เกิดใหม่ทั้งที ทำไมถึงเกิดมาเป็นไวเวิร์นได้ล่ะ? - ตอนที่ 1 เริ่มต้นแบบฮาร์ดคอร์ โดย แมวเหมียวสีรุ้งในตอนเที่ยงคืน @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

แฟนตาซี,ชาย-หญิง,ผจญภัย,เกิดใหม่,แอคชั่น

แฟนตาซี,ระบบ,ผจญภัย,ต่างโลก,สกิล,เวทมนตร์,ดันเจี้ยน,เกิดใหม่,ชายกลายเป็นหญิง,ภารกิจ,สงคราม,ตลกนิดๆ,กวนตีนหน่อยๆ,นางเอกสู้ชีวิต

เด็กหนุ่มที่มักถูกรังแกเป็นประจำ ขณะกำลังจมอยู่ในความฝัน อยู่ดีๆก็มาอยู่ในร่างของลูกมังกรชั้นต่ำอย่างไวเวิร์นได้ล่ะ ยังต้องติดในดันเจี้ยนที่อันตรายที่สุดอีกต่างหาก ชะตากรรมในอนาคตของเธอจะเป็นเช่นไร

ผู้แต่ง

แมวเหมียวสีรุ้งในตอนเที่ยงคืน

เรื่องย่อ

 

 

นิยายเรื่องนี้สงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ ฉบับเพิ่มเติม พุทธศักราช 2558

ไม่อนุญาตให้ดัดแปลง คักลอและทำซ้ำโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของลิขสิทธิ์

 

เกิดใหม่ทั้งที ทำไมถึงเกิดมาเป็นไวเวิร์นได้ล่ะ?-บทนำ เข้าสู่โลกใหม่, เกิดใหม่ทั้งที ทำไมถึงเกิดมาเป็นไวเวิร์นได้ล่ะ?-ตอนที่ 1 เริ่มต้นแบบฮาร์ดคอร์, เกิดใหม่ทั้งที ทำไมถึงเกิดมาเป็นไวเวิร์นได้ล่ะ?-ตอนที่ 2 กินล้างกินผลาญ, เกิดใหม่ทั้งที ทำไมถึงเกิดมาเป็นไวเวิร์นได้ล่ะ?-ตอนที่ 3 การพบเจอที่ไม่คาดคิด

.

.

.

.

.

.

.

.

.

อืม อึดอัดเป็นบ้ามองอะไรไม่เห็นเลย ทำไมรู้สึกว่าร่างกายมันไม่เหมือนเดิม ไม่ได้มาเป็นมนุษย์เหรอ??????

 หลังจากที่ดัคได้พามามาเกิดในโลกใหม่ แล้วเจ้านั่นคิดอะไรอยู่กันแน่นะ กระทั่งได้ยินเสียงที่ไม่คุ้นหูเป็นอย่างมาก ดังขึ้นมาท่ามกลางความมืดมิดและเงียบสงัด

 ว่าไง นี่ดัคเองนะ ใช่ นี่แหละชีวิตใหม่ ยินดีด้วยนะ เจ้ามาเกิดเป็นไวเวิร์นเพศเมีย มังกรชั้นต่ำ แต่ข้าไม่ผิดนะ เพราะว่ามันคือการสุ่มเกิดต่างหาก

 และอีกอย่างไม่ได้มีแค่เจ้า ยังมีอีกหลายคนที่ถูกข้าส่งมาเกิดใหม่ในโลกนี้ ส่วนเรื่องนั้นคือว่าข้าโกหกหนะ ดูเหมือนที่นี่จะเป็นดันเจี้ยนเลเวล 99 นะ

 สิ้นเสียงของดัคที่ปรากฏออกมาให้เห็นในรูปแบบของแถบหน้าจอ เหมือนกับในเกมที่ผมเคยเล่นตอนสมัยเรียนอยู่มัธยมศึกษาตอนต้น แต่ก็รู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก หลังจากได้ยินว่าตัวเองเกิดมาในสถานที่อะไร ทำเอารู้สึกช็อคมาก

