ภาระที่บ้านว่าหนักแล้ว... แต่การต้องมารับบทเป็น คนดูแล ไอ้เด็กเปรตบ้านรวยอย่าง 'ธาม' ดันหนักกว่า เป็นร้อยเท่า!
ชาย-ชาย,รัก,ดราม่า,รั้วโรงเรียน,ไทย,นิยาย,นิยายNC,พล็อตสร้างกระแส,นิยาย18+,นิยายวาย,นิยายวายพีเรียด,ดราม่า,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ภาระที่บ้านว่าหนักแล้ว... แต่การต้องมารับบทเป็น คนดูแล ไอ้เด็กเปรตบ้านรวยอย่าง 'ธาม' ดันหนักกว่า เป็นร้อยเท่า!
ผู้แต่ง
ยักผู้ดลใจ
เรื่องย่อ
เเนะนำเรื่อง
เรื่องราววุ่นๆ และความสัมพันธ์ชวนใจเต้นเริ่มต้นขึ้น เมื่อ วิน นักเขียนหนุ่มฝีมือดี (นามปากกาลูกไม้แพรวพราว) ต้องมารับบทบาท "คนดูแล" ควบคุมความประพฤติของ ธาม เด็กหนุ่มบ้านรวยจอมป่วนที่เข้ามาปั่นป่วนชีวิตเขาในทุกๆ วัน จากคู่กัดที่คอยจิกกัดกันทีละนิด ความรู้สึกก็ค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นความผูกพันและความอบอุ่นในหัวใจ
ทว่าความสุขกลับอยู่ได้ไม่นาน เมื่อก๊วนเพื่อนสนิทอย่าง ภูมิ (เจ้าของสำนักพิมพ์ป้ายแดง) และ ธีม (เลขาคู่ใจ) ต้องพาบริษัทก้าวเข้าสู่สนามการแข่งขันทางธุรกิจอันดุเดือด ซึ่งมีอิทธิพลมืดและแผนชั่วของ "พ่อของภูมิ" คอยขัดขวางและบั่นทอนจิตใจอยู่เบื้องหลัง
จุดเปลี่ยนครั้งใหญ่เกิดขึ้นในทริปเดินทางไปทำงานและท่องเที่ยวที่จังหวัดอุบลราชธานี (ณ วัดสิรินธรวรารามภูพร้าว หรือวัดเรืองแสง) เมื่อความไว้ใจถูกหักหลังโดย ริน พนักงานใหม่ที่แฝงตัวเป็นหนอนบ่อนไส้คอยส่งข่าวให้ฝั่งศัตรู จนนำไปสู่การดักซุ่มโจมตีและวินาทีความเป็นความตายของทุกคนในกลุ่ม
ท่ามกลางกระสุนปืน บาดแผล และน้ำตา พวกเขาต้องร่วมมือกันใช้ความกล้าหาญและความรักที่มี เพื่อปกป้องเพื่อนพ้อง ฝ่าฟันวิกฤตอันตราย และทวงคืนความยุติธรรมให้กับชีวิต
เส้นทางความรักของพวกเขาจะรอดพ้นจากเงื้อมมืออันตรายครั้งนี้ได้หรือไม่? ร่วมลุ้นและเอาใจช่วยไปพร้อมกันได้ใน "แด่เธอผู้เป็นนิรันดร์"
โปรดติดตามในนิยายเลยนะค่า
⚠️คำเตือน นิยายเรื่องนี้มีฉากโรแมน ติก / ฉากเหมาะสำหรับผู้มีอายุ 18 ปีขึ้น ไป เเละในนิยายมีคำหยาบเเละอาจจะมีผิดพลาดบ้างจุดเเละก็เรื่องนี้สร้างมาจากจิตนาการเรารวดๆนะคะ⚠️
เเจ้งบทที่มีทั้งหมด
สวัสดีค่ะนิยายเราจะเขียนประมาณ 13 บทนะค่ะ เเละตอนพิเศษอาจจะอัพมาตามวันเทศกาลหรือเนื่องในโอกาสต่างๆเช่น ความก้าวหน้าของความสัมพันธ์ตัวละคร เเล้วเรื่องนี้ยังมีE-bookด้วยนะค่ะใครที่ชอบอ่านรวดเดียวเเบบฟินๆฝากไปตามกันหน่อยน้า
เวลางลงนิยายเรา
18:00น.
