ภาระที่บ้านว่าหนักแล้ว... แต่การต้องมารับบทเป็น คนดูแล ไอ้เด็กเปรตบ้านรวยอย่าง 'ธาม' ดันหนักกว่า เป็นร้อยเท่า!
ชาย-ชาย,รัก,ดราม่า,รั้วโรงเรียน,ไทย,นิยาย,นิยายNC,พล็อตสร้างกระแส,นิยาย18+,นิยายวาย,นิยายวายพีเรียด,ดราม่า,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ภาระที่บ้านว่าหนักแล้ว... แต่การต้องมารับบทเป็น คนดูแล ไอ้เด็กเปรตบ้านรวยอย่าง 'ธาม' ดันหนักกว่า เป็นร้อยเท่า!
ผู้แต่ง
ยักผู้ดลใจ
เรื่องย่อ
เเนะนำเรื่อง
เรื่องราววุ่นๆ และความสัมพันธ์ชวนใจเต้นเริ่มต้นขึ้น เมื่อ วิน นักเขียนหนุ่มฝีมือดี (นามปากกาลูกไม้แพรวพราว) ต้องมารับบทบาท "คนดูแล" ควบคุมความประพฤติของ ธาม เด็กหนุ่มบ้านรวยจอมป่วนที่เข้ามาปั่นป่วนชีวิตเขาในทุกๆ วัน จากคู่กัดที่คอยจิกกัดกันทีละนิด ความรู้สึกก็ค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นความผูกพันและความอบอุ่นในหัวใจ
ทว่าความสุขกลับอยู่ได้ไม่นาน เมื่อก๊วนเพื่อนสนิทอย่าง ภูมิ (เจ้าของสำนักพิมพ์ป้ายแดง) และ ธีม (เลขาคู่ใจ) ต้องพาบริษัทก้าวเข้าสู่สนามการแข่งขันทางธุรกิจอันดุเดือด ซึ่งมีอิทธิพลมืดและแผนชั่วของ "พ่อของภูมิ" คอยขัดขวางและบั่นทอนจิตใจอยู่เบื้องหลัง
จุดเปลี่ยนครั้งใหญ่เกิดขึ้นในทริปเดินทางไปทำงานและท่องเที่ยวที่จังหวัดอุบลราชธานี (ณ วัดสิรินธรวรารามภูพร้าว หรือวัดเรืองแสง) เมื่อความไว้ใจถูกหักหลังโดย ริน พนักงานใหม่ที่แฝงตัวเป็นหนอนบ่อนไส้คอยส่งข่าวให้ฝั่งศัตรู จนนำไปสู่การดักซุ่มโจมตีและวินาทีความเป็นความตายของทุกคนในกลุ่ม
ท่ามกลางกระสุนปืน บาดแผล และน้ำตา พวกเขาต้องร่วมมือกันใช้ความกล้าหาญและความรักที่มี เพื่อปกป้องเพื่อนพ้อง ฝ่าฟันวิกฤตอันตราย และทวงคืนความยุติธรรมให้กับชีวิต
เส้นทางความรักของพวกเขาจะรอดพ้นจากเงื้อมมืออันตรายครั้งนี้ได้หรือไม่? ร่วมลุ้นและเอาใจช่วยไปพร้อมกันได้ใน "แด่เธอผู้เป็นนิรันดร์"
โปรดติดตามในนิยายเลยนะค่า
⚠️คำเตือน นิยายเรื่องนี้มีฉากโรแมน ติก / ฉากเหมาะสำหรับผู้มีอายุ 18 ปีขึ้น ไป เเละในนิยายมีคำหยาบเเละอาจจะมีผิดพลาดบ้างจุดเเละก็เรื่องนี้สร้างมาจากจิตนาการเรารวดๆนะคะ⚠️
เเจ้งบทที่มีทั้งหมด
สวัสดีค่ะนิยายเราจะเขียนประมาณ 13 บทนะค่ะ เเละตอนพิเศษอาจจะอัพมาตามวันเทศกาลหรือเนื่องในโอกาสต่างๆเช่น ความก้าวหน้าของความสัมพันธ์ตัวละคร เเล้วเรื่องนี้ยังมีE-bookด้วยนะค่ะใครที่ชอบอ่านรวดเดียวเเบบฟินๆฝากไปตามกันหน่อยน้า
เวลางลงนิยายเรา
18:00น.
