ภาระที่บ้านว่าหนักแล้ว... แต่การต้องมารับบทเป็น คนดูแล ไอ้เด็กเปรตบ้านรวยอย่าง 'ธาม' ดันหนักกว่า เป็นร้อยเท่า!

แด่เธอผู้เป็นนิรันดร์ - บทที่ 4 4 โดย ยักผู้ดลใจ @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

ชาย-ชาย,รัก,ดราม่า,รั้วโรงเรียน,ไทย,นิยาย,นิยายNC,พล็อตสร้างกระแส,นิยาย18+,นิยายวาย,นิยายวายพีเรียด,ดราม่า,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย

แด่เธอผู้เป็นนิรันดร์

หมวดหมู่ที่เกี่ยวข้อง

ชาย-ชาย,รัก,ดราม่า,รั้วโรงเรียน,ไทย

แท็คที่เกี่ยวข้อง

นิยาย,นิยายNC,พล็อตสร้างกระแส,นิยาย18+,นิยายวาย,นิยายวายพีเรียด,ดราม่า

รายละเอียด

แด่เธอผู้เป็นนิรันดร์ โดย ยักผู้ดลใจ @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

ภาระที่บ้านว่าหนักแล้ว... แต่การต้องมารับบทเป็น คนดูแล ไอ้เด็กเปรตบ้านรวยอย่าง 'ธาม' ดันหนักกว่า เป็นร้อยเท่า!

ผู้แต่ง

ยักผู้ดลใจ

เรื่องย่อ

เเนะนำเรื่อง

เรื่องราววุ่นๆ และความสัมพันธ์ชวนใจเต้นเริ่มต้นขึ้น เมื่อ วิน นักเขียนหนุ่มฝีมือดี (นามปากกาลูกไม้แพรวพราว) ต้องมารับบทบาท "คนดูแล" ควบคุมความประพฤติของ ธาม เด็กหนุ่มบ้านรวยจอมป่วนที่เข้ามาปั่นป่วนชีวิตเขาในทุกๆ วัน จากคู่กัดที่คอยจิกกัดกันทีละนิด ความรู้สึกก็ค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นความผูกพันและความอบอุ่นในหัวใจ


ทว่าความสุขกลับอยู่ได้ไม่นาน เมื่อก๊วนเพื่อนสนิทอย่าง ภูมิ (เจ้าของสำนักพิมพ์ป้ายแดง) และ ธีม (เลขาคู่ใจ) ต้องพาบริษัทก้าวเข้าสู่สนามการแข่งขันทางธุรกิจอันดุเดือด ซึ่งมีอิทธิพลมืดและแผนชั่วของ "พ่อของภูมิ" คอยขัดขวางและบั่นทอนจิตใจอยู่เบื้องหลัง


จุดเปลี่ยนครั้งใหญ่เกิดขึ้นในทริปเดินทางไปทำงานและท่องเที่ยวที่จังหวัดอุบลราชธานี (ณ วัดสิรินธรวรารามภูพร้าว หรือวัดเรืองแสง) เมื่อความไว้ใจถูกหักหลังโดย ริน พนักงานใหม่ที่แฝงตัวเป็นหนอนบ่อนไส้คอยส่งข่าวให้ฝั่งศัตรู จนนำไปสู่การดักซุ่มโจมตีและวินาทีความเป็นความตายของทุกคนในกลุ่ม


ท่ามกลางกระสุนปืน บาดแผล และน้ำตา พวกเขาต้องร่วมมือกันใช้ความกล้าหาญและความรักที่มี เพื่อปกป้องเพื่อนพ้อง ฝ่าฟันวิกฤตอันตราย และทวงคืนความยุติธรรมให้กับชีวิต


เส้นทางความรักของพวกเขาจะรอดพ้นจากเงื้อมมืออันตรายครั้งนี้ได้หรือไม่? ร่วมลุ้นและเอาใจช่วยไปพร้อมกันได้ใน "แด่เธอผู้เป็นนิรันดร์"


โปรดติดตามในนิยายเลยนะค่า


⚠️คำเตือน นิยายเรื่องนี้มีฉากโรแมน ติก / ฉากเหมาะสำหรับผู้มีอายุ 18 ปีขึ้น ไป เเละในนิยายมีคำหยาบเเละอาจจะมีผิดพลาดบ้างจุดเเละก็เรื่องนี้สร้างมาจากจิตนาการเรารวดๆนะคะ⚠️

                   เเจ้งบทที่มีทั้งหมด

สวัสดีค่ะนิยายเราจะเขียนประมาณ 13 บทนะค่ะ เเละตอนพิเศษอาจจะอัพมาตามวันเทศกาลหรือเนื่องในโอกาสต่างๆเช่น ความก้าวหน้าของความสัมพันธ์ตัวละคร เเล้วเรื่องนี้ยังมีE-bookด้วยนะค่ะใครที่ชอบอ่านรวดเดียวเเบบฟินๆฝากไปตามกันหน่อยน้า


เวลางลงนิยายเรา


   18:00น.


