เมื่อรสาอยากจะลาพักร้อนสักเดือนสองเดือน เธอได้ชวนฟางลดาไปเที่ยวด้วยกัน รสาอยากจะไปเที่ยวหอโหวตและไปเที่ยวบึงพลาญชัยด้วย น้องชายของเธอแนะนำว่าไปเที่ยวร้อยเอ็ดแล้ว ทำไมไม่ไปหาพี่พฤกษ์ด้วยล่ะ เพราะจังหวัดที่รสาไปเที่ยวนั้นมันก็อยู่ใกล้กัน อีกอย่างเธอก็ไม่ได้เจอหน้าหลานชายสุดที่รักของเธอตั้งหลายปี ไม่รู้ว่าตอนนี้หลานชายเธอจะโตเป็นหนุ่มแล้วหรือยัง จะเกิดเรื่องอะไรวุ่น ๆ ที่รีสอร์ท และเรื่องความรักของทั้งสองสาวจะเป็นยังไงติดตามอ่านกันได้เลย ที่คุณน้ารสากับคุณหลานบ้านสวน
ฝากกดติดตามเเละกดไลค์ให้ด้วยนะค่ะ ขอบคุณค่ะ
"น้าสาครับหันมาหน่อยสิคร้าบผมมีอะไรจะให้"
เขาพูดน้ำเสียงออดอ้อนเพื่อให้น้าสาหันมา
รัก,ชาย-หญิง,ราชพฤกษ์,ฟางลดา,ปกรณ์,รสา,บ้านสวน,คุณหลาน,คุณน้า,รักโรแมนติก,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
เมื่อรสาอยากจะลาพักร้อนสักเดือนสองเดือน เธอได้ชวนฟางลดาไปเที่ยวด้วยกัน รสาอยากจะไปเที่ยวหอโหวตและไปเที่ยวบึงพลาญชัยด้วย น้องชายของเธอแนะนำว่าไปเที่ยวร้อยเอ็ดแล้ว ทำไมไม่ไปหาพี่พฤกษ์ด้วยล่ะ เพราะจังหวัดที่รสาไปเที่ยวนั้นมันก็อยู่ใกล้กัน อีกอย่างเธอก็ไม่ได้เจอหน้าหลานชายสุดที่รักของเธอตั้งหลายปี ไม่รู้ว่าตอนนี้หลานชายเธอจะโตเป็นหนุ่มแล้วหรือยัง จะเกิดเรื่องอะไรวุ่น ๆ ที่รีสอร์ท และเรื่องความรักของทั้งสองสาวจะเป็นยังไงติดตามอ่านกันได้เลย ที่คุณน้ารสากับคุณหลานบ้านสวน
ฝากกดติดตามเเละกดไลค์ให้ด้วยนะค่ะ ขอบคุณค่ะ
"น้าสาครับหันมาหน่อยสิคร้าบผมมีอะไรจะให้"
เขาพูดน้ำเสียงออดอ้อนเพื่อให้น้าสาหันมา
ผู้แต่ง
มลพิสุทธิ์.
เรื่องย่อ
ฝากนิยายเรื่องนี้ด้วยนะค่ะ
สวัสดีค่าทุกคนที่กดเข้ามาอ่านนิยายของไรต์
เมื่อรสาอยากจะลาพักร้อนสักเดือนสองเดือน เธอได้ชวนฟางลดาไปเที่ยวด้วยกัน รสาอยากจะไปเที่ยวหอโหวตและไปเที่ยวบึงพลาญชัยด้วย น้องชายของเธอแนะนำว่าไปเที่ยวร้อยเอ็ดแล้ว ทำไมไม่ไปหาพี่พฤกษ์ด้วยล่ะ เพราะจังหวัดที่รสาไปเที่ยวนั้นมันก็อยู่ใกล้กัน อีกอย่างเธอก็ไม่ได้เจอหน้าหลานชายสุดที่รักของเธอตั้งหลายปี ไม่รู้ว่าตอนนี้หลานชายเธอจะโตเป็นหนุ่มแล้วหรือยัง จะเกิดเรื่องอะไรวุ่น ๆ ที่รีสอร์ท และเรื่องความรักของทั้งสองสาวจะเป็นยังไงติดตามอ่านกันได้เลย ที่คุณน้ารสากับคุณหลานบ้านสวน
ฝากกดติดตามเเละกดไลค์ให้ด้วยนะค่ะ ขอบคุณค่ะ
"น้าสาครับหันมาหน่อยสิคร้าบผมมีอะไรจะให้"
เขาพูดน้ำเสียงออดอ้อนเพื่อให้น้าสาหันมา
ฟางลดาที่ฟังอยู่นานเลยอยากจะช่วยปกรณ์ง้อรสา
"นี่แกหันไปหาหลานหน่อยกรมีอะไรจะให้เเกด้วยนะแกไม่อยากรู้เหรอ เลิกโกรธกรได้แล้วน่าแก"
ฟางลดาช่วยพูดให้เพื่อนหันไปหาปกรณ์
รสาที่ได้ยินที่เพื่อนพูดก็ไม่ยอมหันไป
"งั้นฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะแก น้าช่วยได้แค่นี้เเหละนะกร ไปละ"
"ครับ"
ปกรณ์ที่นั่งข้างรสาขยับเก้าอี้มาใกล้ๆเพื่อที่จะได้ง้อน้าสาวได้ถนัด
13:00น.
