เขาคือมาเฟียหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล ส่วนเธอเป็นเพื่อนสมัยไฮสคูลของเขา แต่ด้วยความบังเอิญหรืออะไรดลใจ ให้พ่อของเธอต้องไปยืมเงินจากเขา แถมเขาดันยืนข้อเสนอให้เธอแต่งงานกับเขาเพื่อยกหนี้
ผู้แต่ง
สาคูเรน่าเรื่องย่อ
เขาคือมาเฟียหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล ส่วนเธอเป็นเพื่อนสมัยไฮสคูลของเขา แต่ด้วยความบังเอิญหรืออะไรดลใจ ให้พ่อของเธอต้องไปยืมเงินจากเขา แถมเขาดันยืนข้อเสนอให้เธอแต่งงานกับเขาเพื่อยกหนี้
รัก,ชาย-หญิง,ตะวันตก,ดราม่า,ดาร์ค,อิตาลี,มาเฟียโหด,มาเฟีย,ลูกหนี้จอมพยศ,เจ้าสาว,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
Pericoloso เจ้าสาวลูกหนี้
เขาคือมาเฟียหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล ส่วนเธอเป็นเพื่อนสมัยไฮสคูลของเขา แต่ด้วยความบังเอิญหรืออะไรดลใจ ให้พ่อของเธอต้องไปยืมเงินจากเขา แถมเขาดันยืนข้อเสนอให้เธอแต่งงานกับเขาเพื่อยกหนี้
ฉันมาถึงที่ทำงานทันประชุมการเงินของบริษัทพอดิบพอดี แต่ตอนนี้จิตใจฉันยังคงอยู่กับรสจูบของออสติน ทำไมนะ — ทำไมต้องนึกถึงริมฝีปากของเขาที่ทั้งนุ่มและหวานหอมด้วย โซอี้ — เลิกคิดถึงหมอนั่นได้แล้ว!
“โซอี้!” พี่ชายฉันเขย่าฉันหลังจากฉันเหม่อลอยไปหาออสติน
“ค่ะ พี่” ฉันสะดุ้งเฮือก แล้วตั้งสติกับตัวเองใหม่ เพื่อฟังการประชุมสถานะการเงินของบริษัทอีกครั้ง
“ยอดกำไรเราคงที่จากสามปีก่อน — ทั้งที่ฐานการผลิตของเราสูงขึ้น” พี่สะใภ้ฉันซึ่งเป็นคนดูแลฐานการผลิตขนมขบเคี้ยวของเราเอ่ยออกมาด้วยความสงสัย
เหล่านักบัญชีเงียบกริบ — เหมือนพวกเขาหาคำตอบตรงนี้ไม่ได้ แถมฉันบางคนก็เหมือนมีท่าทีที่จะรู้อะไรสักอย่าง แต่… เรายังไม่มีหลักฐานจะเอาผิดพวกเขา มันต้องมีคนใหญ่คนโตอยู่เบื้องหลังอีกทีสินะ ไม่น่าจะเป็นแค่นักบัญชีพวกนี้คนเดียวแน่ ฉันกัดเล็บที่ทำสีแดงกากเพชรจนสีเล็บหลุด — ให้ตาย นิสัยเสียแบบนี้ฉันแก้ไม่หายจริง ๆ
“ดูเหมือนจะไม่มีใครตอบได้ หรือไม่ก็ไม่กล้าตอบกันแน่ครับ” พี่เซนเริ่มออกโรง — เขาทำหน้าจริงจังแบบที่ฉันไม่ค่อยได้เห็นนัก มันน่ากลัวจริง ๆ เวลาพี่ชายฉันจริงจัง “เอาล่ะ ถ้าพวกคุณไม่มีใครกล้าตอบ ผมจะไปดูแลแผนกบัญชีต่อไปนี้ — เริ่มหลังประชุมเลยละกัน หวังว่า คุณคริสตัล คงไม่ถือสาถ้าผมจะคุมงานคุณอีกที?”