เเละทางเราอัพวันเว้นวันนะค่ะ


ช่วงคุยกับนักเขียน


สวัสดีค่ะทุกคนเรานักเขียนยักผู้ดลใจ นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายเรื่องที่สองของเราเเละอาจจะมีบ้างจุดที่ยังมือใหม่มากเเต่ก็ฝากเเจ้งได้ด้วยนะค่ะเเละขอให้สนุกกับนิยายเรานะค่ะ


      

https://x.com/DPhcn65718



ลิ้งE-Bookนะคะ


https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6ODoiMTU3NDc5MDEiO3M6NzoiYm9va19pZCI7czo2OiI0NzkxMjYiO30



จากนักเขียน: ยักผู้ดลใจ

สารบัญ

แด่เธอผู้เป็นนิรันดร์-บทที่ 1 1,แด่เธอผู้เป็นนิรันดร์-บทที่ 2 2,แด่เธอผู้เป็นนิรันดร์-บทที่ 3 3,แด่เธอผู้เป็นนิรันดร์-บทที่ 4 4,แด่เธอผู้เป็นนิรันดร์-บทที่ 5 5,แด่เธอผู้เป็นนิรันดร์-บทที่ 6 6

เนื้อหา

บทที่ 4 4

หลังจากพรีเซนเสร็จ วินเเละไอย์ก็พากันไปเที่ยวห้างสรรพสินค้าเเถวบ้านระหว่าเดินทางไปทั้งสองก็คุยกันเรื่อง ปิดเทอมนี้จะขึ้นม.6กันเเล้วพากันคิดเรื่องในอนาคด้วย

ไอย์ได้บอกกับวินว่า "ฉันนะจะไปเป็น'นักเเสดง'นะรู้ไหม"

วินได้ยินเเล้วก็อึ้งเเต่ก็ให้กำลังใจเพื่อนของตน เเล้วไอย์ได้หันหน้ามาทางวินเเละคุยกับวินว่า

"มึง...จะทำงานไรหรอ"

วินได้ยินเเละคิดสักครู่เเต่ก็ไม่มีอาชีพในฝันเลย วินก็ตอบเเบบส่งๆว่า "เจ้าของร้านคาเฟ่มั้ง"

ไอย์ได้ยินก็...บอกกับวินกลับ"ไว้กูดังกูจะมาโปรโมทร้านมึงนะเว้ย"

นี่...รอผมด้วย

นั้นคือเสียงเรียกของภูมิ ที่รีบวิ่งมาหาวินกับไอย์ด้วยความเหนื่อยหอบ พอหายเหนื่อยเเล้วภูมิได้ถามกับทั้งสองว่า

"นี่จะพากันไปไหนหรอครับ"

"ไปห้างจ้ะ"

ไอย์ตอบด้วยทรงกวนๆ

พอมาถึงหน้าห้างทั้งสามก็เดินเข้าไป โดยมีภูมิเลี้ยงสะส่วนใหญ่ ถึงภูมิจะเลี้ยงก็ไม่ขนามือภูมิมันหรอก

ระหว่างเดินเล่นในห้าง วินก็เจอกับ'ธาม'ที่กำลังกินไอติมอยู่เเละดูเหมือนธามก็จะรู้สึกตัวเเล้วว่ามีคนมองเขาอยู่เเต่ธามก็ไม่ได้คิดไรมาก

พอวินอยู่คนเดียวเเล้วธามค่อยเข้าไปหา

"นี่วิน ไปกับเราหน่อย"

วินรู้สึกว่าทำไมวันนี้ธามมาเเปลกพูดเพราะเเปลกจนน่าตกใจ

ธามก็พูดขึ้น

"ทำไมถึงอยู่คนเดียวได้ละ อีกสองคนไปไหน"

วินคิดสักครู่ก็บอกกับธามว่า

"ไอย์ไปหาดูหนังเเล้ว ส่วนภูมิก็ดูเหมือนจะดังนิดหน่อยเลยโดนดึงตัวไปงานอีเว้นท์ของห้างเเล้ว"

"อ๋อ"

ธามตอบเเบบไม่ใส่ใจ

"นี่วินฉันขอโทษกับสิ่งที่ผ่านมาด้วยนะ"

ธามพูดขึ้นด้วยความรู้สึกผิด

วิน"ไม่เป็นไร"

ธาม"จะไม่เป็นไรได้ไงละ ผมนะไปทำให้คุณรู้สึกไม่ดีนะ"

วิน"อืม...ผมให้อภัยนายก็ได้เเต่มีข้อเเมัว่า นายจะต้องพาผมไปเที่ยวทะเลนะตามที่เคยชวนผมเอาไว้"

วินพูดพร้อมรอยยิ้มเเละบรรยายโดยรอบมีเเสงตกกระทบผ่านตัววินเเละข้างหน้าวินก็ธามที่กำลังร้องรู้สึกผิด