"น้าสาครับไม่อยากรู้หรอกว่าผมเอาอะไรมาให้"
เขายื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆน้าสาเเละพูดน้ำเสียงออดอ้อน
ไม่มีเสียงตอบรับจากคนเป็นน้าเลย
"ว้าย!!"
เพราะน้าสาไม่หันมาเขาเลยจับเอวน้าสาให้มานั่งบนตักเขากักขังไม่ให้น้าสาไปไหนได้ตอนที่น้าสาตกใจจนหันหน้ามาแก้มน้าสาโดนปากผม
"นี่กรทำอย่างนี้ทำไม"
ตอนที่แก้มเธอโดนปากหลานชายเธอตกใจมากและหันหน้าหนีด้วยความเขินอาย
แก้มเธอต้องเเดงมากแน่ๆเลย
ส่วนปกรณ์นั้นก็ตกใจเหมือนกันไม่คิดว่ามันจะเป็นแบบนี้ แต่ใจเขานี้สิทำไมมันถึงเต้นตึกตักแบบนี้
ป้าเเจ่มจะมาทำความสะอาดห้องให้คุณสาเเละเพื่อน
พอเดินออกมาจากครัวก็เห็นคุณกรอุ้มคุณสาไปนั่งบนตักเธอเบิกตากว้างน้ากับหลานเขาทำกันอย่างนี้เหรอเธอคิด
พอดูไปสักพักก็รู้ว่าคุณสาคงงอนคุณกรเรื่องอะไรสักอย่าง
เธอไม่คอยเห็นมุมนี้ของคุณกรเลยดูๆไปแล้วก็น่ารักดี
คุณกรก็หล่อคุณสาก็สวยดูเเล้วเหมาะสมกันสุดๆแต่เสียดายที่เป็นน้ากับหลานกัน
ไม่งั้นเธอคงเชียร์ให้คุณกรจีบคุณสาเเล้ว
"เอ่อ เอ่อ ผมขอโทษครับน้าสา แต่ถ้าไม่ทำแบบนี้น้าสาจะหันมาเหรอครับ"
"ปล่อยน้าเดี๋ยวนี้นะกร! เดี๋ยวใครมาเห็นเข้ามันจะดูไม่ดี"
รสาพูดเสียงดังเพื่อให้ปกรณ์ปล่อยยิ่งพูดหลานเธอยิ่งกอดรัดเเน่นขึ้นไปอีกแถมยังเอาคางมาวางไว้บนไหล่เธออีก
"ผมจะกอดน้าเเบบนี้จนกว่าน้าจะหันมา ให้คนอื่นเห็นไปเลย"
เขาบอกน้าสาพร้อมกับยกยิ้มที่มุมปากเขาไม้ได้ขู่นะทำจริง
'ผมน้าหอมจัง'คิดเเล้วก็สูดดมผมน้าสา
'ไอ้กรปกติไม่เคยเป็นอย่างนี้นิ ทำตัวเหมือนโรคจิตไปได้'
"เออ...นะนะน้ายอมก็ได้กรช่วยเอาคางออกก่อนได้ไหม"
รสาพูดเสียงตะกุกตะกัก เธอรู้สึกเขินอายที่กรมาทำอย่างนี้กับเธอจะไม่ให้เขินได้ยังไงหล่อซะขนาดนี้หล่อกว่าดาราอีก ถ้ากรไปทำงานกับเธอที่กรุงเทพสาวๆในโรงเเรมกรี๊ดกร๊าดกันใหญ่เเน่ถ้าได้เห็นหน้าหล่อๆของหลานเธอ
"ถ้าผมปล่อยน้าสาจะไม่หนีผมใช่ไหมครับ"
"กร! น้าบอกให้ปล่อย ไม่งั้นน้าจะไม่พูดด้วยแล้ว"
รสาว่าให้หลานชายเสียงดุพร้อมกับทำหน้าหงิกหน้างอ
ไม่พอใจที่เธอบอกให้ปล่อยก็ไม่ยอมปล่อย
ปกรณ์ได้ยินดังนั้นก็ยอมปล่อยมือออกจากเอวน้าสา
'น่ารักวะ'
เขาคิดในใจที่เห็นน้าทำหน้าตาอย่างนัันแล้วมันโครตน่ารักเลย
พอกรปล่อยเธอเป็นอิสระแล้วเธอก็รีบมานั่งที่เดิมทันทีกลัวว่าป้าแจ่มกับวินจะมาเห็นเข้า
"ไหนละของที่จะให้น้า!"
