นี้คือเรื่องราวการผจญภัยแฃะเอาชีวิตรอดในโลกที่เปลี่ยนไป มาดูกันว่าสิ่งต่างๆจะเปลี่ยนไปแค่ไหนกันเถอะ
แฟนตาซี,แอคชั่น,ผจญภัย,ชาย-หญิง,แฟนตาซี,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
CHESS:พลิกกระดานเทพ
นี้คือเรื่องราวการผจญภัยแฃะเอาชีวิตรอดในโลกที่เปลี่ยนไป มาดูกันว่าสิ่งต่างๆจะเปลี่ยนไปแค่ไหนกันเถอะ
ถ้าเกิดอยู่ๆ วันหนึ่งโลกที่พวกเราอาศัยอยู่มีมอนสเตอร์มาบุกพร้อมกับมีสิ่งประหลาดมากมายเกิดขึ้นมา เป็นคุณจะทำอย่างไร นี้คือบันทึกการเอาชีวิตรอด ของ ทาคุมะ อากิ ตัวละครหลักในเรื่องทีต้องเอาชีวิตรอดให้ได้
*"อากิ:เปิดร้านค้า"*
[อลิส:กำลังทำการตรวจสอบเหรียญที่มี... ท่านมีเหรียญเพียงพอแล้ว เปิดใช้งานร้านค้า]
ทันทีที่เสียงของอลิสจบลง หน้าต่างโปร่งใสสีขาวก็ค่อยๆ ลอยขึ้นมาตรงหน้าของเขา พร้อมเสียงกลไกเบาๆ ดัง “ติ๊ง”
[ร้านค้า
เหรียญที่มี:12,001 เหรียญ
หมวดหมู่สิ่งของ:
อาวุธ
ชุดเกราะ
สกิล
โพชั่น
อาหาร
เสื้อผ้า
ยารักษา
หนังสือ
เครื่องประดับ (ล็อค)
แลกเปลี่ยน (ล็อค)
ไอเท็มพิเศษ (ล็อค)
สัตว์เลี้ยง (ล็อค)]
แสงจากหน้าต่างร้านค้าสะท้อนบนใบหน้าของอากิ เขามองด้วยดวงตาเป็นประกาย ราวกับเด็กได้ของเล่นชิ้นใหม่
'อากิ:ว้าว มีหัวข้อเยอะมาก... ถึงจะมีบางอย่างยังล็อคอยู่ แต่ไม่น่าจำเป็นในตอนนี้ ส่วนอันที่น่าสนใจคือสกิลและก็อาวุธ ฉันน่าจะลองเปิดดู'
นิ้วของอากิเลื่อนกดไปที่ปุ่ม “สกิล” หน้าต่างก็เปลี่ยนในทันที เป็นหน้าใหม่ที่มีตัวเลือกยิบย่อยเต็มไปหมด
[สกิล]
ค้นหา:_____
หมวดหมู่ที่เลือก:
ต่อสู้
เวทย์มนต์
ใช้ชีวิต
แรงค์:
S (ล็อค)
A (ล็อค)
B (ล็อค)
C (ล็อค)
D (ล็อค)
E (ล็อค)
F]
อากิมองข้อมูลที่โผล่มาอีกชุดด้วยสีหน้ามึนๆ อยู่นิดๆ ก่อนจะหันไปพูดกับอลิส
*"อากิ:อลิส...มันใช้งานยังไง"*
[อลิส:วิธีใช้งานมีดังนี้ค่ะ 1.ให้เลือกหมวดหมู่ที่ต้องการ สามารถเลือกมากกว่า 1 ได้
2.ให้เลือกแรงค์ที่ต้องการ เลือกได้มากกว่า 1 แต่ไม่เกิน 3
3.หลังจากเลือกเสร็จก็กดยืนยันค่ะ ส่วนช่องค้นหา ถ้าท่านรู้จักชื่อสกิลก็สามารถพิมพ์ชื่อแล้วค้นหาได้เลยค่ะ]
*"อากิ:โอเค ฉันพอเข้าใจแล้ว"*
หลังจากได้รับคำแนะนำ อากิก็ไม่ลังเลที่จะลองใช้งานทันที โดยเขาเลือกหมวดหมู่ “เวทย์มนต์” และเลือกแรงค์ “F” ก่อนจะกดยืนยัน
[สกิล
ที่เลือก: เวทย์มนต์ แรงค์ F
ศรไฟ (F-⁽ᶠ⁾) – Arrow of Flame
ศรน้ำแข็ง (F-⁽ᶠ⁾) – Ice of Arrow
เข็มลม (F-⁽ᶠ⁾) – Wind Needle
ศรหิน (F-⁽ᶠ⁾) – Stone of Arrow]
