เมื่อ "ของขวัญ" อินฟลูเอนเซอร์สาวสายลุย ตัดสินใจทำคอนเทนต์เดินป่าชายแดนเพื่อกู้เรตติ้งที่กำลังตกต่ำ แต่พายุฝนห่าใหญ่กลับพัดพาเธอดิ่งลึกเข้าสู่เขาวงกตแห่งพงไพรที่ "ไม่ได้มีแค่สัตว์ป่า"
รัก,ครอบครัว,ชาย-หญิง,ผจญภัย,ตลก,คลั่งรัก,ผี,ผจญภัย,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ใต้เงาพราน(มนต์รักป่าอาถรรพ์)เมื่อ "ของขวัญ" อินฟลูเอนเซอร์สาวสายลุย ตัดสินใจทำคอนเทนต์เดินป่าชายแดนเพื่อกู้เรตติ้งที่กำลังตกต่ำ แต่พายุฝนห่าใหญ่กลับพัดพาเธอดิ่งลึกเข้าสู่เขาวงกตแห่งพงไพรที่ "ไม่ได้มีแค่สัตว์ป่า"
แนะนำตัวละคร
แสงไฟ Ring Light วงกลมขนาดใหญ่สองตัวสะท้อนอยู่ในนัยน์ตาคู่สวยของ "ของขวัญ" หญิงสาววัย 25 ปี ผู้ครอบครองใบหน้าจิ้มลิ้มราวกับหลุดออกมาจากอนิเมะ เธอกำลังอยู่ในชุดคอสเพลย์แมวสาวสุดเซ็กซี่ หูแมวขนฟูบนศีรษะขยับไปมาตามจังหวะการโยกย้ายส่ายสะโพกที่ฝึกฝนมาอย่างดี ห้องชุดสุดหรูย่านใจกลางเมืองที่ค่าเช่าต่อเดือนสูงลิบลิ่ว ถูกเนรมิตให้กลายเป็นสตูดิโอส่วนตัวที่อบอวลด้วยกลิ่นน้ำหอมราคาแพงและเสียงดนตรีบีทหนักๆ
"ขอบคุณพี่ 'ZuperDaddy' สำหรับเรือยอทช์นะคะ! รักพี่ที่สุดเลยงื้อออ~"
ของขวัญทำเสียงเล็กเสียงน้อยพร้อมยกมือทำท่ามินิฮาร์ทส่งให้กล้อง ยอดรับชมในไลฟ์พุ่งสูงขึ้นแตะหลักหมื่นในเวลาไม่กี่นาที
หน้าจอแท็บเล็ตข้างตัวปรากฏข้อความไหลบ่าราวน้ำหลาก
-'เต้นท่าไม้ตายหน่อยครับน้องขวัญ'
-'วันนี้ชุดใจละลายมาก'
-'จัด Universe ให้เลยครับคนสวย'
ทันใดนั้น เอฟเฟกต์กราฟิกรูปสิงโตคำรามสีทองก็พุ่งกระจายเต็มหน้าจอ ตามด้วยภาพกาแล็กซี่อลังการของ TikTok Universe ที่บ่งบอกถึงเม็ดเงินหลักหมื่นที่ถูกเปย์เข้ามาในเสี้ยววินาที
"ว้าววว! พี่ 'K-Thana' จัดหนักมากขอบคุณนะคะ สิงโตตัวที่สามของวันแล้วนะเนี่ย แฟนคลับช่องนี้สายเปย์ที่สุดเลย เดี๋ยวขวัญเต้นแถมให้ตามสัญญาค่ะ!"
