ชาย-ชาย,รัก,ยุคปัจจุบัน,ไทย,,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ตอนที่ 4
สนามรัก
“เดี๋ยวครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบนั้น”
“ไม่ได้ตั้งใจ แล้วเธอทำแบบนั้นทำไม จงใจจะยั่วฉันแล้วคิดจะปล่อยเอาไว้กลางทางหรือไง?”
“ป…เปล่าครับ ผมก็แค่…”
“ไม่ว่าความตั้งใจของเธอจะเป็นอะไร แต่ตอนนี้หากเธอคิดจะเปลี่ยนใจมันคงไม่ทันแล้วล่ะ”
ตู้มมมม
ผมถูกกระชากร่างลงไปในอ่างน้ำอย่างไม่ทันตั้งตัว ชายหนุ่มร่างกายเปลือยเปล่าโอบกอดผมเอาไว้ แล้วใช้มือของตัวเองล้วงเข้ามาภายในเสื้อ ที่ในเวลานี้มันเปียกโชกจนแทบจะปกปิดอะไรเอาไว้ไม่ได้อีกแล้ว
“อย่าทำแบบนี้อีกเลยครับผมขอร้อง”
“ทำไมล่ะ เธอทำอย่างกับว่าเธอไม่เคยมีอะไรกับฉันงั้นแหละ คราวก่อนเธอยังร้องครางจนแทบอยากจะขอชีวิตเลยไม่ใช่หรือไง ฉันคิดว่าเธอจะติดใจรสรักของฉันแล้วซะอีก…”
“มันไม่ใช่แบบนั้นครับ”
“ก็ถ้าไม่ใช่แบบนั้นแล้วมันแบบไหนกันล่ะ?”
ถึงแม้ว่าความเป็นจริงแล้วผมจะไม่ใช่คนตัวเล็กตัวน้อยอะไร แต่ก็ไม่รู้ทำไม เวลาที่ผมอยู่ในอ้อมกอดของคุณกฤตินแล้วผมก็กลับดูบอบบางเสียอย่างนั้น ร่างกายที่กำลังเปียกโชกผมเผ้าไม่เหลือชิ้นดี กับความร้อนผ่าวที่มันลุกโชนอยู่ข้างใน
คุณกฤตินยังคงโอบเอวของผมแล้วกระชับมันให้แน่นมากยิ่งขึ้น ใช้ปลายนิ้วเชยคางของผมขึ้นไปจ้องมอง เหมือนจะสะกดแววตาของผมเพื่อเค้นความจริงบางอย่างออกมา ผมพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะไม่หลุดพูดอะไรออกมา แต่แววตาคู่นั้นมันช่างเว้าวอนและยั่วยวนผมเสียเหลือเกิน
“ยังไง เธอมีอะไรจะพูดกับฉันก็พูดมาสิ”
“ผมก็แค่…”
“เธอกลัวว่าเธอจะตกหลุมรักฉันใช่มั้ย?”
“ม…ไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย”
ผมพูดพลางเบือนหน้าหนีไปทางอื่น พยายามดันตัวเองหนีไปให้พ้นจากสายตาที่กำลังทำให้ผมใจสั่นคู่นั้นของคุณกฤติน
ผมพยายามตะเกียกตะกายออกมาจากอ่างอาบน้ำนั้นจนดูน่าสมเพช แต่กลับไม่มีเรี่ยวแรงเอาเสียเลย ชายหนุ่มร่างใหญ่หัวเราะร่าในท่าทางตลกสิ้นดีของผม
ทั้งยิ่งดึงร่างของผมเข้าไปกอดแน่นจนไม่ว่าผมจะพยายามดิ้นอย่างไรก็ดิ้นไม่หลุด แท่งงวงใหญ่ยาวที่มันกำลังฟูฟ่อง และดูเหมือนว่ามันกำลังขยายมากขึ้นเสียยิ่งกว่าเดิม เมื่อเห็นใบหน้าเขินอายของผมที่ยากจะปกปิดได้มิดในเวลานี้
“นี่เธอคิดจะหนีฉันไปไหน?”
“ผมไม่ได้จะหนีไปไหนสักหน่อย”
ผมปฏิเสธ แต่ร่างกายผมก็พยายามตะเกียกตะกายออกไปจากอาบน้ำนั้น ผมก็ไม่รู้ทำไมเหมือนกันว่าทำไมผมกลับรู้สึกอ่อนแรง จนออกจากอ่างนี้ไม่ได้เสียที เหมือนอยู่ ๆ กล้ามเนื้อของผมมันก็ฝ่อหายไปเสียอย่างนั้น
“ก็เห็นอยู่ว่าเธอกำลังจะหนี”
“ไม่นะ คุณกฤตินปล่อยผมเถอะผมขอร้อง”
“ยิ่งเธอหน้าแดงแบบนี้ มันยิ่งน่ารักกว่าแต่ก่อนมากเลยนะรู้มั้ย?”
