ภายใต้เงาอำนาจของตระกูลอัครวรรธน์ ทิวากรแฝงตัวเพื่อสืบเรื่องยา 'ฟีโรโมน' และแก๊งควันปืน แต่หัวใจกลับถูกพันธนาการไว้ด้วยเสน่ห์ของ ชรัณ เป้าหมายที่เขาไม่อาจเล็งปืนใส่ได้ลง
ดราม่า,ชาย-ชาย,รัก,โอเมกาเวิร์ส,พันธนาการรักใต้ปืน,อินิกม่าxอัลฟ่า,ตำรวจ,ประธานบริษัท,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
บทพิเศษใส่ไข่ ใส่ใจด้วยได้ป่าว
หลังจากทำงานมาทั้งสัปดาห์ วันนี้ทิวาและชรัณก็ได้พักเสียที เพื่อหลีกหนีเรื่องราววุ่นวายและเจ้าสองแฝดที่ตอนนี้อายุได้สามขวบก็ซนมากทำเรื่องปวดหัวไม่เว้นแต่ละวัน ทิวาจึงลักพาตัวภรรยาเข้ามาในป่าเพื่ออยู่กันตามลำพัง ส่วนเจ้าแฝดเขาได้ฝากตินภพเลี้ยงเรียบร้อยแล้ว
“ชรัณ หายงอนพี่ได้แล้วครับ”
ร่างหนาเดินอ้อมมากอดชรัณจากด้านหลัง ส่วนชรัณไม่แม้แต่จะปริปากเอ่ยพูดกับสามี ถึงแม้จะรู้อยู่แล้วว่าเจ้าแฝดทัพไทมีตินภพคอยดูแลไม่ห่าง แต่เขาก็อดเป็นห่วงลูกไม่ได้
ริมฝีปากหนาของทิวาประทับลงบนแก้มเนียนของคนน้อง “พี่อยากให้ชรัณได้พักไงครับ” เอ่ยจบก็กอดชรัณแน่นกว่าเดิมจนคนโดนกอดรู้สึกอึดอัดไม่น้อย ริมฝีปากหนาจูบหลังคอสีแทนก่อนที่จะเลื่อนมาที่ใบหูสวย ฟันคมขบลงอย่างจงใจ
“เจ็บ” ชรัณเอ่ยก่อนที่จะเดินหนีเข้าไปในบ้านไม้หลังเล็ก
ร่างสูงนั่งลงบนเตียง มือสวยหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกง เขากำลังจะกดโทรหาจริณเพื่อคุยกับลูกชายทั้งสอง แต่ไม่ทันได้กดโทรออกมือหนาของทิวาก็มาแย่งโทรศัพท์ไปจากเขา
“เธอสนใจพี่คนเดียวได้ไหมครับ”
“แต่ฉันเป็นห่วงลูก” ชรัณเอ่ยพลางมองทิวาด้้วยสายตาจริงจัง
“เธอไม่ไว้ใจตินภพกับคุณใจ๋เหรอ”
“ป่าว แค่...” ชรัณยังพูดไม่ทันจบก็ถูกทิวามอบจูบแสนหวานให้อีกครั้ง ทิวาคร่อมทับชรัณนอนลงบนเตียงนุ่ม ริมฝีปากหนายังคงประทับอยู่ที่ริมฝีปากบางของคนน้อง ลิ้นหนาสอดเข้าไปทักทายเรียวลิ้นของชรัณ ทั้งสองจูบกันดูดดื่มจนชรัณหลงลืมเรื่องลูกไปชั่วขณะ
มือหยาบสอดเข้าใต้สาบเสื้อของชรัณ ปลดกระดุมเสื้อออกทีละเม็ดโดยที่ริมฝีปากก็ไม่ละออกจากคนใต้ร่าง
“อือ..” คนใต้ร่างส่งเสียงครางประท้วง ก่อนที่ทิวาจะผละออกและฉีกยิ้มด้วยความพอใจ แต่รอยยิ้มนั้นก็สลายไปเมื่อเขาเห็นดวงตาคมของชรัณที่ตอนนี้เต็มไปด้วยแรงปรารถนาที่ไม่สามารถซ่อนไว้ได้ ไม่เอ่ยให้มากความ ทิวาก็ถอดเสื้อผ้าของคนใต้ร่างออกจนเหลือเพียงร่างกายแกร่งที่เปลือยเปล่า
“สวย”
