พรจากพระเจ้า หรือ คำสาปที่พันทนาการไว้
ข้ามเวลา,แฟนตาซี,ไทย,อื่นๆ,ชาย-หญิง,แฟนตาซี,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
Death time ย้อนเวลาชีวิต พลิกวิกฤตความตาย
พรจากพระเจ้า หรือ คำสาปที่พันทนาการไว้
นาฬิกาชีวิตที่เธอเห็น กลับเป็นคำสาปที่นำชีวิตของเธอไปสู่จุดจบที่น่าสังเวชใจ แต่เบื้องบนกลับรู้สึกสงสารเธอ จึงนำพาเธอกลับไปสู่จุดเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง โอกาสที่สองที่ได้รับจะสามารถดึงชีวิตเธอกลับมาได้ไหม
“เดินไปง้อพี่ชายแกหน่อยไป เขาตั้งตารอวันนี้มาตั้งนาน”
เด็กชายเดินกระฟัดกระเฟียด เข้ามาในบ้าน นั่งหน้านิ่วคิ้วขมวด เธอเดินตามหลังมา เพื่อจะง้อให้เขาหายโกรธ
“พี่อย่างอนเลยนะ วันนี้ฉันไปไม่ไหวจริงๆ วันหลังเราค่อยไปที่นั่นได้ไหม ฉันสัญญาจะรีบหาย พี่จะได้ไปที่นั่นได้เร็วขึ้นนะ คืนดีกันนะ แค่ก แค่ก” ขณะที่เธอไอ ลิลลี่ยื่นนิ้วก้อยออกไปเพื่อหวังคืนดี
พี่ชายเห็นดังนั้นสีหน้าและท่าทางก็เปลี่ยนไป เขาใจเย็นขึ้น สีหน้าดูกังวลอาการฉันเล็กน้อย ก่อนที่จะยื่นนิ้วก้อยออกมาเกี่ยวกับเธอ เธอมองหน้าเขาก็อดอุทานไม่ได้
“พี่ชายเราหน้าตาดีเหมือนกันนะเนี่ย” เธอหลุดออกมาเสียงดัง จนพี่ชายตกใจ สติเธอถึงค่อยๆกลับมา
เธอรีบเงียบ แต่ก็ยังอดยิ้มและพรรณนาในความคิดไม่ได้ “เขาหล่อจัง สูงตั้ง 180 ดวงตากลมโต คิ้วเข้ม หน้าคมไร้ที่ติ ผิวขาวอมชมพูดูสุขภาพดี ผมดำขลับ ออกเป็นหนุ่มตี๋น่ารัก ถ้าอยู่ถึงปัจจุบันในชาติก่อนละก็พี่คงเป็นนายแบบ หรือไม่ก็เป็นดาราไปแล้ว” เธอคิดไปพลางอยากจะจกตัวพี่ชายตัวเองจริงๆ มันน่ารักไปไหม
“เป็นไงจ้ะ พี่น้องคืนดีกันแล้วใช่ไหม เอางี้เดี๋ยวแม่ไปทำขนมมาให้ทานกันนะจ้ะ”
หลังจากนั้นแม่ก็เดินเข้าห้องครัวไป เพื่อที่จะทำขนมให้สองแสบ หลังจากแม่เข้าไปไม่นาน ลิลลี่ก็เดินตามเข้าไป
“แม่มีอะไรให้หนูช่วยไหมคะ”
“ไม่มีจ้ะ ลูกไปพักเถอะ ไม่ค่อยสบายอยู่ไม่ใช่เหรอ ตรงนี้แม่ทำคนเดียวได้จ้ะ”
ลิลลี่เดินหน้าเซ็งกลับมา แล้วกลับไปนั่งบนโซฟา เพื่อดูทีวีกับพี่ชาย เธอนั่งดูไปสักพักก็เผลอหลับไป เธอหลับไปไม่นาน จู่ๆเธอก็เหมือนได้กลิ่นอะไรหอมๆ ออกมาจากครัว ตาเธอเบิกโพลงขึ้นทันที
“หอมจัง แพนเค้กนี่นา” เธอดมกลิ่นเดินตามไป จนมมาหยุดที่โต๊ะอาหาร
เธอรีบใช้ส้อมจิ้มไปที่แพนเค้กแล้วเอาเข้าปาก เพลิดเพลินไปกับรสชาติอันแสนหวาน เธอจ้วงเอา จ้วงเอา จนพี่ชายของเธอเริ่มจะมองค้อนแล้ว แต่ก็ไม่สามารถหยุดการกินนี่ได้
“ลิลลี่ หยุดกินได้แล้ว ฉันกินไม่ทันเธอแล้ว”
“จะหยุดได้ยังไงกัน ก็มันอร่อยนี่นา”
“หยุดทะเลาะกันได้แล้วจ้ะ มีอีกเยอะเดี๋ยวแม่ทำให้ใหม่เองนะ”
รายงานข่าวด่วน