คุณกฤตินไม่พูดเปล่า ใช้ฝ่ามือใหญ่ขยำหน้าอกของผมและบีบเคล้นเล่นจนเกือบจะตั้งเต้า ปลายยอดแข็งตั้งชันขึ้นเป็นไตจากที่ถูกคลึงนวดบีบบี้ จนผมเผลอหลุดร้องครางออกมา
“อ้าาาา ค…คุณตินครับ สงสารผมเถอะครับ อย่าทำแบบนี้เลย…อ้าาาา”
“ทำไมล่ะ วันที่เธอไม่ได้รู้สึกอะไรกับฉัน เธอกลับยินดีที่จะทำเรื่องแบบนี้กับฉันแบบหน้าไม่อาย แต่พอวันนี้ วันที่เธอมีใจให้กับฉันไปแล้ว เธอควรจะยอมให้ฉันทำแบบนี้มากกว่าก่อนหน้านี้ไม่ใช่หรือไง?”
“มันไม่เหมือนกันนี่ครับ ตอนนั้นผมไม่คิดอะไร เราก็แค่ได้กัน แต่ตอนนี้มันไม่เหมือนอย่างเดิมแล้ว คนที่ไม่มีหัวใจอย่างคุณ ไม่มีทาง มอบใจให้ผมอยู่แล้ว ผมก็แค่กลัวว่าสักวันหนึ่ง ถ้าผมถอนตัวไม่ขึ้นผมจะทำยังไง ปล่อยผมไปตั้งแต่ตอนที่ผมยังพอจะห้ามใจตัวเองได้เถอะนะครับ”
คำพูดอ้อนวอนของผม เหมือนจะไม่ช่วยอะไรเลย มันกลับยิ่งทำให้คุณกฤตินโอบรัดผมแน่นมากยิ่งขึ้น มือหนาเคล้นคลึงลวนลามร่างกายของผมไปจนทั่ว
รู้ตัวอีกที กางเกงที่ผมใส่อยู่มันก็หลุดร่อนไปอยู่ที่ข้อเท้าเสียแล้ว ไม่เหลือแม้แต่ชุดชั้นใน ปล่อยให้แท่งลำยาวของผมที่ซุกตัวหลบซ่อนออกมาผงาดง้ำ แหวกว่ายอยู่ภายใต้ผืนน้ำนี้ ราวกับเด็กที่กำลังซุกซน อยากเจอเรื่องราวใหม่ ๆ โดยไม่คิดว่าหัวใจหลังจากนี้ อาจจะต้องจมทุกข์ระทมเพราะความรักก็ได้
ฝ่ามือหนาข้างหนึ่งยังคงนวดคลึงเคล้าเล่นร่างกายของผมเหมือนเป็นของเล่นบีบนวด ที่จะขย้ำให้มันมืออย่างไรก็ได้ ส่วนมืออีกข้างหนึ่งก็เลื่อนลงมากำรูดแท่งยาวของผมที่ก็มีขนาดไม่แพ้กันกับคุณกฤติน ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะใหญ่กว่าผมสักเล็กน้อยก็ตาม
ที่บั้นเอวช่วงใกล้กลางหลังของผมเวลานี้ เหมือนมีขวดโรลออนขนาดใหญ่แข็งราวกับโลหะยาวเกือบฟุต กำลังถูไถเพื่อรอทะลุทะลวงจ้องที่จะล่วงล้ำเข้ามาในช่องทางความเสียวของผมที่อยู่ด้านหลัง
“มาเถอะน่า อย่าคิดอะไรมากเลย ถ้าเธอกลัวว่าจะตกหลุมรักฉันจริง ๆ ฉันมีวิธีมากมายให้เธอเกลียดฉัน แต่ตอนนี้ เรามาหาอะไรทำแก้เบื่อกันดีกว่า”
“อย่านะครับคุณติน…”
ถึงแม้ว่าปากของผมจะปฏิเสธ แต่ร่างกายของผมกลับตอบสนองตรงกันข้าม ในเวลานี้ขาทั้งสองข้างของผมถูกยกขึ้นมาพาดเอาไว้บน ขอบอ่าง กางเกงที่ผมสวมใส่ถูกสะบัดหลุดออกไปด้านนอก วางแหมะ อยู่ตรงพื้นห้องน้ำเหมือนไม่แยแสว่านายของมันกำลังจะถูกย่ำยีหลังจากนี้
ตัวของผมถูกดึงขึ้นมาให้นั่งอยู่บนท้องน้อยภายใต้ผืนน้ำนั้นของคุณกฤติน ปล่อยให้แท่งงวงยาวใหญ่เป็นตัวค้ำยันอยู่ภายใต้หว่างขาทักทายกับดุ้นลำยาวของผมราวกับเป็นเพื่อนสนิทกัน
ใบหน้าของผมถูกช้อนเชยขึ้นเพื่อให้หันไปหาคนที่ทำหน้าที่เหมือนนวมใต้น้ำ แล้วประกบริมฝีปากบดขยี้อย่างหื่นกระหาย สภาพของผมในเวลานี้เหมือนเขียดตัวเล็ก ๆ ที่ถูกพาดเอาไว้กับขอบอ่าง โยกลอยตามแรงกระเพื่อมของน้ำ และแรงดันโยกคลึงของชายที่โอบร่างของผมเอาไว้จนแทบจะมิดชิด