เเละทางเราอัพวันเว้นวันนะค่ะ
ช่วงคุยกับนักเขียน
สวัสดีค่ะทุกคนเรานักเขียนยักผู้ดลใจ นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายเรื่องที่สองของเราเเละอาจจะมีบ้างจุดที่ยังมือใหม่มากเเต่ก็ฝากเเจ้งได้ด้วยนะค่ะเเละขอให้สนุกกับนิยายเรานะค่ะ
https://x.com/DPhcn65718
ลิ้งE-Bookนะคะ
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6ODoiMTU3NDc5MDEiO3M6NzoiYm9va19pZCI7czo2OiI0NzkxMjYiO30
จากนักเขียน: ยักผู้ดลใจ
ธามได้คิดอะไรบ้างอย่างออก เลยลองโทรไปวินเเต่วินไม่รับเพราะ"เเบตมือถือ"หมดธามสงสัยอยู่นานทำไมวินปิดเครื่อง ธาทก็เลยเลิกพยามโทร
หนึ่งเดือนต่อมา
วินได้มาหาธามเเละคุยเรื่องรางวัลที่ตนกับธามพนันกันไวั 50,000บาท ธามก็เลยต้องจ่ายเงินจำนวน50,000บาทให้วิน พอวินได้เงินวินยิ้มด้วยสีหน้ามีความสุขเเละไร้ความทุกเพราะตอนนี้เงินเขามีเงินไปจ่ายค่ารักษาให้เเม่ตนเเล้ว
พอธามเห็นสีหน้าที่มีความสุขของวิน ก็เพลอยิ้มตามเเบบไม่รู้ตัวเเต่ยังว่าธามเขาซึนเเล้วพอวินมองมาที่ธาม
ธามก็หุบยิ้มเเละทำหน้าบึ้งใส่เเละพูดกับวินว่า
"ฉันยอมรับนะว่าเเก ไอ้เด็กไม่มีพ่อทำให้ฉันไม่ไล่ออกไปได้"
วินได้ยินก็รู้สึกไม่พอใจเเต่ก็อดไว้ เพราะต้องหาเงินกับไอ้เด็กเชี้ยธามอีกนาน ระหว่างคุยกันนั้น "ภูมิ" ก็เดินเข้ามาเเล้วเอามือโอบไหล่ของวินเเละพูดกับวินว่า
"ไปหาเเม่ที่โรงพยาบาลไหมครับ เดี่ยวผมไปส่งผมยังไม่ได้ขอบคุณเลยนะครับที่คุณมาช่วยน้องชายผมไว้"
วินอึ้งเเต่ก็ประมวลผลเเละถึงกับ "อ๋อ"เพราะเด็กผู้ชายที่วินช่วยในวันนั้นเเละพาไปส่งบ้าน วินจำได้เเละตอบตกลงที่จะให้ ภูมิไปส่งที่โรงพยาบาล
ตอนนี้ธามรู้สึกโกรธจนเลือดขึ้นหน้าหมดเเล้ว เเต่ก็ทำไรไม่ได้เพราะยังไม่ได้เป็นไรกับวินไปมากกว่านายจ้างกับลูกจ้าง จะให้ไปบังคับเขามากับตนก็ไม่ได้ตอนนี้วินทำตัวเหมือนไม่เห็นธามในสายตาเลย
พอมาถึงโรงพยาบาลวินก็ไปจ่ายตังที่ห้องจ่ายส่วนภูมิก็ไปช่วยเเม่วินเก็บของเเละพาไปรอที่รถ ระหว่างที่กำลังลงลิฟอยู่นั้นก็เจอ...กับ ไอย์ที่พาเเม่โรงพยาบาลเหมือนกันเเต่มาตรวจสุขภาพ
ไอย์ก็ถามไถตามภาษาเพื่อนหลังจากนั้นก็เเยกย้าย
หลังจากกลับมาที่บ้านเเล้วนั้น วินก็พาเเม่ไปนั่งที่โซฟาส่วนภูมิก็เดินสำรวจภายในบ้านเเละถามกับวินว่า
"วินมีไรอยากทำในช่วงนี้ไหมอะ"
วินก็สงสัยนิดหน่อยเเต่ก็ตอบเเบบไม่ได้คิดไรมาก
"ผมอยากลองเปิดร้าน'คาเฟ่'ดูครับ"
ภูมิพยักหัวเเละก็ตอบกลับไปด้วยรอยยิ้ม
"ลองทำมะ เดะผมเปิดร้านให้"
วินได้ยินก็ตกใจเเละตอบกลับไปด้วยความ"เกรงใจ"
"ไม่ต้องก็ได้ครับ ผมเเค่ช่วยน้องคุณเล็กๆน้อยๆเองไม่ต้องถึงขั้นเปิดร้านให้เลยก็ได้ครับ"
