พรจากพระเจ้า หรือ คำสาปที่พันทนาการไว้
ข้ามเวลา,แฟนตาซี,ไทย,อื่นๆ,ชาย-หญิง,แฟนตาซี,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
Death time ย้อนเวลาชีวิต พลิกวิกฤตความตาย
พรจากพระเจ้า หรือ คำสาปที่พันทนาการไว้
นาฬิกาชีวิตที่เธอเห็น กลับเป็นคำสาปที่นำชีวิตของเธอไปสู่จุดจบที่น่าสังเวชใจ แต่เบื้องบนกลับรู้สึกสงสารเธอ จึงนำพาเธอกลับไปสู่จุดเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง โอกาสที่สองที่ได้รับจะสามารถดึงชีวิตเธอกลับมาได้ไหม
เมื่ออีกกล้าเช่นนั้น สีหน้าและแววตาของลิลลี่ก็แปรเปลี่ยน ตาเริ่มเบิกกว้าง ลมหายใจถี่ เหงื่อไหล แลหัวใจเต้นแรง เธอพยายามควบคุมสติไม่ให้อีกฝ่ายจับไม่ได้ว่าเธอก็มาจากอนาคต
ถึงแม้เธอจะพยายามควบคุมตัวเองมากแค่ไหน แต่อีกฝ่ายก็เห็นถึงความผิดปกติของเธอ เขาพยายามทดสอบว่าเธอจำเขาได้หรือเปล่า หรือตอนนี้ตัวเธอยังไม่รู้จักกับเขา
“เธอจำฉันไม่ได้เหรอ”
“นายเป็นใคร เรารู้จักกันเหรอ”
เขาหยั่งเชิงเธอหลายต่อหลายครั้ง แต่ก็ไม่เห็นถึงความผิดปกติเหมือนช่วงแรกๆ เมื่อเธอเห็นท่าทีที่เปลี่ยนไป เธอเริ่มถอนหายใจและผ่อนลง ลดความกังวล เธอตัดสินสืบเรื่องของเขา และต้องการรู้ว่าเขามาที่นี่ทำไม
หลังจากเข้าเรียน ทุกอย่างดูปกติทุกอย่าง พักเที่ยงเธอเริ่มสะกดรอยตามเขา ดูการกระทำของเขา จนไปถึงจุดมุมอับแห่งหนึ่ง เขามองซ้ายมองขวา ก่อนจะเริ่มเรียกใครบางคน
“ท่านครับ ท่านครับ ได้ยินผมหรือเปล่า”
เขาร้องเรียกสักพัก จู่ๆ ก็มีเสียงนึงตอบกลับมา
“เจ้ามีอะไรจะคุยกับข้า ทำภารกิจที่ข้าให้ไว้เรียบร้อยแล้วรึ”
“ยังเลย เธอจำผมไม่ได้ ผมต้องทำยังไงต่อเห รอครับ”
“เป็นไปไม่ได้ ข้าส่งนางกลับมาเองกับมือ”
“ส่งมากับมือ เหรอ?”
เขาทำสีหน้าไม่เข้าใจ เขาเริ่มคิดไตร่ตรองดูอีกครั้เริ่มรวบรวมข้อมูล เขาเอะใจ ท่าทางของเธอที่เจอในตอนแรก ก็จะตัดสินใจ ลองหยั่งเชิงเธอดูอีกสักครั้ง
การกระทำของเขาถูกเธอเห็นทั้งหมด ลิลลี่ งง กับสิ่งที่เจอ คนที่เขากล่าวกันคงไม่ใช่ฉันหรอกใช่ไหม แล้วทำไมคนที่ฆ่าฉันในชาติก่อนต้องมาหาฉันในโลกอนาคตด้วย แล้วไหนจะคนที่กล่าวกับเขาเป็นใคร ต้องการอะไรจากฉัน หรือเคราะห์ของฉันยังไม่หมดไปกันนะ ในสมองของเธอเรื่องราวปนเปไปหหมด
ในระหว่างความคิดของเธอตีกันอยู่นั้น ร่างกายของเธอก็เผลอไปชนกับถังสีจนทำให้เกิดเสียงดังขึ้น
“ใครนะ ออกมานะ”
เธอรีบอุดปาก นั่งลง สีหน้าหวาดกลัว เธอภาวนาในใจเขาไม่ได้ใส่ใจเสียงเมื่อสักครู่ แต่คำภาวนาของเธอดูเหมือนจะไม่เป็นจริง เขาค่อยๆเธอมาหาเธอด้วยสีหน้าจริงจัง แล้วเริ่มเสียงดังขึ้น ก่อนที่เขาจะถึงตัวเธอ จู่ๆก็มีแมวตัวหนึ่งกระโจนออกมาทำให้เขาตกใจ
“แมวเหรอ”
หลังจากนั้นเขาก็เดินหันหลังจากไป เมื่อเขาเดินหายลับไป เธอหันไปมอง ค่อยเอามือออกจากปาก ถอนหายใจโล่งอก แล้วค่อยยืนขึ้น และสัญญากับตัวเองว่าจะไม่ให้เขาจับเธอได้ ในขณะที่ทั้งสองต่งฝ่ายต่างหยั่งเชิง ต่างฝ่ายต่างปิดบัง ต่างฝ่ายต่างสืบซึ่งกันและกัน
