ภายใต้เงาอำนาจของตระกูลอัครวรรธน์ ทิวากรแฝงตัวเพื่อสืบเรื่องยา 'ฟีโรโมน' และแก๊งควันปืน แต่หัวใจกลับถูกพันธนาการไว้ด้วยเสน่ห์ของ ชรัณ เป้าหมายที่เขาไม่อาจเล็งปืนใส่ได้ลง
ดราม่า,ชาย-ชาย,รัก,โอเมกาเวิร์ส,พันธนาการรักใต้ปืน,อินิกม่าxอัลฟ่า,ตำรวจ,ประธานบริษัท,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ภายใต้เงาอำนาจของตระกูลอัครวรรธน์ ทิวากรแฝงตัวเพื่อสืบเรื่องยา 'ฟีโรโมน' และแก๊งควันปืน แต่หัวใจกลับถูกพันธนาการไว้ด้วยเสน่ห์ของ ชรัณ เป้าหมายที่เขาไม่อาจเล็งปืนใส่ได้ลง
ผู้แต่ง
ขุนวรา_0712
เรื่องย่อ
#พันธนาการรักใต้ปืน
“ภารกิจของเขาคือ ‘จับพิรุธ’ ไม่ใช่ ‘ตกหลุมรัก’
แต่หัวใจก็ทรยศก่อนกระสุนจะลั่น”
ภายใต้เงาอำนาจของตระกูลอัครวรรธน์
ทิวากร แฝงตัวเข้ามาในฐานะบอดี้การ์ด
เพื่อสืบว่าตระกูลนี้มีเอี่ยวกับสิ่งผิดกฎหมายหรือไม่
ตั้งแต่การค้ายาฟีโรโมน ไปจนถึงความเกี่ยวข้องกับแก๊งควันปืน
แต่เมื่อได้เข้าใกล้ ชรัณ
ประธานหนุ่มผู้เป็นทายาทเพียงคนเดียวของตระกูล
เขากลับพบว่า...
เป้าหมายที่ควรจับตา
กลับกลายเป็นคนเดียวที่เขาไม่อาจเล็งปืนใส่ได้ลง
(ทิวา) ทิวากร หรัณพิรมณ์ อายุ 30(26)
188/82/60
13.12
ตำรวจ-บอดี้การ์ด
"เพราะงั้น...ขย่มให้หน่อยได้ไหมครับชรัณ..นะครับ"
(ชิน) ชรัณ อัครวรรธน์ อายุ 28
184/78/58
19.07
ประธานบริษัท-หัวหน้าแก๊งควันปืน
"ได้มายังไงก็ไม่สำคัญหรอกหน่า สุดท้ายเขาก็เป็นบอดี้การ์ดของฉันอยู่ดีนั้นแหละ"
ติดต่อนักเขียนได้ที่
Facebook
https://x.com/K_hunwara
https://www.tiktok.com/@khunwara36?is_from_webapp=1&sender_device=pc
สองมือหนาลูบไล้เอวสอบของชรัณเพื่อรอคำตอบจากคนผิวแทน ลำกายหนาบดเบียดอยู่ในช่องทางรักนุ่มหยุ่นซึ่งยังคงรอให้คนด้านบนขยับสะโพกมากกว่า ชรัณนิ่งเงียบไม่เอ่ยพูดสิ่งใด ทันใดนั้นคนผิวแทนก็ร่อนสะโพกบดลงแกนกายของคนด้านล่าง ทิวากระตุกยิ้มก่อนที่ทั้งคู่จะเริ่มกิจกรรมเข้าจังหวะกันอีกรอบ
ชรัณค่อย ๆ เร่งจังหวะการขย่มทั้งส่ายร่อนอย่างชำนาญ เหมือนคนที่ผ่านประสบการ์ณมาโชกโชนแต่ครั้งนี้นั้นเป็นครั้งแรกที่ชรัณนั้นเป็นฝ่ายรับ แถมเจ้าโลกที่เขาขี่อยู่ตอนนี้ยังใหญ่มากอีกด้วย ใบหน้าคมเข้มขมวดคิ้วเพราะรู้สึกจุก
ชรัณพยายามดึงตัวออกจากแกนกายลำเขืองแต่ดูเหมือนว่าเจ้าของของมันจะไม่ค่อยพอใจ มือหนาดึงชรัณลงมาทับแกนกายของเขาอีกครั้ง ชรัณร้องเสียงหลงใช้มือตบไปที่อกของทิวาหนึ่งทีเพื่อสั่งสอน แต่คนโดนสั่งสอนกลับยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เหมือนชอบใจที่โดนกระทำ
“ผมยังไม่เสร็จ คุณจะรีบลุกไปไหนครับ”
“ฉันจุกท้อง!”
