ภายใต้เงาอำนาจของตระกูลอัครวรรธน์ ทิวากรแฝงตัวเพื่อสืบเรื่องยา 'ฟีโรโมน' และแก๊งควันปืน แต่หัวใจกลับถูกพันธนาการไว้ด้วยเสน่ห์ของ ชรัณ เป้าหมายที่เขาไม่อาจเล็งปืนใส่ได้ลง
ดราม่า,ชาย-ชาย,รัก,โอเมกาเวิร์ส,พันธนาการรักใต้ปืน,อินิกม่าxอัลฟ่า,ตำรวจ,ประธานบริษัท,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ภายใต้เงาอำนาจของตระกูลอัครวรรธน์ ทิวากรแฝงตัวเพื่อสืบเรื่องยา 'ฟีโรโมน' และแก๊งควันปืน แต่หัวใจกลับถูกพันธนาการไว้ด้วยเสน่ห์ของ ชรัณ เป้าหมายที่เขาไม่อาจเล็งปืนใส่ได้ลง
ผู้แต่ง
ขุนวรา_0712
เรื่องย่อ
#พันธนาการรักใต้ปืน
“ภารกิจของเขาคือ ‘จับพิรุธ’ ไม่ใช่ ‘ตกหลุมรัก’
แต่หัวใจก็ทรยศก่อนกระสุนจะลั่น”
ภายใต้เงาอำนาจของตระกูลอัครวรรธน์
ทิวากร แฝงตัวเข้ามาในฐานะบอดี้การ์ด
เพื่อสืบว่าตระกูลนี้มีเอี่ยวกับสิ่งผิดกฎหมายหรือไม่
ตั้งแต่การค้ายาฟีโรโมน ไปจนถึงความเกี่ยวข้องกับแก๊งควันปืน
แต่เมื่อได้เข้าใกล้ ชรัณ
ประธานหนุ่มผู้เป็นทายาทเพียงคนเดียวของตระกูล
เขากลับพบว่า...
เป้าหมายที่ควรจับตา
กลับกลายเป็นคนเดียวที่เขาไม่อาจเล็งปืนใส่ได้ลง
(ทิวา) ทิวากร หรัณพิรมณ์ อายุ 30(26)
188/82/60
13.12
ตำรวจ-บอดี้การ์ด
"เพราะงั้น...ขย่มให้หน่อยได้ไหมครับชรัณ..นะครับ"
(ชิน) ชรัณ อัครวรรธน์ อายุ 28
184/78/58
19.07
ประธานบริษัท-หัวหน้าแก๊งควันปืน
"ได้มายังไงก็ไม่สำคัญหรอกหน่า สุดท้ายเขาก็เป็นบอดี้การ์ดของฉันอยู่ดีนั้นแหละ"
ติดต่อนักเขียนได้ที่
Facebook
https://x.com/K_hunwara
https://www.tiktok.com/@khunwara36?is_from_webapp=1&sender_device=pc
เมื่อถึงคฤหาสน์หหลังใหญ่บ้านของชรัณ ร่างสูงผิวแทนก็ลงจากรถทันทีโดยไม่เอ่ยสิ่งใดกับทิวา เขาจึงต้องรีบลงรถตามอีกฝ่ายไป ชรัณเดินขึ้นบันไดด้วยสีหน้าหงุดหงิดทำเอาบอดี้การ์ดและแม่บ้านหลายคนที่ยืนอยู่บริเวณโดยรอบอยากจะรู้นักว่าใครทำนายเหนือหัวของพวกตนนั้นโกรธ