อากิเบิกตากว้าง สิ่งที่อยู่ตรงหน้าไม่ใช่แค่ตัวอักษรในจอ แต่มันคือเวทย์มนต์จริงๆ—สิ่งที่เขาเคยเห็นแค่ในเกมหรืออนิเมะเท่านั้น
*"อากิ:อลิส ฉันจะซื้อสกิลเหล่านี้ยังไง"*
[อลิส:กดเข้าไปที่สกิลที่ต้องการเลยค่ะ มันจะบอกรายละเอียดการทำงานของสกิลและราคาค่ะ]
*"อากิ:ขอบใจ"*
เขากดเข้าไปที่ ศรไฟ ทันที หัวใจเต้นเร็วขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ด้วยความตื่นเต้น
[สกิล ศรไฟ (Arrow of Flame) แรงค์ F สกิลแบบแอคทีฟ เมื่อใช้งานจะเรียกลูกศรไฟขนาดเท่าลูกธนูออกมา สามารถยิงไปข้างหน้าหรือเล็งก่อนยิงได้ ไม่มีคำร่าย ใช้มานาต่อครั้ง 200 หน่วย มีลูกศรที่พร้อมใช้งาน 1/1 ดอก คูลดาวน์ต่อ 1 ดอกคือ 60 วิ ใช้เวลาร่าย 10 วิ ต่อ 1 ดอก
ราคา: 3125 เหรียญ]
"อากิ:ว้าว...เวทย์มนต์..."
ดวงตาของเขาเป็นประกาย นี่คือสิ่งที่เคยฝันไว้สมัยยังเป็นเด็กอากิไม่รีรอ กดซื้อทันที โดยไม่สนใจราคาด้วยซ้ำ
[ร้านค้า
ยืนยันการซื้อ:สกิล ศรไฟ
ราคา: 3125 เหรียญ
ยืนยัน!
ทำการหัก 3125 เหรียญจากบัญชี...]
[อลิส:ท่านได้รับความรู้เกี่ยวกับวงเวทย์ ศรไฟ แล้วค่ะ]
ทันใดนั้นเหมือนมีคลื่นข้อมูลบางอย่างไหลทะลักเข้ามาในหัวของเขา
"อากิ:อึก!"
อากิเวียนหัวเล็กน้อย ภาพของวงเวทย์ประหลาดๆ ผุดขึ้นในหัวของเขาอย่างชัดเจน
*"อากิ:เอ๊ะ? รูปวงแปลกๆ ในหัวนี้มันคืออะไร..."*
[อลิส:มันคือวงเวทย์ในการใช้สกิลศรไฟค่ะ ลองยกนิ้วขึ้น แล้วนึกถึงวงเวทย์นั้นในใจและพยายามส่งมานาเข้าไปในวงเวทย์นั้นดูสิค่ะ]
อากิที่ได้ยินก็ทำตามทันที เขายกนิ้วขึ้น และตั้งสมาธินึกถึงวงเวทย์ในใจพร้อมส่งมานาเข้าไปอย่างช้าๆ
แม้จะใช้เวลาประมาณ 10 วินาที... แต่มานาก็ค่อยหลั่งไหลเข้าไปในวงเวทย์
"อากิ:ศรไฟ!"
[อลิส:ท่านได้รับสกิล ศรไฟ(F-⁽ᶠ⁾)(Arrow of Flame) สกิลแบบแอคทีฟ เมื่อใช้งานจะเรียกลูกศรไฟขนาดเท่าลูกธนูออกมา สามารถยิงไปข้างหน้าหรือเล็งก่อนยิงได้ ไม่มีคำร่าย ใช้มานาต่อครั้ง 200 หน่วย มีลูกศรที่พร้อมใช้งาน 1/1 ดอก คูลดาวน์ต่อ 1 ดอกคือ 60 วิ ใช้เวลาร่าย 10 วิ ต่อ 1 ดอก]
ในขณะนั้นเอง แท่งไฟสีส้มเข้มก็ลอยอยู่เหนือนิ้วของเขา ร้อนระอุและสั่นไหวเบาๆ เหมือนจะพุ่งออกไปได้ทุกเมื่อ
"อากิ:ดะ...ได้แล้ว! ได้แล้ว อลิส!"
เขาอุทานเสียงดังด้วยความตื่นเต้น จนอดยิ้มกว้างไม่ได้
[อลิส:ยินดีด้วยค่ะ ท่านอากิ... ท่านได้ใช้เวทย์มนต์แล้ว]
อากิแทบจะกระโดดด้วยความดีใจ ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้นแต่ความรู้สึกนั้นก็อยู่ได้ไม่นาน เพราะทันใดนั้น...