ชรัณได้ยินดังนั้นก็เบือนหน้าหนี ปล่อยให้คนพี่ทำตามใจตัวเองไป ร่างหนาถอดเสื้อเชิ้ตสีขาวของตนออก เผยให้เห็นหุ่นกำยำที่ถูกปั้นด้วยความตั้งใจจากเจ้าของร่าง แม้ว่ารูปร่างทิวาจะดูหนาขึ้นกว่าตอนที่เขายังไม่แต่งงานกัน แต่นิสัยที่กลัวว่าชรัณจะไม่รักก็ยังคงอยู่
“เธอ พี่ขอได้ไหม”
“ถอดขนาดนั้นแล้วยังจะถามอีก” ชรัณเอ่ยก่อนที่ใบหน้าหล่อของทิวาจะยกยิ้ม ก้มลงหอมแก้มชรัณไปหลายที จมูกโด่งซุกไซร้ซอกคอของคนผิวแทน ดอมดมด้วยความคลั่งไคล้
ฟีโรโมนกลิ่นดินจากตัวของชรัณทำให้ร่างกายของทิวาตอบสนองต่อความต้องการมากยิ่งขึ้น ความร้อนที่อยู่ในกายของทิวาเริ่มพุ่งพล่าน ฟีโรโมนกลิ่นดอกไอริสเริ่มแรงขึ้นจนอัลฟ่าใต้ร่างเขาต้องเบือนหน้าหนี
“ทิวา นายรัทเหรอ”
ชรัณเอ่ยถามพลางจับหน้าของทิวาเพื่อให้อีกฝ่ายสบตากับตน ดวงตาคมทั้งสองประสานกัน นัยน์ตาของทิวาจ้องมองชรัณด้วยความลุ่มหลง เหนือความลุ่มหลงคือความใคร่ที่อยากจะกลืนกินคนเบื้องหน้า อยากเอาให้ร้องไห้ อยากกัด อยากกักขังชรัณไว้ใต้ร่างตนแต่เพียงผู้เดียว
“ทิวา” ชรัณเอ่ยเรียกคนด้านบนอีกครั้ง ทิวาไม่เพียงไม่ตอบยังจับชรัณพลิกคว่ำหน้านอนลงบนเตียง ชรัณร้องเสียงหลงแต่คนด้านบนกลับไม่สะทกสะท้าน
เพียะ!
มือหนาฟาดลงบนก้นแน่นของชรัณจนเกิดเสียงดัง เมื่อเสียงร้องของคนใต้ร่างดังขึ้น เขาก็ฟาดลงไปอีกหลายรอบจนนก้นแน่นขึ้นสีแดงระเรื่อ
ร่างหนาหอบหายใจถี่ขึ้นราวกับสัตว์ป่าที่พร้อมจะล่าเหยื่อ ชรัณน้ำตาคลอเพราะทิวาไม่เคยตีเขาสักครั้ง ถึงตีก็ไม่ได้แรงเท่าครั้งนี้ คนผิวแทนซุกหน้าลงบนหมอน ปล่อยน้ำตาที่ไหลออกมาเพราะความน้อยใจไหลลงบนหมอนนุ่ม
ฟันคมกัดลงบนก้นของชรัณโดยไม่บอกกล่าว คนผิวแทนสะดุ้งแต่ก็ไม่หันมาทิวาที่ตอนนี้จะเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ดูเหมือนว่าเขาจะรัทจริงๆ ชรัณไม่เคยเห็นทิวารัทแล้วอาการหนักขนาดนี้ เพราะปกติเวลาทิวารัทเขาจะะล็อกห้องแล้วไม่ปล่อยให้ชรัณเข้าห้องเด็ดขาด
มือหนาของทิวาแบะแก้มก้นสีแทนออกจากกัน ดวงตาคมมองดูรูจีบเล็กที่ขมิบอ้าเชิญชวนให้คนมองลิ้มลอง นิ้วโป้งใหญ่ลูบเบาๆที่ปากทางก่อนที่จะยัดเข้าไปในรูจีบเล็ก ทำให้ชรัณครางออกมา
นิ้วโป้งใหญ่ขยับหมุนวนให้รูจีบสวยอ้ากว้างก่อนที่ทิวาจะถอนนิ้วออก ชรัณหันมองทิวาในขณะที่อีกฝ่ายกำลังถอดกางเกงผ้าออกอย่างง่ายดาย ชรัณมองตามกางเกงสีเทาที่ถูกโยนไว้สักที่ของตัวบ้าน ก่อนที่จะหันกลับมาสนใจทิวา