เธอขยับร่างกายอย่างพริ้วไหวไปตามคำขอ แม้จะเรียนจบปริญญาตรีด้านบัญชีมาด้วยคะแนนเกียรตินิยม แต่ของขวัญไม่เคยคิดจะก้าวเท้าเข้าบริษัทไปนั่งทำงบดุลให้ปวดสมอง เธอค้นพบตั้งแต่วันแรกที่เริ่มสตรีมเกมและเต้นโชว์ว่า ใบหน้าอ่อนเยาว์และเสน่ห์แพรวพราวของเธอนั้นคือ "เหมืองทอง" ที่ขุดเท่าไหร่ก็ไม่หมด
"บัญชีเหรอ? เหอะ... นั่งคีย์ข้อมูลทั้งเดือนยังไม่ได้ครึ่งของสิงโตตัวเดียวเลยมั้ง" เธอนึกในใจขณะหมุนตัวหยอกล้อกับมุมกล้อง
หลังจบการไลฟ์มาราธอนกว่า 4 ชั่วโมง ของขวัญทิ้งตัวลงนอนแผ่บนโซฟาหนังราคาแพง เธอถอดหูแมวออกแล้วเสยผมที่เปียกชื้นไปด้วยเหงื่อ ความเงียบเชียบของคอนโดชั้นที่ 35 เริ่มทำหน้าที่ของมัน ห้องนี้กว้างขวาง สวยงาม และเต็มไปด้วยของแบรนด์เนม แต่มันกลับเงียบเหงาจนเธอนึกถึงเรื่องราวชีวิตของตัวเอง
เธอกดเปิดโทรศัพท์ดูยอดเงินที่โอนเข้าบัญชีวันนี้ มุมปากยกยิ้มอย่างพึงพอใจ ก่อนจะเลื่อนไปเจอกล่องข้อความที่ไม่มีการเคลื่อนไหวมานานหลายเดือน... ข้อความจากกลุ่มครอบครัว
ในบ้านที่มีลูกสามคน ของขวัญคือ "แกะดำ" ที่ดื้อรั้นที่สุด พี่สาวคนโตสอบติดข้าราชการครูเป็นที่เชิดหน้าชูตา ส่วนพี่ชายคนกลางก็รับราชการทหารมียศถาบรรดาศักดิ์ ทุกครั้งที่รวมตัวกัน พ่อกับแม่จะคุยแต่เรื่องสวัสดิการข้าราชการ ความมั่นคง และบำนาญ ทิ้งให้ของขวัญนั่งเป็นส่วนเกินพร้อมคำถามที่แทงใจดำเสมอว่า 'เมื่อไหร่จะหางานเป็นหลักเป็นแหล่งทำ'
"ป่านนี้พี่ก้อยคงเตรียมตัวขึ้นเป็นผอ. ส่วนพี่เก่งก็คงเป็นครูฝึกอยู่ในกรม... หึ ภาคภูมิใจของตระกูล"
เธอพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงประชดประชัน
เธอไม่เคยโทรหาพ่อแม่ และพวกท่านก็ไม่เคยโทรหาเธอ ราวกับว่าต่างฝ่ายต่างรอให้อีกฝ่ายยอมแพ้ก่อน เธอเคยแอบสงสัยในใจเล่นๆ ว่าเธอเป็นลูกที่เก็บมาเลี้ยงหรือเปล่า ทำไมคนในบ้านถึงไม่เคยเข้าใจเธอเลยแม้แต่นิดเดียว
"ใครจะสนล่ะ ในเมื่อฉันเลี้ยงตัวเองได้ดีกว่าพวกเขาทั้งบ้านรวมกันซะอีก"
เธอเดินไปที่ระเบียง มองออกไปเห็นแสงไฟของกรุงเทพฯ ที่ไม่มีวันหลับใหล ชีวิตอินฟลูเอนเซอร์ของเธอเปรียบเสมือนยอดดอยที่สวยงาม แต่มันก็เริ่มมีความสั่นคลอนลึกๆ ยอดวิววันนี้แม้จะสูงแต่ก็เริ่มทรงตัว คู่แข่งหน้าใหม่ๆ วัย 18-19 เริ่มผุดขึ้นมาเหมือนดอกเห็ด ทุกคนเด็กกว่า สดใสกว่า และพร้อมจะแลกทุกอย่างเพื่อของขวัญออนไลน์
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เป็นสายจาก "เจเจ" เพื่อนสนิทในกลุ่มอินฟลูฯ ที่ทำคอนเทนต์ร่วมกันบ่อยๆ
"ว่าไงเจเจ ไลฟ์จบพอดีเนี่ย"
ของขวัญกรอกเสียงลงไป
"แก... ยอดวิวคลิปล่าสุดไม่ค่อยปังเลยนะขวัญ คนเริ่มบ่นว่าคอนเทนต์เดิมๆ เที่ยวๆ กินๆ มันซ้ำว่ะ"
ปลายสายบ่นกระปอดกระแปด
"พวกฉันคุยกันแล้วว่าเราต้องทำอะไรที่มัน 'Extrem' กว่านี้ อะไรที่คนกรุงไม่เคยเห็น อะไรที่มันลึกลับน่ะ"
ของขวัญขมวดคิ้ว
"เอ็กซ์ตรีมเหรอ? จะให้ฉันไปโดดร่มหรือไง ไม่เอานะยะ ฉันกลัวความสูง"
"ไม่ใช่แบบนั้น! ฉันเพิ่งฟังรายการพอดแคสต์ผีมา เขาพูดถึงป่าแถวชายแดนทางเหนือ เป็นป่าอาถรรพ์ที่ยังไม่มีใครกล้าเข้าไปถ่ายทำจริงๆ จังๆ ถ้าพวกเราไปที่นั่น ไปใช้ชีวิตในป่าสักคืน ไลฟ์สดบรรยากาศลี้ลับ รับรองยอดคนดูทะลุแสนแน่ๆ แกสนใจไหม 'ของขวัญ'?"
