พยาบาลสาวคนสวยกับคุณปู่เจ้าเล่ห์
ชาย-หญิง,ผู้ใหญ่,ไทย,,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
คุณปู่ร้อยแรงม้าพยาบาลสาวคนสวยกับคุณปู่เจ้าเล่ห์
คุณปู่ร้อยแรงม้า
เขียนโดย : มะเขือม่วง
ประเภท : อีโรติก , นิยายรักสำหรับผู้ใหญ่
(Erotic & PWP)
เหมาะสำหรับนักอ่านที่มีอายุ 20 ปีขึ้นไป
เนื้อหาด้านในมีคำหยาบและการบรรยายที่ตรงไปตรงมา
----------
ตัวละคร พฤติกรรม สถานที่ วิชาชีพ และเหตุการณ์ต่างๆเป็นเรื่องสมมุติที่สร้างขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ทางนักเขียนไม่ได้มีเจตนาชี้นำ หรือส่งเสริมการกระทำใดๆที่เกิดขึ้นในนิยายทั้งสิ้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2558
E-Book
Meb : Purple.plant
Pinto : มะเขือม่วง
เวลาต่อมา...
ว่าที่พยาบาลสาวอาบน้ำชำระร่างกายล้างคราบเหงื่อออกจนหมด ร่างเปลือยเปล่าเช็คเรือนร่างของตัวเองในกระจก ก่อนจะพบว่าหน้าอกขอบเธอใหญ่ขึ้นมาเล็กน้อย ชุดชั้นในที่ใส่อยู่ก็เริ่มจะขับแน่นมากทุกที ไม่รู้ทำไมมันถึงเป็นเช่นนี้ไปได้...
“นี่ไม่ใช่ไขมันหรอกหรอ”
เสียงเล็กบ่นให้ตัวเอง...
สาเหตุที่มะปรางเริ่มวิ่งออกกำลังกายทุกเช้าก็เพราะว่าเธออยากจะให้บั้นท้ายและหน้าอกหนักอึ้งนี้ลดไปบ้าง แต่ยิ่งเพิ่มกำลัง บั้นท้ายก็ยิ่งกลมงอนมากกว่าเดิม แถมหน้าอกยังเตร่งตรึงเป็นลูกจนดันไปข้างหน้าเสื้อผ้าทุกตัวที่ใส่...
“มะปราง”
“จ๋าแม่”
“ป้าสาโทรมา เขาอยากคุยกับแก”
“เดี๋ยวหนูลงไปจ๊ะ”
มะปรางรีบใส่เสื้อผ้า ก่อนจะเดินลงไปยังชั้นล่างของบ้าน เธอรับโทรศัพท์จากมารดา จากนั้นจึงนั่งฟังสิ่งที่คุณป้าเพื่อนบ้านได้พูดขึ้น
“มะปรางหรอลูก”
“ป้าเป็นยังไงบ้างคะ”
“หมอบอกว่าป้าจะเดินไม่ได้เป็นเดือนเลย ข้อเท้ามันบวมขึ้นมาจนม่วงไปหมด”
“จริงหรอคะ”
“ป้าไม่รู้จะเอายังไงดี เพราะไปรับงานดูแลคนแก่คนหนึ่งจากในเมืองเอาไว้....”
“…..”
“ป้าเห็นว่ายังไงหนูก็เรียนพยาบาลมา น่าจะรับหน้าที่นี้แทนป้าได้”
“ดูแล…..คนแก่หรอคะ”
“ใช่ มะปรางช่วยป้าหน่อยนะ”
“จะดีหรอคะ”
“ดีสิ แค่เดือนเดียวเท่านั้น มะปรางเอาค่าจ้างของป้าไปหมดเลยก็ได้”
ใบหน้าของคนรับโทรศัพท์ดูลำบากใจเป็นอย่างมาก เพราะเธอไม่รู้จักคนแก่คนนั้นมาก่อน แถมงานครั้งนี้ก็รวดเร็วจนตั้งตัวไม่ทัน แต่พอได้คิดสักพัก มะปรางก็ถือว่าโอกาสนี้จะเป็นการใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์ และเธอเองก็เรียนทางด้านดูแลผู้สูงอายุมาด้วย...
ส่วนส่ิงที่ยิ่งตอบย้ำคำตอบของเธอก็คือค่าจ้างที่จะได้รับ...
หลังจากที่ได้ยินจำนวนเงินต่อหนึ่งเดือนนั้น เสียงเล็กก็ตอบตกลงไปทันที...
“ได้ค่ะ...ถ้าอย่างนั้นคุณป้าช่วยบอกที่อยู่ให้มะปรางได้มั้ยคะ”
“ชอบใจหนูมากนะ เดี๋ยวป้าส่งที่อยู่ไปให้ หนูเตรียมตัวไว้เลย เพราะตอนนี้ก็สายแล้ว”
“ป้าหมายถึง...”
“ใช่จ๊ะ เริ่มงานวันนี้เลย”
“…..ค่ะ”
เสียงเล็กตอบเบาๆ ก่อนจะยื่นโทรศัพท์ให้มารดาและบอกเรื่องราวที่ตัวเองได้รับมอบหมาย จากนั้นจึงเดินไปเตรียมของใช้ต่างๆเพื่อออกเดินทางเข้าไปในเมืองใหญ่ กว่าจะเข้าไปทำงานในโรงพยาบาลก็อีกตั้งสามเดือน หนึ่งเดือนต่อจากนี้ถือซะว่าเป็นการซ้อมก่อนของจริงก็แล้วกัน...