น้ำ ไฟ ดอกไม้ป่า - 4. ความจริงที่บิดเบือน โดย ผิงที่ไม่ใช่ปิง @Plotteller

เส้นทางความรักของใครคนหนึ่ง อาจจะไม่ได้สวยงามแบบที่ใครๆเคยเจอ

น้ำ ไฟ ดอกไม้ป่า - 4. ความจริงที่บิดเบือน โดย ผิงที่ไม่ใช่ปิง @Plotteller | พล็อตเทลเลอร์

สะท้อนปัญหาสังคม,ครอบครัว,ดราม่า,เล่าประสบการณ์,เรื่องสั้น,ความรักผู้ใหญ่,ดราม่า,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย

หมวดหมู่ที่เกี่ยวข้อง

แท็คที่เกี่ยวข้อง

รายละเอียด

สารบัญ

เนื้อหา

4. ความจริงที่บิดเบือน

แต่ทว่าป่าปูนแห่งนั้นมันยังเป็นเหมือนเดิม เหมือนครั้งนั้นที่เธอหอบเด็ก ๆ จากมา

ขาที่เพิ่งฟื้นตัวเริ่มสั่นไปด้วยความกลัว เธอกางแขนแน่นปิดบังตัวตนเด็ก ๆเอาไว้ กลัวว่าใครๆจะทำร้ายพวกเขาอย่างที่เธอเคยเจอมา แต่ไม่เลย... น้ำเริ่มกดแขนดอกไม้ลงช้าๆ และประกาศก้องออกไปว่า

"ดอกไม้ป่าคือครอบครัวของผมเอง"

แต่ก็นะ...น้ำก็ยังคงเป็นน้ำ เขาไม่ได้แข็งแรงเทียบเท่าพี่ชายเลยสักนิด น้ำแข็งประกาศก้องขัดขวางน้องก่อนจะจับจ้องมาที่ดอกไม้หวังให้เธออาย

เขาประกาศบอกใครต่อใคร ว่าดอกไม้เคยถูกเขาเชยชมดอมดมจนดอกโรยรา ทั้งๆที่มัน...ไม่ใช่เรื่องจริงเลยสักนิด

ต่อหน้าแมลงหลากสายพันธุ์ที่มารอเป็นสักขีพยาน น้ำแข็งก็ถลกกาบก้านเพื่อโชว์บาดแผลบนข้อขาให้ทุกคนได้เห็น บิดเบือนความจริงที่เป็น ราวกับต้องการจะฆ่าดอกไม้ให้เธอตายซ้ำสอง

เหตุการณ์ในวันนั้นทำให้น้ำเริ่มหลบหน้า และทิ้งดอกไม้ให้เผชิญความอ้างว้างบนป่าปูนอย่างเดียวดาย จนเธอเจ็บ เธออาย เธออยากหายไปจากตรงนั้นให้ไวที่สุด

แต่ท่ามกลางความมืดมิดแสงไฟที่เธอคิดว่าจะไม่ได้เจอกันอีก ก็ค่อย ๆเดินเข้ามา เขาขู่แมลงเหล่านั้นด้วยน้ำเสียงแข็งๆว่า "หากใครยังพูดถึงเรื่องบ้า ๆนี้ เขาจะเผาปีกคนนั้นจนบินไม่ได้อีกเลย" แล้วหันไปบังคับให้น้ำแข็งมาขอโทษ

หลังจบปัญหาดอกไม้ก็เตรียมจะลากลับไปอยู่ในป่าเช่นเดิม แต่ไฟกลับรั้งแขนเธอไว้แน่นแล้วพูดว่า

"หากเขาลดแสงลงมาครึ่งหนึ่ง ดอกไม้ยังจะอยู่กับเขาได้ไหม?"

ตอนแรกเธอก็ยังไม่เข้าใจ จนกระทั่งไฟเดินเข้ามาแล้วถอดแสงของเขาออกให้เหลือเพียงเทียนแท่งเดียว เขายกประกายทั้งหมดให้ครอบครัวไป แล้วค่อยๆประชิดกายเข้าหาดอกไม้ที่กำลังตกตะลึง

"วันนี้ไฟมีตำหนิเหมือนกันกับดอกไม้แล้วนะ"

ดอกไม้ถึงกับกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่ได้ เธอโผเข้าไปกอดไฟไว้แน่น... ให้สมกับที่ใจโหยหา แปลก..ไฟไม่ได้แผดเผาเธออย่างที่คิดไว้เลย กลับกันเปลวไฟนั้นมันอบอุ่นกว่าในป่าดิบชื้นที่เธอจากมาเสียอีก