วันนี้เมื่อเวลา 19 นาฬิกา เกิดเหตุเพลิงไหม้ไม่ทราบที่มา ในรีสอร์ทแห่งหนึ่งของฮาเบอร์ ตอนนี้เริ่มมีเจ้าหน้าที่ดับเพลิงเข้ามาควบคุมสถานการณ์แล้ว เบื้องต้นยังไม่สามารถประเมินความเสียหาย ผู้บาดเจ็บ และผู้เสียชีวิตได้
“คงไม่ใช่รีสอร์ทที่พวกเราจะไปพักหรอกมั้ง แล้วอีกอย่าง รีสอร์ทที่นั่นมีเป็นร้อยคงไม่หรอก” พ่อนั่งเครียดดูข่าวที่ออกก่อนจะเริ่มเดินไปถามข้างบ้าน
“ขอโทษนะครับ ติดต่อพี่อ้อนได้ไหม หรือพี่เขาติดต่อมาบ้างหรือเปล่า”
“ยังนะครับ เธอยังไม่ติดต่อกลับมา
“ครับ ถ้าเขาติดต่อกลับมา แจ้งผมด้วยนะครับ” หลังจากนั้นพ่อก็เดินกลับเข้ามาในบ้าน
รายงานล่าสุด ความเสียหายคร่าวมากกว่า 10 ล้าน โดยมีผู้บาดเจ็บเล็กน้อย 14 ราย ประกอบไปด้วย….. บาดเจ็บหนัก 10 ราย ประกอบไปด้วย…. และผู้เสียชีวิตจำนวน 4 ราย สองในสี่คนนั้นเป็นชาวไทย ณ.ตอนนี้ยังไม่สามารถระบุตัวตนผู้เสียชีวิตทั้งหมดได้ หากมีการอัปเดตอะไรเพิ่มเติม ทางเราจะรีบแจ้งให้ทราบ
“ขอร้องละ ขออย่าให้พี่อ้อนเป็นอะไรเลย พระท่านคุ้มครองด้วยนะครับ ไม่อย่างนั้นฉันคงรู้สึกผิดแน่”
คุณพ่อเริ่มกระวนกระวาย เครียด กลุ้มใจ กระสับกระส่าย ขาสั่น ปากสั่น พูดเริ่มไม่เป็นภาษา น้ำตาเริ่มไหล
รายงานค่ะ ตอนนี้ทางเราสามารถทราบชื่อผู้เสียชีวิตแล้ว รายแรก…. รายที่สอง…. สาม….. คนสุดท้าย อ้อน หรือ นางสาวอ้อนใจ อิ่มเอม
เมื่อคุณพ่อได้ฟังก็เข่าทรุด เสียใจ และร้องไห้หนักกว่าเดิม เขาเริ่มโทษตัวเองมากขึ้นเรื่อยๆ พูดแต่คำเดิมไม่จบสิ้น
“ทั้งหมดเป็นความผิดของฉัน ทั้งหมดเป็นความผิดของฉัน ทั้งหมดเป็นความผิดของฉัน”
แม่ลิลลี่และพี่ชายรีบวิ่งเข้ามาปลอบ ทั้งหมดเริ่มกอดและปลอบให้คุณพ่อใจเย็นขึ้น
“คุณคะ อย่าโทษตัวเองเลย มันไม่ใช่ความผิดของคุณ” แม่กล่าวทั้งที่น้ำตาก็ไหลอาบแก้ม ลึกๆแล้วแม่ก็เสียใจ
“ใช่ครับ/ค่ะ คุณพ่ออย่าโทษตัวเองเลยนะ”
ทั้งสี่กอดกันแน่น เพื่อปลอบใจกันและกัน ถึงแม้เธอจะปลอบพ่อแม่แต่ในใจของเธอก็อดคิดไม่ได้ เธอทำให้คนอื่นมารับเคราะห์แทนพ่อแม่เธอหรือเปล่า เธอคิดแล้วคิดอีก แต่ก็ไม่สามารถหาสาเหตุได้ หลังจากปลอบกันอยู่ครู่นึง คุณพ่อก็เดินไปแจ้งข่าวให้ข้างบ้านฟัง
“คุณตาครับ คุณอ้อนเสียชีวิตแล้วนะครับ”
เมื่อคุณตาได้ฟัง ก็ไม่เชื่อที่เขาพูด เขาไล่ตะเพิดพ่อกลับมาที่บ้าน หลังจากพ่อเดินกลับมา คุณตาเริ่มกระสับกระส่ายพยายามติดต่อหาเธอ และเมื่อดูข่าว คุณตาล้มทั้งยืน เขาร้องไห้เสียลูกสาวไป คุณตาร้องไห้เสียงดัง ดังจนมาถึงบ้านของลิลลี่ ทั้งบ้านยิ่งโศกเศร้ากว่าเดิม
ลิลลี่สัญญากับตัวเองว่าหลังจากนี้ เธอจะค่อยอยู่เคียงข้าง และอยู่เป็นเพื่อนคุณตาเพื่อให้เขาคลายความเหงาเรื่องน้าอ้อน เมื่อเธอคิดได้อย่างนั้น ทุกๆหลังเลิกเรียน เธอจะไปอยู่คุยเป็นเพื่อนคุณตาทุกวัน