พี่ชายฉันมองหน้าคุณคริสตัลอย่างจับผิด — ไม่แปลก เพราะคุณคริสตัลเป็นหัวหน้าบัญชีของบริษัท และมีข่าวลือซุบซิบว่าเธอกำลังเป็นเมียน้อยของผู้ถือหุ้นรายหนึ่งอยู่ ฉันละเกลียดการนอกใจชะมัด โอ๊ะ แต่ฉันไม่ได้เชื่อนะว่าข่าวลือเป็นเรื่องจริง — แต่แค่ตอนนี้นะ
“แหม รองประธานเซนคะ ใครจะกล้าถือสา รองประธาน ได้ล่ะ” คริสตัลเอ่ย เธอส่งสายตายั่วยวนพี่ชายฉันต่อหน้าพี่สะใภ้ด้วยนะ — ฉันไม่ได้ตาฝาด เธอทำจริง ๆ สงสัยข่าวลือบ้า ๆ นั้นอาจจะมีมูลแล้วละ
“ขอโทษนะคะ รบกวนเกรงใจดิฉันด้วยค่ะ คุณคริสตัล” พี่สะใภ้ของฉันมองคุณคริสตัลด้วยสายตาไม่พอใจที่มองสามีของเธอแบบนั้น เป็นฉัน — ฉันก็ไม่พอใจเหมือนกัน ถ้าผู้หญิงคนอื่นส่งสายตาให้แฟนหรือสามีของฉันแบบนั้น!
“อุ๊ยตาย ขอโทษค่ะ คุณวิเวียน ลืมตัวไปหน่อย” คุณคริสตัลยกมือป้องปากทำท่าตกใจ — ฉันสังเกตเห็นพี่สะใภ้ของฉันกำหมัดแน่น จนพี่ชายของฉันต้องลูบไหล่เธอให้เธอเย็นลง พี่สะใภ้ของฉันมองหน้าพี่เซนแล้วพยักหน้าว่าโอเคแล้ว
“เอาเป็นว่าตกลงนะครับคุณคริสตัล — ผมจะควบคุมบัญชีและการเงินของพวกคุณต่อจากนี้ งั้นผมขอปิดการประชุมนะครับ” พี่ชายของฉันลุกขึ้นพร้อมพี่สะใภ้ เขาโอบเอวภรรยาอย่างรักใคร่ แน่แหละ — พวกเขารักกันมากและไว้ใจกันสุด ๆ ตั้งแต่ก่อนแต่งงานเมื่อสามปีก่อนแล้ว
ฉันสังเกตเห็นคุณคริสตัลทำหน้าไม่สบายใจเมื่อพี่ชายและพี่สะใภ้ฉันออกไป เธอดูวิตกกังวลกับการที่พี่ชายของฉันจะเป็นคนตรวจสอบบัญชีต่อจากนี้ — เหมือนคุณคริสตัลเห็นฉันมองเธอ เธอก็รีบดึงสติ แล้วยิ้มให้ฉันอย่างปลอม ๆ
“โอ๊ะ คุณโซอี้ยังไม่ออกจากห้องประชุมเหรอคะ?”
