ในโลกที่ผู้ล่ากับเหยื่อไม่ควรอยู่ร่วมกัน ลูกเสือที่หิวโหยกลับได้รับชีวิตจากน้ำนมของแม่วัว ก่อให้เกิดคำสัญญาเล็ก ๆ และกลายเป็นสายใยที่ไม่มีวันตัดขาด

พี่หลวิชัยและน้องคาวี - 1. เหตุการณ์พบกัน โดย Jring. @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

ชาย-ชาย,ไทย,เรื่องสั้น,แฟนตาซี,ย้อนยุค,วาย,นิยายสั้น,พีเรียดไทย,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย

พี่หลวิชัยและน้องคาวี

หมวดหมู่ที่เกี่ยวข้อง

ชาย-ชาย,ไทย,เรื่องสั้น,แฟนตาซี,ย้อนยุค

แท็คที่เกี่ยวข้อง

วาย,นิยายสั้น,พีเรียดไทย

รายละเอียด

พี่หลวิชัยและน้องคาวี  โดย Jring. @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

ในโลกที่ผู้ล่ากับเหยื่อไม่ควรอยู่ร่วมกัน ลูกเสือที่หิวโหยกลับได้รับชีวิตจากน้ำนมของแม่วัว ก่อให้เกิดคำสัญญาเล็ก ๆ และกลายเป็นสายใยที่ไม่มีวันตัดขาด

ผู้แต่ง

Jring.

เรื่องย่อ

#พี่หลวิชัยของน้องคาวี


ในโลกที่ผู้ล่ากับเหยื่อไม่ควรอยู่ร่วมกัน

ลูกเสือที่หิวโหย กลับได้รับชีวิตจากน้ำนมของแม่วัว


“พี่ชาย สีหน้าไม่สู้ดีเลย เป็นอันใดหรือ?”

“ข้า ข้าหิว แม่ข้าออกจากถ้ำไป ข้ามิได้กินสิ่งใดมา 2 วันแล้ว”

“เช่นนั้นพี่ชายมาดื่มน้ำนมแม่วัวของข้าหรือไม่? น้ำนมนั้นหวานอร่อยนัก”


เรื่องราวในตอนนั้น กลายเป็นสายใยที่ไม่มีวันตัดขาด


“ข้าให้ทำมั่น จะป้องป้องแม่วัวและน้องวัวเอง”


แต่คำสัญญาของนักล่า จะเชื่อถือได้จริงหรือ?



สวัสดีค่ะ ไรท์Jring. นะคะ

เรื่องนี้เป็นเรื่องสั้น อ่านง่ายๆ ฟิลกู๊ดแน่นอน เพราะเป็นเรื่องสั้นพล็อตอาจไม่หนัก รายระเอียดบรรยายไม่เข้ม พอดีเราเขียนสั้นๆ ข้ามเวลาเท่านั้นค่ะ

แต่ยังไงก็หวังว่าจะชอบและอ่านเพลินกันนะคะ

เรื่องนี้ไม่มีอีบุ๊ค ลงวันละตอนเวลา 08:00 หลังจบเรื่องจะเปิดอ่านฟรี 3 วัน และจะติดเหรียญ

ฝากติดตามด้วยนะคะ



สารบัญ

พี่หลวิชัยและน้องคาวี -1. เหตุการณ์พบกัน,พี่หลวิชัยและน้องคาวี -2. คำสัญญาที่รักษาไม่ได้ ,พี่หลวิชัยและน้องคาวี -3. โอกาสครั้งใหม่ ,พี่หลวิชัยและน้องคาวี -4. ถูกเชิญเข้าวัง,พี่หลวิชัยและน้องคาวี -5. อยู่ร่วมกัน,พี่หลวิชัยและน้องคาวี -6. โดยลงโทษทั้งคืน,พี่หลวิชัยและน้องคาวี -7. อย่าได้คิดทำร้ายดวงใจข้า(จบ)

