เมื่อรสาอยากจะลาพักร้อนสักเดือนสองเดือน เธอได้ชวนฟางลดาไปเที่ยวด้วยกัน รสาอยากจะไปเที่ยวหอโหวตและไปเที่ยวบึงพลาญชัยด้วย น้องชายของเธอแนะนำว่าไปเที่ยวร้อยเอ็ดแล้ว ทำไมไม่ไปหาพี่พฤกษ์ด้วยล่ะ เพราะจังหวัดที่รสาไปเที่ยวนั้นมันก็อยู่ใกล้กัน อีกอย่างเธอก็ไม่ได้เจอหน้าหลานชายสุดที่รักของเธอตั้งหลายปี ไม่รู้ว่าตอนนี้หลานชายเธอจะโตเป็นหนุ่มแล้วหรือยัง จะเกิดเรื่องอะไรวุ่น ๆ ที่รีสอร์ท และเรื่องความรักของทั้งสองสาวจะเป็นยังไงติดตามอ่านกันได้เลย ที่คุณน้ารสากับคุณหลานบ้านสวน
ฝากกดติดตามเเละกดไลค์ให้ด้วยนะค่ะ ขอบคุณค่ะ
"น้าสาครับหันมาหน่อยสิคร้าบผมมีอะไรจะให้"
เขาพูดน้ำเสียงออดอ้อนเพื่อให้น้าสาหันมา
รัก,ชาย-หญิง,ราชพฤกษ์,ฟางลดา,ปกรณ์,รสา,บ้านสวน,คุณหลาน,คุณน้า,รักโรแมนติก,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
เมื่อรสาอยากจะลาพักร้อนสักเดือนสองเดือน เธอได้ชวนฟางลดาไปเที่ยวด้วยกัน รสาอยากจะไปเที่ยวหอโหวตและไปเที่ยวบึงพลาญชัยด้วย น้องชายของเธอแนะนำว่าไปเที่ยวร้อยเอ็ดแล้ว ทำไมไม่ไปหาพี่พฤกษ์ด้วยล่ะ เพราะจังหวัดที่รสาไปเที่ยวนั้นมันก็อยู่ใกล้กัน อีกอย่างเธอก็ไม่ได้เจอหน้าหลานชายสุดที่รักของเธอตั้งหลายปี ไม่รู้ว่าตอนนี้หลานชายเธอจะโตเป็นหนุ่มแล้วหรือยัง จะเกิดเรื่องอะไรวุ่น ๆ ที่รีสอร์ท และเรื่องความรักของทั้งสองสาวจะเป็นยังไงติดตามอ่านกันได้เลย ที่คุณน้ารสากับคุณหลานบ้านสวน
ฝากกดติดตามเเละกดไลค์ให้ด้วยนะค่ะ ขอบคุณค่ะ
"น้าสาครับหันมาหน่อยสิคร้าบผมมีอะไรจะให้"
เขาพูดน้ำเสียงออดอ้อนเพื่อให้น้าสาหันมา
ผู้แต่ง
มลพิสุทธิ์.