ถ้าออกเธอจะเห็นฉันไหมล่ะ? — “กำลังค่ะ พอดีกำลังโน้ตสิ่งที่ประชุมวันนี้อยู่” ฉันแกล้งทำเป็นจดอะไรเพิ่มเติม ทั้งที่ฉันไม่ได้จดอะไรเพิ่มจริง ๆ หรอกนะ
“อ๋อค่ะ งั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ คุณโซอี้” คุณคริสตัลเดินออกจากห้องประชุม ทิ้งให้ฉันนั่งคนเดียวอยู่อย่างนั้น
ฉันกลับมาบ้านหลังเลิกงานเพื่อ…จะเก็บของไปบ้านของตาบ้าออสติน ฉันนอนโง่ ๆ บนโซฟาห้องนั่งเล่นอย่างกับคนไม่มีแรงจะทำอะไรทั้งนั้น
“เป็นอะไรน้องรัก ไปคุยกับไอ้ออสตินเป็นไงบ้าง?” พี่ชายเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นพร้อมลูกชายวัยสองขวบ
“พี่อย่าพึ่งพูดถึงหมอนั่นได้ไหม เซโน่มาหาอาหน่อยเร็ว” ฉันโอบรับหลานชายที่วิ่งเข้ามาหา แล้วหอมแก้มเขา — ให้ตาย ฉันต้องแยกไปอยู่บ้านออสตินวันนี้แล้วเหรอ ฉันอยากจะเล่นกับหลานชายสุดที่รักต่อก่อน
พี่เซนยิ้มกรุ้มกริ่ม แล้วนั่งตรงข้ามฉัน “กอดหลานเหมือนจะไม่ได้กอดอีกอย่างนั้นแหละ ตกลงทางนั้นว่ายังไงเรื่องหนี้ของพ่อ?” พี่เซนมองมาที่ฉันอย่างต้องการคำตอบ
ฉันถอนหายใจ แต่ก็ยังกอดหลานชายไว้ “แต่งงาน — ต้องแต่งงานกับหมอนั่น” ฉันเห็นสีหน้าพี่เซนดูตกใจเล็กน้อย แต่มันน้อยไปไหมสำหรับเรื่องใหญ่ขนาดนี้
“จริงเหรอ ฉันจะได้ไอ้ออสตินเป็นน้องเขยเหรอเนี่ย” พี่เซนหัวเราะ แถมหัวเราะดังลั่นห้อง ฉันจับหลานนั่งข้าง ๆ แล้วยื่นของเล่นให้หลาน
“พี่ขำอะไรอะ น่าขำตรงไหน?” ฉันโวยวายออกมา แล้วหันมามองพี่ชายตัวเองด้วยความไม่พอใจ
“เปล่า ก็คิดไว้อยู่แล้วว่าไอ้ออสตินมันต้องเล่นมุกนี้” พี่ชายของฉันยักไหล่ “แล้วต้องแต่งงานวันไหนเนี่ย?”
“ไม่รู้ค่ะ หมอนั่นบอกเดี๋ยวจัดการเอง แต่…” ฉันเงียบไปพักหนึ่งก่อนพูดต่อ “หนูต้องไปอยู่บ้านหมอนั่นวันนี้”
รอบนี้พี่เซนตกใจจริง ๆ — ตกใจกว่าเดิม “อะไรนะ! วันนี้เหรอ ไอ้บ้านั่นให้เธอไปนอนกับมันวันนี้!?” พี่เซนพูดเสียงดังลั่น
“ใช่ ฉันเลยกอดหลานชายคนเดียวของตัวเองวันนี้ด้วยความรักไงล่ะ” ฉันลูบหัวหลานชายที่กำลังสนุกกับตุ๊กตาหุ่นยนต์ตัวโปรดของตัวเองอยู่
“แล้วของขนเข้ารถแล้วเหรอ? บอกพ่อบอกแม่รึยัง?” พี่ชายฉันถามไม่หยุด
“ขนแล้วค่ะ รอพ่อกับแม่กลับมาค่ะ แล้วจะบอกก่อนจะไปบ้านหมอนั่น” ฉันหยิบโทรศัพท์มาดูเวลา และดูข้อความ — โอ้พระเจ้า หมอนั่นทักมาทางเมสเสจ
‘เธออยู่ไหน?’ ออสตินทักฉันมา — หมอนั่นรู้โซเชียลฉันได้ยังไง!?
‘นายรู้โซเชียลฉันได้ไง!?’