ของขวัญนิ่งไปครู่หนึ่ง ภาพป่าทึบและความลำบากแล่นเข้ามาในหัว แต่ภาพยอดวิวหลักแสนและความใจกล้าของเธอมันอาจจะทำให้ฐานแฟนคลับของเธอเพิ่มขึ้นก็ได้
"ป่าชายแดนงั้นเหรอ... ก็น่าสนใจนะ ดีกว่านั่งเต้นเป็นแมวอยู่แต่ในห้อง"
เธอกล่าวพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ เธอหยิบแท็บเล็ตขึ้นมาดู ลิงก์จากเจเจถูกส่งเข้ามาในแอปพลิเคชันไลน์เกือบจะทันทีที่วางสาย มันเป็นพอดแคสต์รายการเล่าเรื่องลี้ลับชื่อดังที่มีคนกดฟังหลายล้านครั้ง เธอเอนตัวพิงหมอนราคาแพง แล้วกดปุ่มเพลย์
เสียงดนตรีประกอบรายการที่ดูวังเวงเริ่มดังขึ้น ตามด้วยเสียงแหบพร่าของผู้ดำเนินรายการที่เริ่มเปิดประเด็น
"...และเรื่องที่เราจะพูดถึงในคืนนี้ คือดินแดนที่ชื่อว่า 'ดงเย็น' ป่าลึกแถบชายแดนที่ชาวบ้านในละแวกนั้นเรียกกันว่า 'ป่าไร้เงา' ครับท่านผู้ฟัง พรานท้องถิ่นบอกว่าที่นี่ไม่ได้มีแค่สัตว์ป่าที่ดุร้าย แต่มีคำสาปของพรานอาคมในอดีตที่ฝังรากลึกอยู่ ใครที่เข้าไปโดยไม่มีวิชาอาคมมักจะหาทางกลับออกมาไม่ได้ บ้างก็ว่าเจออาถรรพ์กำบังตา หรือเจอโขลงช้างเจ้าป่าที่คอยไล่ล่าคนแปลกถิ่น..."
ของขวัญฟังไปก็ขมวดคิ้ว มือเรียวสวยเผลอจิกหมอนข้างกายเมื่อเสียงในพอดแคสต์เริ่มเล่าถึงเหตุการณ์ประหลาดที่คนเคยหายสาบสูญไปในป่านั้น
"...จุดที่น่าสนใจคือ มีถ้ำมรกตและพรรณไม้หายากที่หาดูได้ยากมากในยุคปัจจุบัน นักท่องเที่ยวสายเดินป่าหลายคนอยากไป แต่ไม่มีพรานคนไหนยอมนำทางให้เลย เพราะเขากลัว 'เจ้าที่' ที่นั่นแรงมาก..."
เธอกดหยุดฟังแค่นั้น หัวใจเริ่มเต้นแรงด้วยความตื่นเต้นมากกว่าความกลัว อินฟลูเอนเซอร์สาวไม่ได้คิดถึงคำสาปหรืออาถรรพ์อย่างที่คนเล่าพยายามขู่ แต่เธอกำลังจินตนาการถึงภาพตัวเองในชุดเดินป่าสุดเท่ ยืนอยู่หน้าถ้ำมรกตที่ไม่มีใครเคยเห็น
"ป่าไร้เงางั้นเหรอ... ถ้าฉันเป็นคนแรกที่ไปถ่ายทำที่นั่น ยอดวิวมันจะถล่มทลายขนาดไหนกันนะ"
เธอพึมพำกับตัวเองก่อนจะกดโทรกลับหาเจเจทันที
"เจเจ ฉันฟังแล้ว... น่าสนใจว่ะแก ป่าอาถรรพ์ที่ไม่มีใครกล้าเข้าเนี่ยแหละ คอนเทนต์ระดับ Masterpiece ของพวกเราเลย เตรียมตัวเลยนะ ฉันเอาด้วย!"
ของขวัญยิ้มกริ่ม เธอไม่รู้เลยว่าสิ่งที่ผู้ดำเนินรายการพูดเตือนไว้ไม่ใช่เรื่องแต่งเพื่อเรียกยอดวิว แต่มันคือเรื่องจริงที่นักเดินทางหลายคนที่รอดชีวิตกลับมาเล่าให้ฟัง และเขาก็ไม่คิดจะกลับไปเหยียบที่ป่านั้นอีกตลอดกาล