*"อากิ:เออ~ อลิส มันเริ่มร้อนแล้ว ทำไงดี?"*
[อลิส:ก็ขว้างไปด้านหน้าสิค่ะ]
*"อากิ:อะ–โอเค"*
อากิรีบเหวี่ยงมือขว้างลูกศรไฟออกไป มันพุ่งออกจากปลายนิ้วของเขา—ลอยต่ำกว่าที่เล็งเล็กน้อย ก่อนจะชนกับกำแพงห้องอย่างจัง
"ซูม!"
"อากิ:ฮ่าฮ่าฮ่า! ฉันใช้เวทย์มนต์ได้แล้ว!"
เขาหัวเราะออกมาอย่างสะใจเหมือนเด็กได้ของเล่นชิ้นโปรด แต่ทันใดนั่นเอง ก็เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านข้าง
"ลีน่า:เมื่อกี้คืออะไรคะ!?"
อากิหันขวับไปด้วยความตกใจ เขาไม่ได้รู้ตัวเลยว่าลีน่าเข้ามาใกล้ตั้งแต่เมื่อไร เพราะเขาเอาแต่จดจ่ออยู่กับเวทย์มนต์ในมือตัวเอง
"อากิ:เออ~ มันคือเวทมนตร์น่ะ"
"คริส:พี่ซื้อจากร้านค้าใช่ไหมครับ?"
"อากิ:ใช่"
"คริส:ว้าว... สุดยอดไปเลย! ผมยังขาดอีกพอสมควรเลยถึงจะซื้อได้... พี่สุดยอดจริงๆ!"
"ลีน่า:พี่อากิ! พี่ใช้ให้ดูอีกได้ไหม? หนูอยากดูอีก~!"
"อากิ:ได้แน่นอน แต่ต้องรอมันคูลดาวน์ก่อนน่ะ"
"ลีน่า:อีกนานไหมคะ?"
[อลิส:อีก 37 วินาทีค่ะ ท่านอากิ]
"อากิ:อีกประมาณ 30 วิ รอหน่อยนะ"
"ลีน่า:ค่ะ!"
เวลาผ่านไปช้าๆเหมือนทั้งคู่จ้องจับเวลา
30 วินาทีต่อมา...
"อากิ:เอาล่ะ พร้อมละ"
ลีน่าและคริสขยับตัวด้วยความตื่นเต้น ราวกับกำลังจะดูโชว์เวทมนตร์ของจริง อากิที่เห็นแบบนั้นก็ยิ้มบางๆ แล้วพูดเบาๆ ขณะส่งมานาเข้าไปในมือ
"อากิ:ศรไฟ"
แล้วมันก็เกิดขึ้นอีกครั้ง—แท่งไฟสีส้มเข้มลอยอยู่เหนือฝ่ามือของอากิ สั่นไหวเล็กน้อยเหมือนมีชีวิต ลีน่าและคริสเบิกตากว้างตะลึงกับภาพตรงหน้า
"คริส:มะ-มันร้อนไหมครับ?"
"อากิ:ลองยื่นมือมาใกล้ๆสิ"
คริสลังเลเล็กน้อย แต่ก็ยื่นมือเข้าไปใกล้… และยิ่งใกล้มากเท่าไร เขาก็ยิ่งรู้สึกถึงความร้อนที่แผ่ออกมา
"คริส:มันร้อนจริงๆ ด้วย!"
"ลีน่า:ไหนๆ! ฉันลองบ้าง~"
ลีน่าขยับตัวมาใกล้ และเมื่อเธอยื่นมือเข้าไป…
"ลีน่า:ว้าว…ร้อนจริงๆ ด้วย!"
[อลิส:สกิลกำลังจะหายไปในอีก 15 วินาที]
"อากิ:หมายความว่าไงอลิส?"
[อลิส:ถ้าร่ายออกมาแล้วไม่ยิงไปด้านหน้า สกิลจะสลายตัวในเวลา 45 วินาทีค่ะ]
"อากิ:ทำไมไม่บอกตั้งแต่ตอนที่ได้รับสกิลล่ะ?"
[อลิส:ดิฉันคิดว่าระบบคงไม่คาดว่าจะมีใคร...ใช้แล้วถือไว้เฉยๆ เลยไม่ได้ใส่คำเตือนไว้ค่ะ]
"อากิ:โอเค…"
เขาถอนหายใจเล็กน้อย แล้วก็หันไปบอกเด็กทั้งสองด้วยเสียงจริงจัง
"อากิ:เอาล่ะ ทั้งสองคน หลบหน่อย ฉันจะขว้างมันไปข้างหน้า"
ทั้งลีน่าและคริสที่ได้ยินก็รีบถอยหลบออกทางด้านข้าง อากิสูดหายใจเข้าลึก แล้วง้างแขนขว้างแท่งไฟออกไป
มันพุ่งตรงออกไปข้างหน้า แต่ก็ดูเหมือนจะย้อยลงเล็กน้อยตอนใกล้ถึงเป้าหมาย
"ซูม!"