พอวันต่อมาวินก็เก็บกระเป๋ากับไอย์รออยู่หน้าบ้านส่วนธามเป็นคนขับรถ เเต่แขกที่ไม่ได้รับเชิญของธามก็มานั้นคือ "ภูมิ"

ภูมิ"ไปไม่ชวนผมเลยนะ รุ่นน้องธาม"

ธามตอบอย่างหัวเสีย"ใครเชิญเเกมิทราบ"

ภูมิ"ไม่มีอะก็ผมจะไปเอง ไปดูเเลคนของผม"

ธามโกรธจนจะทนไม่ไหวเเต่ก็โดนไอย์ด่าเอา

"สองคนนี้กัดกันอย่างกะหมา"

วินหัวเราะอย่างชอบใจเเละยิ้มอย่างมีความพลอยและทั้ง 3ยิ้มตาม

พอมาถึงเเละทะเลเเละชาดหาดสวยมาก ส่วนที่พวกเขามาได้โดยไม่ติดเรียนเพราะปิดเทอมเเล้ว ระหว่างที่ไอย์กับภูมิไปเล่นนํ้าวินก็เดินมานั่งด้านข้างธามเเละ ถามกับธามว่า"ไม่ไปเล่นนํ้าหรอ ทำไมมานั่งอยู่คนเดียวมันไม่สนุกนะ"

ธามหันมามองเเละบอกกับไปอย่างมีอะไรอยู่ในใจ"ไม่อะผมกลัวนํ้า"

งั้นไปเดินเล่นกับผมไหม วินชวนเเละธามก็ไประหว่างเดินตามริมชาดหาดอันสวยเเละบรรยายกาศร่มรื่น เเละพระอาทิตย์ตกธามได้หยุดเดินเเละ พูดขึ้นด้วยความเขินอาน

ธาม"วินผมมีไรจะบอก"

วิน"ไรหรอ"

ธาม"ผมชอบพี่ ผมขอจีบพี่ได้ไหมครับเเละที่ผ่านมาผมอะชอบพี่มาโดยตลอดเเค่แค่เก็กเท่อยู่ต่อคนอื่นส่วนนี้ผมก็ขอโทษด้วยนะครับ"

วินตกตะลึงเเละอึ้งกับสิ่งที่ได้ยินเเต่ก็ตอบกลับด้วยรอยยิ้ม

วิน"เอาสิถ้าจีบพี่ติดนะ"

ธามได้ยินคำตอบก็โดดดีใจอย่างเเรงเเละเพ้อดึงวินเข้ามากอดเเบบไม่รู้ตัวเเละกระซิบว่า

"ขอบคุณมากครับพี่ผมจะไม่ยอมไอ้ภูมิเเน่"

พอทั้งสองคนกลับมาที่พักก็เจอกับภูมิที่กำลังวีน เพราะไม่เห็นวินตอนตนเองเล่นนํ้า"นี่ทั้งสองคนไปไม่บอกเลยนะ มีไนกับป่าวเนี่ย"

วินหน้าเเดงเเล้วก็เดินมาตบไหล่ไอย์อย่างเขินอาย ส่วนธามก็หน้าเเดงเหมือนกัน เเต่พอภูมิเห็นก็คิดในใจ

(ฉันจะปล่อยให้ไอ้เด็กเปรตทำคะเเนนไปไม่ได้)

พอเช้าวันต่อมาก็ภูมิก็พาวินไปเดินเที่ยวตลาด เเละพาไปเดินซื้อของฝากให้ที่บ้านส่วนเเม่ที่บ้านวินนั้นก็ฝากป้าเเม่บ้านของธามมาดูเเลเเละช่วยทำอะไรให้หลายๆอย่าง เพราะที่ผ่านมาวินก็สอนอะไรมากมายให้กับธามจนธามเรียนดีขึ้น เยอะเลย

พอถึงเวลากลับธามก็เป็นคนขับรถเหมือนเดิมส่วนรถที่พากลับไม่ใช่รถคันเดิมเพราะเปลี่ยนรถใหม่กับอะไรใหม่เช่น ได้เริ่มต้นความสัมพันธ์นี้ขึ้นอย่างสวยงาม

ระหว่ากลับนั้นก็พากันร้องคาราโอเกะ เพราะรถคันนี้คือรถบ้านที่มีหลายฟังชั่นในตัวรถ ตอนนี้ภูมิรู้สึกว่าตัวเองจะไม่ได้ทำคะเเนนเลย 

เลยหาเพลงมาร้องทำคะเเนนเพลงทึ่เลือกมานั้นคือเพลง "ไว้ใจได้กา"เพลงที่จะทำคะเเนนกับวิน บทที่ร้อง

บทเพลงร้อง

ปากแดงๆ จะไว้ใจได้กา

หน้าสวยๆ จะไว้ใจได้กา

แก้มขาวๆ จะไว้ใจได้กา

ตาหวานๆ จะไว้ใจได้กา

ด้วยรักจาก ยักผู้ดลใจ