เรื่องย่อ
ฝากนิยายเรื่องนี้ด้วยนะค่ะ
สวัสดีค่าทุกคนที่กดเข้ามาอ่านนิยายของไรต์
เมื่อรสาอยากจะลาพักร้อนสักเดือนสองเดือน เธอได้ชวนฟางลดาไปเที่ยวด้วยกัน รสาอยากจะไปเที่ยวหอโหวตและไปเที่ยวบึงพลาญชัยด้วย น้องชายของเธอแนะนำว่าไปเที่ยวร้อยเอ็ดแล้ว ทำไมไม่ไปหาพี่พฤกษ์ด้วยล่ะ เพราะจังหวัดที่รสาไปเที่ยวนั้นมันก็อยู่ใกล้กัน อีกอย่างเธอก็ไม่ได้เจอหน้าหลานชายสุดที่รักของเธอตั้งหลายปี ไม่รู้ว่าตอนนี้หลานชายเธอจะโตเป็นหนุ่มแล้วหรือยัง จะเกิดเรื่องอะไรวุ่น ๆ ที่รีสอร์ท และเรื่องความรักของทั้งสองสาวจะเป็นยังไงติดตามอ่านกันได้เลย ที่คุณน้ารสากับคุณหลานบ้านสวน
ฝากกดติดตามเเละกดไลค์ให้ด้วยนะค่ะ ขอบคุณค่ะ
"น้าสาครับหันมาหน่อยสิคร้าบผมมีอะไรจะให้"
เขาพูดน้ำเสียงออดอ้อนเพื่อให้น้าสาหันมา
ฟางลดาที่ฟังอยู่นานเลยอยากจะช่วยปกรณ์ง้อรสา
"นี่แกหันไปหาหลานหน่อยกรมีอะไรจะให้เเกด้วยนะแกไม่อยากรู้เหรอ เลิกโกรธกรได้แล้วน่าแก"
ฟางลดาช่วยพูดให้เพื่อนหันไปหาปกรณ์
รสาที่ได้ยินที่เพื่อนพูดก็ไม่ยอมหันไป
"งั้นฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะแก น้าช่วยได้แค่นี้เเหละนะกร ไปละ"
"ครับ"
ปกรณ์ที่นั่งข้างรสาขยับเก้าอี้มาใกล้ๆเพื่อที่จะได้ง้อน้าสาวได้ถนัด
13:00น.
"น้าสาครับไม่อยากรู้หรอกว่าผมเอาอะไรมาให้"
เขายื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆน้าสาเเละพูดน้ำเสียงออดอ้อน
ไม่มีเสียงตอบรับจากคนเป็นน้าเลย
"ว้าย!!"
เพราะน้าสาไม่หันมาเขาเลยจับเอวน้าสาให้มานั่งบนตักเขากักขังไม่ให้น้าสาไปไหนได้ตอนที่น้าสาตกใจจนหันหน้ามาแก้มน้าสาโดนปากผม
"นี่กรทำอย่างนี้ทำไม"
ตอนที่แก้มเธอโดนปากหลานชายเธอตกใจมากและหันหน้าหนีด้วยความเขินอาย
แก้มเธอต้องเเดงมากแน่ๆเลย
ส่วนปกรณ์นั้นก็ตกใจเหมือนกันไม่คิดว่ามันจะเป็นแบบนี้ แต่ใจเขานี้สิทำไมมันถึงเต้นตึกตักแบบนี้
ป้าเเจ่มจะมาทำความสะอาดห้องให้คุณสาเเละเพื่อน
พอเดินออกมาจากครัวก็เห็นคุณกรอุ้มคุณสาไปนั่งบนตักเธอเบิกตากว้างน้ากับหลานเขาทำกันอย่างนี้เหรอเธอคิด
