ในโลกที่ผู้ล่ากับเหยื่อไม่ควรอยู่ร่วมกัน ลูกเสือที่หิวโหยกลับได้รับชีวิตจากน้ำนมของแม่วัว ก่อให้เกิดคำสัญญาเล็ก ๆ และกลายเป็นสายใยที่ไม่มีวันตัดขาด
ชาย-ชาย,ไทย,เรื่องสั้น,แฟนตาซี,ย้อนยุค,วาย,นิยายสั้น,พีเรียดไทย,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ในโลกที่ผู้ล่ากับเหยื่อไม่ควรอยู่ร่วมกัน ลูกเสือที่หิวโหยกลับได้รับชีวิตจากน้ำนมของแม่วัว ก่อให้เกิดคำสัญญาเล็ก ๆ และกลายเป็นสายใยที่ไม่มีวันตัดขาด
ผู้แต่ง
Jring.
เรื่องย่อ
#พี่หลวิชัยของน้องคาวี
ในโลกที่ผู้ล่ากับเหยื่อไม่ควรอยู่ร่วมกัน
ลูกเสือที่หิวโหย กลับได้รับชีวิตจากน้ำนมของแม่วัว
“พี่ชาย สีหน้าไม่สู้ดีเลย เป็นอันใดหรือ?”
“ข้า ข้าหิว แม่ข้าออกจากถ้ำไป ข้ามิได้กินสิ่งใดมา 2 วันแล้ว”
“เช่นนั้นพี่ชายมาดื่มน้ำนมแม่วัวของข้าหรือไม่? น้ำนมนั้นหวานอร่อยนัก”
เรื่องราวในตอนนั้น กลายเป็นสายใยที่ไม่มีวันตัดขาด
“ข้าให้ทำมั่น จะป้องป้องแม่วัวและน้องวัวเอง”
แต่คำสัญญาของนักล่า จะเชื่อถือได้จริงหรือ?
…
สวัสดีค่ะ ไรท์Jring. นะคะ
เรื่องนี้เป็นเรื่องสั้น อ่านง่ายๆ ฟิลกู๊ดแน่นอน เพราะเป็นเรื่องสั้นพล็อตอาจไม่หนัก รายระเอียดบรรยายไม่เข้ม พอดีเราเขียนสั้นๆ ข้ามเวลาเท่านั้นค่ะ
แต่ยังไงก็หวังว่าจะชอบและอ่านเพลินกันนะคะ
เรื่องนี้ไม่มีอีบุ๊ค ลงวันละตอนเวลา 08:00 หลังจบเรื่องจะเปิดอ่านฟรี 3 วัน และจะติดเหรียญ
ฝากติดตามด้วยนะคะ
เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า แม่วัวเห็นว่าแม่เสือไม่กินนางกับลูกตามที่พูดเอาไว้ ก็เริ่มคลายใจ แม่เสือชอบออกจากถ้ำไปนานๆ เพราะฉะนั้นลูกเสือจึงเป็นนางที่เลี้ยงดูจนอีกฝ่ายเติบโตขึ้นพร้อมลูกของนาง
ทั้งคู่เติบโตอย่างแข็งแรง สนิทกันมากจนแทบจะกลายเป็นพี่น้องกัน
“น้องวัวอย่าออกไปไกลนักสิ” ลูกเสือตอนนี้กลายเป็นเสือวัยรุ่นแล้ว แม้จะยังไม่โตเต็มวัย ทว่าก็มีร่างกายแข็งแรงจนสามารถออกล่าเองได้แล้ว แต่เขาไม่เคยล่าสัตว์ต่อหน้าแม่วัวและน้องวัวสักครั้ง
“มีพี่เสืออยู่ ใครจะกล้าทำอะไรข้า” น้องวัวเอ่ยด้วยน้ำเสียงสดใสที่แฝงความดื้อดึง
เสือวัยรุ่นส่ายหัวกับความดื้อของอีกฝ่าย แต่จะโทษใครก็ไม่ได้ เพราะเป็นเขาเองที่ตามใจ อีกทั้งยังให้คำมั่นว่าจะปกป้องดูแลน้องมาตั้งนานแล้ว
วันนี้พวกเขาออกมาข้างนอกเพื่อหาอะไรกิน ทั้งคู่รู้สึกแปลกใจที่ไม่เห็นแม่วัวหลังจากตื่นขึ้นมา แต่ก็ไม่ได้คิดมาก เพราะแม่วัวมักไปกินหญ้าที่มีน้ำค้างเกาะอยู่เสมอ
“…” อยู่ๆ เสือวัยรุ่นก็ได้กลิ่นบางอย่าง ทำให้ใบหน้าของนักล่าขมวดมุ่น บริเวณนี้เขาสำรวจแล้ว ไม่น่ามีนักล่านอกจากตนกับมารดา
“กลิ่นอะไรพี่เสือ เหม็นนัก” น้องวัวเอ่ยด้วยความสงสัย พลางพยายามดมหาต้นตอของกลิ่น
พี่เสือเห็นน้องวัวเดินไปดูก็รีบตามไป ก่อนจะเบิกตากว้าง เพราะภาพตรงหน้าเป็นร่างของแม่วัวที่นอนจมกองเลือด ถูกกัดกินจนแทบไม่เหลือสภาพ และผู้ที่กำลังกัดกินอยู่นั้นไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นมารดาของตนเองที่เคยสัญญาว่าจะไม่กินแม่วัว