“คุณชรัณทานข้าวมาหรือยังทิวา” หญิงชราคนหนึ่งเดินเข้ามาหาทิวาโดยในมือถือถาดใส่นมไว้ เธอเป็นทั้งแม่บ้านและพี่เลี้ยงของชรัณตั้งแต่เขายังเด็ก ทุกคนจะเรียกเธอว่า “ป้าแก้ว” ซึ่งป้าแก้วจะคอยถามทิวาตลอดว่าวันนี้นายน้อยของเธอได้ทานอาหารก่อนกลับบ้านไหม ถึงแม้ว่าปกติชรัณจะไม่ค่อยทานข้าวเย็นแต่เธอก็คอยถามทิวาทุกวันและเป็นทุกวันที่ทิวาต้องยกนมอุ่นไปให้ชรัณถึงห้องนอน โดยหน้าที่นี้แต่ก่อนเป็นของจริณแต่ตอนนี้ตกเป็นของทิวาไปโดยปริยาย
“ทานมาแล้วครับ นมของคุณชรัณใช่ไหมครับ เดี๋ยวผมเอาไปให้เอง”
“จ้ะ...แต่ถ้าคุณเขาไม่ดื่มก็เอากลับมานะทิวา..อย่าถามวุ่นวายหล่ะ”
“ครับป้า” เอ่ยจบทิวาก็รับถาดจากป้าแก้วมาถือไว้และเดินขึ้นบันไดไป เป้าหมายคือห้องริมทางซ้ายของชรัณ
ทิวามาถึงหน้าห้องของชรัณมือหนาเคาะประตูสองครั้งรอให้อีกฝ่ายมาเปิดแต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับ ทิวาจึงตัดสินใจเคาะประตูอีกครั้ง ครั้งนี้ต่างออกไปเพราะคนข้างในแง้มประตูดูว่าใครมา ชรัณอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำสีขาวสะอาดตาเหมือนพึ่งจะอาบน้ำเสร็จ ผมสีดำขลับที่เซตถูกสระจนสะอาดและปกลงที่ดวงตาคม ทิวาเผลอมองอีกฝ่ายนานจนชรัณต้องเอ่ยเรียกสติ
“ผมเอานมมาให้ครับ” เอ่ยจบชรัณก็เปิดประตูให้ทิวานำนมมาวางไว้บนโต๊ะข้างเตียง ทิวาวางถาดนมเสร็จก็มองที่ชรัณอีกครั้งแต่ก็ไม่ยอมเอ่ยสิ่งใดออกมา “มีอะไรก็พูดมา ไม่มีก็ออกไปได้แล้ว”
“ผมต้องรอเก็บแก้วครับ”
“ฉันจะไปเก็บเอง”
เย็นชา ทิวาไม่ชินกับโหมดนี้ของชรัณเท่าไหร่เพราะนานๆ ทีอีกฝ่ายจะอารมณ์เสียส่วนมากจะหัวร้อนง่ายเฉยๆ ฟีโรโมนกลิ่นดินของชรัณคละคลุ้งไปทั่วห้องนอนของอีกฝ่าย ยิ่งอารมณ์ไม่ดีกลิ่นฟีโรโมนยิ่งเข้มข้นขึ้น แต่สำหรับทิวาเหมือนจะไปกระตุ้นให้เกิดอารมณ์อย่างอื่นมากกว่า
“นายยังไม่ไปอีกเหรอ?” ชรัณหลังออกจากห้องแต่งตัวก็ยังเห็นทิวายืนอยู่ที่เดิมไม่ขยับไปไหน เขารู้สึกเหมือนโดนก่อกวน ชรัณถอนหายใจและนั่งลงที่ปลายเตียง คนผิวแทนกอดอกมองไปที่ชรัณที่ยืนมองเขาอยู่
“ต้องการอะไร”
“คุณอารมณ์เสียเรื่องอะไรครับ..เรื่องที่คุณคิมหันต์อยากได้ผมไปเป็นบอดี้การ์ดเหรอ”
“มันไม่ได้อยากได้นายเป็นบอดี้การ์ด..มันอยากได้นายเป็นเมียต่างหาก!!”
“....”
