ในราชสำนักปลายราชวงศ์หมิงอันวุ่นวาย อ๋องเย่ว่หลิงผู้สูงศักดิ์เย็นชาแต่แฝงเสน่ห์มรณะ พบกับ หลานจิ้งซูบัณฑิตหนุ่มงดงามดั่งดอกบัวแรกแย้ม จากความบังเอิญในการช่วยชีวิตสู่การครอบครองที่ทั้งโหดร้ายและลึกซึ้ง
รัก,ชาย-ชาย,ย้อนยุค,จีน,นิยายวาย,นิยายวายจีนโบราณ,นิยายวายพีเรียด,18+,nc,nc18++,สุสาส์นราคะ,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ราคะแห่งราชวงศ์ (The Lotus of Forbidden Fate)ในราชสำนักปลายราชวงศ์หมิงอันวุ่นวาย อ๋องเย่ว่หลิงผู้สูงศักดิ์เย็นชาแต่แฝงเสน่ห์มรณะ พบกับ หลานจิ้งซูบัณฑิตหนุ่มงดงามดั่งดอกบัวแรกแย้ม จากความบังเอิญในการช่วยชีวิตสู่การครอบครองที่ทั้งโหดร้ายและลึกซึ้ง
ราคะแห่งราชวงศ์ (The Lotus of Forbidden Fate)
“ดอกบัวขาวต้องห้าม... ถูกหยกอันตรายครอบครองด้วยราคะซาดิสต์ข้ามชาติภพ”
เกริ่นนำ
ในราชสำนักปลายราชวงศ์หมิงที่เต็มไปด้วยการเมืองวุ่นวาย สงครามชายแดน และการทรยศจากภายใน...
ฉือเย่ว่หลิง อ๋องผู้สูงศักดิ์ รูปงามดั่งหยกแกะสลัก เย็นชาแต่แฝงเสน่ห์อันตราย เก่งกาจทั้งกลยุทธ์และฝีมือดาบ กลับหลงใหลอย่างไม่อาจห้ามใจใน
หลานจิ้งซู บัณฑิตหนุ่มงดงามดั่งดอกบัวแรกแย้ม ผู้มาจากตระกูลตกอับแต่มีปัญญาเฉียบแหลมและหัวใจซื่อสัตย์
จากความบังเอิญช่วยชีวิตกลางทาง... กลายเป็นการครอบครองที่ดุเดือดและลึกซึ้ง NC แรงซาดิสต์หลายระดับ ตั้งแต่บังคับข่มขืน ลงโทษด้วยความเจ็บปวด ไปจนถึงความอ่อนโยนที่เต็มเปี่ยมด้วยรัก
ต่างชนชั้น การสอบขุนนาง การเมืองภายในราชสำนัก สงครามชายแดน การทรยศจากพี่ชาย และหักมุมชาติภพครั้งใหญ่ที่เปลี่ยนทุกอย่าง
แนว: จีนโบราณเข้มข้น BL ดราม่าโรแมนติก ต่างชนชั้น NC แรงหลายระดับ หักมุมหลายชั้น Happy Ending แบบสมบูรณ์
“ดอกบัวขาวที่ถูกห้ามแตะต้อง กลับกลายเป็นดอกไม้แห่งราชบัลลังก์ที่เบ่งบานเคียงข้างหยกอันตราย”
..สุสาส์นราคะ..
มีรายตอนทั้งหมด 30 ตอน (ติดเหรียญตอนที่10)
EBOOK: MEB/ARNBOOK/PINTO/DEKDEE/PLOTELLER (ลดราคา11% 09.09-11.11)
1. พิเศษท้ายตอนทุกตอน
2. ตอนพิเศษท้ายเล่ม
ฝากติดตาม: Tiktok / Ig / Fb / Lemon8 / X (Search: LuLLaLiiL / สุสาส์นราคะ)
ขอบคุณ “นักอ่านทุกคน” ที่ รัก เมตตา ให้โอกาส อ่านผลงานของ “สุสาส์นราคะ”
°•. สุสาส์นราคะ. •°
ในราชวังอันโอ่อ่าที่ปกคลุมด้วยเมฆหมอกแห่งการเมืองวุ่นวาย ดอกบัวขาวที่ถูกพายุใกล้จะกลืนกิน ยังคงสั่นไหวด้วยหยาดฝนแห่งราคะ ผู้ใดยอมให้สัมผัส ย่อมถูกชะตาฟ้าลิขิต พันธนาการด้วยโซ่ตรวนที่หวานอมขม แต่ความใกล้ชิดในค่ำคืนฝนพรำ จะจุดประกายไฟที่ไม่อาจดับ...
