ในราชสำนักปลายราชวงศ์หมิงอันวุ่นวาย อ๋องเย่ว่หลิงผู้สูงศักดิ์เย็นชาแต่แฝงเสน่ห์มรณะ พบกับ หลานจิ้งซูบัณฑิตหนุ่มงดงามดั่งดอกบัวแรกแย้ม จากความบังเอิญในการช่วยชีวิตสู่การครอบครองที่ทั้งโหดร้ายและลึกซึ้ง
รัก,ชาย-ชาย,ย้อนยุค,จีน,นิยายวาย,นิยายวายจีนโบราณ,นิยายวายพีเรียด,18+,nc,nc18++,สุสาส์นราคะ,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ราคะแห่งราชวงศ์ (The Lotus of Forbidden Fate)ในราชสำนักปลายราชวงศ์หมิงอันวุ่นวาย อ๋องเย่ว่หลิงผู้สูงศักดิ์เย็นชาแต่แฝงเสน่ห์มรณะ พบกับ หลานจิ้งซูบัณฑิตหนุ่มงดงามดั่งดอกบัวแรกแย้ม จากความบังเอิญในการช่วยชีวิตสู่การครอบครองที่ทั้งโหดร้ายและลึกซึ้ง
ราคะแห่งราชวงศ์ (The Lotus of Forbidden Fate)
“ดอกบัวขาวต้องห้าม... ถูกหยกอันตรายครอบครองด้วยราคะซาดิสต์ข้ามชาติภพ”
เกริ่นนำ
ในราชสำนักปลายราชวงศ์หมิงที่เต็มไปด้วยการเมืองวุ่นวาย สงครามชายแดน และการทรยศจากภายใน...
ฉือเย่ว่หลิง อ๋องผู้สูงศักดิ์ รูปงามดั่งหยกแกะสลัก เย็นชาแต่แฝงเสน่ห์อันตราย เก่งกาจทั้งกลยุทธ์และฝีมือดาบ กลับหลงใหลอย่างไม่อาจห้ามใจใน
หลานจิ้งซู บัณฑิตหนุ่มงดงามดั่งดอกบัวแรกแย้ม ผู้มาจากตระกูลตกอับแต่มีปัญญาเฉียบแหลมและหัวใจซื่อสัตย์
จากความบังเอิญช่วยชีวิตกลางทาง... กลายเป็นการครอบครองที่ดุเดือดและลึกซึ้ง NC แรงซาดิสต์หลายระดับ ตั้งแต่บังคับข่มขืน ลงโทษด้วยความเจ็บปวด ไปจนถึงความอ่อนโยนที่เต็มเปี่ยมด้วยรัก
ต่างชนชั้น การสอบขุนนาง การเมืองภายในราชสำนัก สงครามชายแดน การทรยศจากพี่ชาย และหักมุมชาติภพครั้งใหญ่ที่เปลี่ยนทุกอย่าง
แนว: จีนโบราณเข้มข้น BL ดราม่าโรแมนติก ต่างชนชั้น NC แรงหลายระดับ หักมุมหลายชั้น Happy Ending แบบสมบูรณ์
“ดอกบัวขาวที่ถูกห้ามแตะต้อง กลับกลายเป็นดอกไม้แห่งราชบัลลังก์ที่เบ่งบานเคียงข้างหยกอันตราย”
..สุสาส์นราคะ..
มีรายตอนทั้งหมด 30 ตอน (ติดเหรียญตอนที่10)
EBOOK: MEB/ARNBOOK/PINTO/DEKDEE/PLOTELLER (ลดราคา11% 09.09-11.11)
1. พิเศษท้ายตอนทุกตอน
2. ตอนพิเศษท้ายเล่ม
ฝากติดตาม: Tiktok / Ig / Fb / Lemon8 / X (Search: LuLLaLiiL / สุสาส์นราคะ)
ขอบคุณ “นักอ่านทุกคน” ที่ รัก เมตตา ให้โอกาส อ่านผลงานของ “สุสาส์นราคะ”
°•. สุสาส์นราคะ. •°
ในราชสำนักที่ปกคลุมด้วยหมอกแห่งการทรยศและราคะ ดอกบัวขาวถูกกอดรัดด้วยมือหยกที่เย็นชาแต่ร้อนรุ่ม ผู้ใดยอมจำนน ย่อมถูกชะตาฟ้าพันธนาการด้วยโซ่ตรวนหวานอมขม แต่ในค่ำคืนที่เงื่อนงำเริ่มคลี่คลาย
ไฟปรารถนาจะลุกโหมยิ่งกว่าเก่า...