“ฮือ…คุณตินครับ ผมหายใจไม่ออก”
ผมร้องขอให้คุณกฤตินปล่อยผม หลังจากที่เขาพยายามทะลุทะลวงเข้ามาในโพรงปากของผม พลางเร่งเร้าดูดสูบลมหายใจของผมเหมือนจะกระชากวิญญาณของผมไปออกจากร่าง
แขนที่โอบรัดร่างของผมอยู่มันไม่เคยเสียเปล่าเลยสักวินาที ข้างหนึ่งก็ขยำขยี้แท่งงวงยาวใหญ่เหมือนกำลังใช้มือขยี้ไส้กรอกให้แหลกเหลว แต่ดุ้นลำของผมมันกลับยิ่งสู้มือขยายใหญ่ขึ้นจนเกร็งแข็ง
ผมสัมผัสได้ถึงน้ำเมือกลื่นที่มันค่อย ๆ เคลื่อนตัวออกมาจากรูเล็ก ๆ ตรงส่วนปลายนั้น แต่มันก็ละลายหายไปกับน้ำจนแทบจะไร้ร่องรอย
คุณกฤตินยังคงโยกคลึงบีบบี้หน้าอกของผม สลับกับรูดดึงแท่งยาวของผม ที่ในเวลานี้มันเหมือนกับมีบางสิ่งบางอย่างกำลังขับเคลื่อนออกมาตั้งแต่อุ้งเชิงกรานไปจนถึงส่วนโคน และกำลังจะไหลออกไปที่ปลายลำเต็มที
“อ้าาาา ค…คุณตินครับผมจะแตกแล้ว อึก…อ้าาา ป…ปล่อยผมเถอะครับ ผมไม่ไหวแล้วอือ…”
ยิ่งผมร้องขอส่งเสียงน่าเวทนามากแค่ไหน คุณกฤตินก็ยิ่งบีบบี้คลึงเคล้นท่อนลำของผมชักรูดขึ้นลง เหมือนกับท้าทายจะให้ผมปล่อยสิ่งที่อยู่ในตัวผมออกมาเสียที
“อ่า คุณกฤตินครับ มันจะแตกแล้ว ผมกำลังจะแตกแล้ว อ้าาาา”
สิ้นคำพูดของผมได้เพียงไม่นาน มือกำยำที่กำลังรูดลำของผมอยู่ มันยิ่งเขย่าแท่งแรงขึ้นเหมือนเขย่าขวดน้ำอัดลม แล้วปล่อยให้ฟองฟู่เมือกข้นสีขาวขุ่นฉีดพ่นขึ้นมาจนถึงผิวน้ำ รอยแหวกของฟองสบู่เผยให้เห็นเจลลี่เมือกเหลวที่จับกลุ่มกันเป็นก้อนลอยล่องขึ้นมาสู่ผิวน้ำจนดูน่าอาย
“อ้าาาา คุณตินครับ ผมเหนื่อยเหลือเกิน อืม…อ้าาา”
เสียงครวญครางอย่างหน้าไม่อายของผมปลดปล่อยอารมณ์เสียวสะท้านออกมาจนหมดสิ้น ไม่มีท่าทีของการหวงเนื้อหวงตัวอย่างก่อนหน้านี้ ผมลืมคิดถึงเรื่องความรักและความเจ็บปวดหลังจากนี้ไปเลยเสียด้วยซ้ำ
“เป็นไงล่ะ ฉันบอกแล้วว่าเธอจะเสียวจนลืมเรื่องไร้สาระพวกนั้นไปเลยล่ะ”
ผมเอาแต่แก้มแดงอยู่อย่างนั้น ไม่ยอมโต้ตอบคนที่กำลังล้อเล่นกับหัวใจของผมอยู่ในเวลานี้ ผมไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงต่อ ความรู้สึกคราวแรกที่ผมมีอะไรกับคุณกฤตินกับครั้งนี้มันกลับต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง
ตอนนั้นมันก็เป็นแค่ความสนุกแค่ชั่วครู่ชั่วคราว แต่ตอนนี้มันกลับเต็มเปี่ยมไปด้วยความหวังเล็ก ๆ และความคิดไร้สาระมากมาย ที่คิดว่าตัวเองจะได้ใช้ชีวิตคู่กับผู้ชายคนนี้
ผู้ชายที่ไม่มีหัวใจ ไม่รู้จักคำว่ารักเลยด้วยซ้ำ แม้แต่คนที่มานั่งเคียงคู่ก็ใช้เงินซื้อมา เพื่อหวังจะแก้ปัญหาชั่วครั้งชั่วคราว แต่จะทำยังไงได้ ก็ในเมื่อผมเลือกที่จะลงสนามนี้เอง สุดท้ายผมก็คงต้องยอมให้มันเป็นไป
.
.
