ความรู้สึกผิดในอดีตที่ทำให้เธอฝั่งใจ เหมื่อนตราบาปที่กลับมาทำลายความรู้สึกที่มีภายในจิตใจของเธอ เมื่อเธอเจอเขาอีกครั้ง
ผู้แต่ง
gieowgoi (เกี่ยวก้อย)เรื่องย่อ
ความรู้สึกผิดในอดีตที่ทำให้เธอฝั่งใจ เหมื่อนตราบาปที่กลับมาทำลายความรู้สึกที่มีภายในจิตใจของเธอ เมื่อเธอเจอเขาอีกครั้ง
รัก,ดราม่า,ชาย-หญิง,วัยว้าวุ่น,ไทย,รักดราม่า,รัก 3 เส้า,เพื่อน,ศัตรูหัวใจ,เย็นชา,เมียดุ,เมียไม่รัก,ท้อง,แต่งงาน,โรมานซ์,คู่หมั้น,วัยว้าวุ่น,วัยรุ่น,มหาลัย,วิศวะ,คลั่งเซ็กส์,คลั่งรักขั้นสุด,มาเฟีย ,ดราม่า,พล็อตสร้างกระแส,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
วิศวะร้ายกับยัยคู่หมั้น
ความรู้สึกผิดในอดีตที่ทำให้เธอฝั่งใจ เหมื่อนตราบาปที่กลับมาทำลายความรู้สึกที่มีภายในจิตใจของเธอ เมื่อเธอเจอเขาอีกครั้ง
"ใครทำอะไรไว้แบบไหน ก็ได้แบบนั้น กูต้องหาคำตอบให้ได้ ถ้าเป็นจริงอย่างที่แพรบอก กูก็จะถือว่า เขาต้องการไปจากกูจริงๆ แต่ถ้าไม่ใช่ ไม่ว่าใครหน้าไหน ก็เอาแพรไปจากกูไม่ได้อีก เป็นครั้งที่ สอง"
ตลอดการเดินทางไปคลับ แพรไหมแทบจะหุบยิ้มไม่ได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว ตื่นเต้นดีใจที่ได้ไปทำงาน หลายๆวันที่ผ่านมาเธอคิดเรื่องของมาร์คัสมาตลอดว่าจะจัดการยังไงดี เธอจะหนีเขาเหมือนเมื่อ สามปีที่ผ่านมาไม่ได้อีกแล้ว แต่วันนี้ขอคิดเรื่องงานพิเศษที่เธอขอร้องแอนนาให้ช่วยเป็นธุระหาให้ก่อน
......CLUB SEE YOU......
"สวัสดีค่ะ...พอดีมาพบพี่แอนนาคะ ชื่อแพรไหม" แพรไหมเดินมาหาการ์ดหน้าคลับแล้วแนะนำตัว
การ์ดหน้า CLUB
"อ้อ....ครับคุณแอนนาสั่งไว้เดินอ้อมไปทางหลังร้านแล้วเลี้ยวขวานะครับคุณแอนนาอยู่ตรงนั้น"
"ขอบคุณนะคะ" แพรไหมยิ้มให้การ์ดตัวใหญ่ที่ทำหน้าเคร่งขรึมอยู่ทำให้การ์ดเลิ่กลั่กกับสายตาแพรไหม
"มึง...นายแล้วมาเร็วเข้า...."