พอดูไปสักพักก็รู้ว่าคุณสาคงงอนคุณกรเรื่องอะไรสักอย่าง
เธอไม่คอยเห็นมุมนี้ของคุณกรเลยดูๆไปแล้วก็น่ารักดี
คุณกรก็หล่อคุณสาก็สวยดูเเล้วเหมาะสมกันสุดๆแต่เสียดายที่เป็นน้ากับหลานกัน
ไม่งั้นเธอคงเชียร์ให้คุณกรจีบคุณสาเเล้ว
"เอ่อ เอ่อ ผมขอโทษครับน้าสา แต่ถ้าไม่ทำแบบนี้น้าสาจะหันมาเหรอครับ"
"ปล่อยน้าเดี๋ยวนี้นะกร! เดี๋ยวใครมาเห็นเข้ามันจะดูไม่ดี"
รสาพูดเสียงดังเพื่อให้ปกรณ์ปล่อยยิ่งพูดหลานเธอยิ่งกอดรัดเเน่นขึ้นไปอีกแถมยังเอาคางมาวางไว้บนไหล่เธออีก
"ผมจะกอดน้าเเบบนี้จนกว่าน้าจะหันมา ให้คนอื่นเห็นไปเลย"
เขาบอกน้าสาพร้อมกับยกยิ้มที่มุมปากเขาไม้ได้ขู่นะทำจริง
'ผมน้าหอมจัง'คิดเเล้วก็สูดดมผมน้าสา
'ไอ้กรปกติไม่เคยเป็นอย่างนี้นิ ทำตัวเหมือนโรคจิตไปได้'
"เออ...นะนะน้ายอมก็ได้กรช่วยเอาคางออกก่อนได้ไหม"
รสาพูดเสียงตะกุกตะกัก เธอรู้สึกเขินอายที่กรมาทำอย่างนี้กับเธอจะไม่ให้เขินได้ยังไงหล่อซะขนาดนี้หล่อกว่าดาราอีก ถ้ากรไปทำงานกับเธอที่กรุงเทพสาวๆในโรงเเรมกรี๊ดกร๊าดกันใหญ่เเน่ถ้าได้เห็นหน้าหล่อๆของหลานเธอ
"ถ้าผมปล่อยน้าสาจะไม่หนีผมใช่ไหมครับ"
"กร! น้าบอกให้ปล่อย ไม่งั้นน้าจะไม่พูดด้วยแล้ว"
รสาว่าให้หลานชายเสียงดุพร้อมกับทำหน้าหงิกหน้างอ
ไม่พอใจที่เธอบอกให้ปล่อยก็ไม่ยอมปล่อย
ปกรณ์ได้ยินดังนั้นก็ยอมปล่อยมือออกจากเอวน้าสา
'น่ารักวะ'
เขาคิดในใจที่เห็นน้าทำหน้าตาอย่างนัันแล้วมันโครตน่ารักเลย
พอกรปล่อยเธอเป็นอิสระแล้วเธอก็รีบมานั่งที่เดิมทันทีกลัวว่าป้าแจ่มกับวินจะมาเห็นเข้า
"ไหนละของที่จะให้น้า!"
รสาถามเสียงเข้มและเเบมือมาตรงหน้าเขา
"นี่ไงครับ"
ปกรณ์หยิบถุงสีเเดงที่อยู่ข้างๆเขาไปวางบนมือรสา
เธอเปิดดูและเอาลำไยมาวางไว้บนโต๊ะ
"นี่เอาลำไยมาล่อน้าเหรอ น้าไม่เอา!"
ปกรณ์จำได้ด้วยเหรอว่าเธอชอบกินลำไยยังจำได้อยู่อีกเหรอเนี่ยไม่ได้เจอกันตั้งเเปดปีเเค่ลำไยเธอไม่เอาหรอกหาซื้อกินที่ตลาดก็ได้
ผิดพลาดประการใด ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะค่ะ วิจารณญาณในการอ่าน
"ยัยฟาง"
"ยัยฟาง!"