น้องวัวเบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อ ดวงตากลมเต็มไปด้วยความตกใจและหวาดกลัว น้ำตาไหลอาบแก้ม ขาก้าวถอยหลัง ก่อนจะหันหลังวิ่งหนีตามสัญชาตญาณ
“อึก ฮึก แม่เสือฆ่าแม่วัว ฮึก”
พี่เสือรีบวิ่งตามน้องวัวติดๆ เห็นอีกฝ่ายร้องไห้ หัวใจก็เจ็บปวดนัก ในอกพลุ่งพล่านไปด้วยความโกรธที่มารดาผิดคำสัญญาที่เคยให้ไว้
“ฮึก อึก อึก” น้องวัวร้องไห้เสียใจที่สูญเสียมารดาไปโดยไม่ทันตั้งตัว ทั้งผู้ที่ฆ่ายังเป็นแม่เสือที่ตนอยู่ด้วยมาหลายปี
“ข้าจะแก้แค้นให้เจ้าเอง เจ้าอย่าร้องเลย” พี่เสือเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ไม่มั่นคงนัก เพราะเขาเองก็ไม่คิดว่าเรื่องนี้จะเกิดขึ้น
แม่วัวเปรียบเสมือนมารดาอีกตัวของเขา ในยามที่แม่เสือไม่อยู่ก็มีแม่วัวคอยดูแล น้ำนมที่ดื่มกินทำให้เขาเติบโตมาจนถึงวันนี้
เขายินดีล้างแค้นให้แม่วัวและน้องวัว เพราะแม่เสือเป็นฝ่ายผิดคำมั่นก่อน
“ฮึก อึก” น้องวัวส่ายหน้าไปมา ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย “พี่เสืออย่าทำเลย การฆ่ามารดาเป็นบาป อึก” แม้จะโกรธและเศร้าไปพร้อมกัน แต่เขาไม่อยากให้พี่เสือทำเรื่องไม่ดี
“เจ้ามิโกรธแม่ข้าหรือ นางฆ่าแม่ของเจ้าหนานะ”
“มันคือวัฏจักรชีวิต แม่เสือและพี่เป็นสัตว์ล่าเนื้อ ข้ากับแม่วัวเป็นเหยื่อ ย่อมต้องตายตกเป็นอาหารของนักล่าในสักวัน พี่กลับถ้ำไปอยู่กับแม่เสือเถิด ข้ามิสามารถอยู่ร่วมกับผู้ที่ฆ่าแม่ของตนเองได้ และสักวันข้าอาจเป็นอาหารของแม่เสือ”
“ไม่ พี่จะไปกับเจ้า”
“พี่ พี่จะไปกับข้าได้เช่นไร หากแม่เสือตามหาพี่เล่า”
“แล้วจะให้พี่ปล่อยน้องไปหรือ น้องตัวเพียงเท่านี้ เขี้ยวเล็บก็มิมี จะเอาชีวิตรอดได้เช่นไร พี่มิสน พี่มิได้โง่ นางเห็นแก่ตัว ทิ้งพี่ไว้ให้ผู้อื่นเลี้ยงก็เพราะเห็นว่าแม่วัวคอยดูแล น้ำนมก็แทบไม่เคยให้ ความหวังดีของเจ้า พี่ย่อมเข้าใจ ครั้งนี้พี่จะปล่อยนางไปในฐานะแม่ผู้ให้กำเนิด แต่หากวันใดนางคิดทำร้ายเจ้าผู้เป็นน้องชายของข้า ข้าจะมิลังเลที่จะปลิดชีพนาง”
“ขอบคุณท่านพี่มากขอรับ ที่มิทิ้งข้า”
“น้องข้า เจ้าช่างจิตใจดี ข้าผู้นี้จะปกป้องเจ้าดั่งชีวิต เราหนีกันเถิด”
“ขอรับ”
จากนั้นพวกเขาทั้งสองก็พากันวิ่งไปเรื่อยๆ โดยไม่หันกลับไปมองด้านหลัง เหนื่อยก็พัก และเดินทางอย่างไร้เป้าหมาย จนกว่าจะแน่ใจว่าแม่เสือจะไม่มีทางตามหาพวกเขาพบ
“เจ้ารอพี่อยู่นี้ เข้าใจหรือไม่” พี่เสือเอ่ยกับน้องวัวที่กำลังเล็มหญ้าอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่
“พี่ไม่ต้องห่วง ข้าจะรออยู่ตรงนี้”
พี่เสือได้ยินดังนั้นก็ทะยานไปทิศหนึ่งด้วยความเร็ว เขายังต้องล่าสัตว์เพื่อกินเป็นอาหาร แต่เพราะเป็นห่วงน้องวัว จึงคดจะรีบล่า รีบกิน แล้วรีบกลับมา
ทว่าใครจะคิดว่าเมื่อกลับมา เขากลับเห็นน้องวัวถูกฆ่าตายด้วยฝีมือมนุษย์ ร่างเต็มไปด้วยบาดแผลจากอาวุธมากมาย เห็นเช่นนั้น เขาก็โกรธจัด ยิ่งกว่าตอนเห็นแม่วัวตายเสียอีก
“กรรรร!”
เสียงคำรามของสัตว์นักล่ากึกก้องไปด้วยโทสะ พวกมนุษย์ตกใจ แต่ยังไม่ทันได้ตั้งตัว ก็ถูกเสือตัวหนึ่งไล่ล่าและกัดขย้ำ จนหลายคนล้มตายลงในพริบตา
#พี่หลวิชัยของน้องคาวี