การ์ดอีกคนรีบบอกการ์ดที่คุยกับแพรไหมอยู่ เมื่อได้ยินทั้งสองคุยกันการ์ดอีกคนก็รีบวิ่งออกไปหารถซุปเปอร์คาร์สามคันที่กำลังวิ่งเข้ามาจอดในที่จอดสำหรับ VVIP
ส่วนแพรไหมเมื่อรู้ว่าแอนนาอยู่ที่ไหนตามคำบอกของการ์ดหน้าคลับแล้วก็รีบเดินไปหาแอนนาโดยไม่ได้หันไปมองว่าคนที่เดินลงรถมาเป็นใคร
"นายครับ/นายครับ" การ์ดต่างคนต่างยืนเป็นแถวก้มหัวคำนับผู้เป็นนาย
"อืม...มีอะไรไปทำก็ไปทำหน้าที่ของตัวเองไม่ต้องมาตอนรับฉันแบบนี้หรอก"
มาร์คัสเดินลงจากรถพร้อมทั้งแทนไทและวิลที่ขับรถมาคนละคัน สาเหตุที่วันนี้ทั้งสามคนขับรถมาเองโดยไม่มีบอร์ดีการ์ดตามมาเพราะเป็นคำสั่งของมาร์คัสที่ไม่ชอบความวุ่นวาย
"วันนี้เป็นอะไรสีหน้าเคลียดๆ" วิลถามมาร์คัสที่เดินมาพร้อมกันก่อนจะเข้าร้าน
"ไม่มีอะไร" มาร์คัสยังคงนิ่งไม่สบตากับวิลเขาเดินขึ้นไปบนห้อง VVIP ซึ่งเป็นห้องกระจกที่มีสิ่งอำนวยความสะดวกสบาย ครบครัน ซึ่งสามารถมองเห็นได้ทั่วร้านเมื่อยืนมองจากชั้นบน
"มึงก็ไปถามมันช่วงนี้มันยิ่งกินรังแตนมาอยู่เอ้ย....ล้อเล่น5555" แทนไทเหย้าคนตรงหน้าเล่นเผื่อบรรยากาศจะดีขึ้น จากนั้นแทนไทเดินตามมาร์คัสไปอีกคน
"เออ...กูผิดเองคร้าบ" วิลตะโกนตามหลังแล้วรีบเดินตามทั้งสองเข้าร้านไป
ส่วนด้านแพรไหมที่เดินมาหาแอนนาเห็นแอนนากำลังสั่งงานพนักงานอยู่จึงยืนดูอยู่ห่างๆจังหวะแอนนาหันมาเห็นแพรไหมพอดี
"อ้าว....ยัยแพรมาแล้วหรอ"
"สวัสดีคะพี่แอน" แพรไหมยกมือไหว้รุ่นพี่สาว
"มา..มา...ไหนดูสิ..นี้แต่งตัวอะไรแบบนี้" แอนนาจับแพรไหมหมุนตัวไปมา แอนนามองแพรไหมหัวจรดเท้า ด้วยการแต่งกายของแพรไหมที่ใส่กางเกงยีนส์ขายาว เสื้อครอปแถมยังมีเสื้อแขนยาวทับมาอีก
"โอ้ยฉาน...จะเป็นลมดูน้องฉันแต่งตัว" แอนนาเอามือข้างหนึ่งทาบหน้าอก ส่วนอีกข้างยากขึ้นเช็ดเหงื่อพร้อมสูบลมหายใจ
"มานี้เลย.....เดี่ยวพี่จะแปลงร่างให้เราใหม่...ไอ้ที่แต่งมาเนี่ยมันไม่เหมาะกับงานที่นี้ ตามพี่มา"
แอนนาลากแขนแพรไหมเดินตามออกไปห้องแต่งตัวพนักงาน ซึ่งตอนนี้มีสาวๆสวยๆกำลังนั่งแต่งหน้าทำผมสำหรับออกไปทำงานในค่ำคืนนี้ อยู่ บางคนก็ใส่ชุดรัดรูป สายเดี่ยว ดันทรวงอกของแต่ละคนออกมา ทำให้แพรไหมมองตาไม่กระพริบในใจแอบกลื่นน้ำลายลงคอ พลางก็คิดไปว่าตัวเองต้องแต่งแบบนี้จริงหรอ
"เออ...พี่แอนคะให้แพรช่วยพ่อครัวหรือเก็บกวาดโต๊ะก็ได้คะไม่ต้องแต่ตัวแบบนี้หรอก ที่นี้มีแต่คนสวยๆทั้งนั้นเลย แพรคงไม่เหมาะกับการแต่งตัวแบบพี่เขาหรอกคะ" แพรไหมรีบออกตัว
