ไพรดงพิศวง ความหมาย: * ไพร : หมายถึง ป่า, ดง หรือพื้นที่ป่าทึบ * ดง : หมายถึง กลุ่มต้นไม้ที่ขึ้นหนาแน่น * พิศวง : หมายถึง น่าแปลกใจ, น่าสงสัย, หรือทำให้เกิดความสงสัย "ไพรดงพิศวง" จึงหมายถึง ป่าหรือดงที่เต็มไปด้วยความลึกลับ น่ากลัว หรือเหตุการณ์ที่ไม่สามารถอธิบายได้ อาจมีความเชื่อเกี่ยวกับสิ่งลี้ลับ หรือเรื่องราวเล่าขานที่น่าขนลุกเกี่ยวข้องกับสถานที่นั้นๆ 🙏กราบสวัสดีท่านผู้เดินทางทั้งหลาย เร็วๆนี้กระผมจะพาท่านเดินทางไปพบกับความ🙏ประหลาด🫨ความเร้นลับ ความเชื่อมโยงกับโลกต่างมิติ และเรื่องราวของพรานหนุ่มที่โดนกลุ่มล่าสมบัติว่าจ้างให้นำทางเข้าป่าลึกเพื่อตามหาว่านชนิดหนึ่ง สี่ว่านจตุรมิตร การเดินจะพบเจออะไรบ้างมาเดินทางไปพร้อมๆกัน
ผจญภัย,แฟนตาซี,ลึกลับ,ระทึกขวัญ,สืบสวนสอบสวน,พล็อตสร้างกระแส,ดราม่า,สยองขวัญ,สืบสวนสอบสวน,ผี,ผจญภัย,แฟนตาซี,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ไพรดงพิศวง ภาค 3 ว่านจตุรมิตรและมณีจันทราไพรดงพิศวง ความหมาย: * ไพร : หมายถึง ป่า, ดง หรือพื้นที่ป่าทึบ * ดง : หมายถึง กลุ่มต้นไม้ที่ขึ้นหนาแน่น * พิศวง : หมายถึง น่าแปลกใจ, น่าสงสัย, หรือทำให้เกิดความสงสัย "ไพรดงพิศวง" จึงหมายถึง ป่าหรือดงที่เต็มไปด้วยความลึกลับ น่ากลัว หรือเหตุการณ์ที่ไม่สามารถอธิบายได้ อาจมีความเชื่อเกี่ยวกับสิ่งลี้ลับ หรือเรื่องราวเล่าขานที่น่าขนลุกเกี่ยวข้องกับสถานที่นั้นๆ 🙏กราบสวัสดีท่านผู้เดินทางทั้งหลาย เร็วๆนี้กระผมจะพาท่านเดินทางไปพบกับความ🙏ประหลาด🫨ความเร้นลับ ความเชื่อมโยงกับโลกต่างมิติ และเรื่องราวของพรานหนุ่มที่โดนกลุ่มล่าสมบัติว่าจ้างให้นำทางเข้าป่าลึกเพื่อตามหาว่านชนิดหนึ่ง สี่ว่านจตุรมิตร การเดินจะพบเจออะไรบ้างมาเดินทางไปพร้อมๆกัน
ไพรดงพิศวง ความหมาย:
* ไพร : หมายถึง ป่า, ดง หรือพื้นที่ป่าทึบ
* ดง : หมายถึง กลุ่มต้นไม้ที่ขึ้นหนาแน่น
* พิศวง : หมายถึง น่าแปลกใจ, น่าสงสัย, หรือทำให้เกิดความสงสัย
"ไพรดงพิศวง" จึงหมายถึง ป่าหรือดงที่เต็มไปด้วยความลึกลับ น่ากลัว หรือเหตุการณ์ที่ไม่สามารถอธิบายได้ อาจมีความเชื่อเกี่ยวกับสิ่งลี้ลับ หรือเรื่องราวเล่าขานที่น่าขนลุกเกี่ยวข้องกับสถานที่นั้นๆ