ราคะแห่งราชวงศ์ (The Lotus of Forbidden Fate)
“ดอกบัวขาวต้องห้าม... ถูกหยกอันตรายครอบครองด้วยราคะซาดิสต์ข้ามชาติภพ”
ฝนโปรยปรายลงมาอย่างเงียบสงบในยามเย็นของเมืองหลวง เม็ดฝนละเอียดดั่งเข็มเงินที่หล่นจากฟากฟ้า กระทบใบไม้ในสวนหย่อมของจวนอ๋องเย่ว่หลิงดังเสียงซ่าๆ ผสมกลิ่นดินโคลนและดอกบัวชื้นๆ ที่ลอยคละคลุ้งไปทั่ว หลานจิ้งซูนั่งอยู่ใต้ศาลาไม้ไผ่ที่แกะสลักลวดลายโบราณ มือถือตำราที่ท่านอ๋องประทานให้ แต่สายตากลับลอยไปกับสายฝนที่โปรยปราย
บาดแผลที่ไหล่ยังเจ็บตุบๆ แต่หัวใจของเขากลับเต้นแรงยิ่งกว่าเดิม นึกถึงสัมผัสเมื่อคืนในหอหลังคา—นิ้วเรียวยาวที่แตะแก้ม ความใกล้ชิดที่ทำให้ใบหน้าแดงก่ำ และคำพูดที่แฝงความหมายลึกซึ้งของท่านอ๋อง “ดอกบัวตัวน้อย...”
“ข้าเป็นบัณฑิต ใฝ่ฝันเพียงการสอบจอหงวน... จะไปคิดเรื่องเหล่านี้ไม่ได้” เขาส่ายหัวพึมพำกับตนเอง แต่ใบหน้าที่งดงามดั่งดอกบัวแรกแย้มกลับเผยรอยยิ้มบางๆ โดยไม่รู้ตัว
เสียงฝีเท้าบนพื้นหินเปียกชื้นดังขึ้น ฉือเย่ว่หลิงเดินเข้ามาในชุดคลุมสีเทาอ่อนที่เปียกฝนเล็กน้อย ผมยาวดำสนิทมีหยดน้ำเกาะเป็นประกาย ใบหน้าที่สง่างามดั่งหยกแกะสลักยังคงเย็นชา แต่ดวงตาคมกริบนั้นฉายประกายอบอุ่นเมื่อสบเข้ากับหลานจิ้งซู
“ฝนตกหนักขนาดนี้ เจ้ายังนั่งอยู่นอกห้องอีก?” อ๋องเย่ว่หลิงเอ่ย น้ำเสียงทุ้มต่ำแผงความห่วงใยที่ซ่อนไว้ “มาสิ ข้าจะพาเจ้าไปที่ห้องหนังสือ ไฟในเตาผิงยังอุ่นอยู่”
หลานจิ้งซูลุกขึ้นตามอย่างว่าง่าย ทั้งสองเดินเคียงข้างกันใต้ร่มไหมที่กุ้ยหลงนำมาให้ ไหล่ของพวกเขาสัมผัสกันเบาๆ เป็นครั้งคราวผ่านเนื้อผ้า ชายหนุ่มรู้สึกถึงความอบอุ่นแผ่ซ่านจากร่างสูงโปร่งของอ๋อง แม้ในอากาศหนาวเย็นของสายฝน
ในห้องหนังสืออันกว้างขวาง ชั้นไม้เต็มไปด้วยตำราเก่าแก่และภาพเขียนม้วนยาว กลิ่นกระดาษเก่าและหมึกจีนลอยคละคลุ้ง ฉือเย่ว่หลิงจุดธูปหอมกลิ่นจันทน์ ก่อนนั่งลงข้างหลานจิ้งซูที่โต๊ะไม้จันทน์ “วันนี้ข้าได้ข่าวจากราชสำนัก ฉือเย่ว่หยวน พี่ชายข้า กำลังกดดันเหล่าผู้สอบจากตระกูลต่ำต้อย เจ้าต้องระวังตัวให้มาก”
หลานจิ้งซูพยักหน้า ดวงตาใสซื่อฉายแววเด็ดเดี่ยว “ข้าน้อยรู้ดีถึงความโหดร้ายของการเมือง แต่ข้าจะไม่ยอมแพ้ ท่านอ๋อง... ขอบพระคุณที่ท่านเตือน”