ราคะแห่งราชวงศ์ (The Lotus of Forbidden Fate)
“ดอกบัวขาวต้องห้าม... ถูกหยกอันตรายครอบครองด้วยราคะซาดิสต์ข้ามชาติภพ”
เช้าวันใหม่ในเมืองหลวงยังคงเปียกชื้นจากฝนเมื่อคืน เมฆหมอกบางๆ ลอยคลอเคลียเหนือหลังคาวังและจวนขุนนาง หลานจิ้งซูตื่นขึ้นในอ้อมแขนอันอบอุ่นของฉือเย่ว่หลิง ร่างกายของเขาถูกกอดจากด้านหลังแนบชิดจนรู้สึกถึงลมหายใจสม่ำเสมอและแผงอกกำยำที่ขาวผ่องดั่งหยก ใบหน้าของชายหนุ่มแดงก่ำทันที ความทรงจำเมื่อคืน สัมผัสอ่อนโยนแต่ครอบครอง ทำให้หัวใจเต้นรัวราวกลองศึก
“ท่านอ๋อง... ข้าน้อย...” เขาพยายามขยับตัวเบาๆ แต่แขนแข็งแรงของอ๋องเย่ว่หลิงรัดแน่นขึ้น
“ยังเช้าอยู่... นอนต่ออีกสักพัก” เสียงทุ้มต่ำของอ๋องดังขึ้นใกล้หู อบอุ่นและแผงอำนาจที่ไม่อาจปฏิเสธ ริมฝีปากร้อนผ่าวแตะต้นคอขาวละเอียดของหลานจิ้งซูเบาๆ เป็นจูบแผ่วที่ทำให้ร่างกายชายหนุ่มสั่นไหวไปทั้งตัว
หลานจิ้งซูกัดริมฝีปากแดงระเรื่อแน่น “ท่านอ๋อง... เราต่างฐานะ ข้าน้อยเป็นเพียงบัณฑิตจนๆ ไม่ควร...”
ฉือเย่ว่หลิงพลิกตัวขึ้นคร่อมร่างบางเบาๆ ดวงตาคมกริบจ้องมองใบหน้าที่งดงามดั่งดอกบัวด้วยประกายอันตรายผสมความปรารถนา “ฐานะ? ในห้องนี้ มีเพียงข้ากับเจ้า... และข้าต้องการเจ้า หลานจิ้งซู”
มือเรียวยาวลูบไล้ลงไปตามไหล่ที่บาดเจ็บ ลดลงสู่แผ่นหลังเรียบเนียน ปลดปุ่มเสื้อผ้าของชายหนุ่มออกทีละเม็ด ผิวขาวละเอียดถูกเปิดเผยใต้แสงเช้าที่สาดส่องผ่านหน้าต่าง หลานจิ้งซูหอบหายใจถี่รัว มือเล็กจับแขนของอ๋องไว้แน่น ทั้งผลักไสและดึงดูดในเวลาเดียวกัน
“ท่านอ๋อง... อย่า...” เสียงของเขาสั่นเครือ แต่ร่างกายกลับยอมจำนนต่อสัมผัสที่ร้อนแรง
อ๋องเย่ว่หลิงก้มลงจูบไล้จากต้นคอลงสู่ไหปลาร้า ฟันขบกัดเบาๆ ด้วยความซาดิสต์แผ่วบางที่เริ่มก่อตัว “เจ้างามเกินกว่าจะต้านทาน... ดอกบัวที่ข้าอยากทำลายความบริสุทธิ์ด้วยมือตนเอง”
ฉากความใกล้ชิดยิ่งรุนแรงขึ้นในยามเช้าที่เงียบสงบ อ๋องเย่ว่หลิงใช้ฝีมือและความอดกลั้นควบคุมตนเองไม่ให้รุนแรงเกินไป แต่การครอบครองครั้งแรกนี้เต็มไปด้วยความดิบเถื่อนผสมความอ่อนโยน นิ้วมือสำรวจทุกส่วนของร่างกายที่สั่นเทา ริมฝีปากและลิ้นร้อนผ่าวสร้างรอยแดงตามผิวเนียน หลานจิ้งซูครางออกมาด้วยความเจ็บปนเสียวซ่าน น้ำตาคลอเบ้าจากดวงตาใสซื่อ
