พยาบาลสาวคนสวยกับคุณปู่เจ้าเล่ห์
ชาย-หญิง,ผู้ใหญ่,ไทย,,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
คุณปู่ร้อยแรงม้าพยาบาลสาวคนสวยกับคุณปู่เจ้าเล่ห์
คุณปู่ร้อยแรงม้า
เขียนโดย : มะเขือม่วง
ประเภท : อีโรติก , นิยายรักสำหรับผู้ใหญ่
(Erotic & PWP)
เหมาะสำหรับนักอ่านที่มีอายุ 20 ปีขึ้นไป
เนื้อหาด้านในมีคำหยาบและการบรรยายที่ตรงไปตรงมา
----------
ตัวละคร พฤติกรรม สถานที่ วิชาชีพ และเหตุการณ์ต่างๆเป็นเรื่องสมมุติที่สร้างขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ทางนักเขียนไม่ได้มีเจตนาชี้นำ หรือส่งเสริมการกระทำใดๆที่เกิดขึ้นในนิยายทั้งสิ้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2558
E-Book
Meb : Purple.plant
Pinto : มะเขือม่วง
เย็นวันต่อมา...
มะปรางไม่ได้เช็ดตัวให้คุณปู่อีกต่อไป เมื่อชายเฒ่าบอกว่าอาการปวดหัวของตัวเองดีขึ้นมาก และตอนนี้เขาก็สามารถอาบน้ำได้แล้ว แม้ว่าหญิงสาวจะบอกให้ระมัดระวังมากกว่านี้ แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้ เนื่องจากท่าทางของคุณปู่ดีขึ้นจริงๆ...
“หนูอยู่ดูแลปู่ทั้งวันแบบนี้ ไม่เบื่อบ้างหรอ”
“ไม่เบื่อหรอกค่ะ”
“คนแก่น่าเบื่อจะตาย”
“หนูเป็นพยาบาลนะคะ คุณปู่....ไม่น่าเบื่อสำหรับหนูเลยค่ะ”
“อย่างนั้นหรอ....แล้วหนูมีแฟนหรือยังล่ะ”
“ก็….ยังค่ะ”
“ตอบช้าแบบนี้แสดงว่ามีคนมาจีบเยอะล่ะสิ”
“ไม่หรอกค่ะคุณปู่ ทานผลไม้เยอะๆสิคะ”
มะปรางพูดคุณกับตาเฒ่าในสวนนอกบ้าน เธอปอกเปลือกผลไม้ให้ร่างสูงรับประทานด้วยความสำราญใจ พร้อมกับพูดคุยเรื่องส่วนตัวให้กันฟังนานนับชั่วโมง
“นี่ก็ใกล้จะถึงเวลากลับของหนูแล้ว ปู่ว่าหนูไปเตรียมตัวเถอะ”
“ค่ะ แต่เดี๋ยวมะปรางขอไปเตรียมเสื้อผ้าให้คุณปู่อาบน้ำก่อนนะคะ”
“เอาสิ”
มะปรางอมยิ้ม ก่อนจะเดินหายเข้าไปในบ้าน...
เธอเดินเข้าไปในห้องๆหนึ่งที่เคยเห็นปู่ฤทธิ์ออกมาครั้งแรก แต่พอเข้าไปด้านใน ภายในห้องกลับมีแค่จอทีวีว่างเปล่ากับเก้าอี้นวมไว้สำหรับดูหนัง มะปรางคิดมาตลอดว่าห้องๆนี้เป็นห้องนอนของตาเฒ่า แต่ทำไมมันถึงได้มีแค่ทีวีกับเก้าอี้นวมเอาได้
“ชั้นบนหรือเปล่านะ”
เสียงเล็กพึมพำ ก่อนจะเดินขึ้นไปชั้นบน เธอค่อยๆบิดกลอนประตูแต่ละอันจนไปเจอเข้ากับประตูห้องสุดท้าย เมื่อสามารถเปิดเข้าไปได้ ก็พบกับเตียงนอนและตู้เสื้อผ้า รูปภาพปู่ฤทธิ์ที่วางอยู่บนชั้นหัวเตียงทำให้รู้ว่านี่คือห้องนอนของเขา
ร่างระหงเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า จากนั้นจึงควานหาชุดนอนให้กับเจ้าของบ้าน...
ครืดดด...
“เอ๋???”
