เมื่อหนุ่มเนิร์ดสุดเบื่อโลกกลับกลายเป็นสาวฮอตในช่วงข้ามคืนด้วยบันทึกประหลาดภายในห้องเก็บของของคุณตา แถมมากับข้อความปริศนาที่ว่าถ้าอยากจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมต้องมีค่าความชอบ100%จากคนที่เกลียด
ชาย-ชาย,พารานอมอล,แฟนตาซี,ตลก,วัยว้าวุ่น,โรงเรียน,ระบบ,ระบบผู้ช่วย,ชายกลายเป็นหญิง,คำสาป,ปีศาจ,วัยว้าวุ่น,ตลก,boylove ,yaoi ,วายแฟนตาซี,วาย,คอมเมดี้,พารานอมอล,แฟนตาซี,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
เมื่อหนุ่มเนิร์ดสุดเบื่อโลกกลับกลายเป็นสาวฮอตในช่วงข้ามคืนด้วยบันทึกประหลาดภายในห้องเก็บของของคุณตา แถมมากับข้อความปริศนาที่ว่าถ้าอยากจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมต้องมีค่าความชอบ100%จากคนที่เกลียด
ผู้แต่ง
แมวส้มแสนแสบ
เรื่องย่อ
เมื่ออยู่ดีๆ หนุ่มเนิร์ดสุดเบื่อโลกกลับกลายเป็นสาวฮอตในช่วงข้ามคืนด้วยบันทึกประหลาดภายในห้องเก็บของของคุณตา และยังแถมมากับข้อความปริศนาภายในโทรศัพท์ที่ว่าถ้าอยากจะกับเป็นเหมือนเดิมต้องมีค่าความชอบมากถึง100%จากคนที่เกลียด จะเป็นยังไงจะร่วงหรือจะเละก็มาตามอ่านกันได้ในเรื่องเลย Les Go!!!
ชนันธร เลิศหล้า (ตาล) เพื่อนชอบเรียกว่า สีน้ำตาล : ม.5/3
ชอบ : หนังสือนิยายแนวไหนก็ได้ ชอบเรื่องภูตผีเหนือธรมชาติ ตำนานปรัมปราต่างๆ ชอบวาดรูป คนใจเย็น ยุ่งเรื่องชาวบ้าน ชุดนอนลายเป็ด
เกลียด : คนขี้เก๊ก งู
นิสัย : สอดรู้สอดเห็น เห็นเงียบๆแต่แสบใช่เล่น วีรกรรมเยอะสุด ยิ่งตอนเป็นผู้หญิงยิ่งสุด ปากแซ่บ ใจร้อน
ชลธาร เลิศหล้า (น้ำเงิน) ม.6/3
นิสัย : กวนๆแต่รักน้อง ปากแข็งหน่อยๆ และก็ไม่ค่อยชอบยอมใคร ใจร้อน ไม่ได้เก่งมาตั้งแต่เกิดแต่พ่อสอนให้เปิดมาตั้งแต่เด็ก ยิ่งพักหลังยิ่งหวงน้องเพราะเป็นผู้หญิงแถมมีคนมาจีบโครตเยอะ
ชอบ: แมว
เกลียด:คนมาจีบน้องตัวเอง
ทิวากร พงค์สวัสดิ ( อาทิตย์) ม.6/5 พ่อหนุ่มสุดเฟอเฟค พ่อหนุ่ม อบอุ่นขวัญใจมหาชนที่ชอบช่วยเหลือคนอื่น ทว่ากลับมีค่าความ ชอบผมติดลบไปที่ -60% รูปหล่อ พ่อรวยตามสเตปคุณชาย ทว่า เขากลับมีความลับดำมืดอยู่ในนั้น เนื่องด้วยเขาป่วยเป็นโรค 2บุคลิก
ชอบ:สิ่งอะไรก็ตามที่น่ารักและปลอดภัย
เกลียด : สิ่งที่เป็นอัตรายเกือบทุกอย่าง
นิสัย:ไม่ไว้ใจใคร ภายนอกอบอุ่นอ่อนโยนแต่ภายในหวาดระแวง ขี้เก๊ก ชอบช่วยเหลือ ไม่ชอบนางเอกสุดๆ
ธนนท์ เปรมปรี ( เปรม) : ม.5/3 เพื่อนต่างห้องดีกรีนักเลงขาโหด ชอบแกล้งแซวผมเป็นประจำ ค่าความชอบที่มีต่อผมคือ25% ชอบทะเลาะต่อยตี มาสายเป็นว่าเล่น โดนฑัณบนทุกปี
ชอบ: ต่อยตี ของน่ารัก แมว
เกลียด:คนทำร้ายผู้หญิง หมา
ภากร จุลวีท์ ( ซัมเมอร์) : ม.6/1 รุ่นพี่ชุมนุมประวัติศาสตร์ชอบใช้แรงงานผม แถมยังซึนเดเระ ค่าความชอบที่มีต่อผม คือ 45% ฮือ ก็ถือว่าดีกว่า2คนที่พูดมา สวรรค์ยังเมตตาผมอยู่
ชอบ: ประวัติศาสตร์ตำนานเทพนิยายกรีก
เกลียด : คนพูดไม่รู้เรื่อง
ลิเวียธาน :ปีศาจที่ตามมาจากในหนังสือ
.