“หลายวันแล้วนะ เธอไม่มีอะไรผิดปกติเลย หรือ ท่านจะโกหกเราหรือเปล่าเนี่ย”
เขาถอนหายใจกับการหยั่งเชิงเธอ เขาเริ่มหงุดหงิดกับการสังเกตเธอ จนในที่สุด เขานัดเธอออกมาพร้อมเริ่มข่มขู่เธอ
“เธอเลิกแกล้งจำฉันไม่ได้ ได้แล้วฉันเห็นความผิดปกติเธอครั้งก็รู้แล้ว ถ้าเธอยังแกล้งจำไม่ได้อีกนะ ฉันจะฆ่าเธอให้เธอจำฉันได้เอง”
เขากล่าวจบพร้อมควักมีดออกมาเพื่อจะข่มขู่เธอ เมื่อเธอเห็นมีด สีหน้าและท่าทางของเธอก็เปลี่ยนไป ตัวสั่น น้ำตาของเธอเริ่มไหล เธอกลัวสุดขีดก่อนจะตีเนียน ไม่เข้าใจที่เขาพูด
“นายต้องการอะไรจากฉันกันแน่ ฮือ”
“เธอเลิกเสแสร้งได้แล้ว ฉันไม่หลงกลเธอหรอก”
มีดของเขาใกล้คอเธอมาเรื่อยๆ เธอร้องขอชีวิตอีกครั้ง
“ขอร้องละ เราไม่รู้จักกัน อย่าฆ่าฉันเลย”
“ฉันไม่ฆ่าเธอก็ได้ แต่เธอต้องให้ความร่วมมือกับฉัน ถ้าไม่ ฉันฆ่าเธอจริงๆแน่ จำไว้”
“ได้สิ นายต้องการให้ฉันทำอะไร ว่ามาเลย”
หลังจากนั้นเขาก็ยื่นรูปใบหนึ่งให้เธอ ในรูปเป็นหญิงสาววัยรุ่นอายุราว 17 ผมสั้น ผิวขาว หน้าออกไปทางหมวยๆหน่อย เธอมองไปก่อนจะถามจากปากเขาว่า
“เธอคนนี้ ทำไมเหรอ จะให้ฆ่าเหรอ ฉันทำไม่ได้หรอกนะ ถ้าให้ฆ่าเขา ฆ่าฉันตายดีกว่า”
“ไม่ใช่ ฉันจะให้เธอคุ้มครองเขาต่างหาก ผู้หญิงคนนี้กำลังจะตาย ถ้าเธอทำสำเร็จฉันจะปล่อยเธอไป เข้าใจไหม”
“อะไรนะ ให้ฉันคุ้มครองเขา ทำยังไงละ ฉันไม่ใช่ทหาร หรือบอดี้การ์ดนะ ถึงจะต่อสู้ได้”
“เธอก็ใช้พลังพิเศษของเธอสิ“
เขากระซิบเบาๆ ข้างหูเธอ สีหน้าท่าทางของเธอเปลี่ยนไปอีกครั้ง ตาเบิกกว้าง ท่าทางตื่นตระหนก
“นายรู้ได้ยังไงว่าฉันมีพลังพิเศษ”
เธอหันหน้าไปผสานกับเขาด้วยความหวั่นวิตก เมื่อมองหน้าเขา แววตาของเขาค่อยๆเปลี่ยนไป เขาแสยะยิ้มออกมา แล้วลูบหัวเธอเบาๆ
“พ่อแม่เธอรอดมาได้ เพราะเธอใช่ไหมละ หรือจะให้ฉันบอกเรื่องนี้กับคนอื่นล่ะ แล้วมาดูกันนะ ว่าท่าทีของคนอื่นจะมองเธอเปลี่ยนไปยังไง”
“นายไปบอกใครก็ไม่มีใครเชื่อนายหรอก”
“ไม่มีใครเชื่อก็จริง แต่คนเราก็ต้องมีความสงสัยเล็กๆในใจนั้นแหละ แล้วถ้าหากฉันทำให้เมล็ดความสงสัยในใจคนมันงอกงาม เธอก็คิดเอาเองละกัน ว่าชีวิตเธอยังจะสงบสุขเหมือนเดิมไหม”
สีหน้าของเขาเย้ยหยันเธอ โดยที่มีดนั้นก็ยังจ่ออยุ่ที่คอของเธอ สีหน้าเธอยังคงกังวล เธอกลัวทุกสิ่งอย่างจะกลับไปเหมือนชีวิตแรกของเธอ เธอไม่อยากตายไปโดยที่ผู้คนต่างยินดี เธอหาทางออกสารพัด แต่ก็ไม่มีวิธีไหนดีเท่าการทำตามคำขอของเขา เธอจึงเริ่มถอดใจ แล้วยอมจำนนต่อเขา
“เฮ่อ นายสัญญานะหากฉันคุ้มครองผู้หญิงคนนั้นจนพ้นเวลาที่เธอจะต้องตาย นายจะเลิกยุ่งกับฉัน”
“ได้ ฉันสัญญาจะเลิกยุ่งกับเธอ”
จากนั้นทั้งสองก็สาบานว่าจะทำตามคำที่กล่าว โดยลิลลี่เธอไม่รู้เลย แอลแอบเอานิ้วชี้และนิ้วกลางเกี่ยวไขว้กัน ทำให้คำสาบานไม่อาจทำอะไรเขาได้
เมื่อสาบานเสร็จสิ้นทั้งสองต่างแยกย้ายกันกลับบ้านโดยที่ลิลลี่เธอก็ยังไม่เผยไต๋อะไรออกมาว่าเธอก็กลับมาเหมือนเขา