เขาคิดว่ามีเวลาอีกมาก เลยละเลยคำว่า “เดี๋ยวค่อยดูแล” แต่พอวันที่อยากดูแลจริงๆ คนที่เขารัก …กลับไม่มีลมหายใจรอแล้ว

ทุกอย่างมันสายไปแล้ว - 4. รอคอย โดย Jring. @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

ชาย-ชาย,ดราม่า,ไทย,เรื่องสั้น,รัก,เรื่องสั้น,ดราม่า,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย

ทุกอย่างมันสายไปแล้ว

หมวดหมู่ที่เกี่ยวข้อง

ชาย-ชาย,ดราม่า,ไทย,เรื่องสั้น,รัก

แท็คที่เกี่ยวข้อง

เรื่องสั้น,ดราม่า

รายละเอียด

ทุกอย่างมันสายไปแล้ว โดย Jring. @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

เขาคิดว่ามีเวลาอีกมาก เลยละเลยคำว่า “เดี๋ยวค่อยดูแล” แต่พอวันที่อยากดูแลจริงๆ คนที่เขารัก …กลับไม่มีลมหายใจรอแล้ว

ผู้แต่ง

Jring.

เรื่องย่อ

#มันสายไปแล้ว


“พี่ผมทำมื้อเที่ยงเสร็จแล้ว เป็นขอโปรดพี่เลยนะครับ”

“กูมีนัดทานข้าวด้านนอก อาจกลับดึกไม่ต้องรอ”


เขาคิดว่ามีเวลาอีกมาก เลยละเลยคำว่า “ดูแล”

แต่พอวันที่อยากดูแลจริงๆ

คนที่เขารัก …กลับไม่มีลมหายใจรอแล้ว


“เหนือ!! ทำใจดีๆ พี่จะเรียกรถพยาบาลเดี๋ยวนี้!! อย่าทิ้งพี่นะเหนือ! พี่ขอร้อง!!”



สวัสดีค่ะ ไรท์ซีนาลิส นะคะ

เรื่องนี้เป็นเรื่องสั้น อ่านง่ายๆ แต่ดราม่านิดหน่อย เพราะเป็นเรื่องสั้นพล็อตอาจไม่หนัก รายระเอียดบรรยายไม่เข้ม พอดีเราเขียนสั้นๆ ข้ามเวลาเท่านั้นค่ะ

แต่ยังไงก็หวังว่าจะชอบและอ่านเพลินกันนะคะ

เรื่องนี้ไม่มีอีบุ๊ค ลงวันละตอนเวลา 08:00 เรื่องนี้อ่านฟรีจนจบยกเว้นตอนพิเศษที่ติดเหรียญแบบถาวร

ปกติเราถนัดฟิลกู๊ด แต่หมอดูบอกเขียนดราม่าจะปัง เราเลยอยากฝึกเขียนดูค่ะ หวังว่าจะถูกใจนะคะ



ฝากติดตามนามปากกาด้วยนะคะ

สารบัญ

ทุกอย่างมันสายไปแล้ว-1. ความสัมพันธ์ของเรา,ทุกอย่างมันสายไปแล้ว-2. ยามเช้าที่สดใส,ทุกอย่างมันสายไปแล้ว-3. ทะเลาะกัน,ทุกอย่างมันสายไปแล้ว-4. รอคอย,ทุกอย่างมันสายไปแล้ว-5. มันสายไปแล้ว(จบ),ทุกอย่างมันสายไปแล้ว-ตอนพิเศษ ย้อนไปแก้ไข,ทุกอย่างมันสายไปแล้ว-ตอนพิเศษ ขอแต่งงานบนโซฟา

เนื้อหา

4. รอคอย

“อาหารร้านนี้อร่อยไหมคะ” หญิงสาวเอ่ยกับชายหนุ่มที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม


“อร่อยดีครับ” คิงตอบเสียงเรียบ ท่าทีมีแต่ความจริงจัง “งั้นบทสรุปก็เอาตามนี้นะครับ รายได้ 10% ของเกมจะมอบให้ทางบริษัทคุณ”

บริษัทที่ว่าเป็นบริษัทที่รวมสตรีมเมอร์สายเกมเอาไว้ เด็กในสังกัดดังๆ มีมากมาย เขาเลยอยากโปรโมตเกมโดยให้สตรีมเมอร์ในสังกัดนั้นเล่นเกมที่เขาสร้าง


“ค่ะ ข้อตกลงไม่มีปัญหา” เธอตอบด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะเซ็นสัญญา ดวงตาคมสวยมองใบหน้าหล่อเหลาของชายตรงหน้า “หวังว่าเราจะได้ร่วมงานอื่นๆ กันอีกนะคะ”

 

“ครับ” คิงรับสัญญามาด้วยสีหน้าพอใจ ก่อนจะเก็บอย่างดี “งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ”


“คือว่าคุณคิงมีแฟนหรือยังคะ” หญิงสาวเอ่ยรั้งชายหนุ่มเอาไว้ อีกฝ่ายตรงสเปกเธอมาก ดีจริงๆ ที่ถูกส่งมาคุยงานวันนี้

ถ้าไม่รีบคว้าโอกาสทำความรู้จักคนหล่อไว้ เธอก็ไม่รู้ว่าจะหาโอกาสไหนหาแฟน งานก็ยิ่งเยอะขึ้น อายุก็มากขึ้นเรื่อยๆ แล้วด้วย