.
.
“ห้าว~”
เช้าวันนี้ก็เป็นเช้าปกติเหมือนทุกวัน เป็นเช้าธรรมดาๆ เรียบง่ายไม่มีอะไรพิเศษ ผมรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ นะ จนกระทั่งตัวผมที่ลุกเข้าห้องน้ำไป. . .
และตรงจุดนุั้นนั่นแหละคือจุดเริ่มต้นของเรื่องประหลาดในวันนี้ที่ผมไม่เคยอยากให้มันเกิดขึ้นเลย
“หือ ทำไมกระจกมันมัวๆเห็นไม่ชัดเลยแฮะ ไอ้พี่บ้านั่นไม่ยอมเช็ดกระจกสินะ ซวยแต่เช้าเลย ใช้เสร็จนอกจากจะไม่เช็ดยังปล่อยเป็นภาระน้องผู้แสนดีคนนี้อีก เห้อ ก้าวขาข้างไหนออกจากห้องวะเนี่ย”
บ่นได้ไม่เท่าไหร่ผมก็จำใจคว้าเอาผ้าที่วางอยู่ข้างอ่างล้างหน้าแถวๆ นั้นเช็ดเอา เช็ดไปกระจกก็ส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดเอี๊ยดอ๊าดไป เล่นเอาแสบแก้วหูไปพักใหญ่
ผมเช็ดมันอยู่สักพักให้มันพอมองเห็นได้ไม่มัวจนเกินไปก็เป็นอันเสร็จ แล้วจึงหยิบแปรงสีฟันขึ้นมาบีบยาสีฟันก่อนจะล้างหน้าแปรงฟันเฉกเช่นปกติ โดยไม่รู้เลยว่ามีอะไรกำลังเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม
ซ่า ซ่า ซ่า
เสียงน้ำถูกเปิดขึ้นเป็นสัญญาณที่ผมกำลังเสร็จภารกิจในตอนเช้า ผมไม่รอช้าบ้วนปากเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะรองน้ำมาล้างหน้าแล้วจับๆ แตะๆ อยู่สักพักก็เริ่มแอะใจ
"ท ทำไมผิวนุ่มขึ้น ขนตาก็ยาวขึ้น แล้ว ผ ผมยาว-!!!"
ก่อนจะเบิกตากว้างเงยหน้าขึ้นมองไปยังกระจกทันที
พรึ่บ
“เชี่ย! ใครวะ!”
ผมจับใบหน้าที่สะท้อนบนกระจกหันไปหันมาด้วยความตื่นตูม อ้าปากค้าง สำรวจทุกอย่างที่อยู่บนใบหน้าไม่ว่าจะเป็นผมสีนำ้ตาลเข้มที่ยาวขึ้นจนถึงกลางหลัง ใบหน้าเนียนสวยติดหวานยิ่งกว่าเดิม ปากนิด จมูกหน่อย แก้มฝาดแดงอมชมพูธรรมชาติด้วยสายตาอึ้งๆ ปนไม่เข้าใจก่อนจะทำการอุตริตตบไปที่หน้าของตัวเองอย่างแรง
เพี้ยะ!
“โอ๊ย!”
