"จำเอาไว้ ที่ฉันยอมแต่งงานกับเธอเพราะเห็นแกเด็กในท้องเท่านั้น"แดเนียลเอ่ยด้วยความจำใจ "แค่นั้น จริงๆ เหรอ"นีน่าเอ่ยเสียงสั่นเครือ "ใช่ อย่าหวังว่าฉันจะรักเธอ ไม่มีทาง"
ผู้แต่ง
จันทร์คืนแรมเรื่องย่อ
"จำเอาไว้ ที่ฉันยอมแต่งงานกับเธอเพราะเห็นแกเด็กในท้องเท่านั้น"แดเนียลเอ่ยด้วยความจำใจ "แค่นั้น จริงๆ เหรอ"นีน่าเอ่ยเสียงสั่นเครือ "ใช่ อย่าหวังว่าฉันจะรักเธอ ไม่มีทาง"
รัก,ดราม่า,ชาย-หญิง,สะท้อนปัญหาสังคม,ผู้ใหญ่,ดราม่า,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
รักร้าย
"จำเอาไว้ ที่ฉันยอมแต่งงานกับเธอเพราะเห็นแกเด็กในท้องเท่านั้น"แดเนียลเอ่ยด้วยความจำใจ "แค่นั้น จริงๆ เหรอ"นีน่าเอ่ยเสียงสั่นเครือ "ใช่ อย่าหวังว่าฉันจะรักเธอ ไม่มีทาง"
วันต่อมา
สองร่างชายหญิงกำลังกอดนัวเนียปลุกเร้าอารมณ์กันอยู่บนเตียงนุ่มท่ามกลางไฟสลัวภายในคอนโดหรูใจกลางเมืองหลังจากที่นัดแนะกันผ่านทางโทรศัพท์ด้วยความเร่าร้อน ไม่กี่อึดใจทั้งสองร่างก็ประสานสอดกันเป็นหนึ่งเดียวส่งเสียงครวญครางกึกก้องไปทั่วห้องอย่างสุขสม ร่วมกันบรรเลงบทพิศวาสจนพากันไปสู่จุดหมายปลายทางอย่างพร้อมเพรียงกัน
นีน่านอนหายใจหอบกระเส่าในท่านอนคว่ำหน้าลงกับหมอนใบนุ่ม ร่องสวาทเจิ่งนองไปด้วยน้ำรักสีขาวขุ่นที่เพิ่งถูกปลดปล่อยจากแดเนียล ท่อนเอ็นร้อนค่อยๆ ถอดถอนออกจากร่องฉ่ำแฉะช้าๆ ด้วยความเสียวซ่าน
"เหนื่อยหรือยัง"ร่างหนาทิ้งตัวลงนอนข้างๆร่างบาง
"นิดหน่อย"ร่างบางพลิกตัวนอนหงาย
"เดี๋ยวต่ออีกสักรอบนะ ไหนๆ ฉันก็มาแล้ว"มือหนายื่นไปจับหน้าอกอิ่มเปลือย
"ได้สิ"เอ่ยพลางขยับตัวเข้าสวมกอดชายหนุ่ม
"อย่าลืมกินยาคุมทุกวันล่ะ"
"อืม ฉันไม่ลืมหรอก รู้ไหมฉันมีความสุขมากเลยที่ได้อยู่ใกล้ชิดนาย เมื่อก่อนเห็นนายมีอะไรกับคนอื่นตลอด แต่ตอนนี้ไม่คิดเลยว่าตัวเองจะมีโอกาสนี้"
"ถ้าอยากจะอยู่กับฉันนานๆ ก็อยู่ให้เป็นก็แล้วกัน"ร่างหนาพลิกขึ้นคร่อมร่างบางด้วยความรวดเร็วพร้อมกับกระแทกท่อนเอ็นร้อนเข้าใส่ร่องสวาทของคนใต้ร่างจนน้ำสีขาวขุ่นไหลเอ่อล้นออกมา