‘ตอบคำถามผมครับ โซ ไม่งั้นผมจะไปหาเธอที่บ้านตอนนี้’
‘อยู่บ้าน เดี๋ยวไป รอพ่อกับแม่กลับมาก่อน’
‘โอเค เสร็จแล้วรีบมานะ คุณภรรยา เพราะถ้าเธอไม่มาผมจะบุกบ้านเธอจริง ๆ โซ’
‘หยุดเรียกว่าภรรยาที เรายังไม่ได้แต่งงานกัน’
‘อย่าขัดใจผมนะ เธอก็รู้’
‘ก็ได้ ๆ ฉันจะให้คุณว่าที่สามีเรียกแบบนั้นก็ได้ค่ะ’ ฉันเปล่ายอมแพ้เขานะ — แต่แค่ขี้เกียจเถียงกับเขาแล้ว
หลังจากฉันเก็บโทรศัพท์ พ่อกับแม่ก็มาถึงบ้านพอดีเป๊ะ ฉันเล่าสิ่งที่ฉันตกลงกับออสตินให้พ่อและแม่ฟัง พ่อดูไม่ตกใจ ต่างจากแม่ที่ตกใจอย่างแรง ให้เดา — พ่อนี่แหละตัวดีในการส่งฉันให้หมอนั่น แต่พ่อก็ดูรู้สึกผิดกับสิ่งที่ฉันเจออยู่ตอนนี้
“โซ — พ่อขอโทษ” พ่อพูดออกมาเบา ๆ เมื่อฉันบอกว่าต้องย้ายไปอยู่กับออสตินวันนี้
“ไม่เป็นไรค่ะพ่อ หนูโอเค” ฉันโอเคจริง ๆ นะ — มันดีกว่าไปเจอตาแก่หัวงูละกัน อย่างน้อยออสตินก็หล่อ ถึงจะนิสัยเสียสุด ๆ ก็เถอะ
“ลูกจะไปเลยไหม? — กินข้าวเย็นกับพ่อแม่ก่อนรึเปล่า?” แม่ถามเมื่อฉันเริ่มจะขอตัวลา
“ไปเลยค่ะ — เขาทักมาตามแล้ว” ใช่ — หมอนั่นทักมารัว ๆ แล้ว
“ไม่อยู่กินกับพี่ก่อนเหรอจริง?” พี่สะใภ้เดินออกมาจากครัว พี่สะใภ้ฉันเป็นคนทำอาหารได้อร่อยแบบสุด ๆ น่าเสียดายจัง — จะไม่ได้กินฝีมือพี่วิเวียนอีกแล้ว
“เสียดายจัง หนูอยากกินฝีมือพี่นะคะพี่วิเวียน — แต่หมอนั่นโวยวายใหญ่แล้ว” ฉันกอดพี่สะใภ้ก่อนจะเดินไปหาหลานชายสุดที่รัก
“เซโน่ครับ อาไปก่อนนะ ไว้อาจจะแวะมาเยี่ยมนะครับ อย่าซนกับคุณพ่อคุณแม่นะครับ” ฉันหอมแก้มหลานชาย ก่อนที่แม่จะเดินเข้ามากอดฉัน
“โซ — ถ้ามีอะไรบอกแม่นะลูก” แม่กอดฉันแน่นจนฉันกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ น้ำตาไหลรินออกมาอย่างห้ามไม่ทัน ฉันรีบเช็ดมันออก ก่อนจะฝืนยิ้มให้แม่
“แม่คะ หนูรักแม่นะ” ฉันกอดแม่แน่นที่สุดในชีวิต “เจอกันที่ทำงานนะคะแม่”
ฉันเดินออกจากบ้านหลังแม่กอดฉันเสร็จ ชีวิตของฉันต่อจากนี้อยู่ในกำมือมาเฟียอย่าง ออสติน เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ฉันไม่รู้ว่าจะเจออะไรบ้างต่อจากนี้ แต่เขาสัญญาแล้ว—รึเปล่านะ—ว่าจะไม่ทำร้ายร่างกายของฉัน?