"โอ้ยจะไปอยู่ทำไมมันหลังครัวห๊ะยัยแพร....สวยๆอย่าแพรเนี่ยต้องจัดเต็มเชื่อมือพวกพี่" ว่าแล้วแอนนาก็หันหน้าไปหาสาวๆในห้องที่นั่งแต่งตัวอยู่
"เด็กๆพี่ฝากน้องสาวพี่คนหนึ่งหน่อย จัดเต็มเอาแบบให้สวยเลยนะ"
"ได้ค่ะพี่แอนพวกหนูจัดให้" สาวๆหันมาตอบรับแอนนาอย่างเต็มใจ พากันลุกเดินมาจับแขนแพรไหมให้ไปนั่งที่เก้าอี้
"มานั่งนี้เลยไหนดูสิ หืมหน้าสวยมากผิวก็ดี๊ดี ไม่ต้องกลัวนะเดี่ยวพวกพี่แปลงโฉมให้จะเอาให้เริดไปเลย" แพรไหมได้แต่นั่งยิ้มให้พนักงานสาว โดยไม่กล้าปริปากพูดอะไร
เมื่อแพรไหมปฎิเสธแอนนาไม่ได้ก็เข้าร่วมซะเลย แต่ในใจก็แอบกังวลเพราะเธอเองไม่เคยแต่ตัวแบบนี้เลยไม่มีความมั่นใจเอาสะเลย
"ว้าว...สวยมากเลยแพร นี้สิพี่ตาถึงไหมละ" แอนนาเมื่อเดินกลับมาดูผลงานของลูกน้องสาวที่ฝากแปลงโฉมให้แพรไหมถึงกลับตะลึงในผลงาน
"โถ่พี่แอนฝีมือพวกหนูยังไงก็สวย อีกอย่างพวกหนูไม่ได้แต่งอะไรมากเลยน้องแพรสวยอยู่แล้ว เบ้าหน้าฟ้าประทานจริงๆเนาะว่าไหม" สองสาวพยักหน้าให้กัน
สักพักแพรไหมในเวอร์ชั่นใหม่ที่สวยใส่เดรทสีดำเผยให้เห็นผิวพรรณที่ขาวอมชมพู หน้าที่แต่งเติมสีสันเพียงเล็กน้อยแต่สามารถดึงดูดสายตาของคนรอบข้างได้ แพรไหมตั้งใจทำงานของตนเองซึ่งวันนี้เธอมีหน้าทีคอยเสริฟ์น้ำเสริฟ์อาหารให้ลูกค้า ที่เข้ามาเที่ยวในคลับแห่งนี้
เสียงเพลงแดนซ์ดังสนั่น แสงสีหลาย เฉียดวิบวับสะท้อนส่องไปมา แพรไหมที่ยังไม่ชินกับอะไรแบบนี้สักเท่าไรแต่เธอก็พยายามปรับตัวให้ทันกับสถานที่แบบนี้
เมื่อเหล่าผีเสื้อราตรีคนที่มาเที่ยวกลางคืน พากันดื่มกับน้ำเมาและเต้นโยกย้ายส่ายสะโพกอย่างสุดเหวี่ยง ทว่าก็มีบางสายตาที่มองมาโดยที่แพรไหมไม่ทันสังเกต เธอยังคงทำหน้าที่ของเธออย่างตั้งใจ
"แพรช่วยยกน้ำและเครื่องดื่มขึ้นไปห้อง VVIP หน่อยพี่ปวดท้อง" รุ่นพี่สาวหนึ่งในพนักงานด้วยกันก็เรียกให้เธอช่วยยกเครื่องดื่มแทน ซึ่งดูเหมือนพนักงานคนนั้นเธอจะปวดเข้าห้องน้ำน่าจะไม่ไหวจริงๆ
"ได้ค่ะ"
แพรไหมเดินไปรับของจากมือหญิงสาว แล้วเดินขึ้นไปชั้นบนซึ่งเป็นห้อง VVIP แพรไหมเธอรู้แต่เพียงว่าห้องนั้นเป็นห้องของเจ้าของคลับ แต่เธอมาทำงานวันแรกเลยไม่รู้ว่าเจ้านายของเธอเป็นใคร
จากการที่เห็นแอนนาโทรคุยกับนายเจ้าของคลับที่นี้แล้ววันก่อนที่จะขอรับเธอเข้ามาทำงาน ได้ยินแอนนาเรียกเจ้านายว่าเฮีย แพรไหมเลยคิดว่าเจ้าของคลับแห่งนี้น่าจะมีอายุพอสมควร
ก๊อก ก๊อก ก๊อก !!!