เสียงล้มบางอย่างภายในตู้ทำให้มะปรางประหลาดใจ เธอวางเสื้อผ้าที่หาได้ไว้บนเตียงนอน ก่อนจะนั่งก้มหาเสียงประหลาดที่เกิดขึ้น มือเรียวหยิบผ้าที่กองอยู่ชั้นบนออกมาทีละชิ้น จากนั้นหนังสือมากมายหลายเล่มที่ล้มระเนระนาดก็ปรากฎ
“ปู่ฤทธิ์จะเก็บหนังสือไว้ในตู้เสื้อผ้าทำไมนะ”
เสียงใสไร้เดียงสากล่าวขึ้น ก่อนจะหยิบหนังสือพวกนั้นออกมาเพื่อจะได้ทำการจัดเรียงไว้ให้ใหม่ แต่เมื่อสายตาได้มองเห็นภาพปกของหนังสือเหล่านั้น ร่องสวาทก็ชื้นแฉะขึ้นมาทันที ความเสียวกระจายไปทั่วร่างกายจนขนลุกชูชัน...
หนังสือทุกเล่มในนั้น...
คือหนังสือโป๊ผู้ใหญ่มากมายจนกองเท่าภูเขา!
“นี่….นี่มัน....อะไรกัน”
มะปรางอุทานด้วยหัวใจที่เต้นระรัว...
เธอค่อยๆเปิดดูภาพที่อยู่ในนิตยสาร ก่อนจะพบเจอกับความวิตถาร ลามกจกเปรตมากมาย เรือนร่างเปลือยเปล่าของผู้หญิงถูกเล่นงานอย่างหนักตามแต่ละภาพ บางคนถูกชายนับสิบอุ้มโชว์ร่องสวาท บางคนก็ถูกเชือกมัดพันธะเอาไว้...
นิยสารแต่ละเล่มเหล่านี้....รวบรวมความวิปริตของไอ้แก่ไว้ทั้งหมดจนโพรงหอยของเธอสั่นสะเทือน!
ตึก ตึก ตึก
เสียงฝีเท้าที่กำลังใกล้เข้ามาทำให้มะปรางได้สติ...
เธอรีบยัดหนังสือโป๊ทั้งหมดเข้าไปในตู้เสื้อผ้า ท่าทางลุกลี้ลุกลนทำเอาเส้นผมกระเซอะกระเซิง เมื่อร่างสูงเจ้าของห้องเปิดประตูเข้ามา สายตาคมก็เห็นหญิงสาวหอบเหนื่อยและสีหน้าซีดเซียวตรงปลายเตียง
“ปู่นึกว่าหนูจะหาห้องของปู่ไม่เจอซะอีก”
“จ….เจอค่ะ”
“แล้วนั่นเสื้อผ้าที่หนูจะเตรียมให้ปู่หรอ”
“ค่ะ….”
“ขอบใจหนูมะปรางมากนะ”
“…..”
หัวใจของหญิงสาวเต้นไม่เป็นจังหวะ เมื่อร่างสูงเจ้าของห้องเดินเข้ามาใกล้ มะปรางก็ยิ่งหายใจระทวยจนเหงื่อท่วมตัว ความคิดที่ว่าปู่ฤทธิ์เป็นคนปู่แสนใจดีนั้น.....มันได้เลือนหายไปกับภาพลามกอันแสนโรคจิตในนิตยสารนับร้อย...
แต่ไม่รู้ทำไม....รองสวาทของเธอถึงชื้นแฉะออกมามากมายขนาดนั้น
ในหัวของเธอกำลังคิด....ว่าคุณปู่ร่างสูงตรงหน้า เคยทำตามแบบที่ภาพในนิตยสารพวกนั้นหรือเปล่า ความรุนแรงและความวิตถารทั้งหลาย....มะปรางอยากจะรู้เหลือเกิน!!!
“หนูมะปราง”
“….ค….คะ”
“ขอบใจหนูมากนะที่เตรียมเสื้อให้ปู่”
“มัน…มันเป็นหน้าที่ของหนูอยู่แล้วคะ”
“ถ้างั้นวันนี้........หนูก็เดินทางกลับดีๆล่ะ”
“……อ๊ะ……..ค่ะ”
มะปรางเงยหน้าไปจ้องสายตาคมเข้มนั้น....
มันเงียบขรึมนิ่งสนิท แต่กลับดุดันจนเรียวขาก้าวแทบไม่ออก หญิงสาวค่อยๆก้มหัวผ่านออกมาช้าๆ เมื่อออกมาจากห้องนั้นได้ เธอก็รีบตรงดิ่งลงจากบ้าน ก่อนจะพาตัวเองออกไปยังสถานการณ์ที่ที่พึ่งพบเจอมาอย่างร้อนรน...