เมื่อความรักไม่ควรถูกเปิดเผยแต่หัวใจไม่ยอมทำตามกฎเธออาจไม่ใช่ตัวเลือกที่ถูกต้องของโลกแต่เธอคือข้อยกเว้นของฉัน
เธอคือข้อยกเว้นของฉัน - 7 EP4 — ความรู้สึกที่ยังไม่กล้าเรียกชื่อ โดย เจ้าสีฟ้า @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์
หญิง-หญิง,รัก,ดราม่า,เธอคือข้อยกเว้นของฉัน,ดารินแพรวา,ดราม่า,พล็อตสร้างกระแส,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
เธอคือข้อยกเว้นของฉัน
หมวดหมู่ที่เกี่ยวข้อง
แท็คที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียด
เมื่อความรักไม่ควรถูกเปิดเผยแต่หัวใจไม่ยอมทำตามกฎเธออาจไม่ใช่ตัวเลือกที่ถูกต้องของโลกแต่เธอคือข้อยกเว้นของฉัน
ผู้แต่ง
เจ้าสีฟ้า
เรื่องย่อ
📖 เธอคือข้อยกเว้นของฉัน
ในโลกที่ทุกอย่างถูกวัดด้วย...
ความเหมาะสม | ภาพลักษณ์ | สิ่งที่ “ควรเป็น”
ดาริน ไม่เคยอนุญาตให้ตัวเองผิดพลาด
เธอใช้ชีวิตอยู่ในกรอบที่สังคมยอมรับ
จนกระทั่งได้พบกับผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง...
คนไม่อยู่ในแผน ไม่อยู่ในสมการ
และไม่ควรมีความหมายกับเธอเลยแม้แต่น้อย
แพรวา ไม่ได้ตั้งใจจะเปลี่ยนชีวิตใคร
เธอเพียงแค่เผลอรัก... ในวันที่ไม่ควรรู้สึกแบบนั้น
ความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อเรียก
ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นท่ามกลางสายตาของผู้คน
ภายใต้ระบบและความคาดหวังที่พร้อมจะพังทุกอย่างลง
...หากความจริงถูกเปิดเผย
เมื่อความรักไม่ใช่สิ่งที่ “ถูกต้อง” แต่เป็นสิ่งเดียวที่ “จริง”
คำถามจึงไม่ใช่... จะรักกันได้ไหม?
แต่คือ... จะยอมเสียอะไรเพื่อรักษามันไว้?
เพราะในโลกที่ไม่มีพื้นที่ให้ความรู้สึกนี้
เธออาจไม่ใช่ตัวเลือกที่เหมาะสม...
แต่เธอคือ
“ข้อยกเว้นของฉัน”
สารบัญ
เนื้อหา
7 EP4 — ความรู้สึกที่ยังไม่กล้าเรียกชื่อ
เธอเช่นกัน
“เรื่องนี้... ฉันจะเป็นคนพิจารณาเอง” ดารินตอบเสียงแข็ง
“ดีค่ะ... ฉันจะรออ่านเหตุผลของคุณ ว่าทำไมพนักงานดีเด่นอย่างคุณ ถึงอยากรักษาสิ่งที่ ‘ไม่จำเป็น’ ไว้ใกล้ตัวขนาดนี้” ลลิตาทิ้งระเบิดลูกสุดท้ายไว้ก่อนจะเดินสง่าออกจากห้องไป
ดารินมองซองเอกสารตรงหน้า มือของเธอสั่นเทา
เธอกำลังถูกบีบให้เลือก... ระหว่างโลกที่เธอใช้ทั้งชีวิตสร้างขึ้นมา กับความรู้สึกที่เธอเพิ่งรู้จักมันไม่ถึงเดือน
[ จุดจบของความอดทน ]
เย็นวันนั้น ท้องฟ้ากลายเป็นสีม่วงอมดำพร้อมเสียงฟ้าร้องคำราม
ดารินตัดสินใจขับรถออกจากบริษัทเร็วกว่าปกติ เธอไม่ได้มุ่งหน้ากลับคอนโดหรู
แต่เธอกลับขับไปจอดที่ป้ายรถเมล์หน้าบริษัท... ที่ที่เธอรู้ดีว่าใครบางคนกำลังยืนอยู่
ฝนเริ่มเทลงมาอย่างหนักราวกับจะล้างทุกความสับสน
แพรวายืนกอดกระเป๋าแน่น ตัวสั่นเทาเพราะอากาศที่เริ่มเย็นจัด
กระจกรถเลื่อนลงช้าๆ เผยให้เห็นใบหน้าเรียบนิ่งแต่แววตาเต็มไปด้วยความโหยหาของดาริน
“ขึ้นมาเถอะ... ผมไปส่ง”
คำพูดสั้นๆ ที่เรียบง่าย แต่ในวินาทีนั้น ทั้งคู่รู้ดีว่า...
ถ้าแพรวาก้าวขึ้นรถคันนี้ ระยะห่างที่พยายามสร้างมาทั้งหมดจะสูญสลายไปในทันที
และบททดสอบที่แท้จริง... กำลังจะเริ่มต้นขึ้นท่ามกลางพายุฝน
ในตอนนี้... ไม่มีใครทำอะไรผิด แต่ทุกคนกำลัง “กลัว” ในแบบของตัวเอง เลยเลือกที่จะไม่พูดอะไรออกมา ทั้งที่หัวใจรู้คำตอบดีอยู่แล้ว
EP4 อาจจะดูเงียบสงบ แต่ความรู้สึกข้างในมันดังกึกก้องมากครับ เพราะการไม่ยอมเลือก... จริงๆ แล้วมันก็กำลังจะกลายเป็นการเลือกอย่างหนึ่งเหมือนกัน
ขอบคุณที่ยังอ่านมาถึงตรงนี้นะครับ เตรียมใจไว้ให้ดี... เพราะในตอนหน้า ความเงียบที่เคยมี จะเริ่มไม่ปลอดภัยอีกต่อไป 🤍