เมื่อชรัณพูดจบทิวาก็เปลี่ยนท่าให้ทันที คนผิวขาวจับชรัณนอนราบลงบนโซฟาโดยระวังไม่ให้ส่วนที่เชื่อมระหว่างทั้งคู่หลุดออก ชรัณนอนมองทิวาที่จัดท่าทางของพวกเขาให้เข้าที่ ทันใดนั้นเขาก็โดนทิวายกขาข้างขวาไปวางไว้บนพนักพิงก่อนที่ทิวาจะเริ่มรังแกคนผิวแทนอีกรอบ ชรัณกลั้นเสียงครางถึงแม้ว่าอยากจะร้องออกมามากเพียงใดแต่ด้วยกลัวจะเสียฟอร์มเขาเลยเลือกที่จะกัดปากกลั้นเสียงครางไว้
“กัดทำไมครับ ครางออกมาเลย..ไม่มีใครได้ยินหรอก”
“แต่ถ้าได้ยินจริงๆ ..ผมจะรับผิดชอบเอง”
เอ่ยจบทิวาก็ก้มลงมอบจูบหวานดูดดื่มให้ชรัณทันที สะโพกแกร่งก็ไม่หยุดกระแทกเข้าช่องทางรัก เสียงเนื้อกระทบเนื้อและเสียงเฉอะแฉะดังไปทั่วห้องและไม่มีท่าทีว่าจะสงบลงง่ายๆ ยิ่งสอดใส่มากเท่าไหร่ช่องทางอ่อนนุ่มก็ยิ่งรัดลำกายของทิวาถี่ขึ้นเรื่อย ๆ
ใบหน้าคมเผยสีหน้าเหยเกเพราะอีกฝ่ายกระแทกเข้ามาแทบไม่ให้เข้าได้พักหายใจ ทิวาถ่างขาของชรัณกว้างมากขึ้น ขาข้างขวาของร่างหนาก้าวลงข้างโซฟาช่วยเพิ่มแรงกระแทกมากขึ้น เสียงครางทุ้มต่ำของทิวาดูเซ็กซี่และดิบเถื่อน ทำให้ช่องทางของชรัณขมิบตอดรัดแท่งร้อนของทิวามากขึ้นไปอีก
“อ๊าา!!...”
“อื้มม~~~”
เมื่อธารน้ำสีขาวขุ่นถูกปล่อยออกมา ทิวารีบหยิบทิชชูที่วางอยู่ด้านข้างมาเช็ดทำความสะอาดให้ชรัณทันที ทิวาซบหน้าลงบนอกของชรัณฟังเสียงหอบหายใจของอีกฝ่ายไปพลาง คนผิวแทนที่เริ่มจะอ่อนเพลียก็รู้สึกอยากจะอาบน้ำจึงสะกิดบอกทิวาให้พาเขาไปห้องน้ำ
ซึ่งคนผิวขาวก็ตอบรับการเชิญชวน ทิวาแช่น้ำในอ่างอาบน้ำสีขาวที่ถูกออกแบบอย่างดีโดยมีเจ้าของห้องนอนพิงอกเขาอยู่ ชรัณหลับตาพริ้มโดยมีทิวานวดคอและบ่าไหล่เพื่อทำให้เขาผ่อนคลาย แต่มือหนาก็อยู่ไม่สุข เลื่อนไปบีบตุ่มไตสีหวานและขบเม้มที่คอของชรัณไปพลาง ทิวาเอ่ยขอชรัณทำอีกรอบ แต่คราวนี้ชรัณปฏิเสธหนักแน่น
“ห้ามใส่เข้ามา”
“รับทราบครับ”
ทิวาซุกไซร้ซอกคอของคนผิวแทนมือหนาก็เลื่อนลงตามร่างกายของชรัณ ฝ่ามือร้อนลากตามแนวร่องซิกแพ็คของชรัณก่อนจะหยุดลงที่แกนกายหนาของชรัณ เขาสาวชักรูดจนท่อนเนื้อแข็งสู้มือ ทิวาจับยกชรัณหันเข้ามาตนโดยให้ร่างสูงนั่งคร่อมขาเขาไว้ ชรัณซุกหน้าลงที่บ่าของอีกฝ่ายยอมอยู่นิ่งให้ชรัณจับตัวผลิกไปมาเหมือนตุ๊กตาตัวหนึ่ง