"อ่า แน่นอนสิ ฉันจะอยู่กับนายนานๆ"มือบางยื่นไปแตะลูบใบหน้าหล่อเหลาพร้อมกับส่งเสียงครางให้ชายหนุ่ม
ภายในร้านอาหารแห่งหนึ่งนีน่ากับซินดี้กำลังนั่งทานอาหารด้วยกันหลังจากที่ไม่ได้เจอกันนานหลายวัน
"ช่วงนี้เธอกับแฟรงค์เป็นไงบ้าง"นีน่าเปิดประเด็นขึ้น
"ก็เรื่อยๆ"
"อืม"นีน่าพยักหน้ารับ
"ว่าแต่เธอเถอะ เมื่อไหร่จะมีแฟนกับเขาสักที"
"ช่างฉันเถอะหน่า"
"ที่ไม่ยอมเปิดใจให้ใคร เพราะมีคนในใจอยู่แล้วใช่ไหมล่ะ บอกฉันได้ไหมว่าใคร"ซินดี้เอ่ยหยอกล้อเพื่อน
"ไม่มี ฉันไม่มีใครทั้งนั้นแหละ"นีน่าหลบสายตาเพื่อนสนิท
"เธอชอบแดเนียลใช่ไหม"ซินดี้เอ่ยสิ่งที่คาใจมานาน
"ซินดี้! เธอจะบ้าเหรอ ถามอะไรแบบนั้นเราเป็นเพื่อนกันนะ"นีน่าพยายามเก็บอาการตกใจให้ได้มากที่สุด
"จะว่าไปเธอก็เหมาะกับแดเนียลนะ ตอนนี้เขาคงยังไม่มีใคร ถ้าเขาชอบเธอฉันก็ไม่ติด ฉันอยากเห็นเขามีความสุขไม่ใช่โหมทำแต่งานไปวันๆ"ซินดี้รู้สึกผิดที่ทำร้ายจิตใจชายหนุ่มแต่จะให้ทำยังไงได้ก็เธอหมดใจกับชายหนุ่มไปแล้ว
"ใช่ฉันชอบเขา แอบชอบมานานแล้วก่อนที่เขาจะเจอเธอเสียอีก ถ้าเขาชอบฉันบ้างก็คงจะดี"นีน่าตัดสินใจเผยความรู้สึกออกไป
"นั่นไง ฉันว่าแล้วเชียว"ซินดี้อมยิ้ม
"เธอรู้เหรอ"นีน่าจ้องหน้าเพื่อน
"ใครบ้างจะดูไม่ออก"ซินดี้ยักไหล่
"แย่จัง"
"ก็ไม่ได้แย่นะ เพราะเธอไม่ได้ทำอะไรผิด ไม่ได้แย่งแฟนของใครสักหน่อย เรื่องของความรู้สึกมันห้ามกันไม่ได้หรอก ฉันหวังว่าหลังจากนี้ระหว่างเธอกับแดเนียลสถานะคงจะเปลี่ยนนะ"ซินดี้เอ่ยออกมาจากใจจริง
"ขอบใจมากนะซินดี้ ฉันคิดไม่ผิดเลยที่มีเธอเป็นเพื่อน"นีน่าส่งยิ้มกว้างให้เพื่อน
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา
ภายในเรือที่ถูกตกแต่งอย่างสวยงามหรูหราพลุกพล่านไปด้วยผู้คนที่สนใจในด้านแฟชั่นเสื้อผ้าต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นดารา ไฮโซ เซเลบ มากมายต่างตบเท้ากันเข้ามาในงานไม่ขาดสาย
