คฤหาสน์รำเพยนี้นะเหรอที่เขาว่าผีดุ ผีหรือจะสู้กับ...กู
ตลก,ลึกลับ,อาชญากรรม,ดาร์ค,ไทย,ปริศนา ,ตลก,สยองขวัญ,สืบสวนสอบสวน,ผี,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ฆาตกรรมรำเพย
คฤหาสน์รำเพยนี้นะเหรอที่เขาว่าผีดุ ผีหรือจะสู้กับ...กู
“
คฤหาสน์รำเพยแห่งนี้ ทุกครั้งที่มีคนเข้ามาอาศัยอยู่ ก็จะย่อมมีคนใดคนหนึ่งในพวกนั้นเสียชีวิตอย่างปริศนา ตอนแรกเข้าใจว่าเป็นเพียงเรื่องไม่คาดคิดแต่พอนานวันเข้ามันกลายเป็นว่าหลาย ๆ คนก็เจอเหตุการณ์แบบนี้ ใคร ๆ ที่รู้เรื่องนะ เขาก็ไม่อยากมาอยู่ที่นี่หรอก
”
คำเตือน
โปรดระวังสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้
คำหยาบโลน • ภาษา • การฆาตกรรม • ความเชื่อ • เวทมนตร์ • ไสยศาสตร์ • ศาสนา • พฤติกรรม • ผีสางนางไม้ และอื่น ๆ everything
คฤหาสน์หรูหลังใหญ่โตมโหฬารแต่สภาพเสื่อมโทรมเหลือเกินไม่รู้ว่าจะถล่มลงมาเมื่อไร แต่ด้วยความที่คฤหาสน์สร้างมานานนมแล้วหลายปี สร้างได้อย่างสวยงามสีขาวแต่มันเริ่มเปลี่ยนสีไปตามกาลเวลา คฤหาสน์แห่งนี้คือ ‘คฤหาสน์รำเพย’ เป็นคฤหาสน์ของคุณหญิงคุณนายเจ้าของตึกแห่งนี้จนมันตกทอดมาเรื่อย ๆ จนถึงผู้ครองอยู่ในปัจจุบันคนนั้นชื่อว่า ‘รำเพย’ เมื่อก่อนคฤหาสน์นี้ไม่ได้ชื่อรำเพยหรอกนะแต่พอมันตกมาถึงคนนี้เขาก็เปลี่ยนให้เป็นตามชื่อของเขา ปัจจุบันคฤหาสน์แห่งนี้ได้เปิดให้คนมาเช่าอยู่เหมือนห้องพัก แต่ก็มีข่าวคราวจากพวกจอมจุ้นชอบสอดรู้สอดเห็น เขาว่ากันว่า
“คฤหาสน์รำเพยแห่งนี้ ทุกครั้งที่มีคนเข้ามาอาศัยอยู่ ก็จะย่อมมีคนใดคนหนึ่งในพวกนั้นเสียชีวิตอย่างปริศนา ตอนแรกเข้าใจว่าเป็นเพียงเรื่องไม่คาดคิดแต่พอนานวันเข้ามันกลายเป็นว่าหลาย ๆ คนก็เจอเหตุการณ์แบบนี้ ใคร ๆ ที่รู้เรื่องนะ เขาก็ไม่อยากมาอยู่ที่นี่หรอก”
แต่ไม่ลองไม่รู้มันก็มีอยู่บ้างที่อยากจะเข้าไปลอง ปรากฏก็พบเจอร่างของคนเข้าไปเช่นกัน หรือว่ามันจะเป็นเพียงแค่ข่าวลือ แต่ถ้าเป็นความจริงทำไมถึงมีเรื่องราวแบบนี้เกิดขึ้น หรือมันอาจจะมีอะไรลึกลับบางอย่างซ่อนเร้นในคฤหาสน์บ้า ๆ นี่ ใครจะไปรู้ ด้วยความที่คฤหาสน์หลังนี้เก่าแก่มามากแต่ก็ปรับปรุงอยู่บ่อยครั้งมันอาจจะมีวิญญาณผีห่าซาตานของผู้ตายหรือคนก่อสร้างก็ได้ แต่ที่หลายคนสงสัยนอกจากเรื่องคนตาย ผี ความหลอน ก็คือการสร้างคฤหาสน์นี้นี่แหละเพราะถูกสร้างมานานตั้งแต่สมัยก่อนไม่รู้ว่าเขาสร้างได้อย่างไร