ถึงกับหน้าหันแถมยังเจ็บอีกต่างหาก สภาพ อะไรวะเนี่ยยยยยยยย เกิดอะไรขึ้นกับผมกันครับ ทำไมครับบบบ
ตกใจได้ไม่นานพอหันกลับมาก้มต่ำตรงหน้าอกตัวเองเท่านั้นแหละ กรี๊ดสิครับรออะไร เพราะอะไรหน่ะหรอเพราะผมมีหน้าอกนุ่มนิ่มใหญ่โตอย่างกับของผู้หญิงเลยหน่ะสิ
” ว๊ากกกก!!!!” เสียงกรีดร้องดังไปทั่วบ้าน
“เห้ย!เงียบๆ ดิ๊ไอ้ตาลมันรบกวนชาวบ้านเขา จะเอะอะอะไรแต่เช้า หนวกหูโว๊ย”
ไอ้พี่บ้า ถ้าเจออย่างนี้จะไม่แหกปากหรอวะ
ผมขมวดคิ้วมุ่ยจนคิ้วจะชนกับตาบนด้วยความจิกๆ หน้าหงิกหน้างอกับน้ำเสียงของพี่ชายตัวดีจนลืมกรี๊ดไปพักหนึ่งมั้งเสียงพี่แกเลยเงียบไป แต่ผลที่ตามมาคือเสียงฝีเท้าพ่อกับแม่ที่เหมือนจะวิ่งมาอยู่ตรงหน้าห้องผมพร้อมเคาะประตูห้องน้ำอย่างแรง
“ก๊อกๆๆๆ ตาลเป็นอะไรลูก ทำไมแหกปากเสียงดังแบบนี้ มีอะไรเกิดขึ้นรึเปล่า ตาล ตาล”
“นั่นสิ เป็นอะไรรึเปล่ากรี๊ดอย่างกับเป็นผู้หญิงอย่างนั้นแหละ” ก็ผมเป็นผู้หญิงไปแล้วจริงๆ หน่ะสิพ่อ ผู้หญิงจริงๆทั้งร่างเลยด้วย ไม่ได้เถียงนะแค่บ่นในใจเฉยๆ
เอ่อ เอ่อ เอาไงดีวะ จะออกไปทั้งอย่างนี้จริงดิ ผมคิดหนักแต่ว่าถ้าโกหกแม่แล้วถูกแม่จับได้ทีหลังมีหวังจบไม่สวยแน่ หยึย แค่คิดก็สยองแล้ว เอาไงดีหว่า บอกไปเลยดีมั้ย หรือบอกว่าเป็นโรคประหลาดดี แต่-
“เป็นอะไรตาล ตอบแม่มาสิ มีเรื่องอะไร” ฝั่งแม่เร่งยิกๆ ละเนี่ย
เอาวะ เป็นไงเป็นกัน สู้โว๊ย
ตัดสินใจแล้วก็ต้องไปให้สุดเปล่าวะ คนอย่างไอ้ตาลกล้าทำกล้ารับ
“เป็นอะไรร้ายแรงรึเปล่าตาล ตาล ตาล”
“ก็เป็นแบบนี้ไงแม่”
แอ๊ด
เสียงประตูเปิดออกพร้อมเผยร่างหญิงสาวหน้าตารักจิ้มลิ้ม บอบบาง ใส่ชุดนอนลายเป็ดอันเป็นชุดนอนสุดรักสุดหวงของน้ำตาล ลูกชายคนเล็กของบ้านของเขา
!!!
!!!
!!!
“. . .”
แม่อึ้งพ่ออึ้งพี่ก็อึ้ง หือ มาด้วยหรอไม่ใช่ว่านอนอยู่รึไง ทุกคนต่างอึ้งกิมกี่กับภาพที่เห็นตรงหน้าของผมจนไม่อาจพูดอะไรออกมาเป็นคำพูดได้
ก่อนที่แม่จะหันมาขยับตัวผมตามด้วยพ่อและไอ้พี่เงิน หมุนไปหมุนมาอย่างกับผมเป็นตุ๊กตางั้นแหละ มึนหัวนะโว๊ย
ผมขมวดคิ้วมุ่ยพลางเม้มปากด้วยความเขินอายเมื่อพอหมุนตัวเสร็จก็จ้องอย่างกับจ้องสัตว์ในสวนสัตว์งั้นแหละ ชักเข้าใจความรู้สึกพวกมันบ้างแล้วแฮะ
“เอ่อ นั่นตาลหรอลูก”
“ครับ”
“คือ ลูกกลายเป็นผู้หญิงหรอ”
“ครับ”
“แล้วเราไปทำอะไรมาทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ตาล”
“คือผมไปห้องเก็บของเมื่อวานเพราะไปหาอุปกรณ์จับแมลง-”
“กูไม่เชื่อ อยู่ๆ น้องกูที่เป็นผู้ชายมาตั้งแต่เด็กจะกลายร่างมาเป็นผู้หญิงได้ยังไง ไม่เห็นเมคเซ้นเลยสักนิดอะไรที่มันโครตแฟนตาซีอย่างนี้อ่ะ พ่อกับแม่เชื่อหรอ มันโครตไม่ปกติเลยนะ โคตรจะหลุดโลก”
พี่มันพูดพร้อมทั้งทำท่าทางสุดแสนโอเวอร์แอ็คติ้ง คิดว่าผมเป็นพวกมิจฉาชีพรึไง นี่น้องพี่นะไอ้พี่บ้า ขัดขากันซะจริง
“แล้วจะทำไงให้พี่เงินเชื่ออ่ะ ”
“พิสูจน์สิ”
“ยังไง?”