แท่งไฟกระแทกกับกำแพงของห้องดังฟึ่บ พร้อมกับกลิ่นไหม้จางๆ ลอยขึ้น ลีน่ากับคริสเดินเข้าไปใกล้แล้วลองเอามือแตะเบาๆ
"ลีน่า:อ่ะ! ร้อน!"
"คริส:รู้สึกจะร้อนกว่าตอนยื่นมือไปใกล้ๆ อีก"
*"อากิ:อลิส... การออกแรงขว้างมีผลกับความแม่นยำด้วยเหรอ?"*
[อลิส:มีความเป็นไปได้มากกว่า 80% จากจุดกระทบทั้งสองครั้งค่ะ]
*"อากิ:ให้อารมณ์เหมือนยิงธนูเลย…"*
[อลิส:...มันอาจจะใช้กับธนูได้นะคะ เพราะชื่อสกิลคือ ศรเพลิง]
*"อากิ:ถ้าทำได้ก็คงไม่ใช่ตอนนี้… เราคงไม่มีธนูที่ทนไฟได้หรอก"*
[อลิส:ก็จริงค่ะ]
ระหว่างที่อากิกำลังคุยกับอลิส เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากทางด้านหลัง
"โจเซฟ:นายซื้อสกิลนั้นมาเท่าไหร่?"
อากิหันไปมองก่อนจะตอบด้วยสีหน้างงๆกับคำถาสของโจเซฟ
"อากิ:3125 เหรียญ"
"โจเซฟ:นั่นมากกว่าเหรียญที่ฉันมีตั้งสามเท่าเลยนะ"
อากิที่ได้ยินก็เผลอถามกลับทันทีด้วยความสงสัย
"อากิ:สามเท่าเลยเหรอ? นายมีอยู่เท่าไหร่ละนั้น?"
"โจเซฟ:ของฉันเหรอ... ฉันมีแค่ 950 เอง"
อากิทำตาโตอย่างไม่เชื่อหู แล้วรีบถาบอลิส
*"อากิ:อลิส โจเซฟมีเหรียญน้อยเกินไปหรือเปล่า?"*
[อลิส:เหรียญของท่านโจเซฟอยู่ในขั้นปกติค่ะ... ท่านต่างหากที่มีมากเกินไป]
*"อากิ:ฉะ-ฉันมีมากเกินไปเหรอ?"*
[อลิส:มากๆ เลยค่ะ]
อากิเกาหัวด้วยสีหน้ามึนงง เหมือนไม่อยากจะเชื่อความต่างระหว่างเขากับเพื่อนขนาดนี้ โจเซฟที่เห็นอาการของเขาก็ถามขึ้นมา
"โจเซฟ:แล้วนายล่ะ มีเท่าไหร่?"
[อลิส:ดิฉันว่าอย่าบอกจำนวนเต็มเลยค่ะ บอกให้พอดีดีกว่าค่ะ]
*"อากิ:ได้..."*
"อากิ:สี่พัน"
"โจเซฟ:สี่พันเหรอ... งั้นหลังจากซื้อสกิลนั้นไปก็คงเหลือพอๆ กับฉันแล้วสิ?"
"อากิ:ไม่… หลังจากซื้อแล้วก็ยังเหลือสี่พันอยู่"
"โจเซฟ:…ก็สมกับความแข็งแกร่งของนายดี"
หลังจากพูดจบ โจเซฟก็เดินไปหาลีน่ากับคริสที่กำลังคุยกันอย่างตื่นเต้นว่า ถ้ามีเหรียญถึง จะเลือกซื้อสกิลอะไรดี
"อากิ:อลิส… ฉันไม่ได้บอกมากเกินไปใช่ไหม?"
[อลิส:นั่นเรียกว่ามากค่ะ ท่านอากิ]
"อากิ:แฮะๆ…"
อากิยกมือเกาหัวนิดๆ อย่างเก้อๆ เหมือนจะไม่ได้ตั้งใจให้หลุดปากไปแบบนั้น อลิสที่เห็นก็ไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติม กลับเลือกจะเปลี่ยนเรื่องแทน
[อลิส:แล้วท่านอากิจะไม่ดูอย่างอื่นอีกเหรอคะ?]