ก่อนอื่นนะ เธอรีบออกไปเปลือกไข่ดีกว่านะ ก่อนจะถูกบรรดาพี่ๆ เหยียบย่ำเอาได้นะ

เดี๋ยวข้าจะให้ดูค่าสเตตัสของเจ้าเองละกัน

พอดัคได้อธิบายสิ่งต่างๆ แล้วหลังจากที่พยายามทำทุกวิถีทาง จนกระทั่งได้มีเสียงปริ พร้อมรอยร้าวเริ่มปรากฏขึ้น ไม่นานนักเปลือกไข่ก็แตกออกมา กับร่างของไวเวิร์นตัวเล็กที่ฟักออกมา ทำเอาเหล่าบรรดาพี่ชายนั้นรู้สึกประหลาดใจไม่น้อย โดยเฉพาะเกล็ดสีดำมันวาวดุจดั่งไข่มุกเลอค่า ซึ่งทำให้เธอดูต่างออกไปจากไวเวิร์นปกติอย่างมหาศาลโดยเฉพาะในด้านของจิตใจและสติปัญญา 

โอเค นี่คือค่าสเตตัสของเจ้านะ

ชื่อ (Name) : ***ยังไม่ได้รับการตั้งชื่อ***

เลเวล (Level) : 1

อันดับ (Rank) : F

เผ่าพันธุ์ (Race) : ไวเวิร์น

พลังชีวิต (health point) : 5,000 / 5,000

ค่าพลังเวทย์ (magic point) : 50 / 50

ค่าพลังโจมตี (Attack point) : 100 / 100

ความเร็วในการโจมตี(dexterity) : 20%

พลังป้องกัน (defend) : 250 / 250

ค่าความเหนื่อยล้า (stamina point) : 0 %

พลังงาน (Energy) : 200 / 200

ทักษะ (Skills) : พ่นพิษ (เลเวล 1) / บินเร็ว (เลเวล 1) / เพิ่มพละกำลัง (เลเวล 0) / มองเห็นในที่มืด (เลเวล 1) / เร่งความเร็ว (เลเวล 1) 

.

.

.

.

เป็นค่าเตตัสที่ต่ำเตี้ยเรี่ยดินสุดๆ ปกติพวกที่มาเกิดใหม่มันก็ต้องมีสกิลโกงด้วยไม่ใช่เหรอ???

 หลังจากได้อ่านแถบหน้าจอครบหมดแล้ว เธอแทบอยากจะร้องไห้ออกมา แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะว่าดันเกิดมาเป็นมอนส์เตอร์ในดันเจี้ยนสุดหฤโหดแห่งนี้ โชคดีตรงที่เธอไม่ได้อยู่เพียงลำพัง มีบรรดาพี่ชายทั้งหกตัวคอยดูแลแค่ช่วงแรก

 ไม่เอาน่า ถ้าอยากได้มากนัก ก็ไปหาเอาเองสิ และอีกอย่างถ้าเจ้าเก่งตอนนี้มันก็ไม่สมเหตุสมผลสิ ค่อยเป็นค่อยไปละกัน

และอีกอย่างข้านี่แหละคือระบบของเจ้า

 สิ้นเสียงของเจ้าไวเวิร์นน้อย ดัคก็เอ่ยตอบกลับไปอย่างอารมณ์เสีย เลยได้คิดว่าผมจะเอาชีวิตรอดในโลกได้อีกนานแค่ไหนกันเชียว ก่อนจะมองไปรอบๆ ก็ไม่พอเจออะไรนอกจากหิน กับแร่เรืองแสงหลากสีส่องประกายระยิบระยับ

“อย่างน้อยก็มีบ้านให้อยู่ล่ะนะ ถ้าที่นี่เป็นดันเจี้ยนเลเวลสูงขนาดนี้ แล้วฉันจะเลเวลอัพได้ไงกัน”