รสาถามเสียงเข้มและเเบมือมาตรงหน้าเขา
"นี่ไงครับ"
ปกรณ์หยิบถุงสีเเดงที่อยู่ข้างๆเขาไปวางบนมือรสา
เธอเปิดดูและเอาลำไยมาวางไว้บนโต๊ะ
"นี่เอาลำไยมาล่อน้าเหรอ น้าไม่เอา!"
ปกรณ์จำได้ด้วยเหรอว่าเธอชอบกินลำไยยังจำได้อยู่อีกเหรอเนี่ยไม่ได้เจอกันตั้งเเปดปีเเค่ลำไยเธอไม่เอาหรอกหาซื้อกินที่ตลาดก็ได้
ผิดพลาดประการใด ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะค่ะ วิจารณญาณในการอ่าน
วันอาทิตย์
17:00
เลิกงานเเล้วเขาก็ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าที่บ้านหลังเล็กใกล้ๆกับบ้านคุณพฤกษ์ เขาลืมบอกไปว่าคุณพฤกษ์สร้างบ้านให้ครอบครัวเขาเวลาเเม่มาทำกับข้าวหรือมาทำงานบ้านที่บ้านคุณพฤกษ์จะได้สะดวกสบายเเละไม่ต้องตื่นตั้งเเต่ตีห้ามาทำงานอีกเพราะบ้านพักคนงานอยู่ไกลกับบ้านของคุณพฤกษ์หลายกิโลต้องตื่นตีห้ามาเเต่งตัวอาบน้ำเเละเดินทางไปทำงานบ้านคุณพฤกษ์ก็หกโมงพอดี ป้าเเจ่มจะเข้างานหกโมงเช้าทำกับข้าวเเละทำความสะอาดบ้าน พอทำเสร็จเเล้วก็ไปทำที่รีสอร์ทต่อ
เขาเลยสร้างบ้านหลังเล็กให้อยู่ใกล้ๆจะได้ทำงานสะดวกเเละเวลามีอะไรเขาจะได้เรียกใช้น้าชัยได้ทันที
รสากับฟางลดาที่นั่งเล่นกินขนมกันที่ม้าหินอ่อน
ก็เห็นน้าวินขี่รถมอเตอร์ไซด์มาจอดที่พวกเธอนั่งอยู่
“พี่สากับพี่ฟางไปกินเหล้ากันไหมครับที่บ้านพักคนงานพี่วายฝากผมให้มาชวนพี่สองคนไปด้วย”
ตอนที่ใกล้จะเลิกงานพี่วายชวนเขาไปดื่มกันที่บ้านพักคนงานเเละพี่วายก็ฝากเขาชวนรสากับฟางลดาด้วย
“ไปสิ”
เธอกับเพื่อนก็ไม่ได้สังสรรค์กันนานเเล้วตั้งเเต่มาอยู่ที่นี้รสาเลยตอบตกลงที่จะไปด้วยกับนาวินโดยเอามอเตอร์ไซด์วินไปนั่งอัดกันสามคนโดยที่ฟางลดาขึ้นไปนั่งข้างหน้ารถเธอเอามือไปจับที่ไฟหน้ารถส่วนรสานั่งข้างหลัง
บ้านพักคนงาน
ที่เเคร่ไม้ไผ่หน้าบ้านพัก
18:00
“นั้นไงไอ้วินมันมาเเล้ว คุณสากับคุณฟางก็มาด้วย”
วายพูดขึ้นยิ้มอย่างดีใจที่เห็นคุณสากับคุณฟางมาด้วยเขาคิดว่าคุณสากับคุณฟางจะไม่มาสะอีก
นาวินเเละรสากับเพื่อนลงมาจากรถก็เห็นวาย ยิ้มเเละน้ำนั่งอยู่ที่เเคร่ไม้ไผ่มองดูพวกเธอกำลังเดินเข้ามา
