เมื่อ "ของขวัญ" อินฟลูเอนเซอร์สาวสายลุย ตัดสินใจทำคอนเทนต์เดินป่าชายแดนเพื่อกู้เรตติ้งที่กำลังตกต่ำ แต่พายุฝนห่าใหญ่กลับพัดพาเธอดิ่งลึกเข้าสู่เขาวงกตแห่งพงไพรที่ "ไม่ได้มีแค่สัตว์ป่า"
รัก,ครอบครัว,ชาย-หญิง,ผจญภัย,ตลก,คลั่งรัก,ผี,ผจญภัย,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ใต้เงาพราน(มนต์รักป่าอาถรรพ์)เมื่อ "ของขวัญ" อินฟลูเอนเซอร์สาวสายลุย ตัดสินใจทำคอนเทนต์เดินป่าชายแดนเพื่อกู้เรตติ้งที่กำลังตกต่ำ แต่พายุฝนห่าใหญ่กลับพัดพาเธอดิ่งลึกเข้าสู่เขาวงกตแห่งพงไพรที่ "ไม่ได้มีแค่สัตว์ป่า"
แนะนำตัวละคร
ตลอดทั้งสัปดาห์ก่อนการเดินทาง คอนโดของของขวัญเนืองแน่นไปด้วยกล่องพัสดุที่ส่งมาแทบทุกชั่วโมง ชุดเดินป่าแบรนด์ดังสีเอิร์ธโทนที่เน้นเข้ารูปแต่คล่องตัว รองเท้าบูทกันน้ำรุ่นท็อป และกระเป๋าเป้เดินป่าใบโต รวมถึงอุปกรณ์แคมป์ปิ้งสีหวาน ที่ติดต่อกับเจ้าของแบรนด์ที่พอรู้จักหลังจากที่เธอบอกว่าจะไปถ่ายคลิปลงช่องและจะถ่ายสินค้าให้ด้วย แต่ละแบรนด์ก็พากันส่งอุปกรณ์เดินป่ามาให้เธอมากมายจนเธอแทบไม่ต้องจ่ายเงินซื้อเอง เธอคอยๆ ลงคลิปเปิดกล่องเอาไว้ รอได้ใช้งานจริงเธอจะถ่ายและเอามาตัดต่อลงอีกรอบ
พอจัดของเสร็จก็มานั่งอ่านสคริปต์ที่เจเจส่งมาในกลุ่มอย่างตั้งใจ พลางทำการบ้านเรื่องตำนาน "ป่าไร้เงา" เพื่อให้ดูเป็นกูรูสาวสายลุย
Script Outline by JJ:
ของขวัญ: สายขี้สงสัย (Investigator) - คอยยิงคำถามถามพรานนำทาง สร้างความตื่นเต้น
เจเจ: สายข้อมูล (Professor) - ให้เกร็ดความรู้เรื่องพรรณไม้และเส้นทาง
ลาวา: ตากล้องมาดเท่ (Silent Camera) - เน้นความนิ่งขรึม เก็บภาพสวยๆ ไม่เน้นพูด
เชอรี่: สายขี้กลัว (The Coward) - สร้างความลุ้นระทึก กรี๊ดกร๊าดตอนเจอแมลงหรือเสียงแปลกๆ
ปลาวาฬ: สายหิว (The Foodie) - เน้นหาของป่ากิน รีวิวอาหารท้องถิ่น
"หึ... บทง่ายๆ แค่นี้สบายมาก"
เธอพึมพำขณะซ้อมโพสต์ท่าถือเข็มทิศหน้ากระจก
คืนก่อนเดินทาง เธอตัดสินใจไลฟ์สดสั้นๆ เพื่อประกาศความพร้อมและกระตุ้นเรตติ้ง ทันทีที่กดสตาร์ท ยอดคนดูก็พุ่งกระฉูดจนหน้าจอแทบค้าง
"พรุ่งนี้ขวัญจะเข้าป่าไร้เงาแล้วนะทุกคน! ใครอยากเห็นขวัญในลุคสาวชาวป่าบ้าง ยกมือขึ้น!"