ปัจจุบันนี้ก็มีคนที่รู้เรื่องและไม่รู้เรื่องของคฤหาสน์หรูแห่งนี้ตัดสินใจมาอยู่ที่นี่ เช่นกันกับก๊วนตัวแม่จอมสอด ‘แก๊งมาลาทองคำ’ ทั้งกลุ่มทั้งก้อนนี้เดินทางไปทั่วไทยนั่งรถลงเรือขึ้นเหนือล่องใต้เพื่อที่จะไปลองอาศัยอยู่ตามที่ต่าง ๆ ที่คนว่าขนพองสยองเกล้า แต่คนในกลุ่มไม่รู้เรื่องอะไรเลยจนมาถึงที่คฤหาสน์หลังนี้ที่ติดป้ายประกาศให้เช่าห้องพัก จึงตัดสินใจลองเข้ามาที่คฤหาสน์หลังนี้
และแล้วเมื่อเวลายามวิกาลกลางค่ำกลางคืนรถตู้ของแก๊งมาลาทองคำก็มาจอดที่หน้าคฤหาสน์รำเพย แล้วประตูเหล็กบานใหญ่สีดำก็เปิดออกเพื่อให้รถขับเข้าไปได้
“หูย ไฮเทคเนาะประตูเปิดเองอัตโนมัติ”
“อีห่า อัตโนมัติบ้านแกสิ ไม่เห็นเหรอคนมาเปิดให้เราเนี่ย”
“อ๋อเหรอ”
รถตู้คันนี้ขับเข้ามาจอดที่หน้าตัวตึกแล้วค่อย ๆ ลงจากรถตู้พร้อมกับสัมภาระ ก่อนที่ผู้ร่วมดูแลคฤหาสน์จะเดินออกมาในชุดเดรสสีน้ำตาลยาวลากพื้น
“สวัสดีค่ะทุกท่าน คฤหาสน์รำเพยแห่งนี้ขอต้อนรับนะคะ”
“รู้ชื่อแล้ว จะบอกทำไม”
“บอกเผื่อความทรงจำสั้นค่ะ”
‘อีสัตว์’ นึกในใจ
“เอาล่ะค่ะดิฉันขอแนะนำตัวให้รู้จักนะคะ ดิฉันชื่อว่าอชราค่ะ”
“อัจฉรา”
“อัจฉราบ้านแม่เจ๊สิ เขาบอกอยู่ว่าอชรา”
“อ้าวเหรอวะ”
“เออสิ”
“เชิญทุกคนทุกตัวเดินตามอชรามาได้แล้วค่ะ ว่าแต่พวกคุณมาที่นี่เป็นแก๊งเลยนะคะ ดิฉันอยากทราบว่าชื่ออะไรบ้าง”
“ได้ค่ะ ฉันชื่อขนันหรือจะเรียกว่าเจ๊ขนันก็ได้นะ”
“ฉันชื่อเล็บมือนางค่ะ”
“ฉันชื่อมังคุด”
“ดิฉันชื่อตุ๊กตาค่ะ”
“ฉันชื่อลูกเดือยค่ะ”
“สยุมพรค่ะ”
ถ้าหากว่าเรียงตามชื่อของคนที่อยู่ในกลุ่มนี้ แก๊งดอกไม้ทองคำ ไม่ใช่สิ แก๊งมาลาทองคำก็จะประกอบไปด้วยหกคน คือ ขนัน เล็บมือนาง มังคุด ตุ๊กตา ลูกเดือยและสยุมพร แต่พวกนางชอบเรียกกันว่าป้า แม่ เจ๊ น้อง พี่ สารพัดคำสรรพนามจะเอามาเรียกกัน