🙏กราบสวัสดีท่านผู้เดินทางทั้งหลาย เร็วๆนี้กระผมจะพาท่านเดินทางไปพบกับความ🙏ประหลาด🫨
ความเร้นลับ ความเชื่อมโยงกับโลกต่างมิติ
และเรื่องราวของพรานหนุ่มที่โดนกลุ่มล่าสมบัติว่าจ้างให้นำทางเข้าป่าลึกเพื่อตามหาว่านชนิดหนึ่ง สี่ว่านจตุรมิตร การเดินจะพบเจออะไรบ้างมาเดินทางไปด้วยกันในป่าจะมีอะไรรออยู่เตรียมเสบียงให้พร้อม😏😏😏
แล้วพบกันท่านผู้เดินทาง (แสยะยิ้ม)
______________________
รบกวนท่านผู้เดินทางกดเข้าชั้นหนังสือ กดหัวใจกดติดตาม คอมเม้นท์ เพื่อเป็นกำลังใจให้ด้วยน่ะครับ จุ้ฟๆ
_______________________
1.1 นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องสมมุติ ซึ่งถูกสร้างขึ้นมาจากจินตนาการ ของผู้แต่งเท่านั้น เหตุการณ์ สถานที่ ตัวละคร ไม่มีอยู่จริงครับ
2.2 เนื้อหาในเรื่องมีการใช้อาวุธ การต่อสู้การทำร้ายร่างกาย การฆ่า เลือด การร่วมเพศสัมพันธ์ุุของชายชายและหญิงหญิง มีการใช้คาถาอาคม พลังเหนือธรรมชาติ ผีสาง วิญญาณร้าย
3.3 นิยายเรื่องนี้อาจมีคำหยาบคาย เหมาะกับผู้ที่อายุ 15 ปีขึ้นไปโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
ขอบคุณท่านผู้เดินทางทุกคนที่เข้ามาอ่านและขออภัยถ้าเกิดมีความผิดพลาดในเนื้อเรื่องบางประการจะพยายามไม่ให้ออกทะเลไปไกลจ้ะ
ลมบนเส้นทางอดีตกาลพัดแรงขึ้นอย่างไร้ที่มา
พรานกล้าก้าวเดินได้เพียงสองก้าวก่อนจะรู้สึกเจ็บแปลบลึกเข้าไปในขมับ
“…อึก—”
เขาทรุดเข่าลง
มือกุมอกหัวใจเต้นผิดจังหวะชางวีรีบเข้าประคอง
“พรานกล้า! เป็นอะไรคะ!”
พรานกล้าไม่ได้ตอบ
ดวงตาของเขาเบิกกว้าง
ม่านตาหดแคบ
เหมือนกำลังมองเห็นบางสิ่งที่ ไม่มีใครเห็น
—
แสงรอบตัวดับวูบโลกเปลี่ยนสี
เขายืนอยู่เพียงลำพังกลางลานหินสีขาว
ท้องฟ้าเหนือศีรษะเป็นสีม่วงหม่นมีจันทราสองดวงซ้อนทับกัน
เสียงระฆังดังแว่ว
ช้า
เศร้า
เหมือนเสียงส่งวิญญาณ
เบื้องหน้า…
ร่างของหญิงสาวในชุดฉลองพระองค์สีทองอมขาว
ยืนหันหลังให้ผมยาวดำขลับ
เครื่องประดับศีรษะรูปดอกบัวเก่าแก่
แสงรอบกายของนางไม่สว่าง
แต่ นิ่ง
ราวกับเวลาไม่กล้าแตะต้อง