“ผมอยากเห็นชรันช่วยตัวเอง” ชรัณไม่ตอบแต่ฟาดมือเข้าที่หลังของร่างหนาเต็มแรง ทิวาขำออกมาเบา ๆ ก่อนที่จะจับมือของชรัณข้างที่ฟาดตนไปมาวางไว้ที่แกนกายขนาดใหญ่ของเขา ทิวาก้มกระซิบคำหวานที่ข้างหูของชรัณจนใบหน้าคมเข้มขึ้นริ้วสีแดงสวย “นะครับ”
“อืม”
เอ่ยจบชรัณก็ค่อยๆ ชักรูดแกนกายลำเขืองของทิวาเบา ๆ ร่างหนาเปล่งเสียงครางแหบทุ้มพราวเสน่ห์ มือที่หยุดจากการชักรูดให้คนผิวแทนก็ขยับตามจังหวะที่ชรัณเป็นคนชักจูง จากเนิบๆ เป็นถี่กระชั้น ร่างสูงยกเอวขึ้นจากขาของทิวาเพราะรู้สึกเสียวซ่านและเป็นทิวาที่ดึงเขาลงมาอีกครั้ง
“อ..อ๊า..จะเสร็จ..ช้าหน่อย”
“จะเสร็จกต้องทำเร็วๆ สิครับ ไม่งั้นมันจะเสร็จเหรอ”
ว่าจบมือหนาก็ชักรูดแกนกายของชรัณถี่กระชั้นจนคนผิวแทนหายใจหอบถี่ ชรัณเสียวซ่านจนไม่สนใจแกนกายของทิวาต่อ ร่างหนาจึงต้องวางมือซ้อนมือเรียวของชรัณเพื่อควบคุมอีกฝ่ายแทน ไม่นานทั้งคู่ก็เสร็จสม ชรัณซุกหน้าลงบนบ่าแกร่งพร้อมหลับตาด้วยความเหนื่อยล้า
ทิวาลูบหัวของชรัณเบาๆ ถ้ายามปกติคงจะฟาดเขาไปหลายที แต่ยามมีโอกาสเขาขอเพิ่มกำไรให้ตนเสียหน่อย ทิวาทำความสะอาดร่างกายให้ชรัณและตัวเขาไปพร้อมกัน เช็ดตัวเรียบร้อยเขาก็พาชรัณออกมาจากห้องน้ำก่อนที่จะอุ้มชรัณไปนอนบนเตียงของอีกฝ่าย
ทิวาจัดท่าทางการนอนของชรัณใหเรียบร้อย ก่อนจะทำเนียนไปนอนช้อนหลังของคนผิวแทน ทิวาดึงชรัณเข้ามากอดใบหน้าหล่อเหลาซุกลงที่บ่าของคนผิวแทน ชรัณถอนหายใจแต่ก็ไม่ได้เอ่ยว่าอะไรได้แต่ปล่อยให้คนที่รังแกตัวเองเกือบ 3 ชั่วโมงนอนกอด
“ยังไม่นอนเหรอครับ”
“อืม” ชรัณไม่กล้าเอ่ยปากที่ตนนอนไม่หลับนั้นเป็นเพราะทิวา ถ้าพูดออกไปเกรงว่าจะถูกใจอีกฝ่ายเข้าจนลุกมารังแกเขาอีกรอบ
ทิวายังคลอเคลียชรัณไม่ห่างจนบางครั้งชรัณต้องเป็นฝ่ายผลักใบหน้าของทิวาให้ออกไปจากตน แต่กลับวนลูปเช่นเดิม มือหนาเลื่อนลงลูบไล้ร่างกายของชรัณเหมือนเป็นของเล่น แล้วใครจะไปหลับลง ถูกไหม... ทิวาโอบร่างของเขาไว้แน่น ซุกใบหน้าลงที่ข้างแก้มของคนผิวแทนอย่างแผ่วเบา จูบเบา ๆ ที่ขมับเป็นดั่งคำปลอบโยน “เหนื่อยหน่อยนะครับ”