ฉันขับรถมาบ้านของออสตินตามพิกัดที่เขาส่งมาให้ แต่จะเรียกว่าบ้านก็คงไม่ได้—มันคฤหาสน์ชัด ๆ! ให้ตายเถอะ ฉันว่าบ้านของฉันใหญ่แล้วนะ แต่บ้านหมอนี่มันใหญ่เกินบ้านไปแล้ว แล้วหมอนี่อยู่บ้านหลังนี้แค่คนเดียว! เพราะอะไรเหรอ… เพราะว่าพ่อและแม่ของเขานั้นย้ายไปชานเมืองอยู่บ้านไร่ ตั้งแต่ยกสมบัติมหาศาลให้ออสตินเรียบร้อยแล้ว
ฉันจอดรถหน้าทางเข้าบ้านของเขา เขายืนอยู่ตรงประตูของคฤหาสน์ แล้วสั่งให้แม่บ้านมาขนของฉันขึ้นห้อง
“ฉันถือเองได้นะ” ฉันเอ่ยกับเขาเมื่อยืนตรงหน้าเขา เขาสูงชะมัด สูงกว่าฉันเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน ขนาดฉันใส่ส้นสูงหลายนิ้วแล้วนะ
“ผมจะให้ภรรยาของผมขนของเข้าบ้านทำไม? ในเมื่อบ้านผมมีแม่บ้าน” เขายิ้มแล้วก้มหน้าเข้ามาหาฉันแบบจงใจให้มันชนกัน ถึงแม้จะไม่ชนกันก็ตาม
“ตามใจนายเถอะ” ฉันดันหน้าเขาออก แต่เขายังคงไม่ยอมออก แถมโอบเอวฉันดึงฉันเข้าไปหาเขาอีก
“ออสติน อายเขา!”
“อายใคร? คนของผมพวกเขาไม่มองหรอกน่า ยิ่งถ้า…เป็นผม พวกเขาจะกลัวถ้ามองเวลาเราพลอดรักกัน”
หมอนี่อุ้มฉันเข้าบ้านโดยไม่สนใจแม่บ้านที่กำลังขนเสื้อผ้าของฉันอยู่เลย!
“ไปไหน! ออสติน ปล่อยเลยนะ!” ออสตินหัวเราะขณะยกฉันไปห้องนั่งเล่น
“หิวรึยัง ภรรยา?” เขาถามขณะพาฉันมานั่งบนโซฟาที่แสนแพงของเขา “ถ้าเธอไม่หิว…ผมกินเธอได้ไหม โซ?”
ฉันอ้าปากค้างที่หมอนั่นพูดออกมาตรง ๆ
“ออสติน! พูดบ้าอะไรเนี่ย!” ฉันตีแขนเขาที่โอบฉันแน่น
หมอนั่นหัวเราะ แล้วก้มมาหอมแก้มฉันอย่างรุนแรง “ก็เธอน่ากินขนาดนี้ ผมอดใจไม่ไหวแล้ว โซ” เขาทำหน้าอ้อน—แบบอ้อนตาแป๋วแหววเหมือนเด็กขอขนม
“ไม่ต้องเลย ฉันหิวข้าวแล้ว!” ฉันไม่ได้หิวหรอกนะ…แค่อยากหนีจากการจู่โจมของหมอนี่เฉย ๆ!
“โอเค กินข้าวกันก่อน แล้ว…เราค่อยต่อกันดีไหม ภรรยา?” เขาลูบเอวของฉันเบา ๆ —สัมผัสมันน่าพิศวงจริง ๆ นะ ฉันแทบเคลิ้มกับการลูบของเขา ไม่ได้ โซอี้! ห้ามหลุดเสียงแปลก ๆ ออกมา
แต่ปากของฉันดันไม่ฟังสมองที่ฉันคิด ปากของฉันเปล่งเสียงครางออกมาเบา ๆ เขายิ้มเมื่อได้ยินเสียงครางของฉัน ฉิบหาย…ฉิบหายจริง ๆ!