ภูมิก็หัวเราะเบาๆก็บอกกับวินว่า
"ผมพูดเเล้วผมเอาจริงได้นะคุณ"
วินก็หัวเราะกลับอย่างมีความสุข
ตัดมาที่ธามที่รอวินมาติวเเต่วินกลับไม่มาวันนี้ ทั้งๆที่ไม่ได้ลา ความจริงเเล้ววินลาเเล้วเเค่ธามยังไม่เปิดอ่าน สุดท้ายเเล้วพอธามทนไม่ไหวถึงขั้นขี่รถไปหาวินที่บ้านเเต่ต้องเจอกับภูมิ ที่กำลังพูดคุยอย่างถูกคอกับวิน
ธามรับไม่ได้เลยกลับมาที่บ้านด้วยความรู้สึกเหมือนจะมีคู่เเข่ง
ตัดภาพมาที่ตอนเช้าวินได้เตรียมตัวไปโรงเรียน ส่วนเเม่วินก็ดูเเลตัวเองได้เเล้ว หลังจากนั้นวินก็ได้เดินไปโรงเรียนระหว่างที่เดินอยู่นั้น มีเสียงบีบเเตร์รถมาจากด้านหลังของวิน พอวินหันกลับไปก็เจอรถของภูมิ
วินได้หันกลับไปว่า "นี่ภูมิทำไรเนี่ยตกใจหมดเลยรู้ไหม"
ภูมิได้ลดกระจกเเละบอกกับวินว่า"ไปด้วยกันไหมคุณน่าจะเร็วกว่าเดินไปนะครับ"
วินไม่ได้ตอบปฏิเสธเเล้วขึ้นรถไปกับภูมิ ทิ้งให้ธามที่จอดรถอยู่ด้านหลังทั้งสองนั่งมองเเรงอยู่
พอมาถึงโรงเรียนเเล้วระหว่างที่ทั้งสองกำลังเดินด้วยกันนั้น มีร่างกายของธามมาเเทรกกลางระหว่างสอง ธามได้พูดขึ้น "ขอโทษนะครับ คนนี้ผมจอง"
ภูมิยิ้มตอบกลับเเบบเจ้าเล่ห์เเละบอกกลับธามว่า
"ขอโทษเช่นกันครับ คนนี้ผมก็จะเอาผมคงถอยให้คุณไม่ได้หรอกนะครับ"
ธามยิ้มสู้กลับทั้งที่ตัวเองเลือดขึ้นหน้าหมด จนวินตอบกลับ"สรุปเเล้วผมยังมีทางเลือกไหมเนี่ย"
ภูมิเเละธามตอบพร้อมกัน"มีสิ"
ภูมิถามกับธามว่า"นี้คุณจะพูดพร้อมผมทำไมครับ"
ธามก็ไม่ได้ตอบเเละเดินจับเเขนวินไปส่งที่ห้องเรียน วินได้พูดขึ้น"นี่นายจะจับเเขนฉันอีกนานไหม คนทั้งโรงเรียนมองกันเเล้วเนี่ย"
ธามได้หันกลับมาตอบ"นี่คุณอย่าไปยุ่งกับมันอีกนะ"
วินสงสัยเเล้วก็พูดกับไป"เเล้วทำไมผมถึงยุ่งไม่ได้"
ธามตอบด้วยเสียงเบาๆเเละหน้าเเดงไปด้วย
"ก็ผมหวงครับ"
เเต่รอบนี้วินได้ยิน เเล้ววินก็รีบเดินไปที่ห้องเรียน พอมาถึงก็เจอกับไอย์ พอไอย์เห็นก็เลยเเซวไป
"นี่เเกมีหนุ่มตั้งสองคนมาจีบเลยหรอวะ"
วินหน้าเเดงเเละบอกกลับไปด้วยความเขินอาย
"ไม่...ใช่สักหน่อย"
ไอย์หัวเราะอย่างชอบใจเเละหยิบงานกลุ่ม ขึ้นมาทำกับวินเพราะคาบนี้อาจารย์ให้ทำงานกลุ่มไปส่งอาจารย์พอทำเสร็จเเล้วก็ถึงที่รอคอยพรีเซนงานกลุ่ม
กลุ่มของวินมีทั้งหมดสี่คนคนที่หนึ่ง
1.ชื่อ เเก้ม
2.ชื่อ ไอย์
3.ชื่อ เทียร์
4.ชื่อ วิน
ทั้งสี่คนนี้พรีเซนได้สมบูรณ์เเบบมาก นี้คือสิ่งที่อาจารย์พูดรอบหน้าพวกเธอจะลงเเข่งขันกีฬากันไหมเด็ก มีสายตาคู่หนึ่งได้จับจ้องมาที่วินนั้นคือ ธามที่มาเฝ้าวินเพราะตนไม่มีเรียนคาบว่างเลยมาจับตาดูวินเพื่อที่จะไม่ไห้ภูมิมายุ่งกับวินได้
ด้วยรักจาก ยักผู้ดลใจ