สิ้นคำของชรัณก็ไม่มีใครเอ่ยสิ่งใดออกมาอีก มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ดัง ทิวาถอนหายใจก่อนที่จะนั่งลงบนเตียงของชรัณโดยไม่กลัวว่าจะโดนด่า มือหนาเอื้อมหยิบแก้วนมยื่นให้ชรัณ
“ดื่มก่อนครับ..จะได้ใจเย็นลงหน่อย” ชรัณรับแก้วนมจากทิวาและดื่มจนหมด ก่อนที่ห้องจะกลับมาเงียบอีกครั้ง
“ผมจะไม่ไปเป็นบอดี้การ์ดให้ใครแน่นอนครับ...แล้วก็ไม่เป็นเมียให้ใครด้วย” ทิวารับแก้วนมที่ว่างเปล่าจากชรัณ ก่อนจะหันไปสบตากับคนผิวแทนที่มองเขาอยู่เช่นกัน
“ทำไม” ชรัณขมวดคิ้ว
“เพราะผมเป็นอินิกม่า” ว่าจบทิวาก็ดึงชรัณที่ไม่ทันได้ตั้งตัวนอนลงบนเตียงและคร่อมตัวชรัณไว้ กลิ่นดอกไอริสคละคลุ้งเต็มห้องผสมกับกลิ่นดินของชรัณ อย่างที่บอกไปว่าฟีโรโมนของชรัณทำให้อัลฟ่าหลายคนรู้สึกอึดอัดจนหายใจไม่ออกแต่ยกเว้นอินิกม่าอย่างเขา เพราะยิ่งความเข้มข้นมากเท่าไหร่ยิ่งกระตุ้นให้ทิวาเกิดอารมณ์ทางเพศมากขึ้น
“ทำไมในเอกสารเขียนว่านายเป็นอัลฟ่าหล่ะ” ชรัณที่ตกเป็นเบื้องล่างก็รู้สึกตื่นเต้นไม่น้อย ยิ่งคนที่คร่อมทับตัวเขาอยู่ตอนนี้คือทิวา
“คุณก็รู้ว่าอินิกม่าหายาก ถ้ามีคนสืบรู้ว่าบอดี้การ์ดของคุณเป็นอินิกม่า ไม่คิดว่าจะโดนแย่งเหรอครับ”
“ก็จริง” ชรัณเอ่ยโดยไม่มองหน้าทิวา เพราะรู้สึกแก้มร้อนๆ มือหนาของทิวาลูบที่แก้มของชรัณเบาๆ ทำให้ชรัณต้องหันมาสบตา ทั้งคู่สบตากันหลายนาทีโดยไม่มีใครเอ่ยคำใดออกมาเลย และจบลงที่ทิวาก้มลงจุมพิตที่ปากของชรัณเบาๆ
ริมฝีปากหนากลืนกินริมฝีปากบาง ทิวาสอดเรียวลิ้นเข้าไปพันเกลียวกับลิ้นของชรัณ รสชาติของนมที่ชรัณพึ่งดื่มไปยังติดอยู่ที่ลิ้น ซึ่งตอนนี้โดนทิวาตักต้วงไปจนเกือบหมด มือหนาทั้งสองข้างลูบเรือนร่างสมบูรณ์แบบของชรัณ คนผิวแทนครางผะแผ่วและบิดเร้าเบาๆ มือซ้ายของทิวาเลื่อนขึ้นมาบดขยี้ที่ยอดถันของชรัณจนอีกคนต้องผละออกจากจูบ
“แฮ่ก..แฮ่ก”
“ต่อไหมครับ”
ชรัณพยักหน้าเป็นคำตอบ เมื่อเห็นดังนั้นทิวาก็ยิ้มออกมาบางเบา ก่อนจะก้มลงจูบชรัณอย่างร้อนแรงกว่าครั้งก่อน มือหนาแหวกชุดคลุมอาบน้ำออกจากผิวแทนแทนสวยของชรัณ ปากหนาเคลื่อนลงมาซุกไซร้ที่คอของร่างสูง มืออีกข้างก็ลูบไล้ผิวกายเนียนบีบเคล้นให้ชรัณรู้สีกเสียวซ่าน มือหนาของทิวาไล่ลงมาเรื่อย ๆ จนมาถึงระหว่างขาของคนผิวแทน
“ด...เดี๋ยว”
“ครับ?” ทิวาเงยหน้ามองคนผิวแทนที่ตอนนี้แก้มแดงลามไปถึงใบหู ริมฝีปากบวมเจ่อทำเอาคนมองอยากก้มลงจูบอีกรอบ ชรัณหันหน้าไปทางอื่นเพื่อหลบเลี่ยงจากสายตาหิวกระหายของทิวา