 พอมานึกถึงคำพูดของดัคแล้ว มันทำเอาวิตกกังวลไม่ใช่น้อย เพราะว่าเป็นได้แค่มอนส์เตอร์ธรรมดา ไม่สามารถทำเควสได้เหมือนพวกเผ่าพันธุ์อื่นๆ ตามปกติแล้วจะต้องถูกพวกนักผจญภัยเพื่อเอาวัตถุดิบหายาก แต่เธอไม่ยอมเป็นแบบนั้นหรอกนะ

 ไม่ต้องกลัวไปเลยน่า ข้าได้สรรหาวิธีการอัพเลเวลให้เจ้าแล้วล่ะ แต่ขอไม่สปอยล์ดีกว่านะ

 เมื่อสิ้นเสียงของดัคทำเอาผมรู้สึกหนาวสันหลังวาบ เนื่องจากกลัวว่าเขาจะเล่นพิเรนแบบไหนอีกกันนะ นอกจากนี้ยังต้องใช้ชีวิตอยู่กับหมอนี่ไปตลอดชาติ ทว่ามันกลับไม่ได้แย่เสียทีเดียว

“นั่นอะไรงั้นเหรอ?? ทางออกสู่อิสรภาพล่ะสิ”

พอมองไปรอบๆ อย่างละเอียดแล้ว เธอดันบังเอิญไปพบกับโพรงขนาดเล็กดูเหมือนว่ามันจะเป็นทางออกของห้องแห่งนี้ ถึงแม้ว่ามันจะอันตรายแค่ไหน หากว่าไม่ออกไปหาทางอัพเลเวล สักวันพวกนักผจญภัยระดับสูงคงยกพวกมาสังหารตนเอง เพื่อถูกไปทำเป็นวัตถุดิบหายากอย่างแน่นอน 

เดี๋ยวสิ เจ้าเพิ่งฟักออกมาจากไข่เองนะ จะรีบออกไปไหน

ดัคที่พยายามห้ามแล้วแต่ก็ไม่สำเร็จ จึงปล่อยเลยตามเลยไป เพราะคิดได้ว่าไวเวิร์นเป็นสายพันธุ์ของมังกร ที่ร่างกายเติบโตเร็วที่สุด ดังนั้นจึงทำการออกแบบเควสสำหรับเขาโดยเฉพาะ สำหรับการเอาชีวิตรอดดันเจี้ยนแสนทรหดนี้ เนื่องจากไม่สามารถเกิดใหม่ได้อีกแล้ว ดังนั้นทุกย่างก้าวจึงต้องมีความระมัดระวังเป็นพิเศษ

“ว่าแต่นี่อะไรเนี่ย”

พอออกจากห้องนั้นไปได้อย่างสักพัก ข้อความของดัคก็ปรากฏขึ้นมาต่อหน้า เธอกลับรู้สึกคุ้นเคยคล้ายกับว่ากำลังเล่นเกมอยู่ แต่ต่างกันตรงที่ถ้าตายแล้ว จะฟื้นคืนชีพขึ้นมาไม่ได้ เมื่ออ่านเพียงแวบเดียวก็รู้ได้ว่า การผจญภัยกำลังจะเริ่มต้นขึ้นมาแล้ว

..............ภารกิจขั้นเริ่มต้น.....................

เควส : จัดการสไลม์พิษจำนวน 10 ตัว 0/10

รางวัลที่ได้รับ : ปลดล็อคการใช้งานธาตุประจำตัว / 100 ค่าประสบการณ์

เป็นไงล่ะ เควสเริ่มต้นของข้า ลืมบอกว่าสไลม์พวกนี้มีเลเวล 50 ถึงพวกมันจะโจมตีกลับ แต่ถ้าสัมผัสก็จะติดพิษร้ายแรงจนถึงแก่ชีวิต

ส่วนวิธีการสังหารพวกมันได้แบบปลอดภัย ก็ไปหาเอาเองละกัน

ความรู้สึกของเธอตอนที่ฟังคำอธิบายเล็กน้อยของดัคจบลงไป อยากให้ทรมานขนาดนั้นเลยเหรอ สำหรับเธอแล้วนี่มันเควสระดับฮาร์ดคอร์ชัดๆ เลย ขณะกำลังค่อยๆ คลานไปตามทางเรื่อยๆ นั้นเอง ความกลัวที่ปรากฏตรงหน้านั่นคือ ทะเลสาบโสโครก

“แม่จ๋า................”

