เมื่อเตชินท์นายตำรวจหนุ่มผู้มีอนาคตไกลดันมาตกหลุมรักจอมโจรตัวฉกาจหรือเจ้าอาชญากรรมแห่งการปล้นเพชร เกมการไล่ล่าจึงเปลี่ยนไปเป็นเกมรักสุดโรแมนติกที่เขาเองก็ไม่อาจหาคำตอบให้ตัวเองได้...
ชาย-ชาย,โรแมนติก,บู๊,สืบสวนสอบสวน,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
หนึ่งสัปดาห์หลังจากเหตุการณ์โจรกรรมบันลือโลก ...
เตชินท์ไม่เป็นอันกินอันนอน เขาหมกมุ่นอยู่กับการตรวจเช็กกล้องวงจรปิดรอบบริเวณตึกและเส้นทางการหลบหนี
ข้อมูลเดียวที่เขาได้มาคือ บิ๊กไบค์คันนั้นเป็นป้ายทะเบียนปลอม !
และเบาะแสเชื่อมโยงว่าจอมโจรเงาจันทร์มีแผนจะนำเพชร "ดวงตาสวรรค์" ไปส่งมอบให้กับมาเฟียข้ามชาติที่ท่าเรือร้างแถบชานเมืองในคืนนี้
"ผู้กองครับ สายของเราแจ้งมาว่า คืนนี้เวลาตีสอง จะมีการส่งมอบของกันที่โกดังหมายเลขเจ็ด ท่าเรือเก่าวัดด่านครับ"
สมชายวิ่งเข้ามารายงานด้วยท่าทางกระหืดกระหอบ
เตชินท์ลุกขึ้นยืนทันที แววตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
"จัดกำลังพลนอกเครื่องแบบล้อมโกดังไว้ อย่าให้มันรู้ตัว คราวนี้ฉันจะไม่ยอมให้มันหนีไปได้อีกแน่ !"
ค่ำคืนอันมืดมิดไร้แสงดาว ลมทะเลพัดโชยเอาความชื้นและกลิ่นเค็มเข้ามาปะทะใบหน้า เตชินท์ในชุดลำลองสีเข้มซุ่มตัวอยู่หลังตู้คอนเทนเนอร์เก่า ๆ
สายตาจับจ้องไปที่โกดังหมายเลขเจ็ด ที่มีแสงไฟสลัวจากตะเกียงดวงเล็ก ๆ
ภายในโกดัง ชายฉกรรจ์ชุดสูทสีดำห้าคนยืนคุมเชิงอยู่ รอบตัวชายวัยกลางคนท่าทางภูมิฐานซึ่งเป็นผู้ซื้อ และที่ฝั่งตรงข้าม...
ชายในชุดดำสวมหน้ากากครึ่งใบหน้า จอมโจรเงาจันทร์ ! ยืนพิงกำแพงอย่างสบายอารมณ์ ในมือของเขาถือกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้ม
"นี่คือเพชรดวงตาสวรรค์ ของจริงร้อยเปอร์เซ็นต์ เช็กดูได้เลย"
เงาจันทร์โยนกล่องกำมะหยี่ไปบนโต๊ะอย่างไม่ใส่ใจ
ชายวัยกลางคนเปิดกล่องออก แสงสีขาวจากเพชรสะท้อนเข้าตาจนเขาต้องยิ้มกว้างออกมา
"ยอดเยี่ยมมาก... สมราคาคุยจริง ๆ นี่คือเงินค่าจ้างของคุณ"
เขาส่งสัญญาณให้ลูกน้องยกกระเป๋าเจมส์บอนด์ที่อัดแน่นไปด้วยธนบัตรดอลลาร์ส่งให้
"ยินดีที่ได้ร่วมธุรกิจ..."
เงาจันทร์ยังพูดไม่ทันจบประเด็น เสียงกระจกหลังคาโกดังก็แตกกระจายดังลั่น !
เพล้ง !
"ตำรวจ ! ทุกคนหยุดอยู่กับที่ !"