ในระหว่างที่นายแบบนางแบบกำลังเดินโชว์เสื้อผ้าสลับกันอยู่บนรันเวย์ ด้านล่างที่เต็มไปด้วยผู้ชมแน่นขนัดหนึ่งในนั้นมีซินดี้และแฟรงค์รวมอยู่ด้วย สายตาคมกริบของแดเนียลจ้องมองคนทั้งคู่ไม่วางตาพร้อมกับขบคิดอะไรบางอย่างอยู่ในหัว ซึ่งมีนีน่ายืนมองชายหนุ่มอยู่ไม่ไกล
ในขณะที่หญิงสาวสวยในชุดเดรสสายเดี่ยวสีน้ำเงินสั้นเหนือเข่ากำลังเดินนวยนาดอยู่บริเวณหน้าห้องน้ำที่มีแสงไฟสลัวอยู่ๆ เธอก็ถูกมือหนาปริศนาคว้าร่างผลักเธอไปพิงกับผนังพร้อมกับใช้ท่อนแขนทั้งสองข้างกักกั้นเธอเอาไว้โดยไม่สนสายตาของคนที่เดินผ่านไปมา
"แดเนียล คุณจะทำอะไร"ซินดี้จ้องมองใบหน้าอดีตคนรักด้วยความกังวลใจ
แดเนียลไม่เอ่ยตอบโต้ใดๆ แต่ชายหนุ่มกลับเลือกที่จะจรดริมฝีปากหนาลงบนริมฝีปากของซินดี้แทน ภาพเบื้องหน้ามันทำให้นีน่าที่แอบมองดูอยู่แอบเสียใจอยู่ไม่น้อย
"แดเนียล! มึงทำอะไรเมียกู"แฟรงค์เดินเข้ากระชากแดเนียลออกห่างจากซินดี้ด้วยความโมโห
"หวง"แดเนียลยิ้มเยาะเย้ยแฟรงค์
"มึง! ผวัะ!"แฟรงค์ชกเข้าที่ใบหน้าแดเนียลด้วยความเดือดดาล
ผวัะ! แดเนียลสวนกลับทันควันไม่ยอมเจ็บตัวอยู่ฝ่ายเดียว
"ทำไม มึงกลัวซินดี้กลับมาหากู ถึงได้ไล่กัดเป็นหมาบ้า แค่จูบนิดหน่อยมันคงจะไม่สึกหรออะไรมากมั้ง"แดเนียลยกยิ้มมุมปากที่มีเลือดซึมออกมา
"มึง!"แฟรงค์ทำท่าจะปรี่เข้าหาแดเนียลอีกครั้งแต่กลับมีเสียงห้ามเอาไว้เสียก่อน
"หยุดนะ!"นีน่าเดินเข้าไปขวางหน้าแฟรงค์
"อย่าเสือกมันเรื่องของกู!"แฟรงค์ส่งสายตาแข็งกร้าวไปทางแดเนียล
"แต่นี่มันงานของฉัน ถ้ามีอะไรเสียหายลูกค้าไม่พอใจ นายจะรับผิดชอบแทนฉันไหม"นีน่าเอ่ยเตือนสติเพื่อน
"แฟรงค์ กลับกันเถอะ"ซินดี้รั้งดึงท่อนแขนแฟรงค์ให้เดินตามไป
"ฝากไว้ก่อนเถอะมึง"แฟรงค์หันไปจ้องหน้าแดเนียล
"หึ รีบมาเอาคืนนะมึง กูรออยู่"แดเนียลยิ้มเย้ยแฟรงค์
คล้อยหลังแฟรงค์กับซินดี้เดินลับสายตาไป นีน่าก็รีบหยิบกระดาษทิชชูในกระเป๋าของตนเองเช็ดซับเลือดตรงมุมปากให้ชายหนุ่มทันทีด้วยความเป็นห่วง
"เจ็บมากไหม"เสียงหวานเอ่ยขึ้น
"ไม่ แต่สะใจมากกว่า"
"นายตั้งใจยั่วโมโหแฟรงค์เหรอ"
"ใช่"
"แต่นายไม่ควรใช้วิธีนี้นะ"
"ทำไม"
"ฉันกลัวนายจะกลับไปคบกับซินดี้นี่นา"
"หึง หวงว่างั้น"