"อะไรเนี่ยสาเรียกฟางเสียงดังเชียว"
"แกเหม่ออะไรฉันเรียกตั้งนานก็ไม่ได้ยิน"
"เปล่า ฉันแค่คิดอะไรเพลินๆนะ"
"ตกลงแกจะไปกับฉันไหม หรือแกจะไปเที่ยวกับฉันสักสามสี่วันก็ได้แล้วค่อยกลับมาทำงาน
หรือแกจะไปเยี่ยมพี่พฤกษ์แล้วก็กลับก็ได้ฉันจะไปส่งแกเอง"
รสาบอกเพื่อนให้เพื่อนไปกับเธอด้วยแค่สามสี่วันก็ยังดีเธอจะได้มีเพื่อนร่วมเดินทางไปด้วยจะได้ไม่เหงา
ฟางลดาครุ่นคิดคิดว่าจะไปเที่ยวกับเพื่อนดีไหม ใจหนึ่งก็ไม่กล้าไปเยี่ยมพี่ชายเพื่อน
แต่ว่าเธอก็ไม่ได้เจอหน้าพี่พฤกษ์นานแล้วนะ จะเป็นยังบ้างก็ไม่รู้ จะหล่อกว่าเดิมไหมจะมีสาวมาขายขนมจีบเยอะไหม โอ้ย ยัยฟางแกคิดอะไรเนี่ย บ้าไหนอยากจะตัดใจไงเล่าคิดอะไรบ้าๆบอๆคนเดียว
แล้วฟางลดาก็สบัดหัวไล่ความคิดบ้าบอนั้นออกจะหัว
"เออไปก็ได้ แล้วพวกลูกน้องฉันจะไม่ว่าฉันเหรอที่ฉันทิ้งงานให้พวกเขาทำอยู่คนเดียวตั้งหนึ่งเดือน"
"ไม่มีใครว่าแกได้หรอก ใครก็รู้ว่าแกเป็นเพื่อนกับรองประธาน ไม่มีใครกล้าว่าแกหรอกเพราะกลัวจะโดนไล่ออก"
"จ้าท่านรองประธาน กลัวแล้วจ้า"
ฟางลดาพูดหยอกล้อเพื่อนสนิทและทำท่าทางหวาดกลัวใส่เพื่อน
"แต่แกไม่มีรถขับไปเที่ยวนิ"
"นี่ไงฉันถึงถามแกก่อนถ้าแกไปด้วยฉันก็จะซื้อรถไปเที่ยวกับแกสองคน"
"แล้วถ้าฟางไม่ไปด้วยจะทำยังไง"
"ก็ไปกับรถ บขส.ไง"
คิดไว้เเล้วเชียวว่ายัยสาต้องไปกับรถ บขส. ตั้งแต่ไหนเเต่ไรเเล้วที่ยัยสาชอบนั่งรถเมล์ไปเรียน และพอทำงานก็นั่งรถไฟฟ้าไม่ก็วินมอไซด์ ไม่เคยซื้อรถขับ แต่ขับรถเป็นและมีใบขับขี่รถยนต์กับมอไซด์ด้วยงงไหม ไม่ขับรถ แต่มีใบขับขี่
"ที่บอกให้มาเจอกันที่ห้างนี่จะมาซื้อของไปเที่ยวด้วย"
"ใช่เเล้วเพื่อน แล้วแกไม่ซื้อเหรอ"
"ไม่ซื้อ ฉันมีของใช้ครบแล้วไม่ต้องซื้อให้เปลืองเงิน"
"แม๊!ประหยัดจังเลยนะค่ะเชฟ"
รสาพูดเย้าแหย่เพื่อนเล่น
"แกนี่ก็พูดเวอร์ฉันไม่ได้งกสักหน่อย แค่ของมันมีอยู่แล้วจะซื้อทำไม"
"ฉันยังไม่ได้พูดว่าแก งกเลย"
"ไม่ได้พูดแต่แกคิดไง"
"เออๆ ฉันยอมรับก็ได้ว่าพูด พอใจรึยังจ๊ะ"
รสาขี้เกียจจะเถียงกับมันเเล้วเลยยอมรับไปเลยว่าเธอพูด จะได้ไปซื้อขอสักทีเดี๋ยวมันค่ำมืดก่อนต้องไปซื้อรถอีก