เเละทางเราอัพวันเว้นวันนะค่ะ
ช่วงคุยกับนักเขียน
สวัสดีค่ะทุกคนเรานักเขียนยักผู้ดลใจ นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายเรื่องที่สองของเราเเละอาจจะมีบ้างจุดที่ยังมือใหม่มากเเต่ก็ฝากเเจ้งได้ด้วยนะค่ะเเละขอให้สนุกกับนิยายเรานะค่ะ
https://x.com/DPhcn65718
ลิ้งE-Bookนะคะ
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6ODoiMTU3NDc5MDEiO3M6NzoiYm9va19pZCI7czo2OiI0NzkxMjYiO30
จากนักเขียน: ยักผู้ดลใจ
หลังจากที่วินท้าพนันสำเร็จเเละได้งาน วินก็รีบเดินกลับบ้านด้วยความอารมณ์ดีเเต่ระหว่างที่กลับบ้าน ก็เจอเด็กหลงทางอยู่ วินก็เลยไปถามเเละพาไปส่งที่บ้าน
บ้านที่วินไปส่งนั้นคือ บ้านมหาเศรษฐีลำดับที่ 2คู่เเข่งของบ้านเศรษฐของพ่อธาม พ่อของเด็กคนนั้นเด็กมาขอบคุณเเละยื่นนามบัตรให้ เเละบอกกับวินว่า
"ถ้ามีอะไรเดือดร้อน ก็ติดต่อฉันมานะ"
วินก็รับไว้ด้วยความเกรงใจหลังจากนั้นวินก็มาเล่าเรื่องทั้งหมดให้เเม่ฟังที่โรงพยาบาลเเต่เเม่วินกับไม่ตอบกลับ เพราะเเม่วินตอนนี้อยู่ในอาการโคม่า
หลังจากวันนั้นวินก็โดนธามใช้สารพัด ทั้งไป ซื้อนํ้าบังคับให้ทำการบ้านให้ เเต่มีอยู่อย่างหนึ่งที่วินสงสัย คือ ทำไมธามต้องให้ตนมานั่งเฝ้าธามตอนเเตะบอลด้วย
หลังจากรอไอ้เด็กเปรตเเตะบอลเสร็จ วินก็ถามธามมันว่า
"นี่ ธามทำไมถึงให้ฉันมารอเวลาเเตะบอลด้วยหรอ"
ธาม..
(ความในใจธาม)
'ก็...ฉันอยากให้เเกมานั่งเฝ้าฉันเวลาฉันเท่นิ'
(ความเป็นจริง)
"นี่ก็งาน อย่าปฏิเสธเลยไอ้รุ่นพี่ไม่มีพ่อ"
วินได้รับคำตอบอย่างหัวเสีย เเต่ก็ต้องทนเพราะยังมีเเม่ที่ป่วยอยู่เลยไม่สามารถเดินหนีได้ถ้าเดินตนจะไปเอาเงินที่ไหนทารักษาละ
หลังจากทำเตะบอลเสร็จธาม ก็พาวินไปเที่ยวห้างสรรพสินค้าเเละพอเข้าไปนั้น ธามเห็นวินจ้องร้านชาบูไม่ละสายตาเลย ธามก็คิดในใจ
(ความในใจธาม)
'ฉันจะเลี้ยงดีไหม ถ้าฉันพาไปกินมันจะเเปลกไหมวะ'
'อืม...ก็ได้พาไปก็ไป'
(ความเป็นจริง)
"นี่เเกอยากกินหรอ"
วินตอบด้วยนํ้าแผ่วเบาว่า
"อยากสิ"
"ตั้งเเต่พ่อเสียไปที่บ้านก็ลำบาก เลยไม่ค่อยได้มากินของพวกนี้หรอก"
ธามรู้สึกสงสารเเต่ก็กลัวเสียฟรอม หลังจากกลับมาจากห้าง ธามก็โทรไปหาไอย์ หลังจากไอย์รับก็เเอบเเปลกใจที่ธามมันโอนเงินมาให้พร้อมบอกให้พาวินไปเลี้ยงชาบูเเต่ห้ามบอกวิน
ไอย์ก็รู้สึกเเปลกๆเเต่ก็ตกลงตามที่ไอ้ธามมันบอก
วันต่อมาหลังเลิกเรียน ไอย์ก็ชวนวินไปกินชาบู เเล้วบอกว่าจะเลี้ยงเนื่องในโอกาส วันครบรอบตัวเองกับเเฟนเเต่ความจริง ไอย์ยังไม่มีเเฟนเลย