"เข้ามา"
วิลตอบกลับคนที่มาเคาะประตูในขณะที่แทนไทนั่งดื่มอยู่กับเขา ส่วนมาร์คัสอยู่ในห้องพัก แน่นอนในห้องนี้ไม่เพียงแต่จะมีเคาร์เตอร์บาร์ เครื่องอำนวยความสะดวกต่างๆแล้ว ยังมีโต๊ะสนุ๊กและห้องนอนอีก 4 ห้องไว้สำหรับพวกเขาใช้พักผ่อนเวลาเมาหรืออยากทิ้งตัวนอนที่ร้านเลยบางครั้งคราว
"ขออนุญาต....ค่ะ"
"เชี่ย!!!!" แทนไทเงยหน้าขึ้นเมื่อหันไปมองตามเสียงคนเดินเข้ามาพร้อมเครื่องดื่มในมื่อ วิลกับแทนไทหันหน้ามองหน้ากันเลิกลัก
"เออ.....รุ่นพี่" ซึ่งแพรไหมก็ไม่ต่างกัน ที่กำลังยกถาดเครื่องดื่มเข้ามาในห้องแพรไหมทำถาดเครื่องดื่มลวงหล่นลงมาเพราะความตกใจ
เพ้ง......
"อุ้ย...ขะ..ขอโทษคะ" แพรไหมรีบยกมือไหว้ทั้งสองคน เธอรีบเก็บเศษแก้วที่หล่นตกลงพื้นโดยไม่ทันระวังทำให้เศษแก้วที่แตกอยู่บาดมือเธอเลือดไหลเป็นทาง
"อุ้ย..." แพรไหมได้แต่กัดฟันเพราะเธอไม่อยากแสดงความอ่อนแอให้ใครเห็น พอดีกับแอนนารีบขึ้นมาตามแพรไหมเพราะเห็นขึ้นมานานแล้ว
แอนนาที่เห็นเหตุการณ์ตรงหน้ารีบเข้ามาช่วยแพรไหม เพราะกลัวว่าผู้เป็นนายจะตำหนิรุ่นน้องของเธอเข้า
"ขอโทษนะคะนาย...คือน้องเขาเพิ่งมาทำงานวันแรกอาจจะยังไม่คล่อง....เดี่ยวแอนให้เด็กยกมาให้ใหม่นะคะ" แอนนารีบยกมือไหมผู้เป็นนาย
"พะแพรทำไมซุ่มซามแบบนี้"
แอนนาหันไปตำหนิรุ่นน้อง แต่พอเห็นหน้าคนตรงหน้าก็ไม่กล้าดูมากมายนัก
"อืมไม่เป็นไร.....ให้เด็กยกเครื่องดื่มมาใหม่ด้วยคุณแอน"
"คะนาย"
แทนไทรีบตอบกลับหลังจากที่เงียบเพราะไม่รู้จะอึ้งอะไรดีระหว่างเห็นแพรไหมที่นี้ กับ แพรไหมมาทำงานแบบนี้ไหนจะแต่งตัวแบบนี้อีก นี้ยังดีที่มาร์คัสน่าจะเพลียนอนหลับไม่ได้ยินเสียงเอะอะข้างนอก ถ้ามาร์คัสรู้ไม่อยากจะคิดแทนไทได้แต่กลื่นน้ำลายลงคอ หันไปมองหน้ากับวิล
"กูควรจะอึ้งอะไรก่อนดีว่ะ"วิลหันไปถามแทนไท
"กูก็ไม่รู้ว่ะ....จะบอกไอ้มาร์คัสดีไหมว่ะว่าน้องแพรมาทำงานที่นี้" แทนไทหันไปสบตากับวิลเป็นคำถาม
"มีเรื่องอะไรกัน"แทนไทกับวิลสะดุ้งตัวโยง
"มะ...มึงตื่นแล้วหรอว่ะ....ตื่นไวจัง" วิลแอบกลื่นน้ำลายไม่อยากจะคิดว่าจะเกิดอะไรอีกไม่กี่นาทีที่จะถึงถ้าเพื่อนเขาตรงหน้ารู้เรื่องเมื่อครู่นี้
"จะนอนหลับได้ไง.....เสียงดังกันเชียวพวกมึง"
มาร์คัสนั่งลงยกขาข้างหนึ่งไขว้ห้าง มือยกแก้ววอสก้าขึ้นดื่ม มองหน้าเพื่อนทั้งสองด้วยสายตาที่นิ่งเป็นคำถาม
"เออ......
✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨
ตอบไปเลย.......พี่มันจะได้รู้ว่าน้องมันที่มันบอกจะเกลียดเขานะ น้องมันลำบากแค่ไหน......ไรท์เริ่มจะแพ้เสียงในหัวแล้วนะ
*****ขอ1 comment สำหรับกำลังใจให้ไรท์บ้างนะคะ****