ชาย-หญิง,ผู้ใหญ่,ไทย,,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
พยาบาลสาวคนสวยกับคุณปู่เจ้าเล่ห์
ผู้แต่ง
มะเขือม่วง
เรื่องย่อ
คุณปู่ร้อยแรงม้า
เขียนโดย : มะเขือม่วง
ประเภท : อีโรติก , นิยายรักสำหรับผู้ใหญ่
(Erotic & PWP)
เหมาะสำหรับนักอ่านที่มีอายุ 20 ปีขึ้นไป
เนื้อหาด้านในมีคำหยาบและการบรรยายที่ตรงไปตรงมา
----------
ตัวละคร พฤติกรรม สถานที่ วิชาชีพ และเหตุการณ์ต่างๆเป็นเรื่องสมมุติที่สร้างขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ทางนักเขียนไม่ได้มีเจตนาชี้นำ หรือส่งเสริมการกระทำใดๆที่เกิดขึ้นในนิยายทั้งสิ้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2558
E-Book
Meb : Purple.plant
Pinto : มะเขือม่วง
1 อาทิตย์ต่อมา...
ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยหลังจากนั้น...
ในวันที่มะปรางกลัดกลุ้มเกี่ยวกับนิตยาสารลามกของปู่ฤทธิ์ เธอก็ไม่เจอการคุกคามจากเขาเลย ร่างสูงยังคงยิ้มแย้มและเป็นมิตรกับเธอเสมอ แต่กลับเป็นหญิงสาวเองที่ร้อนรนอยู่ฝ่ายเดียว ภาพตัณหามากมายเหล่านั้นมันหลุดออกไปจากหัวไม่ได้...
ในใจลึกๆนั้น...มะปรางอย่างรู้เหลือเกินว่าคนแก่ที่เธอดูแลอยู่แท้จริงแล้วเป็นคนเช่นไร
แม้ว่าเรื่องนิตยาสารลามกพวกนั้นมันจะเป็นเรื่องปกติของผู้ชาย แต่ภาพทั้งหลายมันก็วิปริตเกินไป มันไม่ใช่ภาพผู้หญิงโป๊เปลือยธรรมดา แต่เป็นภาพหญิงสาวที่ถูกอุปกรณ์ต่างๆยัดเยียดเข้าไปในตัว และชายที่อายุเช่นนี้อย่างปู่ฤทธิ์จะมีแรงไปคิดเรื่องอย่างนั้นได้เช่นไร
“มะปราง”
“…..คะ….เมื่อกี้ปู่ว่าอะไรนะคะ”
“หยิบต้นไม้ต้นนั้นให้ปู่หน่อยสิ”
หญิงสาวร่างระหงเดินไปหยิบต้นไม้ต้นเล็กให้อีกฝ่าย...
ตอนนี้ชายเฒ่าได้หายดีเป็นปลิดทิ้ง แต่มะปรางก็ยังคงดูแลเรื่องงานบ้านไม่ขาดสาย เธอทำทุกอย่างราวกับว่าเป็นแม่ศรีภรรยาของที่นี่....พอคิดว่าตัวเองเป็นภรรยาของปู่ฤทธิ์ขึ้นมา ร่องสวาทก็กระตุ้นจุดเสียวให้หลั่งน้ำออกมาทั้งยวง...
มะปรางชินเสียแล้ว...
เธอชินกับการชื้นแฉะที่ได้อยู่ใกล้ๆปู่ฤทธิ์เสียแล้ว...
“แล้วอีกกี่เดือนที่หนูจะไปทำงานล่ะ”
“อีกสองสามเดือนค่ะ”
“โรงพยาบาลในเมืองใกล้ๆนี่น่ะหรอ”
“ใช่ค่ะ”
“ถ้าปู่ป่วยคงจะแวะไปที่โรงพยาบาลหนูนั่นแหละ”
“ป่วยอะไรกันคะ คุณปู่ไม่ป่วยง่ายๆหรอก”
มะปรางพูดเสียงใส...
เธอจ้องไปยังร่างกายกำยำของชายแก่ที่ถอดเสื้อสู้แสงแดดอยู่ในสนามหญ้า ทั้งสองกำลังช่วยกันตกแต่งสวนในยามที่ไม่มีกิจกรรมอื่นๆทำ แม้ว่ามะปรางจะอยากห้ามเรื่องการตากแดด....แต่มัดกล้ามเปียกเหงื่อเป็นประกายสะท้อนแสงมันก็ทำให้หญิงสาวหลงลืมไปเสียสนิท
“อ้าว ทำไมจู่ๆถึงไม่มีแดดล่ะ”
“นั่นสินะคะ”
เมื่อทั้งสองจ้องขึ้นไปบนท้องฟ้า เมฆก้อนหนาก็เคลื่อนตัวเข้ามาปลกคลุมอย่างรวดเร็ว ชายเฒ่าจัดการตกแต่งสวนของตัวเองไปเรื่อยๆ และหลังจานั้นไม่นาน เม็ดฝนก็ค่อยๆหลั่งรินลงมา จากนั้นก็ตกกระหน่ำจนทำให้ทั้งสองไม่ทันตั้งตัว
“คุณปู่รีบเข้ามาในบ้านก่อนค่ะ!”
“เดี๋ยวปู่ขอเก็บอุปกรณ์ทำสวนก่อน”
“แต่คุณปู่คะ....”
มะปรางร้องตะโกนกลางสายฝน ร่างกายของเธอเปียกฉ่ำไปทั่วทั้งตัว ในเมื่อเจ้าของบ้านสูงวัยไม่ยอมเข้ามาเสียที เธอจึงรีบวิ่งเข้าไปช่วยเก็บอุปกรณ์ทั้งหลาย จนกระทั่งกลับเข้ามาด้านในด้วยสภาพเปียกปอนทั้งคู่
“ปู่ขอโทษนะ หนูเปียกไปทั้งตัวเลย”
“ไม่เป็นไรค่ะ”
“หนูรีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะ เดี๋ยวจะป่วยเอา”
สายตาของไอ้เฒ่าจ้องมองลงมายังเสื้อสีขาวผืนบางที่เปียกแนบเนื้อ เต้านมลูกใหญ่อันไร้บราโผล่โชว์จุกสีชมพูระเรื่อให้ได้เห็นเต็มตา เมื่อมะปรางรู้ว่าปู่ฤทธิ์จ้องมองอะไรเธอ หญิงสาวจึงรีบเอามือปิดก้อนเนื้อลูกใหญ่เอาไว้ ก่อนจะพยักหน้ารับคำพูดแล้วรีบเดินเข้าไปในบ้าน...
“เห็น….คุณปู่เห็นหมดแล้ว....”
มะปรางกล่าว....
หัวใจของเธอเต้นระรัว...ไม่รู้อารมณ์ไหนในตอนเช้าหญิงสาวถึงเลือกที่จะไม่ใส่ชุดชั้นในมาทำงาน อาจจะเพราะคิดว่าเสื้อคงหนามากพอ หรืออาจเพราะมันทำให้รู้สึกตื่นเต้นที่ได้อยู่ใกล้ๆร่างสูงโดยปราศจากสิ่งห้อหุ้มพวกนี้...
เธอมาไกลเกินไปแล้ว...
และตอนนี้มะปรางก็กำลังพยายามหยุดความคิดของตัวเองอย่างหนัก!