ว กิ๋นข้าวโตยกั๋นเน้อหนูปลายฝัน" ป้าผันกวักมือเรียกพลางเอ่ยชวนด้วยรอยยิ้มใจดี

"สวัสดีค่ะ" ปลายฝันยกมือไหว้อย่างนอบน้อม

ทุกคนนั่งล้อมวง กับข้าวหลายอย่างถูกยกขึ้นโต๊ะอย่างเอิกเกริก เสียงพูดคุยและหัวเราะดังระงมไปทั่วโรงครัว

"กิ๋นเยอะๆ เน้อ หนูปลายฝัน ตัวเล็กจะอี้ ต้องกิ๋นหื้ออ้วนๆ ผู้ชายเขาฮัก ฮู้ก่อ มีน้ำมีนวลถึงจะงามต๋ามสาวเหนือ" ป้าผันเอ่ยแซวอย่างเอ็นดู เอื้องหัวเราะคิกคัก

"แม่นแล้วป้า พี่ปลายฝันต้องกิ๋นหลายๆ เน้อ"

"ถ้าพี่กินหมดนี่ คงจุกไปถึงคอแน่ๆ เย็นนี้คงไม่ต้องกินแล้วละ" ปลายฝันหัวเราะแห้งๆ เธอคิดในใจว่าอาหารตรงหน้ามากมายเกินกว่าที่เธอจะกินหมดได้ในมื้อเดียว เอื้องยื่นมือมาช่วยตักข้าวให้ พร้อมกระซิบเบาๆ

"กิ๋นเต๊อะเจ้า ป้าแกม่วนใจ๋เวลามีคนกิ๋นข้าวแกหลายๆ" ปลายฝันได้แต่ยิ้มตอบ ก่อนจะค่อยๆ ตักอาหารเข้าปากอย่างช้าๆ จนหมดในที่สุด แม้จะอิ่มจนแน่นท้อง แต่เธอก็ไม่อยากขัดน้ำใจของป้าผัน

หลังมื้ออาหารเสร็จ เอื้องเดินเคียงข้างพี่สาวคนใหม่กลับไปที่สำนักงาน 

"ถ้าพี่ปลายฝันบ่ะอยากเดินมาที่โรงครัวทุกมื้อ กะหื้อเอื้องเอากับข้าวไปส่งหื้อก่อได้เน้อ"

"ไม่ดีกว่าจ้ะ เดี๋ยวคนอื่นเขาจะนินทาเอา" ปลายฝันส่ายหน้า เอื้องหัวเราะเอิกอ้า

"โอ๊ย บ่ะเป็นหยังดอกเจ้า! ที่นี่ใผๆ ก่อฮู้กั๋นแล้วว่าพี่ปลายฝันเป็นผู้หญิงของนายไฟ"

พรวด! ปลายฝันถึงกับสำลักน้ำที่กำลังยกขึ้นดื่มหลังจากเดินกลับมาถึงสำนักงาน 

เธอไอจนตัวโยน พลางยกมือเช็ดน้ำที่ริมฝีปาก ใบหน้าแดงก่ำด้วยความตกใจและอับอาย

"เอื้องว่าไงนะ ใครบอกว่าพี่เป็นผู้หญิงของนายไฟ!" ปลายฝันหันมาถามเอื้องเร็วปรือ เอื้องยิ้มเจื่อน แต่ยังคงพูดตรงๆ

"กะบ่ะมีใผมาบอกหรอกเจ้า แต่ร้อยวันพันปี๋ นายไฟบ่ะเคยพาผู้หญิงมาอยู่ในไร่เลย มีแต่พี่นี่ละ คนอื่นเขาเลยฮู้กั๋นไปเอง"

ปลายฝันยกมือขึ้นไขว้กันเป็นเครื่องหมายกากบาทเชิงสัญลักษณ์ให้เอื้องทันที "พี่ไม่ใช่ผู้หญิงของนายไฟหรือใครทั้งนั้น พี่แค่มาสมัครทำงานเป็นพนักงานทั่วไปเท่านั้น ไม่มีอะไรเลยจริงๆ แล้วที่เขารับพี่ทำงาน ก็เพราะพี่กับน้องสาวเขาเป็นเพื่อนกัน เลยฝากเข้าทำงานก็เท่านั้น" ปลายฝันรีบอธิบายยืดยาวด้วยความร้อนใจ

"อู้ไปจะมีไผ๋เชื่อพี่ปลายฝัน คนดีๆ ที่ไหนเขาจะมาทำงานอยู่ในป่าในเขาเนาะพี่ ถึงเอื้องจะเชื่อ แต่คนอื่นเขาก่อบะเชื่อดอกเจ้า" เอื้องตอบอย่างซื่อๆ

"เอาเป็นว่าพี่มีเหตุผลของพี่ละกัน ที่มาทำงานอยู่ที่นี่ แต่ไม่ใช่ในฐานะผู้หญิงของนายไฟแน่นอน" ปลายฝันยืนยันเสียงหนักแน่น

"โถ… พี่ปลายฝัน สาวๆ ตี้นี่ใผๆ ก่ออยากเป็นผู้หญิงของนายไฟทั้งนั้นละพี่" เอื้องยังคงไม่ละความพยายาม

ปลายฝันทำท่าขนลุก ยกมือขึ้นลูบแขนทั้งสองข้างไปมา

"ไม่ใช่พี่แน่นอน" เธอเอ่ยเสียงหนักแน่นกว่าเดิม

"เอาเต๊อะพี่ปลายฝัน ถึงพี่บะใช่ ก่อยังดีสำหรับตั๋วพี่เน่อ เพราะสิมีไผ๋กล้าเข้ามาเกะกะพี่ได้ ในไร่นี่มันมีแต่ผู้ชายเถื่อนๆ ทั้งนั้นเจ้า" เอื้องพูดทิ้งท้ายอย่างเป็นห่วง

ปลายฝันไม่อยากจะต่อล้อต่อเถียงอีกต่อไป ก็ได้แต่พยักหน้ารับๆ ไป ใครจะคิดยังไงก็ช่าง เธอก็แค่ทำงานของเธอไปก็พอ