แกนกายใหญ่ของทิวาตั้งตรงพร้อมรบ อินิกม่าผิวขาวผลิกตัวชรัณให้นอนหงาย ด้วยพละกำลังที่เหนือกว่าไม่สามารถทำให้ชรัณขัดขืนได้โดยง่าย ดวงตาคมสบประสานกันอีกครั้ง มือหนาบีบเคร้นร่างกายแกร่งของคนใต้ร่างราวกับไม่กลัวว่าชรัณจะเจ็บ ถ้าเป็นทิวาตอนปกติคงทำหน้าหงอยเป็นแน่หากเทำชรัณเจ็บ แต่ทิวาตอนนี้ กระหายความเจ็บปวดของคนเบื้องร่าง แถมยังชอบให้ใบหน้าคมของชรัณเปื้อนไปด้วยน้ำตา เห็นแล้วอยากทำให้ร้องมากกว่าเดิมเสียอีก
กลิ่นดอกไอริสที่เข้มข้นลอยฟรุ้งไปทั่วบ้าน แม้ปกติชรัณจะบอกว่ามันหอม แต่เวลานี้ทิวารัทอยู่ กลิ่นดอกไอริสของเขาจึงฉุนมาก ฟีโรโมนของอินิกม่าปลุกอารมณ์ให้คนใต้ร่างมอมเมาไปกับกลิ่นของเขา
ดวงตาคมเคลิบเคลิ้มมัวเมาไปกับสัมผัสของคนด้านบน ทิวาลากลิ้นหนาของตนไปตั้งแต่ลำคอสวย จูบลูกกระเดือก แวะชิมยอดอกทั้งสองข้าง และเลื่อนใบหน้าลงต่ำจนถึงแกนกายอวบของชรัณ ทิวาไม่รีรอ เขาอ้าปากอมแกนกายของทิวาทันที ไม่รอให้เจ้าของร่างอนุญาตเขาก็สาวรูดลำกายนั้นด้วยความชำนาญ
“อ้ะ..อ๊า”
ชรัณเปล่งเสียงครางด้วยความเสียวซ่านกับสัมผัสที่คนพี่มอบให้ เรียวลิ้นหนาตวัดเลียหัวบานสวยจนเอวสอบของชรัณต้องยกลอยขึ้นจากเตียง ร่างสูงถ่างขาออกกว้างปล่อยใจให้อินิกม่าผิวขาวปรนเปรอตน นิ้วเรียวยาวของทิวาลูบก้นเนียนก่อนที่จะสอดนิ้วชี้เข้าไปในรูจีบของชรัณโดยที่เขายังไม่ทันตั้งตัว
“อ้ะ!” ชรัณเปล่งเสียงครางออกมาด้วยความตกใจ
ทิวายังคงอมแกนกายของชรัณไว้ในปาก ส่วนนิ้วชี้ก็ขยับถ่างอ้ารูจีบสวย เมื่อรู้สึกว่าชักช้าเกินไปเขาก็สวนนิ้วกลางและนิ้วนางเข้าไปในช่องทางของชรัณพร้อมกัน ชรัณขาสั่น เขาโดนกระทำทั้งสองทางก็เริ่มจะไม่ไหวแล้วเช่นกัน ชรัณจะปลดปล่อยอยู่รอมร่อแต่ก็ต้องชะงักเมื่อทิวาถอนปากและนิ้วออก
“ทิวา จะทำอะไร”
ชรัณเอ่ยถามเมื่ออีกฝ่ายลุกขึ้นเดินออกจากเตียง เขากลับมาพร้อมกับเนคไทสีดำของชรัณ คนใต้ร่างทำหน้าสงสัย ทิวาผูกเนคไทไว้ที่ข้อมือของชรัณทั้งสองข้างก่อนที่จะมัดไว้ที่หัวเตียง ตอนนี้ชรัณรู้แล้วว่าทิวาจะทำอะไร
เขาอยากจะเล่นบทจำเลยรักสินะ
ข้อมือทั้งสองข้างของชรัณถูกมัดติดหัวเตียง แน่นอนว่าเขาดิ้นหนีไปไหนไม่ได้เลย นี่ทิวากะเอาเขาตายเลยเหรอ หรืออะไร ชรัณได้แต่คิด
ขาทั้งสองข้างของเขาถูกถ่างออกจากกันกว้าง ทิวามองชรัณพร้อมกับลูบไล้แกนกายลำเขืองของตนไปด้วย มือใหญ่สาวชักจนแกนกายตั้งลำพร้อมรบ เขาใช้ปลายหัวบานถูเข้ากับช่องทางรักของคนเบื้องร่างจนชรัณต้องเม้มปากแน่น หัวบานใหญ่สอดเข้าและถอนออกอยู่อย่างนั้นไม่สอดเข้ามาข้างในเสียที
“ทิวา รีบเอาฉันสักที!”