“มีแล้วครับ” คิงตอบตามตรง ก่อนจะยืนขึ้น “ผมไปก่อนนะครับ”

คิงออกจากร้านอาหารแล้วตรงไปที่รถ เขาไม่ได้กลับคอนโดทันที แต่เลือกขับออกไปสถานที่หนึ่ง มันค่อนข้างไกลทีเดียว

ทว่าก่อนไปก็ไม่ลืมตอบข้อความของคนรัก

{ดาวเหนือ} พี่กลับตอนไหนหรอ

{ดาวเหนือ} รีบกลับนะ


{คิง} ไม่ต้องรอ วันนี้กลับดึก นอนก่อนเลย

{ดาวเหนือ} อยากนอนพร้อมกับพี่ พี่จะกินข้าวเย็นที่บ้านไหม? (ส่งสติกเกอร์รอคอย)

{คิง} ไม่

{ดาวเหนือ} เข้าใจแล้ว รีบกลับนะ คิดถึง

{คิง} อืม

คิงวางโทรศัพท์ลงก่อนจะขับรถออกไปถนนใหญ่ ที่ตอบไปแบบนั้นเพราะไม่อยากให้อีกฝ่ายรอกินข้าวเย็น ส่วนตัวเขา ถ้าไม่หาอะไรกินรองท้อง ก็คงกลับไปหาอะไรกินที่บ้านนั่นแหละ



ตกเย็นด้านดาวเหนือ

ร่างเล็กนั่งทานอาหารด้วยสีหน้าเหงาหงอย รู้สึกเหงามากและรู้สึกไม่ดีที่ยังทะเลาะกับแฟนอยู่ “อยากรีบคืนดีจัง พี่คิงจะชอบภาพที่เราวาดให้ไหมนะ”

ดวงตากลมมองไอแพดของตัวเอง ในหน้าจอมีภาพที่เพิ่งวาดเสร็จ เขาอยากทำอะไรเพื่อขอคืนดี ไม่รู้อีกฝ่ายจะชอบไหม เพราะเขาเคยวาดคนพี่มาหลายครั้งแล้ว มันอาจเป็นสิ่งที่ไม่มีค่าสำหรับอีกฝ่ายเลยก็ได้

 

“จะกลับช้าจริงๆ หรอ” ดาวเหนือมองท้องฟ้านอกระเบียงที่เริ่มมืดลงเรื่อยๆ “ทักหาอีกดีไหม”

เขาชั่งใจอยู่นาน เพราะไม่อยากทำตัวงี่เง่า แต่สุดท้ายก็เลือกทักไป


{ดาวเหนือ} พี่กลับบ้านเร็วกว่านี้หน่อยได้ไหม

ดาวเหนือรอคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ แต่กลับไม่มีข้อความตอบ แม้จะเห็นว่าอีกฝ่ายอ่านแล้วก็ตาม

ใบหน้าหวานเศร้าซึม ดวงตากลมสวยคลอด้วยน้ำตา “ไม่รักกันแล้วหรอ?”


กึก กึก

ร่างเล็กสะดุ้ง รีบหันไปมองตามเสียง ก็เห็นชายแปลกหน้าเดินเข้ามาในห้องจากทางระเบียง ทั้งที่ชั้นที่เขาอยู่สูงมาก ร่างบางลุกขึ้นด้วยความตกใจ

“เฮ้ย!! ใครน่ะ! ออกไปนะ!!”


“เงียบซะ!!” โจรกระโจนเข้าใส่คนที่พยายามหนีทันที ใบหน้ามันซูบโทรม ร่างกายสูงผอม ผิวแห้งกร้าน

มันเช่าอยู่ห้องข้างๆ และมีสภาพเหมือนคนขาดยาและเมามาก ทั้งมันยังหมดตัวเพราะแพ้พนัน ไม่มีอะไรจะเสียเลยคิดจะปล้นห้องข้างๆ เอาเงินแล้วก็จะย้ายหนีออกไป

“อย่าเข้ามาน-!!”



ด้านคิง

เขากำลังเดินออกจากร้านเค้กร้านโปรดของคนรัก ในมือมีถุงขนมอยู่ค่อนข้างเยอะ ส่วนใหญ่เป็นของที่อีกฝ่ายชอบ

พอขึ้นรถ เขาถึงตอบข้อความที่อีกฝ่ายส่งมา เพราะก่อนหน้านี้มัวเลือกขนมเลยไม่ได้ตอบ


{คิง} กำลังกลับ


ดวงตาคมมองถุงกระดาษราคาแพงที่วางไว้อย่างดี พร้อมถุงขนมที่เพิ่งซื้อมา ในใจเต็มไปด้วยความคาดหวังว่าของพวกนี้จะทำให้คนรักหายโกรธ

แต่พอไม่มีการตอบกลับ เขาก็วางโทรศัพท์ลงแล้วรีบขับรถกลับคอนโด ไม่รู้ทำไมในใจถึงว้าวุ่นแปลกๆ


เมื่อกลับมาถึงคอนโด ชายหนุ่มก็ไม่รอช้า รีบตรงกลับห้องทันที “ไม่รู้ว่านั่งรออยู่หรือเปล่า”

พอแตะบัตรและเปิดประตูเข้าไป ร่างของเขาก็ชะงักค้างใจตกไปที่ตาตุ่ม กลิ่นคาวเลือดลอยมาเตะจมูก ห้องถูกค้นจนพังยับเยิน


“ห เหนือ! เหนือ นายอยู่ไหน!!?”



#มันสายไปแล้ว