“ถือว่าตกลงนะ ภรรยา กินข้าวก่อน แล้วเรากินของหวานที่ห้องนอนของเรากัน” เขาจูบกรามของฉันก่อนพาฉันลุกไปกินข้าว
ฉันกินข้าวเสร็จ ออสตินก็พาฉันเดินเที่ยวชมบ้าน—หรือคฤหาสน์ของเขานั่นแหละ
“ที่นี่คือบ้านของเธอแล้วนะ โซ เอาล่ะ ถึงห้องสุดท้ายแล้ว” เขาพาฉันเดินมาห้องนอน มันกว้างและหรูหรา มีเตียงขนาดคิงไซซ์ขนาดใหญ่ และตกแต่งด้วยสีดำกับสีกรมท่า มีภาพวาดผลงานศิลปะประดับผนังหัวเตียง
ในห้องมีห้องแต่งตัวแยก ที่มีตู้เสื้อผ้าเรียงราย ตู้รองเท้า ตู้เก็บกระเป๋า และตู้เซฟเก็บเครื่องประดับ ส่วนห้องน้ำในห้องนอนยิ่งหรูเข้าไปใหญ่ มันมีทั้งฝักบัวและอ่างจากุชชี่ขนาดใหญ่ —นี่มันไม่ใช่บ้านแล้ว!
“ชอบไหม ภรรยา?”
เขาโอบเอวจากข้างหลังของฉัน หลังจากฉันดูของภายในห้องครบ “ชอบค่ะ มันหรูมากเลย”
เขาหัวเราะแล้วจูบคอของฉัน “ดีใจที่เธอชอบ” มือของเขาเริ่มล้วงเสื้อของฉัน ลูบหน้าท้องและสีข้างของฉัน — โอ้พระเจ้า…มันดี มันเสียวสุด ๆ
“ออสติน” ฉันครางเบา ๆ ออกมา มือของเขายังคงลูบให้ฉันรู้สึกเสียวซ่านอยู่ แถมไรหนวดของเขาไซร้คอฉัน
“ครับ ภรรยา” เขาขานตอบ ริมฝีปากของเขายังคงอยู่ที่คอฉัน ลมหายใจอุ่น ๆ ทำให้ฉันเสียวยิ่งขึ้น มือหนาของเขากำลังลูบหน้าอกของฉันที่มีชุดชั้นในปกปิด
ฉันครางหนักขึ้นเมื่อเขาบีบยอดดอกของฉันผ่านชุดชั้นใน
“ชอบเสียงเธอครางจัง เหมือนบทเพลงจากสรวงสวรรค์” เขาอุ้มฉันขึ้นเตียงนอนที่อยู่ห่างพวกเราไม่ไกลนัก เขาวางฉันลงเตียงอย่างอ่อนโยนที่สุดที่ฉันคิดว่าเขาทำได้
“ผมขอกินเธอนะ โซ?” เขาคร่อมตัวฉันไว้แล้วจูบฉัน ฉันไม่ได้ตอบคำขออนุญาตของเขา แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ไม่ได้ขัดขืนสักนิด ฉันยอมเขา เพราะความปรารถนาที่เกิดขึ้น
ฉันจูบตอบเขา ลิ้นของเราพัวพันกัน เหมือนงูที่กำลังเกี้ยวพากัน — รู้สึกดีชะมัด ดีแบบสุด ๆ — เวลาเขาจูบฉัน ฉันมักจะรู้สึกดีเสมอ ไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่เป็นแบบนี้ตั้งแต่จูบแรกในสมัยไฮสคูลแล้ว ถึงฉันมักจะปฏิเสธมันเสมอก็ตาม