“คฤหาสน์ของเรามีบันไดใหญ่ตรงกลางนี้สามารถใช้ได้นะคะ ส่วนฝั่งด้านข้างซ้ายขวาก็มีเช่นกัน ที่นี่มันเป็นตึกเก่าแก่อย่ากระทืบเท้านะคะเดี๋ยวมันจะถล่มทลายลงมา และทุกคนเห็นห้องนั้นไหมคะห้องประตูสีน้ำเงินคราม ไม่เหมือนห้องอื่นที่เป็นสีเขียว อย่าเข้าไปนะคะ”
“ทำไมคะ” เล็บมือนางถามอชรา
“ฉันจะรู้เหรอ” แล้วอชราก็เดินจากไปอย่างรวดเร็ว
“แล้วเราอยู่ห้องไหนวะ” เจ๊ขนันถาม
“โอ๊ยเจ๊ขนุนจะถามอะไรมากมาย” ตุ๊กตาบอก
“เจ๊ชื่อเจ๊ขนันไม่ใช่ขนุน”
“เออนั่นแหละเจ๊ ลูกเดือย นังหยุม เราอยู่ห้องไหน”
“อยู่ห้องที่ขึ้นบันไดไปแล้วเจออะ” สยุมพรพูด
“นังหยุม บันไดมีตั้งหลายอันจะรู้ไหมว่าอันไหน” ลูกเดือยเท้าสะเอว
“ช่างมันเถอะ หาดูเอาเอง เจ๊ก็อยากเดินดูคฤหาสน์เหมือนกัน”
แล้วทั้งหกคนก็เดินขึ้นบันไดไปโดยเริ่มจากฝั่งซ้ายมือก่อน แต่พอก้าวไปถึงพื้นชั้นที่สอง แสงไฟจากหลอดไฟก็เริ่มริบหรี่จนกระทั่งติด ๆ ดับ ๆ อยู่บ่อยนัก และแล้วไฟก็ดับลงทั้งคนจึงจับมือกันไว้แล้วค่อย ๆ เดิน ก่อนที่จะมีอะไรบางอย่างที่อยู่ในความมืดมนโผล่ออกมา นั่นคือวิญญาณของผู้ตายในคฤหาสน์หลังนี้
“มึงมาทำอะไรที่นี่ นี่มันบ้านกู” ผีสาวตนนั้นพูดกับแก๊งนี้
“มานอนสิอีเวร โธ่ บ้านมึงที่ไหนเนี่ยมันบ้านคุณรำเพย มึงมีโฉนดเหรอ” ป้าเล็บมือนางด่าผีแล้วผีก็หายไปในกลีบเมฆ จึงพากันเดินไปหาห้องตนเองจนเจอสักทีแล้วก็รีบวิ่งกรูเข้าไปในห้องปิดประตูล็อกกลอนเอาไว้
“เมื่อกี้ใครวะ ผีเหรออีเล็บมือนาง”
“ผีเผออะไรล่ะอีเจ๊ ฉันว่าคนสติไม่ดีมากกว่า”
“โอ๊ยเจ๊กับป้าเลิกเถียงกันเถอะ นี่ฉันว่านะที่ตอนกลางคืนวังเวงเนาะ”
“ฉันก็ว่างั้นแหละมังคุด ฉันสงสัยเรื่องคฤหาสน์นี่อะ ทำไมไม่ค่อยมีใครเข้ามาที่นี่” ตุ๊กตาพูด
“นี่ตุ๊กตาก็เขามีบ้านช่องเขาไง เขาไม่ใช่คนโดนไล่ออกจากบ้านจากห้องเช่าเหมือนพวกเรานะ” ลูกเดือยบอก
“ลูกเดือย แต่เวลาเราไปอาศัยอยู่ที่ไหนมันก็ไม่ได้น่าวังเวงแบบนี้นะ” สยุมพรบอก
“อาจเป็นเพราะคฤหาสน์ซ่อมซ่อนี้โบราณหรือเปล่ามันเลยดูน่ากลัว” เล็บมือนางพูด
“ช่างมันเถอะพวกแกจะนอนไหม ฉันจะนอนแล้วนะ”
“ฉันก็ว่างั้นแหละเจ๊ นอนเถอะเนาะแก”
*****