“คราวหน้าห้ามเกินชั่วโมง” ชรัณบ่นอุบ เสียงแหบพร่าแต่ยังคงแฝงความขี้เล่นไว้ในน้ำเสียง
“จะมีครั้งหน้าเหรอครับ” ทิวาถามกลับพร้อมเสียงหัวเราะนุ่ม ๆ ที่ทำให้ชรัณถอนหายใจใส่ ก่อนจะซุกตัวเข้าหาหมอนของตน
ภายในห้องเงียบสงบ มีเพียงเสียงลมหายใจที่สอดประสาน ร่างเปลือยเปล่าทั้งสองแนบชิดกันใต้ผ้าห่มผืนหนา กลิ่นอ่อนๆ ของสบู่และฟีโรโมนประจำตัวของอีกฝ่ายทำให้หัวใจของชรัณเต้นไม่เป็นจังหวะ แม้จะผ่านความร้อนแรงมาแล้ว แต่ความอบอุ่นที่ไหลผ่านสัมผัสในตอนนี้ กลับทำให้เขารู้สึกปลอดภัยอย่างประหลาด
“นอนได้แล้วครับ”
ริมฝีปากหนาพรมจูบลงบนไหล่และท้ายทอยของชรัณ กลิ่นฟีโรโมของคนผิวแทนเริ่มเบาบางลงและก็ยังเจือจางไปด้วยอารมณ์อ่อนไหวเพียงนิด
ทิวายังคงใช้มือสำรวจร่างกายของร่างสูงผิวแทนจนทั่วถึงทุกตารางนิ้ว ทิวาเหลือบมองใบหน้าคมเข้ม ดวงตาคมปิดสนิทลมหายใจสม่ำเสมอ ดูเหมือนว่าเจ้านายของเขาจะหลับไปแล้วเพราะร่างกายเหนื่อยล้า ทิวาจึงดึงผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาปกคลุมพวกเขาทั้งสองคน ไม่ลืมที่จะกอดให้ความอบอุ่นแก่อัลฟ่ากลิ่นดิน
ทิวาเหม่อมองไปที่เพดานสีเข้มและดำดิ่งลงไปในความคิดของตน มันไม่ควรจะเกิดขึ้นเลย เขาเข้ามาที่นี่ในฐานะบอดี้การ์ดที่มาสืบหาคนทำผิด เขาควรจะจับตาดูชรัณ ไม่ใช่นอนกอดชรัณแบบนี้...แต่มันก็เกิดขึ้นแล้ว ทิวาไม่ได้คิดว่าตัวเองหลงรัก แค่มันยากจะปฏิเสธว่าเขาเริ่มอ่อนข้อเริ่มหวั่นไหวกับอะไรบางอย่างในตัวชรัณและนั่นไม่ควรจะเกิดขึ้นกับ “เป้าหมาย” ในภารกิจ เขายังต้องสืบยังมีข้อมูลอีกมากที่ต้องรู้ชรัณอาจเป็นกุญแจสำคัญในเครือข่ายผิดกฎหมาย…หรืออาจเป็นแค่เหยื่อรายหนึ่ง
แต่ตอนนี้ทิวาทำได้เพียงเงียบ ไม่ลุก ไม่ขยับ เขาแค่นอนกอดชรัณไว้เหมือนคนที่ไม่แน่ใจว่าควรเดินหน้าหรือถอยหลัง จนร่างหนาหลับไปพร้อมกับความคิดมากมายที่วนซ้ำอยู่ในหัว