มือของเขาค่อย ๆ ปลดกระดุมเสื้อของฉันทีละเม็ดอย่างใจเย็น ฉันคิดว่าเขาพยายามใจเย็นกับมันนะ เพราะบางครั้งที่เขาปลดมันไม่ออก เขาก็ดูจูบฉันรุนแรงขึ้น
ในไม่ช้าเขาก็ถอดเสื้อผ้าฉันออกสำเร็จจนครบทุกอย่าง มันทำให้ฉันเปลือยเปล่า การจูบหยุดลง เมื่อเขามองร่างกายที่เปลือยเปล่าของฉันแล้วยิ้มอย่างดีใจ
“มันสวยมาก โซ ผมฝันอยากเห็นเธอแบบนี้มานานมากแล้ว” เขาก้มมาจูบที่คอของฉันและทิ้งรอยจูบไว้ตามลำคอและทรวงอก
“ออส” ฉันครางเบา ๆ เมื่อลิ้นของเขาหยอกล้อกับยอดดอกของฉัน ก่อนที่เขาจะดูดมันและกัดเบา ๆ — โอ้พระเจ้า…มันดีที่สุด — ฉันรู้ว่าฉันกำลังจะเปียกเพราะการเล้าโลมของเขา
“ชอบจัง เวลาที่เธอครางชื่อของผม” เขาพูดกระซิบที่ผิวของฉันก่อนเลียผิวของฉันอีกครั้ง มือของเขาลูบไปตามต้นขาด้านใน ก่อนหยุดนิ้วที่หน้ากลีบที่เปียกชื้น “เธอเปียกขนาดนี้ เพื่อผมเหรอ? ดีจัง” เขาดันนิ้วเข้าไปหาปุ่มกระสัน แล้วบีบมันเบา ๆ เสียงครางของฉันกระสับกระส่ายตามแรงบีบและหยอกล้อของเขา
“ออสติน…” ฉันครางชื่อของเขาดังขึ้น เมื่อเขาสอดนิ้วเข้าปากถ้ำ นิ้วของเขาสัมผัสไปยังจุดจีสปอร์ต เขากดนิ้วโป้งไปที่ปุ่มกระสัน ขณะที่นิ้วที่อยู่ในถ้ำขยับโดนจุดจีสปอร์ตไม่หยุด “ออสติน… อะ ออส” ฉันครางกระสับกระส่ายจากความเสียวที่ได้รับจากเขา
เขาถอดนิ้วของเขาออกแล้วเอาเข้าปากของตัวเอง — พระเจ้า เซ็กซี่ชะมัด
“อร่อย เธอหวานจัง” เขาเอ่ยหลังจากเอานิ้วออกจากปาก
เขาถอดเสื้อของเขาอย่างเร่งรีบ เผยให้เห็นหน้าอกที่แข็งแกร่ง — โห เขาหุ่นดีชะมัด ฉันกำลังถูกผู้ชายที่หล่อและหุ่นดีขนาดนี้กินเหรอ
“มองผมแบบนี้ เหมือนเธอกำลังลวนลามผมอยู่เลย” เขายิ้มแล้วถอดกางเกงของตัวเองต่อ ฉันหายใจอย่างเร็วเพราะความตื่นเต้นที่ได้รับ — โอ้พระเจ้า แก่นกายเขาใหญ่มาก…
ลมหายใจของฉันรุนแรงกว่าเดิม เมื่อเห็นแก่นกายขนาดมหึมาของเขา “ใหญ่” ฉันพึมพำออกมาแบบไม่รู้ตัว
เขายิ้ม “มันจะเป็นของเธอคนเดียวต่อจากนี้ ที่รัก” เขาก้มกระซิบข้างหูฉัน ก่อนจับขาของฉันมาโอบเอวเขาไว้ “พร้อมไหม โซ?”