เตชินท์โหนตัวลงมาจากสลิงหลังคา ยิงปืนเปิดทางทันที
กระสุนเจาะเข้าที่ไหล่ของมาเฟียคนหนึ่งจนปืนหลุดมือ
ลูกน้องมาเฟียที่เหลือเริ่มสาดกระสุนสวนกลับ เกิดการปะทะกันอย่างดุเดือด
"บัดซบเอ้ย ! โดนหักหลังเหรอวะ !"
มาเฟียใหญ่ตะโกนลั่น คว้ากล่องเพชรแล้วเตรียมหนี
"ไม่ใช่ฉันซะหน่อย ลุง !"
เงาจันทร์หัวเราะร่า เขาอาศัยจังหวะชุลมุนพุ่งตัวเข้าหามาเฟียใหญ่ ตวัดเท้าเตะข้อมือจนกล่องเพชรกระเด็นขึ้นฟ้า แล้วกระโดดคว้ามันไว้กลางอากาศได้อย่างแม่นยำ
"ส่งเพชรมา!"
เตชินท์ที่จัดการลูกน้องมาเฟียเสร็จพุ่งเข้ามาล็อกคอเงาจันทร์จากด้านหลัง ทั้งสองล้มกลิ้งไปด้วยกันบนพื้นโกดังที่เต็มไปด้วยฝุ่น
การต่อสู้ระยะประชิดอันดุเดือดเริ่มต้นขึ้น เตชินท์ใช้ศิลปะการต่อสู้แบบคราวมะกา ทั้งหมัด ศอก และเข่า หวังจะสยบโจรหนุ่มให้ได้ แต่เงาจันทร์กลับมีความยืดหยุ่นของร่างกายที่น่าทึ่ง เขาสามารถบิดตัวหลบหลีกแม่ไม้มวยไทยและหมัดฮุคของเตชินท์ได้อย่างหวุดหวิดทุกครั้ง
"ฝีมือหมัดมวยไม่เลวนี่คุณตำรวจ แต่ยังช้าไปก้าวหนึ่งนะ !"
เงาจันทร์ยิ้มกว้าง เขาใช้หัวโขกเข้าที่หน้าผากของเตชินท์อย่างแรงจนนายตำรวจหนุ่มมึนงงไปชั่วขณะ ก่อนจะถีบยอดอกเตชินท์จนกระเด็นออกไป
เงาจันทร์ไม่รอช้า วิ่งออกไปทางประตูหลังโกดังซึ่งเชื่อมต่อกับท่าเทียบเรือส่วนตัว
เตชินท์สะบัดหัวไล่ความมึนงงแล้วกัดฟันวิ่งตามไปทันที
เบื้องหน้าคือแม่น้ำเจ้าพระยาอันกว้างใหญ่ เงาจันทร์กระโดดขึ้นเรือเจ็ตสกีที่สตาร์ทเครื่องรอไว้อยู่ก่อนแล้ว ทันทีที่เครื่องยนต์คำรามลั่น เจ็ตสกีก็พุ่งทะยานออกไปเหนือน้ำ ทิ้งคลื่นสีขาวเป็นทางยาว
"คิดว่าจะหนีพ้นเหรอ !"
เตชินท์ตะโกนลั่น เขากระโดดขึ้นเรือเร็วของตำรวจที่จอดสแตนด์บายอยู่ใกล้ ๆ บิดคันเร่งจนสุดขีดไล่ตามไปติด ๆ
เกมไล่ล่าเหนือน่านฟ้าเปลี่ยนมาเป็นบนผืนน้ำ เสียงเครื่องยนต์เรือสองลำดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วลำน้ำยามค่ำคืน
เงาจันทร์ขับเจ็ตสกีซิกแซกหลบหลีกเรือขนส่งสินค้าขนาดใหญ่ที่จอดทอดสมออยู่ด้วยความชำนาญอันน่าทึ่ง เตชินท์ขับเรือไล่บี้ตามมาโดยไม่ทิ้งระยะห่าง สายตาจับจ้องไปที่แผ่นหลังของโจรหนุ่มด้วยความมุ่งมั่น
คราวนี้เขาไม่มีทางยอมปล่อยให้เหยื่อหลุดมือไปเด็ดขาด !
