ชาย-หญิง,ผู้ใหญ่,ไทย,,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
เวลาต่อมา...
“คุณปู่ร้อนมากหรอคะ เหงื่อเปียกเต็มตัวเชียว”
มะปรางเอ่ยขึ้น เมื่อเห็นว่าร่างของตาเฒ่าเหงื่อไหลผุดเป็นเม็ด สมองของไอ้เฒ่าฤทธิ์รีบคิดหาคำพูด จะไม่ให้มันเหงื่อออกได้ยังไง ก็เมื่อสักครู่นี้วิ่งไปวิ่งมาจนหัวใจเต้นแรง แถมหน้าอกลูกโตๆของหญิงสาวที่นั่งบีบผ้าขนหนูอยู่ด้านล้างก็ทำให้เหงื่อตกอีก...
“ใช่แล้ว....ปู่....ปู่ก็เหงื่อออกแบบนี้เป็นประจำ”
“ถ้าอย่างนั้นนอนอยู่เฉยๆนะคะ เดี๋ยวมะปรางเช็ดตัวให้เอง”
ร่างสูงของปู่ฤทธิ์นอนราบไปกับโซฟา ก่อนที่มือเรียวจะลูบผ้าเช็ดไปตามตัว แม้ว่าจะเฒ่าจนหัวหงอกขนาดนี้ แต่กล้ามเนื้อตามมัดต่างๆยังคงแน่นฟิตเหมือนเดิม ไม่เหมือนคนแก่ที่เธอเห็นตอนไปฝึกงานในโรงพยาบาลทั่วไป
และที่สำคัญ...ร่างกายฟิตแน่นและใบหน้ามีความสุขเช่นนั้นไม่เหมือนคนป่วยเอาเสียเลย!
“คุณปู่ยิ้มอะไรหรอคะ”
“อ้อ….คือ….เอ่อ....ปู่แค่ดีใจว่าตอนนี้ปู่จะมีคนมาดูแล้วน่ะ”
“ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ ถึงหนูจะยังไม่ได้เป็นพยาบาลจริงๆ แต่หนูไปฝึกงานมาเรียบร้อยแล้ว”
“ขอบใจหนูมากนะ”
เสียงเข้มตอบกลับ...
ใบหน้าหวานสวยของหญิงสาวรุ่นหลานมันจะไร้เดียงสาอะไรขนาดนั้น แถมผิวพรรณยังเปล่งปลั่งขาวผ่องเรียบเนียนอีกต่างหาก ย่ิงมอง....ไอ้เฒ่าตัวลูกมันก็ยิ่งคึก กลางง่ามใต้ผ้าขนหนูโผล่เป็นภูเขาขึ้นมาโดยที่มะปรางไม่รู้ตัว...
เธอเพลิดเพลินไปกับการดูแลผู้ป่วย...จนลืมไปว่ายังไม่ได้เช็ดส่วนล่างตรงนั้น
“ดีขึ้นมั้ยคะคุณปู่”
“ดีขึ้นเยอะเลย”
“แล้วอาหารเที่ยงล่ะค่ะ คุณปู่อยากทานอะไรเป็นพิเศษมั้ย แต่...ป่วยแบบนี้หนูแนะนำข้าวต้มร้อนๆจะดีกว่านะ”
“ปู่ทานอะไรก็ได้ ว่าแต่.....หนูเช็ดตัวเสร็จแล้วหรอ”
“ค่ะ”
“แต่….หนูยังไม่ได้เช็ดตรงนี้เลยนะ”
มะปรางหันไปตามนิ้วที่ไอ้แก่ชี้ไปตรงเป้า ก่อนที่แก้มนุ่มจะขึ้นสีแดงระเรื่อ เธอจ้องเป้านูนเด่นนั้นอย่างไม่กระพริบ หัวใจดวงน้อยเต้นไม่เป็นจังหวะ และคราวนี้เองที่เม็ดเหงื่อของว่าที่พยาบาลเริ่มผุดขึ้นมาที่หน้าผากบ้าง
“ไม่เป็นไร ปู่เข้าใจ....หนูคงจะรังเกียจ”
“ระ….รังเกียจอะไรกันคะ หนู....หนูเป็นพยาบาลนะ เรื่องแค่นี้สบายมากเลยค่ะ”
“จริงหรอ....ปู่นี่โชคดีจริงๆ”
เสียงหื่นพูดขึ้นพร้อมรอยยิ้ม ก่อนที่มือเรียวจะค่อยๆเคลื่อนตัวไปปลดปมผ้าขนหนู ทันทีที่ผ้าสีขาวหลุดออกจากหว่างขา ลำเอ็นสีดำเมี่ยมแท่งโตก็งัดขึ้นมาเป็นลำต่อหน้าต่อตา ลำอวบยาวใหญ่หัวบานฉ่ำชี้ขึ้นเพดานห้องรับแขก เส้นเลือดปูดปูนนั้นดูแข็งแรงน่ากลัวจนใบหน้าหญิงสาวซีดเผือด...