“เจ็บ... แต่... อย่าหยุดเพคะ” เขากระซิบในที่สุด ยอมจำนนต่อไฟที่ลุกโหมในอก
หลังจากความใกล้ชิดสิ้นสุด อ๋องเย่ว่หลิงกอดร่างที่อ่อนระทวยของหลานจิ้งซูไว้ในอ้อมแขน ลูบผมดำสนิทด้วยความอ่อนโยนที่หาได้ยาก “ข้าจะไม่ทิ้งเจ้า... ขอโทษที่ข้าไม่อาจควบคุมตนเอง”
หลานจิ้งซูซุกหน้าลงกับแผงอกของอ๋อง น้ำตาไหลเงียบๆ “ท่านอ๋อง... ข้าน้อยกลัว... แต่ข้าก็... ไม่อาจปฏิเสธท่านได้”
ช่วงบ่าย อ๋องเย่ว่หลิงส่งหลานจิ้งซูไปยังสถานที่สอบด้วยการคุ้มกันอย่างลับๆ จากกุ้ยหลงและสายลับ ในขณะที่ตัวเขาเข้าเฝ้าที่ราชสำนักเพื่อรับมือกับแผนการของฉือเย่ว่หยวน พระราชโอรสองค์โตที่กำลังกีดกันผู้สอบจากตระกูลต่ำ
เมื่อกลับมาถึงจวนในยามเย็น อ๋องพบหลานจิ้งซูนั่งรออยู่ในห้องด้วยสีหน้าที่เหนื่อยล้าแต่แฝงรอยยิ้ม “ข้าน้อยผ่านการสอบรอบแรกแล้ว... ขอบพระคุณท่านอ๋องที่ช่วยเหลือ”
ฉือเย่ว่หลิงดึงเขาเข้ามากอด “ดีแล้ว... คืนนี้ ข้าจะดูแลเจ้าให้ดีกว่าเดิม”
ทั้งสองใช้เวลาร่วมกันในสวนหย่อมที่ฝนเพิ่งหยุดตก ดอกบัวในบ่อน้ำยังคงเบ่งบานสดใส ท่ามกลางการสนทนาเรื่องการเมือง การสอบ และความฝันของหลานจิ้งซูในการฟื้นฟูตระกูล อ๋องเย่ว่หลิงเล่าเรื่องอดีตของตนเอง ความเหนื่อยล้ากับความรักที่ง่ายดาย และความโดดเดี่ยวในฐานะอ๋องผู้มีอำนาจ
“เจ้า... ทำให้ข้ารู้สึกมีชีวิตชีวาอีกครั้ง” เขากล่าว ก่อนจะจูบหลานจิ้งซูอย่างลึกซึ้งใต้แสงจันทร์
ค่ำคืนนั้น ความใกล้ชิดยิ่งลึกซึ้งขึ้นอีกครั้ง ในห้องนอนที่อบอุ่นด้วยธูปหอมและแสงเทียนแดง อ๋องเย่ว่หลิงแสดงด้านที่ซ่อนไว้ ทั้งอ่อนโยนทั้งครอบครองด้วยความซาดิสต์แผ่วๆ ทำให้หลานจิ้งซูทั้งร้องไห้ทั้งครางด้วยความสุขปนเจ็บปวด
หยกแกะสลักกอดดอกบัว เงื่อนงำราคะคลี่คลายในฝน สัมผัสร้อนรุ่มทำลายความบริสุทธิ์ น้ำตาไหลกลบรอยเจ็บ ยอมจำนนด้วยใจที่สั่นไหว ชะตาพันธนาการยิ่งแน่น คืนนี้... ไฟปรารถนาลุกโหมไม่ดับมอด
..สุสาส์นราคะ...