“มาๆครับคุณฟางคุณสาผมปัดที่นั่งรอเเล้วครับ”
ยิ้มบอกพร้อมกับเอามือปัดที่นั่งข้างๆตัวเอง
“แม๊หนุ่มๆดีใจจังเลยนะที่คุณสากับคุณฟางมาเนี่ย”
น้ำอดไม่ได้ที่จะเเซวเพื่อนทั้งสองคนที่ดูดีใจจนออกนอกหน้าเเถมมีการปัดที่นั่งรออีกต่างหาก
“นั่งเลยครับคุณสาคุณฟาง”
วายพูดขึ้นมาเเละอมยิ้ม
รสานั่งข้างๆยิ้มถัดมาก็เป็นวายเเละฟางลดาถัดมาเป็นน้ำเเละวินนั่งกันเป็นวงกลม
“เอ้าชนนนน”
“นี่ครับคุณฟางลองชิมดูทั้งหมดนี่ผมทำเองอร่อยเเน่นนอนครับ”
วายบอกให้ฟางลดาลองชิมอาหารฝีมือเขามีทั้งลาบหมู ไก่ทอด ยำหมึกกรอบเเมงกระพรุน
น้ำที่ได้ยินไอ้วายนำเสนออาหารว่ามันเป็นคนทำเองกับมือน้ำทำหน้าหมั่นไส้เพื่อนทั้งๆที่เธอเป็นทำคนทำทั้งหมดนี่ พอเห็นว่าคุณฟางมาก็ยิ้มหน้าบานดีใจ
“อร่อยมากค่ะน้องวายใครสอนทำค่ะ”
ฟางลดาชิมยำหมึกกรอบเเมงกระพรุนคำเดียวอร่อยมากเป็นเชฟได้เลยนะนิเธอคิด
“น้ำสอนทำครับ”
เขาโกหกฟางลดาว่าเขาเป็นทำเองเเต่ไม่ใช่เลยเขาเป็นลูกมือช่วยทำอาหารเฉยๆ
“วินหยิบไก่ทอดให้หน่อยสิพี่เอาไม่ถึง”
รสาบอกวินให้หยิบไก่ทอดมาให้หน่อยเพราะจานไก่ทอดมันอยู่ใกล้ๆกับนาวิน
“นี่ครับ”
เธอก็ยื่นมืออกไปรับไก่ทอดในจานมาถือไว้
เวลาผ่านไปจนตอนนี้ก็เป็นเวลาสามทุ่มครึ่งเเล้ว
สามสาวก็เริ่มเมากันเเล้ว
เพราะกินไปตั้งหลายแก้ว พอหมดเเก้วปุ๊บสองหนุ่มอย่าง วายเเละยิ้มก็รินให้พวกเธอปั๊บจะไม่ให้เมาได้ยังไง
ส่วนฟางลดาที่คออ่อนก็เมาตั้งเเต่เเก้วที่สองเเล้ว
จนตอนนี้ก็นอนหลับพิงไหล่น้องวายอยู่
รสากดโทรไลน์วิดีโอคอลหาภัทรพล เเต่มือเธอดันกดเข้าไปในไลน์หลานชายเธอเเละเธอก็ไม่ได้ดูด้วยเพราะตอนนี้เธอเมามากตาจะปิดแหล่ไม่ปิดเเหล่อยู่เเล้ว
กดโทรออกไม่นานภัทรพลก็กดรับสาย
ปกรณ์นั่งอยู่ที่ผับกับเพื่อนเพราะเพื่อนเขาโทรมาชวนไปเที่ยวผับด้วยกันตอนเเรกเขาว่าจะไม่ไปแต่นานๆทีเพื่อนเขาจะมาเลยต้องไปเที่ยวกับเพื่อน
ครืน ครืน
เขาล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกง
เเละมองดูหน้าจอว่าใครโทรมาก็เห็นเป็นน้าสาโทรมาเขากดรับทันที
“ฮะโลภัทรน้อนร๊ากมาๆมากีนข้าวด้วยก๊าน”