*"อากิ:ดูสิๆ ฉันมีสิ่งที่อยากซื้ออยู่"*
แล้วอากิก็กดเข้าไปที่ร้านค้า จากนั้นเลือกหมวด "โพชั่น"
[โพชั่น
ค้นหา:___
หมวดหมู่ที่เลือก:
เพิ่ม HP
เพิ่ม MP
ชำระล้าง
พิษ
แก้พิษ
บัฟ (ล็อค)
ดีบัฟ (ล็อค)
แรงค์:
S (ล็อค)
A (ล็อค)
B (ล็อค)
C (ล็อค)
D (ล็อค)
E (ล็อค)
F]
อากิที่เห็นหน้าต่างแบบนี้ถึงกับเบิกตากว้าง เพราะเขาสังเกตตั้งแต่หน้าสกิลแล้วว่ามันล็อคเยอะมาก เขาเลยถามอลิสด้วยความสงสัย
*"อากิ:อลิส ทำไมมันล็อคเยอะขนาดนี้เนี่ย?"*
[อลิส:มันล็อคเพราะท่านยังไม่เข้าเงื่อนไขค่ะ ถ้าอยากให้ล็อคหาย ท่านต้องทำตามเงื่อนไขของมันก่อนค่ะ]
*"อากิ:แล้วเธอรู้เงื่อนไขพวกนั้นไหม?"*
[อลิส:รู้ค่ะ]
*"อากิ:งั้นช่วยบอกหน่อยสิ"*
[อลิส:เงื่-]
ทันใดนั้น ยังไม่ทันที่อลิสจะตอบ หน้าต่างของระบบก็เด้งขึ้นมาคั่นกลางบทสนทนา
{ระบบ:ท่านได้รับเควสจาก “ท่านมหาอสูรแห่งบาปที่อิ่มไม่เป็น” ต้องการตรวจสอบหรือไม่?}
*"อากิ:อลิส...นี่มันคืออะไร?"*
[อลิส:มันคือเควสค่ะ ท่านไปดูก่อนเถอะค่ะ]
*"อากิ:ดะ-ได้..."*
อากิกดเข้าไปดูเนื้อหาเควสทันที
{ระบบ:เควสจาก ท่านมหาอสูรแห่งบาปที่อิ่มไม่เป็น
เนื้อหาเควส:“ห้ามรับคำแนะนำเรื่องการปลดล็อคร้านขายของจาก AI”
รางวัล: 250 เหรียญ, EXP 125
ยอมรับ / ปฏิเสธ}
*"อากิ:รับดีไหมอลิส?"*
[อลิส:รับเถอะค่ะ ยังไงในอนาคตท่านก็ต้องรู้ด้วยตัวเองอยู่ดี ตอนนี้เก็บเหรียญไว้ก่อนดีกว่าค่ะ]
*"อากิ:อืม…"*
อากิกดรับเควสอย่างไม่ลังเล ซึ่งระบบก็ตอบรับทันที
{ระบบ:รับเควสแล้ว...ทำเควสสำเร็จแล้ว ได้รับ 250 เหรียญ ได้รับ EXP 125}
หลังจากนั้น อากิก็ยังไม่รู้ว่าต้องทำยังไงเพื่อปลดล็อคหมวดอื่นในร้านค้า เขาเลยกดเข้าไปดูโพชั่นที่ขายไว้ก่อน
[โพชั่น
ค้าหา:
หมวดหมู่ที่เลือก:ฟื้นฟู HP/ฟื้นฟู MP แรงค์: F
โพชั่น
ฟื้นฟู HP
ฟื้นฟู HP แบบต่อเนื่อง
ฟื้นฟู MP
ฟื้นฟู MP แบบต่อเนื่อง]
‘อากิ:หืม... มีสองแบบเลยเหรอ คงต้องกดดูรายละเอียดก่อนแล้วล่ะ’
เขากดเข้าไปดูข้อมูลของแต่ละโพชั่น
[โพชั่น
ค้าหา:
หมวดหมู่ที่เลือก:ฟื้นฟู HP/ฟื้นฟู MP แรงค์: F
โพชั่น
ฟื้นฟู HP แรงค์ F
เมื่อดื่มฟื้นฟู HP ทันที 50 หน่วย ราคา 100 เหรียญต่อขวเ
ฟื้นฟู HP แบบต่อเนื่อง แรงค์ F
เมื่อดื่มฟื้นฟู HP 15 หน่วยทุก 6 วิเป็นเวลา 30 ราคา 150 เหรียญต่อขวด
ฟื้นฟู MP แรงค์ F
เมื่อดื่มฟื้นฟู MP 5% ของ MP สูงสุดทันที ราคา 150 เหรียญต่อขวด
ฟื้นฟู MP แบบต่อเนื่อง แรงค์ F
เมื่อดื่มฟื้นฟู MP 2% ของ MP สูงสุด ทุก 6 วิเป็นเวลา 30 วิ ราคา 250 เหรียญต่อขวด]