ทั้งสองสนทนากันยาวนาน หลานจิ้งซูวิเคราะห์ข้อสอบและกลยุทธ์ด้วยปัญญาเฉียบแหลม อ๋องเย่ว่หลิงฟังด้วยความสนใจ ลอบชื่นชมในความซื่อสัตย์และความสามารถที่หาได้ยากยิ่งในหมู่ขุนนางยุคนี้ มือของอ๋องวางลงบนมือของชายหนุ่มโดยไม่ตั้งใจ ขณะชี้ตำราแห่งหนึ่ง
“ที่นี่... เจ้าดูข้อความนี้” เสียงอ๋องกระซิบใกล้ ลมหายใจร้อนรดต้นคอ หลานจิ้งซูตัวสั่น ใบหน้าแดงระเรื่อ แต่กลับไม่ดึงมือกลับ ความรู้สึกแปลกประหลาดที่เคยเกิดขึ้นกำลังยิ่งรุนแรงขึ้นทุกขณะ ทั้งหวาดกลัว ทั้งปรารถนา
“ท่านอ๋อง... ข้าน้อย...” เขาพยายามเอ่ย แต่คำพูดติดอยู่ในคอ
ฉือเย่ว่หลิงหันมามองเขาเต็มตา ดวงตาคมกริบลึกซึ้งดั่งทะเลมืด “เจ้ากำลังทำให้ข้าลืมฐานะของตนเองไปทุกที หลานจิ้งซู ดอกบัวที่งามเช่นเจ้า... ควรจะถูกเก็บรักษาไว้ในวังหลัง แต่ข้ากลับอยากให้มันเบ่งบานในมือข้า”
สายฝนยิ่งตกหนักขึ้น เสียงฝนกระทบหลังคาดังก้องกลบเสียงหัวใจที่เต้นรัวของทั้งคู่ อ๋องเย่ว่หลิงเอื้อมมือไปกอดไหล่ที่ยังบาดเจ็บของชายหนุ่มเบาๆ ลากร่างบางเข้ามาใกล้จนแผงอกแนบชิด กลิ่นหอมจากร่างกายของหลานจิ้งซูทำให้อ๋องสูดหายใจลึก
“ข้า... ข้าไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไรเพคะ” หลานจิ้งซูกระซิบ เสียงสั่นแต่แฝงความยอมจำนนที่เริ่มก่อตัว ริมฝีปากแดงระเรื่อใกล้จะแตะกับริมฝีปากของอ๋อง
ทันใดนั้น เสียงประตูดังขึ้น กุ้ยหลงเข้ามารายงานเรื่องราชสำนักอย่างเร่งด่วน อ๋องเย่ว่หลิงถอยออกด้วยความเสียดายเล็กน้อย แต่ดวงตายังคงจ้องมองหลานจิ้งซูด้วยประกายอันตราย “คืนนี้... เจ้าอยู่ในจวนข้าเถิด ฝนยังไม่หยุด”
ยามดึก ฝนยังพรำไม่เลิก หลานจิ้งซูที่นอนไม่หลับลุกขึ้นเดินไปที่ระเบียง มองสายฝนที่โปรยปราย ฉือเย่ว่หลิงเดินตามมาในชุดคลุมบางๆ โชว์แผงอกกำยำที่ขาวผ่อง “นอนไม่หลับหรือ?”
ทั้งสองยืนเคียงข้างกัน มือของอ๋องวางลงบนมือของชายหนุ่มอีกครั้ง คราวนี้ไม่ปล่อย “ข้าจะปกป้องเจ้า... ไม่ว่าใครก็ตาม”
ความใกล้ชิดในค่ำคืนฝนพรำ ทำให้ไฟในใจของทั้งคู่ลุกโหมขึ้นอย่างช้าๆ แต่แน่นอน หลานจิ้งซูเอนตัวพิงอ้อมแขนของอ๋องโดยไม่รู้ตัว ขณะที่อ๋องเย่ว่หลิงก้มลงจูบผมดำสนิทของเขาเบาๆ เป็นสัมผัสแรกที่อ่อนโยนแต่แฝงความครอบครอง
กลอนปิดตอน ฝนพรำพรูในสวนหย่อม กลิ่นบัวชื้นซ่อนราคะ หยกอุ่นกอดดอกอ่อน ใยชะตาพันร้อยไม่คลาย
ยิ่งใกล้ชิดยิ่งลึกซึ้ง ไฟปรารถนาลุกโหมไม่ดับ คืนนี้... เริ่มต้นจากหยาดฝนที่โปรยปราย
..สุสาส์นราคะ...