“ฉ..ฉันอยากอยู่ข้างบน” สิ้นคำตัวชรัณก็ถูกผลิกขึ้นมาอยู่ด้านบนโดยนั่งทับหน้าอกแกร่งของทิวา คนผิวแทนกระพริบตาปริบๆ
“ได้อยู่ด้านบนสมใจแล้ว...ผมทำต่อนะครับ” คำว่าเดี๋ยวยังไม่ทันได้ออกจากปากของชรัณ คนเบื้องล่างก็ดึงคนด้านบนไปจูบทั้งที่อีกฝ่ายยังไม่ทันตั้งตัว
ทั้งคู่จูบกันอย่างดูดดื่มไม่มีใครยอมผละออกจากก่อน ทิวาเลื่อนมือขึ้นจากต้นขาคนผิวแทนเข้าไปในชุดคลุมอาบน้ำของชรัณที่ดูเหมือนจะหลุดได้ตลอดเวลา ทิวาถอดเสื้อคลุมของชรัณได้อย่างง่ายดายในขณะที่พวกเขาจูบกันอยู่ มือหนาเลื่อนลงมาบีบก้นแน่นเบาๆ ชรัณผละออกก่อนที่จะตีไปที่หน้าอกแกร่งของทิวาเต็มแรงโทษฐานมาบีบก้นของตนโดยไม่ได้รับอนุญาต
“มันเจ็บนะครับ” ทิวากล่าวเสียงแหบพร่า กล่าวจบก็บีบก้นของชรัณอีกครั้งและยิ้มเมื่อชรัณตีเข้าที่หน้าอกของเขาอีกที “คุณชรัณ...ช่วยหันก้นมาทางนี้หน่อยครับ”
“ห้ะ?”
“มานั่งบนหน้าผมได้ไหมครับ”
คำพูดและสายตาหื่นกามของทิวาทำเอาชรัณขนลุกซู่ แต่จะหยุดตอนนี้ก็ใช่เรื่อง ไม่อยากจะเชื่อว่าคนที่วันๆ พูดเพียงไม่กี่คำพอมีอารมณ์จะพูดมากเหมือนน้ำป่าไหลหลากได้ขนาดนี้ิ ชรัณจึงต้องจำนนทำตามคนอายุน้อยกว่าในความคิดของเขา โดยนั่งคร่อมบนใบหน้าหล่อเหลาของทิวา ตัวเขาอยากจะเป็นรุก แต่ไหนเลยตกเป็นเบื้องล่าง แต่ไม่เป็นไร เพราะตอนนี้เขาอยู่ด้านบน บนหน้าของอีกฝ่ายเสียด้วย...
“อ้ะ!”
ไม่ทันได้ตั้งตัว ทิวาก็จับเอวสอบของชรัณไว้แน่นกดก้นของคนผิวแทนให้นั่งลงบนหน้าของเขา คนผิวขาวลากปลายลิ้นหนาเลียรูจีบสีสวยบางเบาพอให้คนด้านบนเสียวซ่าน
ปลายลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปในรูจีบเล็ก ทิวากวาดลิ้นสำรวจภายในทำให้ชรัณบิดเร้าด้วยความเสียว ร่างสูงพยายามจะลุกออกจากใบหน้าของทิวาแต่ก็ไม่เป็นผลเพราะทิวาจับล็อกเอวเขาไว้แน่น เสียงเฉอะแฉะดังระงมทั่วทั้งห้อง
“อ..อ๊า”
ปลายลิ้นหนาเร่งจังหวะการจ้วงแทงถี่ๆ และเลียสลับกันเพื่อปลอมประโลมรูเล็กที่ขมิบตอดรัดปลายลิ้นเขา ชรัณครางผะแผ่ว เมื่อรู้สึกว่าจุดสุดยอดใกล้จะเข้ามาร่างสูงก็ใช้มือของเขาสาวรูดแท่งร้อนของตัวเองตามจังหวะปลายลิ้นร้อนของทิวาที่กำลังทำหน้าที่บำเรอเขาได้อย่างดี
“อ้ะ..จ..จะเสร็จ”
ไม่นานลาวาขุ่นร้อนก็ไหลออกจากแท่งแก่นกายสีเข้มของชรัณ ทิวาเลียครั้งสุดท้ายก่อนจะปล่อยก้นแน่นของคนด้านบนให้เป็นอิสระ ชรัณฟุบหน้าลงบนเตียงหายใจเหนื่อยหอบจากการเสร็จสมครั้งแรก
“พร้อมทำรอบต่อไปรึยังครับ”
“....”