ไพรดงพิศวง ความหมาย:
* ไพร : หมายถึง ป่า, ดง หรือพื้นที่ป่าทึบ
* ดง : หมายถึง กลุ่มต้นไม้ที่ขึ้นหนาแน่น
* พิศวง : หมายถึง น่าแปลกใจ, น่าสงสัย, หรือทำให้เกิดความสงสัย
"ไพรดงพิศวง" จึงหมายถึง ป่าหรือดงที่เต็มไปด้วยความลึกลับ น่ากลัว หรือเหตุการณ์ที่ไม่สามารถอธิบายได้ อาจมีความเชื่อเกี่ยวกับสิ่งลี้ลับ หรือเรื่องราวเล่าขานที่น่าขนลุกเกี่ยวข้องกับสถานที่นั้นๆ
🙏กราบสวัสดีท่านผู้เดินทางทั้งหลาย เร็วๆนี้กระผมจะพาท่านเดินทางไปพบกับความ🙏ประหลาด🫨ความเร้นลับ ความเชื่อมโยงกับโลกต่างมิติ และเรื่องราวของพรานหนุ่มที่โดนกลุ่มล่าสมบัติว่าจ้างให้นำทางเข้าป่าลึกเพื่อตามหาว่านชนิดหนึ่ง สี่ว่านจตุรมิตร การเดินจะพบเจออะไรบ้างมาเดินทางไปพร้อมๆกัน
ไพรดงพิศวง ภาค 3 ว่านจตุรมิตรและมณีจันทรา - ตอนที่ 1 ก้าวแรก โดย makitomak @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์
ผจญภัย,แฟนตาซี,ลึกลับ,ระทึกขวัญ,สืบสวนสอบสวน,พล็อตสร้างกระแส,ดราม่า,สยองขวัญ,สืบสวนสอบสวน,ผี,ผจญภัย,แฟนตาซี,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ไพรดงพิศวง ภาค 3 ว่านจตุรมิตรและมณีจันทรา
หมวดหมู่ที่เกี่ยวข้อง
แท็คที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียด
ไพรดงพิศวง ความหมาย:
* ไพร : หมายถึง ป่า, ดง หรือพื้นที่ป่าทึบ
* ดง : หมายถึง กลุ่มต้นไม้ที่ขึ้นหนาแน่น
* พิศวง : หมายถึง น่าแปลกใจ, น่าสงสัย, หรือทำให้เกิดความสงสัย
"ไพรดงพิศวง" จึงหมายถึง ป่าหรือดงที่เต็มไปด้วยความลึกลับ น่ากลัว หรือเหตุการณ์ที่ไม่สามารถอธิบายได้ อาจมีความเชื่อเกี่ยวกับสิ่งลี้ลับ หรือเรื่องราวเล่าขานที่น่าขนลุกเกี่ยวข้องกับสถานที่นั้นๆ
🙏กราบสวัสดีท่านผู้เดินทางทั้งหลาย เร็วๆนี้กระผมจะพาท่านเดินทางไปพบกับความ🙏ประหลาด🫨ความเร้นลับ ความเชื่อมโยงกับโลกต่างมิติ และเรื่องราวของพรานหนุ่มที่โดนกลุ่มล่าสมบัติว่าจ้างให้นำทางเข้าป่าลึกเพื่อตามหาว่านชนิดหนึ่ง สี่ว่านจตุรมิตร การเดินจะพบเจออะไรบ้างมาเดินทางไปพร้อมๆกัน
ผู้แต่ง
makitomak
เรื่องย่อ
ไพรดงพิศวง ความหมาย:
* ไพร : หมายถึง ป่า, ดง หรือพื้นที่ป่าทึบ
* ดง : หมายถึง กลุ่มต้นไม้ที่ขึ้นหนาแน่น
* พิศวง : หมายถึง น่าแปลกใจ, น่าสงสัย, หรือทำให้เกิดความสงสัย
"ไพรดงพิศวง" จึงหมายถึง ป่าหรือดงที่เต็มไปด้วยความลึกลับ น่ากลัว หรือเหตุการณ์ที่ไม่สามารถอธิบายได้ อาจมีความเชื่อเกี่ยวกับสิ่งลี้ลับ หรือเรื่องราวเล่าขานที่น่าขนลุกเกี่ยวข้องกับสถานที่นั้นๆ
🙏กราบสวัสดีท่านผู้เดินทางทั้งหลาย เร็วๆนี้กระผมจะพาท่านเดินทางไปพบกับความ🙏ประหลาด🫨
ความเร้นลับ ความเชื่อมโยงกับโลกต่างมิติ
และเรื่องราวของพรานหนุ่มที่โดนกลุ่มล่าสมบัติว่าจ้างให้นำทางเข้าป่าลึกเพื่อตามหาว่านชนิดหนึ่ง สี่ว่านจตุรมิตร การเดินจะพบเจออะไรบ้างมาเดินทางไปด้วยกันในป่าจะมีอะไรรออยู่เตรียมเสบียงให้พร้อม😏😏😏
แล้วพบกันท่านผู้เดินทาง (แสยะยิ้ม)
______________________
รบกวนท่านผู้เดินทางกดเข้าชั้นหนังสือ กดหัวใจกดติดตาม คอมเม้นท์ เพื่อเป็นกำลังใจให้ด้วยน่ะครับ จุ้ฟๆ