เนื้อหา

1. เหตุการณ์พบกัน

ทุ่งหญ้ากลางป่าสุดลูกหูลูกตามีกลุ่มวัวป่าที่กำลังเล็มหญ้าอย่างสบายใจในตอนบ่าย อากาศฤดูนี้ไม่ร้อนมาก ทำให้สัตว์ทุกตัวในป่าใช้ชีวิตอย่างมีความสุข ทุกพื้นที่รายล้อมไปด้วยต้นไม้เขียวขจี

“แม่วัว ข้าขอไปเล็มหญ้าตรงนั้นได้หรือไม่” เสียงเล็กๆ จากลูกวัวตัวน้อยเอ่ยกับผู้เป็นแม่อย่างน่ารัก ท่าทางซุกซนทำให้สัตว์ตัวอื่นๆ ในป่าต่างเอ็นดูลูกวัวตัวน้อยที่เพิ่งเกิดได้ไม่กี่เดือน


“ได้ แต่ว่าลูกอย่าไปไกลจากแม่นัก นักล่าในป่าอันตรายมาก มันเต็มไปด้วยสัตว์นักล่าที่โหดร้าย” แม่วัวเอ่ยกับลูกน้อยของตัวเองด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เพราะพ่อของเจ้าตัวน้อยได้จากไปแล้วขณะปกป้องนางกับลูก


“ข้าจะระวังขอรับ” เจ้าลูกวัวตัวน้อยกระโดดไปมาด้วยความร่าเริง ก่อนจะวิ่งไปเล็มหญ้าอ่อนๆ น่ากิน ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากฝูงมากนัก “อร่อยยิ่ง”


เจ้าตัวน้อยที่กำลังอารมณ์ดีไม่ได้สังเกตเลยว่าตัวเองกำลังถูกดวงตาสีอำพันของนักล่าจับจ้อง ลูกเสือตัวน้อยที่มีสภาพซูบผอมมองลูกวัวขนสีขาวตรงหน้าอย่างพิจารณา มันเพิ่งเกิดได้ไม่นาน ไม่เคยออกล่า

ทว่ามารดาหายออกจากถ้ำไป 2 วันแล้ว ตอนนี้มันหิวมาก จึงออกมาตามหามารดานอกถ้ำ “ข้าหิวเหลือเกิน”


เจ้าลูกวัวตัวน้อยเริ่มสังเกตเห็นสิ่งมีชีวิตที่แอบอยู่ ใบหน้าน่ารักเอียงเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้าไปดูด้วยความสงสัย แล้วก็พบว่าเป็นสัตว์ที่ตนไม่เคยเห็น สีส้มและสีดำสลับกันดูสง่างามและแปลกตายิ่ง


“พี่ชาย สีหน้าไม่ดีเลย เป็นอะไรหรือ” เสียงเล็กๆ น่ารักเอ่ยถาม


“ข้า ข้าหิว แม่ข้าออกจากถ้ำ ข้าไม่ได้กินอะไรมา 2 วันแล้ว” ลูกเสือตัวน้อยตอบ


“เช่นนั้นพี่ชายมาดื่มน้ำนมแม่วัวของข้าไหม? นมแม่วัวอร่อยมากเลย”

 

“แม่เจ้าจะให้ข้าดื่มหรือ?”

 

“เดี๋ยวข้าคุยให้ พี่ชายตามมา” ลูกวัวตัวน้อยเอ่ยด้วยน้ำเสียงสดใส เพราะคิดว่าตัวเองได้เพื่อนใหม่ ก่อนจะเดินอารมณ์ดีไปหาแม่วัว

“แม่วัวๆ พี่ชายตรงนั้นไม่ได้กินอะไรมา 2 วัน แม่วัวช่วยแบ่งนมให้พี่ชายได้หรือไม่”


แม่วัวก้มมองลูกชายตัวน้อย พอเห็นตัวที่ลูกน้อยพูดถึงก็เบิกตาเล็กน้อย เพราะรู้ทันทีว่าอีกฝ่ายเป็นนักล่า ในใจสับสนวุ่นวายเพราะสัตว์เช่นนี้ไม่น่าไว้ใจ

ทว่าพอเห็นร่างกายที่ซูบผอมและดวงตาใสซื่อของลูกเสือตัวน้อย เธอก็ถอนหายใจ ยังไงก็เป็นแค่เด็กตัวหนึ่ง “ได้ มาสิลูกเสือตัวน้อย”