เธอบริหารเสน่ห์ใส่กล้องอย่างช่ำชอง
เสียงเอฟเฟกต์สิงโตคำรามดังรัวๆ หนุ่มสายเปย์คนเดิมส่งของขวัญมาคุ้มครองเธอไม่หยุด
-'ส่งสิงโตไปดูแลน้องขวัญในป่าครับ'
- 'ดูแลตัวเองด้วยนะคนสวย ป่ามันอันตราย'
- 'อย่าลืมรีวิวที่พักนะจ๊ะ'
ท่ามกลางคอมเมนต์ให้กำลังใจที่ไหลเป็นน้ำหลาก มีข้อความหนึ่งเด้งขึ้นมาแตะตาเธอครู่หนึ่ง จากยูสเซอร์ไร้รูปโปรไฟล์:
[User9902] : "ป่านี้อาถรรพ์แรง... ไม่ใช่ที่ที่คนทั่วไปจะเข้าไปเดินเล่น ระวังจะไม่มีชีวิตรอดกลับมา"
ของขวัญชะงักไปครู่ ความรู้สึกเย็นวาบแล่นผ่านสันหลัง แต่เพียงอึดใจเดียว คอมเมนต์อวยและรูปหัวใจสีชมพูก็ไหลมาทับจนข้อความนั้นหายวับไปราวกับไม่เคยมีอยู่
"สงสัยจะเป็นพวก Hater อยากได้ซีนล่ะมั้ง"
เธอยักไหล่ ไม่ใส่ใจคำเตือนอัปมงคลนั่น
"ขอบคุณสิงโตตัวที่สิบนะคะพี่ๆ! สัญญาค่ะว่าจะเก็บภาพสวยๆ มาฝาก ไม่ต้องห่วงนะ เจ้าป่าเจ้าเขาคงไม่ใจร้ายกับผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนี้หรอกใช่ไหมคะ!"
วันศุกร์13.00น.
และแล้ววันนัดก็มาถึง เจเจก็ขับรถตู้สายแคมปิ้งที่เขาซื้อมาได้ปีกว่าพร้อมดัดแปลงเหมือนรถบ้าน ที่พอให้5คนเข้าไปอยู่ในนั้นได้ เจเจเป็นคนขับ เขามารับของขวัญเป็นคนสุดท้ายก่อนที่ทุกคนจะมุ่งหน้าขึ้นทางเหนือ โดยใช้เวลาประมาณ15ชม. เพราะมีกิน พัก เที่ยวไปในตัว โดยมีลาวา คอยสลับขับ ทุกคนดูตื่นเต้นกับทริปนี้มาก เพราะไม่เคยไปนอนแคมปิ้งในป่าจริงๆ จะมีแต่ก็ในอุทยานหรือ แคมป์ที่สร้างจำลอง ระหว่างทางก็มีแวะปั๊มบ้าง ซื้อไรกินบ้าง จนช่วง4โมงเย็นมาแวะที่วัด
"แวะที่นี่ก่อนพวกมึง ไหว้พระทำบุญเสริมสิริมงคลกันหน่อย"
เจเจดับเครื่องยนต์
"วัดนี้พี่ที่รู้จักบอกว่าเด็ดมาก ขอเรื่องงานเรื่องเงินคือปังปุริเย่ ส่วนใครอยากขอความรักให้มาที่นี่เลย"
คำว่า 'เงิน' คำเดียวทำเอาของขวัญที่กำลังเคลิ้มหลับถึงกับตาโตหูผึ่ง
"ขอเรื่องเงินหรอ? จัดไปค่ะเพื่อนเจเจ ฉันขอเหมาทั้งงานทั้งเงินเลยนะ"
ทั้งห้าคนเดินตรงไปยังศาลาไม้หลังใหญ่ที่ตั้งอยู่ใต้ต้นโพธิ์ขนาดมหึมา บรรยากาศในวัดเงียบสงบแต่แฝงไปด้วยความขลัง ภายในศาลามีชาวบ้านนั่งรอคอยกันอยู่หลายคน โดยมี หลวงพ่อ พระชราใบหน้าเปี่ยมเมตตากำลังถือกำหญ้าคาจุ่มน้ำมนต์ในขันสำริดสลัดพรหมให้แก่ลูกศิษย์ลูกหาที่แวะเวียนมาไม่ขาดสาย