_______________________
1.1 นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องสมมุติ ซึ่งถูกสร้างขึ้นมาจากจินตนาการ ของผู้แต่งเท่านั้น เหตุการณ์ สถานที่ ตัวละคร ไม่มีอยู่จริงครับ
2.2 เนื้อหาในเรื่องมีการใช้อาวุธ การต่อสู้การทำร้ายร่างกาย การฆ่า เลือด การร่วมเพศสัมพันธ์ุุของชายชายและหญิงหญิง มีการใช้คาถาอาคม พลังเหนือธรรมชาติ ผีสาง วิญญาณร้าย
3.3 นิยายเรื่องนี้อาจมีคำหยาบคาย เหมาะกับผู้ที่อายุ 15 ปีขึ้นไปโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
ขอบคุณท่านผู้เดินทางทุกคนที่เข้ามาอ่านและขออภัยถ้าเกิดมีความผิดพลาดในเนื้อเรื่องบางประการจะพยายามไม่ให้ออกทะเลไปไกลจ้ะ
สารบัญ
เนื้อหา
ตอนที่ 1 ก้าวแรก
ลมเย็นจากเส้นทางเบื้องหน้าพัดแรงขึ้น
หมอกสีขาวหม่นไหลเอื่อยเข้ามาปกคลุมปลายเท้าของทุกคน
ราวกับเส้นทางนั้นกำลัง หายใจ รับรู้ถึงการตัดสินใจของผู้มาเยือน
พรานกล้ายืนอยู่หน้าสุด
เขาหันกลับมามองทุกคนเป็นครั้งสุดท้าย
ไม่มีคำสั่ง
ไม่มีคำปลอบ
มีเพียงสายตาที่บอกว่า
ไม่มีใครถอยได้อีกแล้ว
เขาก้าวเท้าไปข้างหน้า
ในเสี้ยววินาทีที่ฝ่าเท้าแตะพื้นหินของเส้นทางอดีตกาล
โลกทั้งใบ… บิดงอ
เสียงระฆังดังขึ้นในอากาศ
ทั้งที่ไม่มีหอระฆัง
ทั้งที่ไม่มีผู้ตี
กึง—
พื้นหินใต้เท้าไม่แข็งอีกต่อไป
มันอ่อนยวบลง
เหมือนเหยียบลงบนความทรงจำที่ยังไม่แห้งดี
ภาพตรงหน้าพรานกล้า ซ้อนทับ
ลานหมู่บ้านสีทองเลือนหาย
แทนที่ด้วยภาพหมู่บ้านเดียวกัน…ในสภาพที่เก่ากว่า
คบไฟน้อยกว่า
ผู้คนแต่งกายหยาบกว่า
เสียงหัวเราะของเด็ก ๆ ดังขึ้น
ทั้งที่ไม่มีใครอยู่ตรงหน้า
“พ่อ—!”
“แม่—!”
เสียงเหล่านั้นดังมาจากอดีต
ไม่ใช่ความทรงจำของเขา
แต่เป็นของ ผืนดิน
ทุกคนที่ก้าวตามเข้ามา
เผชิญภาพของตนเอง
ภพเห็นเงาตัวเองยืนอยู่กลางลาน
แต่ร่างนั้นแต่งกายด้วยเสื้อผ้าโบราณ
ในมือถือคัมภีร์เก่า
ดวงตาเต็มไปด้วยความลังเล
ราวกับกำลังตัดสินใจบางอย่างที่ผิดพลาดในอดีตของใครบางคน
จันทร์แก้วเห็นทุ่งนาเดิม
แต่ข้าวถูกไฟเผาวอด
หญิงชราหลายคนคุกเข่าร่ำไห้
มือของเธอในภาพนั้นเปื้อนเลือด
ดิเรกได้ยินเสียงเหล็กกระทบกัน
ภาพซ้อนคือสนามรบ
ธงผืนใหญ่ล้มลง
เขายืนอยู่ใต้ธงนั้น
ทั้งที่รู้ว่า…ศึกนี้แพ้ตั้งแต่ยังไม่เริ่ม
ชางวีชะงัก
เพราะในหมอกข้างทาง
เขาเห็นแผ่นหลังของชางเวียง
ยืนอยู่ไกล ๆ
ไม่หันกลับมา
แต่ก็ไม่หายไป
พื้นทางสั่นไหวเป็นจังหวะ
แต่ไม่เหมือนแผ่นดินไหว
มันคือ จังหวะเวลา
ที่กำลังหมุนถอยหลัง
วัน…
คืน…
ปี…
ถูกเหยียบย่ำผ่านใต้ฝ่าเท้าพวกเขา
สุดาที่เดินตามหลังมา
เอ่ยเสียงแผ่ว
เหมือนกระซิบกับกาลเวลาเอง
“อย่าหยุดเดิน”
“สิ่งที่พวกท่านเห็น…”
“ไม่ใช่นิมิต”
“แต่มันคือ ร่องรอย”
ทันใดนั้น
เส้นทางด้านหน้าสุดก็ แยกออก
หมอกไหลลงต่ำ
เผยให้เห็นซุ้มประตูหินขนาดมหึมา
ผิวหินสลักอักขระโบราณที่ไม่มีใครอ่านออก
แต่ทุกคน เข้าใจ ความหมายของมันโดยไม่ต้องแปล
“ที่นี่คือจุดเริ่มต้น
ของบาปที่ยังไม่ถูกชำระ”
ลมจากประตูพัดแรง
จนคบไฟจากโลกปัจจุบันดับสนิทในพริบตา
พรานกล้ากำด้ามดาบแน่น
หัวใจเต้นแรง
เพราะเขารู้ดีว่า…
เมื่อก้าวผ่านประตูนั้นไป
พวกเขาจะไม่ได้ “ไปดูอดีต”
แต่จะ
กลายเป็นส่วนหนึ่งของมัน
และอดีต…
ไม่เคยเมตตาผู้มาเยือน