ลูกเสือได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกยินดียิ่ง ก่อนจะเดินไปดูดกินน้ำนมจากแม่วัวอย่างหิวกระหาย ดูดกินจนอิ่มก็รู้สึกดีขึ้นมาก และความหิวโหยหายไปจนหมด “ขอบคุณแม่วัว บุญคุณครั้งนี้ข้าจะไม่มีวันลืม”


“ไม่เป็นอันใด ขอแค่เจ้าโตขึ้นไม่หันกลับมาทำร้ายพวกข้าแม่ลูกก็พอ” แม่วัวเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

 

“ข้าจะไม่มีวันทำร้ายพวกท่านแน่นอน ข้าให้คำมั่นว่าจะปกป้องแม่วัวและน้องวัวเอง”


“ขอบใจจ้ะ” แม่วัวมีแววตาอ่อนโยนเมื่อเห็นสายตามุ่งมั่นของลูกเสือตัวน้อย


“พี่เสืออิ่มแล้วใช่ไหม เราไปเล่นกัน” ลูกวัวตัวน้อยชวนพี่เสือเล่นอย่างกระตือรือร้น


“ได้สิ”


จากนั้นทั้งคู่ก็วิ่งเล่นด้วยกันตรงพุ่มหญ้าด้านหน้าไม่ไกลจากฝูงมาก ลูกเสือไม่เคยมีเพื่อนก็รู้สึกสนุกเช่นกัน จนกระทั่งตกเย็น ลูกเสือตัวน้อยก็รู้ตัวว่าควรกลับได้แล้ว ถึงอย่างนั้นก็ไม่ลืมที่จะเอ่ยกับแม่วัวและลูกวัว


“แม่วัว น้องวัว ไปอยู่ด้วยกันกับข้าที่ถ้ำหรือไม่ ข้าสัญญาจะพูดกับท่านแม่ให้เอง ท่านแม่จะไม่ทำร้ายพวกท่านแน่นอน”


“ข้าอยากไป เล่นกับพี่เสือสนุกมากเลย” เจ้าลูกวัวตัวน้อยส่ายหางไปมาอย่างตื่นเต้น ก่อนจะหันดวงตากลมโตไปมองมารดาของตัวเอง


แม่วัวขบคิดเล็กน้อย นางไม่รู้ว่าแม่ของอีกฝ่ายมีนิสัยเช่นไร ทว่าในตอนนั้นเองนางก็ต้องสะดุ้งตกใจ เมื่อเห็นนางเสือตัวหนึ่งหลบอยู่ใบพุ่มไม้

พอนางเสือเห็นว่าแม่วัวมองเห็นตนแล้ว ก็ออกจากที่ซ่อนอย่างเชื่องช้า


“ข้าคิดว่าที่ลูกชายข้าเสนอไปก็ไม่เลวเลย พวกเจ้าแม่ลูกมาอยู่กับพวกเราสิ ข้าให้สัญญาว่าจะไม่ทำร้ายพวกเจ้าแม่ลูกแน่นอน”


“ท่านแม่!” ลูกเสือเห็นมารดาของตัวเองก็ยิ่งดีใจมากที่มารดากลับมาอย่างปลอดภัย พอได้ยินสิ่งที่มารดาเอ่ยก็หันไปมองแม่วัวทันที


แม่วัวเห็นสัตว์นักล่าโตเต็มวัยก็หวาดกลัวนัก จึงไม่กล้าขัดใจ “ก็ได้”


“เย้” ดูเหมือนคนที่ดีใจที่สุดคงไม่พ้นลูกวัวตัวน้อย


จากนั้นพวกเขาทั้งสี่จึงเดินกลับไปที่ถ้ำของแม่เสือ

แม่เสือมองแม่วัวพร้อมลอบยิ้มมุมปาก นางจะไม่กินอีกฝ่ายตอนนี้หรอก จะปล่อยให้เลี้ยงลูกของนางก่อน

แล้วค่อยกิน


#พี่หลวิชัยของน้องคาวี