"อืม"นีน่าพยักหน้ารับ
"เธอก็รู้ ว่าเธอไม่มีสิทธิ์"
"ฉันรู้"
"มานี่ มา เข้าไป"แดเนียลจับจูงนีน่าเข้าไปข้างในห้องน้ำพร้อมกับล็อคปิดประตู
"นายจะทำอะไร"นีน่าจ้องหน้าแดเนียลด้วยความงงวย
"หันก้นมา ไม่ต้องถามมากหรอก"แดเนียลเอ่ยพลางปลดคลายเข็มขัดสีดำมันเงาแล้วถอดกางเกงงัดท่อนเอ็นร้อนอันแข็งขึงปูดโปนล้อมรอบไปด้วยเส้นเลือดออกมารูดขึ้นลง
มือหนาถลกกระโปรงนีน่าขึ้นเหนือสะโพกกลมกลึงแล้วใช้นิ้วเกี่ยวกางเกงชั้นในตัวจิ๋วลงเปิดให้เห็นร่องสวาท ชายหนุ่มค่อยๆ จดจ่อท่อนเอ็นร้อนเข้าไปช้าๆ จนสุดมิดลำ จากนั้นก็เร่งจังหวะกระแทกกระทั้นเร็วขึ้นเรื่อยๆ จนน้ำรักสีขาวขุ่นพุ่งแตกกระจายภายในช่องรักไหลล้นย้อยลงไปตรงต้นขาขาวเนียน
"โคตรเสียวเลย"แดเนียลหายใจหอบอยู่ข้างใบหูบาง
"นายมันบ้าที่สุดเลย"นีน่าต่อว่าชายหนุ่มไม่จริงจังนัก
"แล้วชอบไหมล่ะ ตื่นเต้นดีออกว่าไหม"
"ชอบ"
"ฉันบอกแล้ว"ร่างหนาเอ่ยพลางจรดปลายจมูกโด่งลงบนแก้มเนียนแล้วผละออกจากสะโพกอวบของเธอแล้วเดินจากไป ทิ้งให้นีน่าจัดการกับตัวเองเพียงลำพัง
ทางด้านซินดี้พอกลับมาถึงบ้าน แฟรงค์ก็ลากเธอเข้าไปในห้องนอนทันทีด้วยความโกรธเคือง
"เธอหวั่นไหวกับมันสินะ ถึงยอมให้มันจูบ"
"เปล่านะ ฉันแค่ไม่ทันได้ตั้งตัว ไม่คิดว่าแดเนียลเขาจะทำแบบนั้น"
"หึ งั้นเหรอ ถ้าฉันไม่ตามไปก็คงจะเอากันตรงหน้าห้องน้ำแล้วมั้ง"
เพี๊ยะ! ฝ่ามือบางฟาดลงบนใบหน้าแฟรงค์ด้วยความผิดหวัง
"อย่ามาดูถูกฉันนะ แค่นี้คิดไม่ได้เหรอว่าแดเนียลกำลังปั่นหัวให้เราสองคนทะเลาะกัน"ซินดี้จ้องหน้าชายหนุ่ม
"ฉันขอโทษ อย่าโกรธฉันเลยนะ ฉันรักเธอมาก เธอก็รู้"แฟรงค์สวมกอดซินดี้แนบอกแน่น
ภายในบนเรือลำหรูหลังจากจบงานผู้คนที่มาร่วมงานต่างก็ทยอยกันกลับเข้าฝั่ง ในระหว่างที่นีน่ากำลังจะกลับเข้าฝั่งเธอก็เห็นแดเนียลอุ้มแองจี้ผ่านหน้าเธอไปเพื่อเข้าฝั่งเช่นกัน เธอรู้ดีว่าไม่มีสิทธิ์แสดงความเป็นเจ้าของในตัวชายหนุ่ม แต่มันก็อดที่จะรู้สึกหึงหวงในตัวชายหนุ่มขึ้นมาไม่ได้ แต่ทำได้เพียงเก็บความรู้สึกไว้ภายในใจเท่านั้น
โปรดติดตามตอนต่อไป....