เธอไม่เคยเจออะไรที่ใหญ่เช่นนี้มาก่อน...
แถมไม่เคยนั่งในห้องสองต่อสองกับคนแก่ร่างเปลือยเปล่าอีกด้วย!
“เป็นอะไรไปล่ะ หนูมะปราง”
“ค…คือ…”
“หนูจะเปลี่ยนใจหรอ”
“ไม่ค่ะ....จะ....จะเช็ดแล้วนะคะ”
เสียงเล็กที่สั่นระริกนั้นดูออกทันทีว่าหญิงสาวคนนี้ไม่ค่อยพบเจอของผู้ชายเท่าไหร่นัก หรือถ้าเจอ....ก็คงไม่เจอท่อนลำที่หนาใหญ่เท่าไอ้แก่คนนี้ หลังจากที่ผ้าขนหนูค่อยๆเช็ดไปที่ลำเอ็น หัวของมันก็ผงกจนเสียงเล็กร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ...
มะปรางพยาบยามเก็บความตื่นเต้นเอาไว้...เธออยากจะให้คุณปู่สบายใจว่ามีพยาบาลตัวจริงดูแลอยู่!
“น่าอายจังที่ให้สาวรุ่นลูกรุ่นหลานมาเห็นอะไรแบบนี้”
“มะ….ไม่เป็นไรค่ะ.....”
“ขอโทษหนูมะปรางมากนะ พอโดนสัมผัสแบบนี้ ปู่ก็ห้ามมันไม่ให้แข็งได้เลย”
มะปรางจ้องมองไปที่ลำเอ็นสีเข้มหัวบ้านใหญ่...
มันแข็งขึ้นมามากกว่าเดิมอย่างที่ปู่ฤทธิ์ว่า เส้นเลือดตามลำปูดขึ้นมากว่าเดิมหลายเท่า ยิ่งเห็น....หัวใจของว่าที่พยาบาลสาวก็เต้นแรง มะปรางข่มอารมณ์ของตัวเองไว้ เธอจะให้ผู้ป่วยรับรู้ไม่ได้เด็ดขาดว่าตัวเองกำลังประหม่าจนร่องข้างล่างชื้นแฉะไปหมด!
“ซีด…อา…..”
“ป….เป็นอะไรหรอคะ”
“ปู่…ปู่ทำให้มันหยุดแข็งไม่ได้จริงๆ”
“คุณปู่....ไม่ต้องพยายามก็ได้ค่ะ....เรื่อง....เรื่องแบบนี้....มันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว....หนูเรียนมา....หนูว่า....มันก็....ก็เป็นเรื่องปกตินะคะ”
หญิงสาวบอกกับผู้ป่วยของเธอไป แม้ว่าน้ำเสียงจะสั่นระริกและพูดติดอ่าง แต่มือเรียวก็เช็ดลำเอ็นที่แข็งเป็นลำจนเนื้อหนังหุ้มปลายเย็นฉ่ำไปหมด
“ปู่ได้ยินอย่างนั้นก็สบายใจ”
“สะ….สบายใจได้เลยค่ะ และก็.....ไม่ต้องอายนะคะ”
“ได้เลย”
มะปรางกลืนน้ำลายลงคอ เธอทำหน้าที่ของตัวเองจนเสร็จสับ ก่อนจะเอาผ้าขนหนูมาห่มให้คุณปู่เช่นเดิม และหลังจากนั้น หญิงสาวก็ต้องทนอยู่กับภาพลำเอ็นหนาใหญ่ทั้งวัน โดยที่ร่องง่ามด้านล่างไม่สามารถจัดการอะไรได้...มะปรางได้แต่ทนรอให้ถึงตอนเย็นเร็วๆ
เพื่อที่เธอ....จะได้กลับบ้านไปดูแลตัวเองในห้อง