วินก็ไม่ได้สงสัย วินก็ตอบตกลงเเละไปกับไอย์ พอถึงร้านวินก็ไปหยิบน้อยมากเพราะกลัวสร้างภาระให้เพื่อนไอย์เห็นใจสลาย เลยหยิบเเต่ของโปรดวินมาที่
วินก็ถามด้วยความเป็นห่วง
"เเก ฉันสร้างภาระให้เเกไหมเนี่ย ที่เเกมาเลี้ยงฉันเเบบนี้"
ไอย์ได้ยินก็เจ็บจี๊ดเเละตอบกลับไปด้วยมั่นใจเเละรอยยิ้ม
"นี่เเกกินให้เต็มที่เลยนะ ฉันบอกว่าฉันจะเลี้ยงก็จะเลี้ยงเเกจนอิ่ม กินสะตัวผอมหมดเเล้วนะนั้น"
วินกินเเละซึ้งที่ไอย์พามาเลี้ยง หลังจากกินเสร็จวินก็จะไปหาเเม่ที่โรงพยาบาบเเล้วเพราะวันนี้ธามมันก็เเปลกบอกว่าไม่ต้องมา ทำงานนะวันนี้วันหยุดพิเศษเพราะธามจะไปเที่ยว
วินก็เเอบเเปลกใจเเต่ก็ไม่ได้คิดมาก
"หลังนี้ธามก็ต้องได้เกรดดีขึ้น"
นี้คือเสียงจองเเม่ธามตอนต่อว่าธาม ที่ไม่ตั้งใจเรียน จนธามเก็บกดมาลงวินที่โรงเรียนเเต่วินก็ไม่ได้คิดมากเพราะมันคือความในอดีต
ตื่นเช้ามาธามก็เเต่งตัวไปโรงเรียนพร้อมกับวินที่มารอที่บ้านเเล้วเพราะหลังจากนี้วิน ก็ต้องมาดูเเลธามทุกฝีก้าวเพื่อที่ธามจะกลับเข้ามาในเส้นทางอนาคต
วันนี้ธามคิดอยู่ว่าจะเเกล้งวินยังไงให้ออกไปเร็วๆ
ธามคิดจนไม่มองทาง เเล้วรถก็พุ่งมาด้วยความเร็วธามตกใจมากเเละตัวเเข็งทำไรไม่ออก
จนมีมือวินมาดึงออกไป วินได้ถามด้วยความเป็นห่วงว่า
"นี่ ธามนายเป็นไรไหม"
ธามนั่งนิ่งสักพักจนได้สติเเล้วค่อยลุกขึ้นเเละตอบกลับว่า
"ไม่เป็นไรเเล้ว.."
"ขอบคุณ...นะ"
วินมั่วเเต่เก็บของที่ตกเลยไม่ได้ยินสิ่งที่ธามพูด เลย ธามก็หน้าเเดงเเต่หยิบกระเป๋าจากวินด้วยความรุนเเรงเเละเดินไปก่อนเเบบไม่รอวินเลย
พอมาถึงโรงเรียนวินก็ขอตัวไปที่ห้องก่อน ส่วนธามก็เข้าห้องเรียนเพราะถ้าทำตัวเกเรตอนนี้คงโดนตัดบัตรเครดิตเเน่นอน เลยต้องทำตัวดีๆในสายพ่อเเม่ไปก่อน ส่วนวินก็ได้เงินเดือนอยู่เรื่อยๆ
เพราะดูเหมือนว่าวินจะทำตามที่พูดได้ว่า
"จะไม่ยอมลาออกเเน่นอนเพราะตน จะต้องชนะพนันให้ได้"
ธามก็ยอมรับในความใจเด็ดของวิน
หลังจากนั้น ก็มีคนที่ชื่อว่า ภูมิ รุ่นเดี่ยวกับธาม มาตามจีบวิน
ภูมิ ที่หมายถึงก็คือบริษัทคู่แข่งของ ธาม ภูมิค่อยข้างเป็นคนที่หล่อเเละสูงเเถมรวยไม่เเพ้ธามเลย จนธามเลยไม่ไหวเเล้วที่ทุกวันนี้ ภูมิมัันซื้อดอกไม้ให้วินทุกวันเเละ พาวินไปเยื่อมเเม่
เเต่ธามยังพอได้เปรียบอยู่ตรงที่เป็นนายจ้างของวิน เเต่ตอนนี้วินเเค่ติวให้ตนเองก็ไม่มีอะไรอีกเลย
วันหนึ่งจนธามทนไม่ไหว ธามก็ได้ชวนวินไปเที่ยวที่ทะเล เเต่วินปฏิเสธอย่างทันควันเพราะวินยังมีเเม่ที่ต้องรักษาอยู่เลยไปเที่ยวด้วยไม่ได้
ธามกลับมาที่ห้องด้วยสีหน้าง้อยเเละนอยที่วินไม่ได้ไปด้วย เเต่ธามก็คิดไรออก?
ด้วยรักจาก ยักผู้ดลใจ