ฉันไม่ได้ตอบเป็นเสียงออกมา แค่พยักหน้ายินยอมให้เขาเข้ามา ฉันรับรู้ถึงปลายของแก่นกายกำลังจ่อเข้าปากทางเข้าของฉัน
เขาดันมันเข้ามาในตัวฉันช้า ๆ อย่างอ่อนโยน — โอ้ มันอึดอัด แต่รู้สึกดีชะมัด “เชี่ย มันดีมาก โซ”
เขาดันมันมาจนสุดด้าม ฉันรู้สึกอึดอัด แต่มันไม่เจ็บแบบที่คิด ไม่เหมือนที่เคยอ่านนิยายมาเลยสักนิด เขาค่อย ๆ ขยับสะโพกมันดันตัวฉันไปกับเตียงจนเกิดเสียงเอี๊ยดอ๊าดของเฟอร์นิเจอร์ราคาแพง
“เธอแน่นมาก” เขาเริ่มขยับเร็วและหนักขึ้น จนฉันครางไม่เป็นภาษา
เสียงครางของฉันดังขึ้นเรื่อย ๆ จากการขยับของเขาที่อยู่ภายในตัวของฉัน
ริมฝีปากของเขาไล่จูบไปตามทรวงอกของฉันขึ้นมาจนถึงริมฝีปาก เขาจูบฉันและกลืนเสียงครางฉันลงคอไป ก่อนจะเพิ่มความแรงและเร็วขึ้น จนฉันแทบจะถึงจุดสุดยอด
ฉันรู้สึกถึงปลายแก่นกายกระทบกับปากมดลูกของตัวเอง ทำให้ช่องทางรักของฉันบีบรัดเขาแน่นขึ้น
“เชี่ย โซ เธอกำลังทำผมเสร็จ” เขาครางประสานกับฉัน ขณะที่เขาและฉันกำลังถึงจุดสุดยอดทั้งคู่ “โซอี้!”
ออสตินกระแทกเขามาอย่างแรงเมื่อช่องทางรักของฉันรัดเขาแน่นกว่าเดิมอีก
“ออสติน” ฉันถึงจุดสุดยอดพร้อมกับเขา น้ำสีขาวขุ่นของเขาเติมเต็มมดลูกของฉัน ความอุ่นจากน้ำนั้นมันอยู่ในช่องท้อง ฉันหอบเมื่อเขาล้มมาข้าง ๆ ฉัน
เขาถอดแก่นกายออกจากตัวฉันก่อนที่เขาจะทิ้งตัวลงนอน เขาหอบอย่างแรงไม่ต่างจากฉัน
“สุดยอดมาก โซ” เขาปัดผมที่เปียกชื้นบนหน้าผากของฉัน ก่อนดึงฉันมากอด แล้วจูบที่หน้าผากฉันเบา ๆ —ฉันพึ่งทำอะไรลงไป ฉันพึ่งเป็นของเขา แบบของเขาจริง ๆ แบบที่ไม่เคยคิดว่าจะเกิดขึ้น “พักผ่อนเถอะ หรือจะอาบน้ำก่อน?”
“อาบก่อนสิ” ฉันตอบแล้วจะลุกจากเตียง แต่เขากลับเป็นคนลุกก่อนแล้วอุ้มฉันไปที่ห้องน้ำแทน “ฉันเดินเองไหวนะ ออสติน” ฉันดิ้นในอ้อมกอดเขา
“อย่าขัดใจสามีสิ ให้ผมดูแลเธอหน่อยเถอะภรรยา” ฉันเลยต้องยอม เพราะรู้ว่าเขาคงไม่ปล่อยตัวฉันไปง่าย ๆ
“แค่อาบน้ำนะ” ฉันรู้ว่าเขาจะทำอย่างอื่นอีกครั้ง แต่ฉันอยากอาบน้ำนอนแล้ว
“โอเค ผมจะไม่ทำอย่างอื่นนอกจากอาบน้ำ” เขาวางฉันลงที่ฝักบัว แล้วปรับอุณหภูมิน้ำให้ฉัน ก่อนที่จะพาฉันอาบน้ำ “พรุ่งนี้ไปลองชุดแต่งงานกัน ตกลงนะ โซ?” เขากระซิบที่หูระหว่างอาบน้ำให้ฉัน
“ค่ะ” ฉันตอบเบา ๆ “นายเลือกวันแล้วเหรอ?” ฉันหันไปมองหน้าเขา
“ใช่—อาทิตย์หน้า เราจะเป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย” เขาจูบฉันเบา ๆ ก่อนจะถูสบู่ให้ตัวเองหลังจากถูให้ฉันเสร็จ