เสียงน้ำมนต์ที่ตกกระทบใบไม้และพื้นศาลาดัง ซ่า... ซ่า... สลับกับเสียงพึมพำบทสวดของหลวงพ่อ ของขวัญและเพื่อนๆ ค่อยๆ แทรกตัวเข้าไปพนมมืออยู่ท้ายแถว กลิ่นธูปและน้ำอบไทยลอยอวลไปทั่วบริเวณ
แต่ในขณะที่หลวงพ่อสลัดน้ำมนต์มาทางพวกเขานั้น ท่านชะงักมือเล็กน้อย สายตาฝ้าฟางจ้องมองมาที่กลุ่มวัยรุ่นจากเมืองกรุง โดยเฉพาะของขวัญที่นั่งหน้าสลอนหวังโชคลาภ แววตาของท่านดูมีความหมายบางอย่างที่ยากจะอธิบาย ราวกับเห็นเงาของ "ป่า" ที่กำลังติดตามหลังพวกเขามา
"จะไปไหนกันล่ะลูกหลาน... มาไกลกันเลยสินะ"
เสียงแหบพร่าของหลวงพ่อเอ่ยขึ้น
"จะไปถ่ายทำรายการเดินป่าที่ 'ป่าไร้เงา' ครับหลวงพ่อ เสริมดวงให้งานปังๆ หน่อยครับ" เจเจตอบด้วยรอยยิ้มมั่นใจ
หลวงพ่อพ่วงถอนหายใจเบาๆ ท่านสะบัดน้ำมนต์ใส่พวกเขาสามครั้ง แต่น้ำมนต์ที่โดนตัวของขวัญนั้นเธอกลับรู้สึกว่ามัน 'เย็นจัด' จนสั่นสะท้านไปถึงกระดูก ทั้งที่อากาศภายนอกยังร้อนอบอ้าว
"เข้าป่าก็ระวังเรื่องวาจาให้ดี...ป่าอาถรรพ์เจ้าป่าเจ้าเขาท่านแรง"
ท่านยื่นด้ายสายสิญจน์สีแดงคล้ำเหมือนผ่านการแช่ว่านยามาให้คนละเส้น
"มัดไว้ที่ข้อมือ อย่าให้ขาด... โดยเฉพาะนังหนูคนนี้ ที่มีโชคชะตาผูกพันกับพงไพร"
ท่านบอกกับของขวัญทิ้งท้ายก่อนจะหันไปหาลูกศิษย์คนต่อไป
"โหยยย ขลังว่ะมึง!"
เจเจกระซิบขณะเดินออกมาจากศาลา
"เห็นไหม กูบอกแล้วว่าวัดนี้เด็ด หลวงพ่อทักให้ดูมีสตอรี่เลยเนี่ย ขวัญ... แกจดไว้ด้วยนะ เอาไปพูดในคลิปว่าหลวงพ่อทักเรื่องผีเจ้าป่า คนดูชอบแน่ๆ!"
ของขวัญมองด้ายสีแดงที่ข้อมือ ความรู้สึกแปลกๆ เริ่มก่อตัวขึ้นในใจ แต่เมื่อเธอเห็นยอดแจ้งเตือนในมือถือที่พุ่งขึ้นจากการโพสต์รูปวัด ความกังวลก็ถูกแทนที่ด้วยความโลภอีกครั้ง
" ปะ... ไปต่อเถอะ จอดปั๊มหน้าด้วยนะ จะได้แวะซื้อไรมากินบนรถ"
รถตู้แคมป์ปิ้งมุ่งหน้าต่อเข้าสู่เส้นทางที่เริ่มคดเคี้ยวและเขียวขจีขึ้นเรื่อยๆ โดยที่พวกเขาไม่รู้เลยว่า เมฆฝนสีดำทะมึนกำลังตั้งเค้าหมุนวนอยู่เหนือยอดเขา 'ป่าไร้เงา' รอคอยการมาถึงของแขกผู้ไม่ได้รับเชิญ