รสาพูดน้ำเสียงอ้อเเอ้ชวนน้องชายเธอกินข้าวด้วยกันพร้อมกับยกเเก้วเหล้าให้ภัทรพลดูเเละเธอก็กอดคอน้องยิ้มเธอยกเเก้วเหล้าป้อนใส่ปากให้น้องยิ้มกิน ยิ้มหันมองคนในจอก็เห็นเป็นคุณปกรณ์นั่งหน้าถมึงทึงอยู่ที่ผับเเละคุณสาก็ป้อนเหล้าให้เขากินอีก
เขาไม่เคยเห็นคุณกรเป็นเเบบนี้เลยหน้ากลัวมากเหมือนไปโกรธใครสิบชาติมาอย่างนั้นเเหละดีนะที่คุณสาหันกล้องไปทางไอ้วินเขาละกลัวคุณกรจะกินหัวเขาไม่รู้ไม่พอใจอะไรมา
เเล้วก็หันไปกอดคอวินที่ตอนนี้กำลังกินลาบหมูอย่างเอร็ดอร่อยโดยไม่สนใจเลยว่ารสาได้กอดคอเขาเเล้วเเละเขาก็ไม่ได้เงยหน้ามาดูว่ารสาวิดีโอคอลกับใครอยู่โดยที่ไม่รู้เลยว่าเป็นคุณกร
ที่นั่งทำหน้าไปไม่พอใจอยู่
“ภัทรน้อนร๊ากกนี่แฟนปี้น่า ปี้ม้ายโฉดล๊าวว5555”
รสาพูดน้ำเสียงอ้อเเอ้พูดจบก็หัวเราะคิกคักที่ได้โกหกน้องชายเธอ
ทางด้านปกรณ์พอเขารับสายก็ไม่ได้พูดอะไรดูน้าตัวเองพูดจนจบ
ตอนที่เขารับสายเเละเห็นภาพน้าสากอดคอยิ้มและยังป้อนเหล้าเข้าปากให้ยิ้มกินพอยิ้มกดหมดก็ยิ้มหัวเราะชอบใจเหมือนเด็กดูเเล้วก็หน้ารักอยู่หรอกเเต่ทำไม่เขาถึงหงุดหงิดไม่ชอบใจเลยที่น้าสาทำเเบบนี้อยากจะขับรถไปลากน้าสากลับบ้านทันทีเลยเเต่ติดที่เพื่อนเขาเนี่ยเเหละกว่าจะมากันครบแก๊งเเบบนี้ไม่ได้มีบ่อยๆแต่พอเห็นน้าสาไปกอดคอไอ้วินเเถมยังพูดว่ามันเป็นเเฟนน้าเเละยังพูดอีกว่าไม่โสดเเล้วน่าพร้อมกับหัวเราะออกมาเสียงดังอย่างชอบใจ แถมยังเรียกเขาว่าภัทรอีกสงสัยน้าสาจะโทรไปหาน้าภัทรเเต่ดันไปกดผิดมาโดนเขาเเทนถ้าน้าสาไม่กดผิดเขาก็ไม่ได้เห็นภาพเเบบนี้หรอกเเละเขาก็ไม่รู้อีกด้วยว่าน้าสาไปกินเหล้ากับพวกพี่ยิ้มเเละนาวินตอนนี้เขาหงุดหงิดมาไม่อยากให้น้าสาทำเเบบนี้
“มึงเป็นไรวะ หน้าบึ้งเชียว”
ดอมพูดขึ้นมาเมื่อเห็นเพื่อนนั่งหน้าบึ้งตึงอยู่
“กูกลับก่อนนะพวกมึง โทษทีวะกูมีธุระต้องไปทำ”
“ธุระอะไรวะ”
โจถามอย่างสงสัยธุระอะไรตอนนี้มันสามทุ่มครึ่งเเล้วนะมันจะมีธุระอะไรต้องไปทำ
ปกรณ์ไม่ตอบเเละเดินออกไปจากผับไปเอารถที่จอดอยู่โรงจอดรถเเละขับออกไปด้วยความเร็วเพื่อที่จะไปให้ถึงเร็วๆเเละลากตัวน้าสากลับบ้าน