ได้ยินดังนั้นใบหน้าคมก็เผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจ ทิวาไม่พูดอะไร แต่ใช้แกนกายที่แข็งแกร่งและร้อนผ่าวของตน ดันเข้าสู่ช่องทางรักของชรัณอย่างรวดเร็วและหนักแน่นในจังหวะเดีย
“อ๊ะ!! เจ็บ!” ชรัณร้องครางเสียงดัง น้ำตาที่เขาพยายามกลั้นไว้ไหลอาบแก้มอย่างห้ามไม่ได้ แต่เสียงร้องของเขากลับเป็นดนตรีที่เร้าอารมณ์ สัญชาตญาณดิบของทิวาได้เป็นอย่างดี
ทิวาแช่ค้างให้ชรัณได้ปรับตัว คนใต้ร่างหายใจหอบเหนื่อย ไม่นานทิวาก็ขยับเอวแกร่งเชื่องช้า กระตุ้นให้ชรัณรู้สึกเสียวซ่านมากกว่าเดิม ถึงแม้ทิวาจะไม่ได้ออกแรงมากแต่ร่างกายของคนผิวแทนก็อ่อนระทวยไปกับสัมผัสที่ร่างหนาได้มอบให้
เอวแกร่งเริ่มขยับถี่ขึ้นเรื่อย ๆ เสียงหอบหายใจของทิวาราวกับเสือที่หิวโซ พร้อมที่จะขย้ำกวางสีแทนใต้ร่างให้ยับเยิน ริมฝีปากหนาขบกัดทำรอยทั่วหน้าอกของชรัณไม่ที่ว่างเว้น คนใต้ร่างได้แต่ร้องครางเสียงแหบแห้ง และเสียงครวญครางของชรัณก็ดังทั่วทั้งบ้านตลอดคื
“อ้ะ..เดี๋ยว” ชรัณเอ่ยท้วงทิวา ที่ยามนี้อีกฝ่ายยังคงมีอาการรัทอยู่แต่น้อยกว่าเมื่อคืน ร่างสูงถูกอินิกม่าถอดกางเกงออกและชักนำมือของชรัณจับที่วงกบประตูทั้งสองข้าง ก่อนที่ช่องทางด้านหลังจะถูกรังแกอีกครั้ง ชรัณถูกจับกระแทกกระทั้นไม่หยุดพัก ครางเสียงแหบแห้งตลอดทั้งวัน เขาภาวนาให้ช่วงรัทของอีกฝ่ายหมดเร็ว ๆ
วันถัดมาชรัณตื่นแต่เช้าเพื่อไปเก็บฟืนมาให้ทิวาไว้ทำกับข้าว ยังไม่ทันจะได้ไปไหนไกล ร่างกายของเขาก็ถูกกผลักไปชนกับต้นไม้ใหญ่ ริมฝีปากของใครบางคนจูบเขาอย่างหิวกระหาย มือใหญ่เลื่อนลงปลดกางเกงของชรัณออก กางเกงผ้าชั้นดีกองอยู่บนข้อเท้าของชรัณเปื้อนฝุ่นดิน
“ทิวา นี่มันด้านนอกนะ ปล่อย”
ร่างหนาไม่ฟังในสิ่งที่ชรัณเอ่ย ถอดกางเกงของตนออกแล้วสาวชักรูดท่อนลำให้แข็งขืน ก่อนที่ทุกอย่างจะวนซ้ำอีกครั้งเหมือนสองวันที่ผ่านมา ชรัณถูกทิวาเคี่ยวกรำจนร่างกายแทบพัง ยืนก็ไม่ไหวจนต้องให้คนกระทำเป็นคนอุ้ม