“…องค์หญิงทิพย์ฤทัย”
พรานกล้าเอ่ยชื่อโดยไม่รู้ตัว
หญิงสาวชะงักนางหันกลับมา
ดวงตางดงามแต่ไร้แววไร้เดียงสา
“ท่านไม่ควรมาที่นี่”
เสียงของนางนุ่ม
แต่หนักหน่วง
“โดยเฉพาะ…ในฐานะผู้ที่ใช้ว่านจตุรมิตร”
ภาพรอบตัวแตกออกเป็นเสี้ยว
—
เขาเห็น อดีต
นครหลวงในรุ่งอรุณ
ธงราชวงศ์ปลิวสะบัด
เสียงสรรเสริญกึกก้อง
องค์หญิงทิพย์ฤทัย…
ไม่ใช่หญิงผู้ถูกล่อลวง
ไม่ใช่เหยื่อของอำนาจลี้ลับ
แต่เป็น ผู้เลือก
นางคุกเข่าต่อหน้าแท่นศิลาดำ
กลางวิหารต้องห้าม
บนแท่นนั้น…
ว่านจตุรมิตรสีเหลือง
เรืองแสงเย้ายวน
เส้นลายเหมือนกำลังเคลื่อนไหว
“หากข้าไม่รับมัน”
เสียงขององค์หญิงในอดีตสั่น
“นครนี้จะล่ม”
เงาขนาดใหญ่เบื้องหลังแท่นหัวเราะต่ำ
ไม่ปรากฏรูปร่างมีเพียงดวงตานับสิบซ้อนทับกัน
“แลกด้วยใจเจ้า”
“และความทรงจำทั้งหมดในอนาคต”
องค์หญิงหลับตาวางฝ่ามือลงบนว่าน
แสงสีเหลืองท่วมทั้งวิหาร
—
พรานกล้าสะดุ้ง
ภาพเปลี่ยนอีกครั้งองค์หญิงทิพย์ฤทัยในวัยที่โตขึ้น
ยืนอยู่กลางลานเดียวกันแต่รอบกายเต็มไปด้วยศพ
ทั้งข้าราชบริพาร
ทั้งทหาร
ทั้งผู้บริสุทธิ์
ดวงตาของนางยังงดงาม
แต่เย็นชาว่างเปล่า
“ข้ารักษานครได้”
“แต่ข้าสูญเสียตัวตน”
นางเงยหน้ามองตรงมาที่พรานกล้า
ทั้งที่เขาไม่ควรอยู่ตรงนั้น
“และบัดนี้…”
“ว่านจตุรมิตรทับทิมในตัวท่าน”
“กำลังเปิดประตูที่ข้าปิดไว้”
เลือดไหลออกจากมุมปากของพรานกล้า
หยดลงบนพื้นหินขาว
“ข้าไม่ได้ตั้งใจ”
เขาพูดเสียงแหบ องค์หญิงยิ้ม
รอยยิ้มนั้นงดงามและเจ็บปวดอย่างที่สุด
“แต่ท่านรู้แล้ว”
นางเอื้อมมือมาแตะหน้าผากเขา
“และเมื่อผู้หนึ่งรู้ความจริง”
“อดีตจะเริ่ม ทวงคืน”
—
พรานกล้าลืมตาขึ้นอีกครั้ง
เขานอนอยู่บนเส้นทางอดีตกาล
ทุกคนยืนล้อมสีหน้าตื่นตระหนก
สุดาคุกเข่าข้างเขาสีหน้าซีดเผือด
“…ท่านเห็นใช่ไหมพราน”
พรานกล้าหายใจถี่
มือสั่น
“ข้าเห็นอดีตขององค์หญิงทิพย์ฤทัย”
พรานกล้าตอบด้วยเสียงสั่น
สุดากล่าวต่อท้ายอย่างรวดเร็วเหมือนรู้บางอย่าง
“และมัน…ไม่ควรถูกปลุก”
ไกลออกไป
ลมสงบนิ่ง
แต่ในความเงียบนั้นมีเสียงกระซิบแผ่วเบา
เหมือนเสียงหัวเราะที่เคยดังในวิหารต้องห้าม
เส้นทางอดีตกาล…
เริ่มเปลี่ยนทิศอีกครั้ง