ไม่สิ ตอนนี้มีแค่ฉันกับหมอนี่เท่านั้น ฉันจะไม่ยอมแพ้ ต้องไปให้ถึงจุดสูงสุด ไม่ยอมให้ใครเหนือกว่าฉัน ไม่มีใคร

เธอถึงกับร้องโหวยหวน น้ำตาคลอเบ้าพอเห็นฝูงสไลม์พิษจำนวนหลายสิบตัว พลางคิดในใจว่าเราไม่รอดชีวิตแน่ๆ แต่พอนึกถึงชีวิตก่อนหน้านี้ที่เป็นได้แค่ไอ้ขี้แพ้คนหนึ่งที่ยอมแพ้กับอะไรหลายอย่างแบบง่ายดายเท่านั้น ทว่าในโลกใหม่นี้ก็จะไม่ยอมแพ้อย่างเด็ดขาด

เจ้าอิจฉาเพื่อนเก่าในชาติก่อนสินะ ไม่ลองใช้มันเป็นพลังดูล่ะ????

แม้นว่าจักพบกันได้ไม่นาน แต่เขาก็รู้ถึงความทรงจำของอีกคนเป็นอย่างดี จึงตัดสินใจลดตัวจากพระเจ้าผู้สร้างสู่ระบบประจำตัวผู้กลับชาติมาเกิดในโลกของตัวเอง จึงได้แต่คอยชี้แนะ ให้กำลังใจอยู่เงียบๆ ไป

“มันต้องมีวิธีการฟาร์มเลเวลที่สร้างสรรค์มากกว่านี้สิ”

หลังจากที่ได้เดินสำรวจบริเวณรอบทะเลสาบ หลังจากหลบเลี่ยงสไลม์พิษและหนีตายจากพวกจระเข้มาได้สำเร็จแล้ว ไวเวิร์นน้อยจึงมานั่งคิดแผนการทำเควส ทั้ง ๆ ที่เลเวลห่างกันราวฟ้ากับเหว ดัคคงคิดว่าเพราะมันเป็นมอนส์เตอร์ที่อ่อนแอที่สุดแล้วเท่าที่ค้นหาให้ได้กระมัง

“จะว่าไปแล้วก็มีทักษะอยู่นี่หน่า ลองใช้หน่อยดูดี”

 “สร้างหลุมกับดักขึ้นมา เพื่อดักให้สไลม์พวกนั้นตกลงไปตาย เปิดใช้ทักษะเพิ่มความเร็ว”

 .............ใช้จ่ายพลังงาน 50 หน่วย เพื่อใช้งานสกิลเพิ่มความเร็ว เมื่อใช้งานสามารถเพิ่มความเร็วให้กับความสามารถในด้านต่างๆ ขึ้น 10 เปอร์เซ็นต์ +1 เปอร์เซ็นต์ต่อเลเวล........

หลังจากนั้นเธอจึงก้มหน้าก้มตาขุดหลุมกับดักด้วยความยากลำบาก ต่อให้ใช้งานสกิลมันก็ยากอยู่ดีสำหรับไวเวิร์นเด็กล่ะนะ จึงได้แต่อดทนและขุดดินต่อไปอยู่เรื่อยๆ พอได้ความลึกที่มากพอ

แต่ทว่ามันกลับไม่ได้อย่างนั้นเลยนี่สิ เพราะว่าพวกที่ตกลงไปมีแต่จระเข้ทะเลสาบสุดโหดที่สามารถสังหารเธอด้วยการงับแค่ครั้งเดียว ส่วนพวกสไลม์กระโดดข้ามหลุมกับดักอย่างหน้าตาเฉย สรุปคือเสียทั้งพลังงานและเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์สิ้นดี

 ออกผจญภัยวันแรกก็สู้ชีวิตซะแล้วสิ ไอ้หนุ่มน้อย หรือ เด็กหญิงตัวน้อยกันแน่นะ