เมื่อดวงตะวันลาลับขอบฟ้า ทิวาก่อกองไฟเพื่อทำอาหารให้กับภรรยาของตน เขาทั้งสองนั่งบนผ้าที่ทิวาปูไว้ ทั้งคู่พูดคุยสารทุกข์สุกดิบของกันและกัน ร่างหนาโอบกอดชรัณไว้แน่นภายใต้ผ้าห่มผืนหนาที่เขานำออกมาด้วย เสียงธรรมชาติโดยรอบเป็นใจให้กับคนทั้งคู่ ริมฝีปากบางของชรัณจูบลงบนปากของสามีเบา ๆ ก่อนที่จะยิ้มออกมา ร่างหนาหลงใหลกับรอยยิ้มของชรัณจนอยากจะเอ่ยขอแต่งงานอีกรอบ
แต่ เขาแต่งไปแล้วนี่เนอะ
ใบหน้าคมเคลื่อนไปประทับจูบที่แก้มเนียนของคนผิวแทน จูบจมูกโด่ง จูบหน้าผาก ก่อนที่จะจูบริมฝีปากบางอย่างดูดดื่ม ชรัณผลักคนพี่ให้นอนลงก่อนที่จะเป็นฝ่ายคร่อมทับบนตักแกร่ง ทั้งคู่กระซิบคำหวานให้กันและกันเอ่ยบอกรักกันท่ามกลางหมู่ดาวที่ส่องสว่างเรืองรอง เป็นพยานรักให้กับคนทั้งสอง
เมื่อได้กลิ่นไหม้ของปลาที่เผาไว้ ทั้งสองจึงหยุดกิจกรรมรักที่เกิดขึ้น หันกลับมาสนใจปากท้องของตน สามวันนี้พวกเขาทานอาหารไม่เพียงพอกันทั้งคู่ เพราะอาการรัทของทิวาคาดเคลื่อนทำให้ชรัณได้รับศึกหนักไม่น้อย นับว่าการฮันนีมูนย้อนหลังของพวกเขาก็.... มีความสุขดี
“ปะป๊า ปะป๊า” เสียงเด็กชายวัยสามขวบสองคนเอ่ยร้องเรียกมารดาของตน ชรัณกลับมาถึงคฤหาสน์ก็รีบเข้ามาหาเจ้าเด็กแฝดของตนทันที หอมแก้มทั้งคู่ด้วยความคิดถึง เด็กน้อยทั้งสองก็เช่นกัน
หลังจากที่ทิวาและชรัณกลับมา เจ้าเด็กแฝดก็ดูจะติดปะป๊าของพวกเขามากขึ้น ไม่ยอมห่างแม้แต่น้อย กระทั่งทิวาจะเข้าใกล้ภรรยาของตนก็ไม่ได้ เขาได้แต่สงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกับเจ้าเด็กทั้งสองของตนกัน มีใครไปเป่าหูเรื่องไม่ดีให้เจ้าเด็กฟังหรือไม่
“อ๋อ เมื่อวานกูบอกว่ามึงขโมยป๊าเขาไป” ตินภพเอ่ย
“ทำไม ลูกไม่รัก?”
ทิวาพอจะรู้สาเหตุแล้วหล่ะ
เริ่มติดเหรียญ 15.02.2026 00:00 เป็นต้นไป
เป็นตอนพิเศษที่ไม่ได้เอาใส่ไว้ในอีบุ๊ก ส่วนตอนพิเศษอื่นอ่านเพิ่มได้ที่อีบุ๊กเลยค้าบบ