*"อากิ:ราคานี้แพงไหมอลิส?"*
[อลิส:ถ้าตามราคาในหอคอย ถือว่าแพงค่ะ]
*"อากิ:แพงงั้นเหรอ...แล้วราคาปกติมันเท่าไหร่?"*
[อลิส:ราคาปกติอยู่ที่ประมาณ 40 เหรียญ หรือ 80 เหรียญทองแดงค่ะ]
อากิถึงกับเบิกตากว้างเมื่อได้ยิน
*"อากิ:เดี๋ยว... นี่มันแพงกว่าเกือบ 3 เท่าไม่ใช่เหรอ?"*
[อลิส:ถ้าให้แม่นคือแพงขึ้น 2.5 เท่าค่ะ แต่ยังไงก็ถือว่าแพงจริงๆ เพราะแบบนั้น ดิฉันไม่แนะนำให้ซื้อถ้าไม่จำเป็นค่ะ]
*"อากิ:แล้วถ้าซื้อมาเก็บไว้ก่อนล่ะ?"*
[อลิส:ดิฉันก็ยังไม่แนะนำค่ะ]
*"อากิ:ทำไมล่ะ?"*
[อลิส:เพราะมันเปลืองพื้นที่ช่องเก็บของค่ะ และเราก็สามารถเปิดร้านค้าตอนไหนก็ได้อยู่แล้ว ถ้าจะใช้ก็ค่อยซื้อค่ะ]
*"อากิ:แต่มันไม่ช้าเหรอ กว่าฉันจะกดเปิด เลือก แล้วค่อยซื้อ... แต่ของในช่องเก็บมันหยิบใช้ได้ทันทีเลยนะ?"*
[อลิส:เรื่องนั้นไม่ใช่ปัญหาเลยค่ะ ขอแค่ท่านอนุญาตให้ดิฉันใช้งานร้านค้าแทนท่านอากิ ดิฉันก็สามารถซื้อให้ทันทีเหมือนกับที่ท่านทำเองคะ]
*"อากิ:เธอทำแบบนั้นได้ด้วยเหรอ?"*
[อลิส:แน่นอนค่ะ แถมดิฉันยังสามารถจัดการหน้าต่างไลฟ์สดได้ด้วยนะคะ]
*"อากิ:โอ้ ดีเลย งั้นฝากจัดการให้หน่อย"*
[อลิส:ได้ค่ะ]
[อลิส:ได้รับสิทธิ์จากโฮสต์แล้ว กำลังเข้าสู่ระบบร้านค้า...เข้าสู่ระบบร้านค้าเสร็จสิ้น
ได้รับสิทธิ์จากโฮสต์แล้ว กำลังควบคุมหน้าต่างผู้ชม...เข้าสู่ระบบหน้าต่างผู้ชมเสร็จสิ้น]
ในตอนนั้นเองก็มีข้อความเด้งขึ้นมาบนหน้าต่างผู้ชม
{\เฮคาที/:เจ้าจะไว้ใจ AI มากเกินไปหรือเปล่า เจ้ามนุษย์}
{/บีลเซบับ/:ใช่ เจ้าจะไว้ใจมันมากเกินไปหรือเปล่า? ข้าเห็นทุกสิ่งที่เจ้าทำ มันก็มี AI ตัวนี้เกี่ยวข้องทั้งนั้นไม่ใช่หรือ?}
‘อากิ:พูดแบบนั้นก็ถูก...แต่ฉันไว้ใจอลิสมากกว่าพวกที่พิมพ์มานี้ซะอีก ถึงจะอยาดจะพูดแบบนี้ออกไปก็เถอะ...แต่คงไม่ได้ไม่งั้นไม่รู้ง่สฉันจะโดนอะไรบ้าง’
*"อากิ:ผมไว้ใจอลิสแน่นอนครับ แถมไว้ใจกว่าตัวผมเองด้วย ดังนั้นเลิกตั้งคำถามเรื่องนี้ได้ไหมครับ"*
{\เฮคาที/:ถ้าเจ้ายืนยันแบบนั้น ข้าก็จะไม่ก้าวก่ายอีก}
{/บีลเซบับ/:ฮึ ระวังไว้ให้ดีล่ะ ข้าเห็นมานักต่อนักแล้ว...มนุษย์ที่หลงเชื่อสิ่งที่ตนไว้ใจมากเกินไป}
*"อากิ:ท่านจะไม่ได้เห็นแบบนั้นจากผมหรอก เพราะผมน่ะ...แตกต่าง"*
{/บีลเซบับ/:ฮ่าฮ่าฮ่า... ข้าชอบความมั่นอกมั่นใจของเจ้า ไว้ข้าจะคอยดูว่าเจ้าจะแตกต่างได้แค่ไหน}
ระหว่างที่อากิกำลังเถียงกับผู้ชมแบบเบาๆเสียง ลีน่าก็เดินเข้ามาใกล้
"ลีน่า:พี่คุยกับผู้ชมอยู่เหรอคะ?"
