ในที่ทำงาน เขาคือหัวหน้าผู้เฉียบขาดที่ใครก็ยำเกรง แต่ในห้องข้างๆ เขาคือคนขี้แกล้งที่คอยดูแลใจพนักงานใหม่อย่างผม เมื่อโลกของการทำงานเต็มไปด้วยการแก่งแย่งและการใส่ร้ายป้ายสี มีเพียงอ้อมกอดเดียวที่ไทกะวางใจได้... คืออ้อมกอดของหัวหน้าคนนั้นที่พร้อมจะเผชิญหน้ากับทุกคนเพื่อปกป้องเขา
ชาย-ชาย,รัก,ญี่ปุ่น,อื่นๆ,สะท้อนปัญหาสังคม,โรแมนติก ,ดราม่า,พล็อตสร้างกระแส,ออฟฟิศ,18+,ชาย-ชาย,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
Boss&Me เรื่องราวของผมและหัวหน้าคนนั้น
ในที่ทำงาน เขาคือหัวหน้าผู้เฉียบขาดที่ใครก็ยำเกรง แต่ในห้องข้างๆ เขาคือคนขี้แกล้งที่คอยดูแลใจพนักงานใหม่อย่างผม เมื่อโลกของการทำงานเต็มไปด้วยการแก่งแย่งและการใส่ร้ายป้ายสี มีเพียงอ้อมกอดเดียวที่ไทกะวางใจได้... คืออ้อมกอดของหัวหน้าคนนั้นที่พร้อมจะเผชิญหน้ากับทุกคนเพื่อปกป้องเขา
ก่อนหน้าที่เรื่องราววุ่นวายจะเริ่มต้นขึ้น... ภายในห้องทำงานที่เงียบสงัด โยชิโตะกำลังจดจ่ออยู่กับการตรวจเช็คเอกสารสำคัญอย่างละเอียดถี่ถ้วน ความเงียบและแสงไฟสลัวทำให้เขาเริ่มรู้สึกอ่อนล้าจากการจ้องมองตัวอักษรติดต่อกันหลายชั่วโมง เขาจึงตัดสินใจวางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะพลางเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ แล้วยกแก้วกาแฟขึ้นจิบหวังให้ความเข้มของมันช่วยคลายความง่วงงุน
เข็มนาฬิกาบอกเวลาที่ใกล้จะเที่ยงวัน โยชิโตะเอื้อมมือไปหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาเปิดหน้าจอแชทที่ค้างอยู่ที่ชื่อของ ไทกะ เขาไล่สายตาดูข้อความที่พูดคุยกันเมื่อเช้าก่อนจะแยกย้ายกันไปทำงาน แต่จนถึงตอนนี้ยังไร้ซึ่งวี่แววการตอบกลับ หรือข้อความใหม่จากคนรัก ซึ่งมันผิดปกติเกินไปสำหรับช่วงเวลาแบบนี้
“หัวหน้าทากาฮาชิครับ” เสียงเรียกจากพนักงานชายคนหนึ่งทำลายความเงียบในห้องลง
“ว่ายังไง... เรื่องที่ผมสั่งให้ไปช่วยสืบ ได้ความว่ายังไงบ้าง?” โยชิโตะเอ่ยถามเสียงเรียบ ทว่าแววตากลับเต็มไปด้วยความจดจ่อ
“ครับ ผมได้ประสานงานกับผู้เชี่ยวชาญให้ช่วยเจาะระบบหาที่มาของบัญชีที่ปล่อยรูปหลุดของหัวหน้ามาได้แล้วครับ”
“ดี... ไหนขอดูหลักฐานชี้ตัวหน่อยสิ” โยชิโตะยื่นมือออกไปรับซองเอกสารสีน้ำตาลที่พนักงานยื่นส่งให้ด้วยท่าทีนอบน้อม
ทว่าทันทีที่เขาดึงเอกสารข้างในออกมาพิจารณา หัวใจของเขาก็พลันกระตุกวูบด้วยความตกใจ เมื่อรายชื่อและข้อมูลที่ปรากฏอยู่ตรงหน้ากลับกลายเป็น ‘ฮารุกะ’ อดีตคนรักที่เลิกรากันไปนานแล้ว... ความสับสนเริ่มก่อตัวขึ้นในใจ ทำไมเธอถึงยังต้องกลับมาวนเวียนและพยายามทำลายความสัมพันธ์ระหว่างเขากับไทกะด้วยวิธีการที่สกปรกเช่นนี้
“หัวหน้าทากาฮาชิครับ ยังมีอีกเรื่องที่ผมต้องรายงาน...”
“ว่ามา” โยชิโตะตอบสั้น ๆ น้ำเสียงเริ่มติดเย็นชา
“ตลอดเวลาที่ข่าวลือเรื่องของคุณหลุดออกมา บรรยากาศในบริษัทก็วุ่นวายมากครับ พนักงานพากันจับกลุ่มวิพากษ์วิจารณ์พวกคุณไม่หยุด จนแทบไม่เป็นอันทำงานกันเลยละครับ”
“พวกปากหอยปากปู... สงสัยคงต้องกลับไปจัดการให้รู้สำนึกเสียบ้างแล้ว” โยชิโตะแค่นยิ้มเย็น ทว่าเขาสังเกตเห็นท่าทางลังเลของลูกน้องที่เหมือนยังมีบางอย่างติดค้างอยู่
“มีอะไรอีกไหม? พูดมาให้หมด”
“ครับ... ทางเราได้ไฟล์ภาพจากกล้องวงจรปิดตรงบันไดหนีไฟมาด้วยครับ หลักฐานอยู่ในนี้...” พนักงานชายเปิดคลิปวิดีโอจากแท็บเล็ตส่งให้ดู ทันทีที่เห็นภาพการยื้อยุดฉุดกระชาก โยชิโตะก็ขบกรามแน่นจนเป็นสันนูน มือหนากำเข้าหากันจนสั่นด้วยความหงุดหงิดที่พุ่งพล่าน
ในแวบแรก ความระแวงแล่นพล่านเข้ามาในหัวใจ แต่เมื่อภาพจากกล้องวงจรปิดเคลื่อนไหวต่อ... ความจริงที่ปรากฏตรงหน้ากลับกรีดลึกยิ่งกว่าการนอกใจ มันคือการข่มเหงและคุกคามที่น่ารังเกียจ โยชิโตะมองร่างของไทกะที่ล้มลงด้วยความเจ็บปวดผ่านหน้าจอ ความโกรธแค้นในอกปะทุขึ้นจนแทบคุมไม่อยู่ แต่เหนือสิ่งอื่นใดคือความเจ็บปวดที่เขาไม่ได้อยู่ตรงนั้นเพื่อปกป้องคนรัก
“เตรียมรถและจองตั๋วเครื่องบินที่เร็วที่สุดให้ฉันที...”
โยชิโตะสั่งเสียงเข้ม แววตาคมกริบเย็นเยียบดุจน้ำแข็งที่กำลังจะเปลี่ยนเป็นเพลิงเผาผลาญ
“ฉันจะกลับไปลากคอพวกมันออกมาเอง!”
“รับทราบครับหัวหน้า!”