ผ่านไปหลายชั่วโมงฟางลดาก็ช่วยเลือกของเสร็จและจ่ายเงินแล้วก็กำลังเข็นรถเข็นไปที่รถของฟางลดา ของที่รสาซื้อนั้น จะมีเสื้อผ้า หม้อหุงข้าว แปรงสีฟัน ยาสีฟัน สบู่ ยาสระผม กระเป๋าเป้ รองเท้า และอีกมายมากนับไม่ถ้วน รถของเพื่อนเธอนั้นเป็นรถเก๋งนิสสัน คิกส์-อีพาวเวอร์ ใหม่ สีน้ำเงิน ไนท์ บลู หลังคาสีดำ แบล็ค
สตาร์ พอขนของใส่รถเสร็จก็ขับออกไปทันที
"แกจะซื้อรถยี่ห้อไหน"
ฟางลดากำลังขับรถเอ่ยถามรสาที่นั่งอยู่ข้างๆกัน
"ไม่รู้อะแกว่ายี่ห้อไหนดี"
รสาไปเคยซื้อรถไม่รู้ว่ายี่ห้อไหนดี ราคาประมาณเท่าไร แพงไหม เธอไม่รู้จริงๆ
"นิสสันจ้า เพราะฉันก็ขับนิสสัน ฉันบอกเลยรถยี่ห้อนี้ขับดี ห้องโดยสารใหญ่ ลำโพงดีมากแก"
"ถ้าอย่างนั้นก็ไปศูนย์นิสสันกันเลย"
พอซื้อรถเสร็จแล้วรสาก็ขนของที่ตัวเองซื้อมาใส่หลังกะบะ
ใช่แล้วรถที่รสาซื้อคือรถกะบะสีเทา คันใหญ่
แล้วก็พากันขับรถไปที่โรงเเรมเพราะทั้งเธอและเพื่อนยังไม่ได้เขียนใบลากันเลย
17:00
โรงแรมแกรนด์วารีโฮเต็ล
ภัทรพลที่เลิกงานเเล้วก็กำลังเดินมาที่จอดรถก็เห็นพี่สาวเดินลงมาจากรถกะบะสีเทาคันใหม่ป้ายเเดง
"ว้าว! ร้อยวันพันปีไม่เห็นจะซื้อรถมาขับ นี่ถ้าไม่ไปเที่ยวพี่ก็คงไม่ซื้อมาใช่ไหมครับ ถ้ารู้งี้ผมบอกพี่ไปเที่ยวตั้งนานแล้ว
พี่จะได้ไม่ต้องติดรถผมมาด้วยเวลาที่พี่ขี้เกียจนั่งเมล์ไปทำงาน"
พูดยิ้มและเดินไปดูรอบๆรถ
"แกก็พูดเวอร์ไปแค่นี้ให้พี่ติดรถไปด้วยก็ไม่ได้เหรอ"
"ได้นะได้อยู่ บางวันที่ผมไม่เข้าโรงเเรมและนอนตื่นสายพี่ก็ชอบมาปลุกผมให้ผมไปส่งที่โรงเเรมทุกที"
"เออๆที่ผ่านมาพี่ขอโทษละกันที่ชอบไปกวนแกให้ไปส่งอยู่เรื่อยตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว พี่ขอโทษนะ นี่ไงพี่ก็ซื้อรถมาแล้ว
เท่ไหมน้องรัก"
"ไม่ต้องขอโทษผมเหรอพี่เรื่องเล็กน้อยเอง"
"จ้า"
"ทำไมพี่ไม่ซื้อรถเก๋งละ"
เขาสงสัยทำไมพี่สาวถึงไม่ซื้อรถเก๋งมาขับเพราะมันจะขับง่ายกว่ารถกะบะ
"มันขนของได้เยอะเวลาเราไปเที่ยวและที่สำคัญเพื่อพี่ได้ไปลุยป่า ลุยเขาอะไรอย่างงี้"
"ออครับ แล้วนี่พี่กับพี่ฟางมาที่โรงเเรมกันทำไมหยุดกันไม่ใช่เหรอครับ"
เขาสงสัยเลยถามขึ้นมา
"ออพี่กับยัยฟางจะมาเขียนใบลาไปเที่ยวนะ"
"พี่ฟางก็ไปด้วยกับพี่สาเหรอครับ"
"ใช่จ๊ะ พี่ไปก่อนนะค่ะ"
"ครับ"
แล้วฟางลดาก็เดินจูงมือรสาเข้าไปในโรงเเรม