"อากิ:ใช่ แล้วหนูล่ะ เปิดหน้าต่างผู้ชมแล้วเหรอ?"
"ลีน่า:เปิดแล้วค่ะ แต่มีคนดูแค่คนเดียวเอง..."
"อากิ:ไม่ต้องคิดมากหรอก เดี๋ยวอนาคตก็เพิ่มขึ้นเอง"
"ลีน่า:...แล้วของพี่ล่ะคะ?"
"อากิ:เอ่อ...ของพี่น่ะ..."
‘อากิ:จะบอกว่ามี 4 ก็ไม่ได้ เพราะที่คุยจริงๆ ก็มีแค่ 2 คน’
"อากิ:พี่มี 2 คนน่ะ"
"ลีน่า:ว้าว ตั้ง 2 คนแน่ะ งั้นพวกเขาก็คงพิมพ์มาคุยบ่อยใช่ไหมคะ?"
"อากิ:ก็ค่อนข้างบ่อยเลย พี่ได้คุยกับพวกเขาเรื่อยๆ"
"ลีน่า:ของหนูก็เหมือนกันค่ะ เขาพิมพ์มาบ่อย แถมสอนหนูใช้ธนูด้วย! บอกเลยว่ามีประโยชน์สุดๆ"
"อากิ:ถ้าเป็นแบบนั้น พี่คงต้องให้ลีน่าสอนพี่บ้างแล้วสิ"
"ลีน่า:ได้เลยค่ะ!"
แล้วทันใดนั้นเองลีน่าก้มลงอ่านอะไรบางอย่างจากหน้าต่าง แล้วสีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที
"อากิ:มีอะไรเหรอ?"
"ลีน่า:เหมือนเขาจะไม่ให้หนูสอนพี่ใช้ธนูน่ะค่ะ..."
อากิเข้าใจในทันที และตอบกลับด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
"อากิ:ไม่เป็นไร พี่เข้าใจนะ ของพี่ก็มีบางอย่างที่ทำไม่ได้เหมือนกัน"
"ลีน่า:ค่ะ..."
เธอทำหน้าเศร้า เหมือนเด็กที่อวดของเล่นใหม่ แต่ดันโชว์ของของเล่นนั้นไม่ได้ อากิเห็นแล้วก็ไม่รู้จะทำยังไงดี เพราะปกติเขาไม่ค่อยได้ดูแลคนอายุน้อยกว่าเท่าไหร่
แต่ในจังหวะนั้นเอง คริสกับโจเซฟก็เดินเข้ามา
"คริส:คุยอะไรกันเหรอครับ?"
"อากิ:คุยเรื่องหน้าต่างผู้ชมน่ะ พวกนายมีคนดูไหม?"
"คริส:ผมไม่มีเลยครับ..."
"โจเซฟ:ฉันก็ไม่มี"
"อากิ:ฮึ... พวกเนื้อไม่หอม"
โจเซฟได้ยินก็ถึงกับหูผึ่ง
"โจเซฟ:แน่นอนสิ! ฉันไม่ใช่เนื้อหอมแบบนาย พ่อเนื้อหอมดูดอันตราย!"
"อากิ:ช่วยไม่ได้ คนหล่อมันก็เป็นแบบนี้แหละ"
โจเซฟได้ยินก็ส่ายหน้าเบาๆ อย่างเหนื่อยใจ ส่วนลีน่ายกนิ้วโป้งให้อากิด้วยรอยยิ้มสดใส ขณะที่คริสยืนมองดูสองคนนั้นเงียบๆ เหมือนยังจับจังหวะไม่ถูกว่าควรจะหัวเราะหรือแสดงท่าทางแบบไหนดี…
ระหว่างที่ทั้งหมดกำลังหยอกล้อกันเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นแทรกบรรยากาศอารมณ์ดีนั้น
"เมิ่งซิน:พูดแบบนั้นได้ คงหายดีแล้วใช่ไหม"
ทุกคนชะงักและหันขวับไปทางต้นเสียงทันที เมื่อมองไปก็เห็นเมิ่งซินนั่งอยู่ไม่ไกล ลีน่าที่เห็นพี่สาวคนสนิทก็ตาโต รีบวิ่งเข้าไปหาอย่างไม่ลังเล
"ลีน่า:พี่คะ!"
เมิ่งซินที่เห็นลีน่าวิ่งเข้ามาก็ยืนขึ้นอ้าแขนรับโดยอัตโนมัติ
"ตึบ!"
เสียงร่างเล็กพุ่งเข้าชนเต็มแรงจนเตียงด้านหลังสั่นสะเทือน
"โครม!"
แรงปะทะส่งผลให้ทั้งคู่ล้มไปด้วยกันบนเตียงใกล้ๆ ราวกับตุ๊กตาผ้านุ่มสองตัวที่ปะทะกันก่อนจะล้มกลิ้งลงหมอน
"เมิ่งซิน:อุ๊บ... แรงใช้ได้เลยนะเรา"
"ลีน่า:หนูดีใจนี่นา~ ตอนที่ล้มลงไป หนูนึกว่าพี่เป็นอะไรซะอีก"
"เมิ่งซิน:ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะ"
เมิ่งซินลูบหัวลีน่าเบาๆ อย่างอ่อนโยน ระหว่างนั้นคนอื่นก็เดินเข้ามาใกล้
"อากิ:ขอบคุณสำหรับโพชั่น"
อากิโค้งตัวแสดงความขอบคุณ เมิ่งซินเห็นดังนั้นก็รีบพูดขึ้นทันที
"เมิ่งซิน:เฮ้ นายไม่ต้องโค้งขนาดนั้นก็ได้"
"อากิ:ฉันทำแบบนั้นไม่ได้ เธอเป็นผู้ช่วยชีวิตฉัน"
"เมิ่งซิน:...เฮ้อ เอาที่สบายใจเลยละกัน"
หลังจากนั้น อากิก็โค้งตัวอีกครั้งก่อนจะยืนตรงเหมือนเดิม
"คริส:แล้วพี่ยังมีอาการอะไรอีกไหมครับ?
เมิ่งซินตอบกลับอย่างรวดเร็ว
"เมิ่งซิน:มีสิ"
ลีน่าที่ได้ยินก็ตกใจ เงยหน้าขึ้นมามองพี่สาวด้วยสีหน้าเป็นห่วง
"ลีน่า:พี่เป็นอะไรคะ บอกหนูได้เลย หนูจะช่วยเต็มที่เอง!"
เมิ่งซินมองหน้าลีน่าแล้วตอบเสียงเรียบ
"เมิ่งซิน:พี่หิว"
"ลีน่า:..."
"อากิ:..."
"คริส:..."
"โจเซฟ:..."
ในจังหวะนั้น ทุกคนเงียบสนิทเหมือนนัดกันไว้โดยไม่ตั้งใจ เมิ่งซินที่เห็นปฏิกิริยานั้นก็พูดขึ้นทันที
"เมิ่งซิน:อะไร? ฉันรีบวิ่งมาที่นี่โดยไม่ได้กินอะไรเลย การหิวก็ไม่ใช่เรื่องแปลกไม่ใช่รึไง?"
"อากิ:เออ~ พวกเรายังไม่ได้ว่าอะไรเลยนะ"
"โจเซฟ:ใช่ เธอต่างหากที่ร้อนตัว"
"เมิ่งซิน:แล้วจะเงียบกันทำไมล่ะ ห๊า!"
"โจเซฟ:เอ้า! แล้วจะให้พูดอะไรล่ะ?"
"คริส:ใจเย็นๆ นะครับทุกคน"
"โจเซฟ / เมิ่งซิน:เงียบไปเลย!"
คริสที่พยายามจะห้ามกลับโดนตะโกนสวนจนหน้าหงอยในทันที อากิที่เห็นจึงเดินเข้าไปหาแล้วพูดเบาๆ
"อากิ:เราไปตักอาหารกันเถอะ ปล่อยให้คนบ้าทะเลาะกันไป"
"เมิ่งซิน / โจเซฟ:ได้ยินนะโว้ย!"
"เมิ่งซิน:เฮ้! หยุดพูดตามฉันสักที"
"โจเซฟ:เธอนั่นแหละพูดตามฉัน!"
"เมิ่งซิน:หึย!"
ทั้งคู่หันมาขมวดคิ้วใส่กันเหมือนเด็กทะเลาะกันในสนามโรงเรียน อากิที่เห็นก็ตบหน้าผากเบาๆ ก่อนจะเดินไปตักอาหารกับคริส ส่วนลีน่าที่เห็นก็รีบเดินตามไป
"ลีน่า:ให้หนูช่วยนะคะ"
จากผู้แต่ง
ก็จบกันไปอีกตอน ไว้เจอกันตอนหน้าคัฟ