“ยังไงก็ได้เรื่องไหนก็ได้ที่รู้กันแค่2คน”
“พี่แน่ใจนะ จะไม่เสียใจทีหลังแน่นะ”
“น น แน่สิ” โห เสียงแผ่วแล้วหน่ะ ได้ เดี๋ยวรู้ๆ
“งั้นเล่าแล้วนะ อย่ามาวีนกันทีหลังไม่รับผิดชอบน้า~"
" เออน่า"
" แม่คร๊าบ แม่ยังจำอาทิตย์ก่อนพี่เงินบอกว่าจะไปทำรายงานบ้านเพื่อนแล้วบอกว่าขอเงินค่าทำรายงานตั้ง300ใช่มั้ยครับ"
แม่ทำหน้างงก่อนตอบออกมา" อ่า ใช่ แล้ว "
" จริงๆพี่เงินไม่ได้ไปทำรายงานแต่เอาตังค์ไปเปย์สาวแถมยังให้ค่าปิดปากผม100นึงด้วย"
“เรื่องจริงหรอน้ำเงินที่น้องพูดอ่ะ” แม่หันหน้าพร้อมแววตาพิฆาต
“เปล๊าครับ แม่อาจจะจำผิดก็ได้ว่าผมขอแม่ไปแล้ว ล และก็ค่าปิดปงปิดปากก็ไม่มี อย่าไปฟังไอ้ตาลมันพูด”
เหอะ แม่ทำตาเขม่นใส่แล้วหน่ะ โกหกไม่เนียนเลยรู้ตัวเปล่าเนี่ย
” หรอ งั้นแม่คร๊าบ”
" พ พอ กูเชื่อแล้ว-"
ชิ้ง
“ว่าไงมีอะไรบอกแม่อีกจ๊ะ”
“แม่จำตุ๊กตาน้องหมีสีน้ำตาลที่พ่อซื้อให้ในวันครบรอบได้มั้ยครับ ที่ผูกผ้าพันคอสีแดงลายจุดน่ารักๆ หน่ะที่มันพังหน่ะครับ”
“จำได้สิ ทำไมหรอ?”
“ไม่ทำไมหรอกครับ แค่จะบอกว่าพี่เงินเอาตุ๊กตาหมีไปซักรวมกับเครื่องซักผ้าแล้วทีนี้พอเอามาตากพี่เงินวางตะกร้าไว้ -”
พี่มันทำท่าลุกลี้ลุกลน ก่อนจะพยายามเอื้อมมือมาปิดปากผมไว้แต่แม่มือไวดันห้ามไว้ได้ก่อนจะถึงตัวผม ซึ่งแปลว่าแม่เปิดโอกาศให้ผมพูดแล้วจะรอช้าอยู่ใย ก็พูดมันซะให้หมด สงสัยดีนัก เอาให้กระอักเลือดตายไปเลย
“หยุดพูดก๊อนนนน” ไม่วายยังมีเสียงโหยหวนตามมา
“ทีนี้ไอ้ด่างนอกบ้านเลยมาคาบไปกัดจนมันพังเหลือแต่ซากอ่ะครับ น่าสงสารน้องหมีเนอะ พี่เงินก็รู้ทั้งรู้ว่าแม่หวงมันมากขนาดไหน มันเป็นความทรงจำที่ดีกับแม่ขนาดไหน ดูสิครับ”
“แม๊ฟังผมก๊อน”
“เรื่องจริง?”
“ก็ ก็ก็จริงอยู่บ้าง แหะ แหะ ต แต่ผมไม่ได้ตั้งใจให้ไอ้ด่างมันคาบไปจริงๆ นะแม่ มันเป็นอุบัติเหตุอ่ะ”
“แล้วทำไมไม่สารภาพแต่แรก ทำไมปล่อยเรื่องมาถึงขนาดนี้ หืม ถ้าน้องไม่บอกแม่ก็จะไม่รู้เลยใช่มั้ย”
“ขอโทษคร๊าบบบ” พี่ยกมือไหว้หลับตาปี๋แบบหวาดๆ
“ช่างเรื่องแกไปก่อนละกัน เอาเรื่องน้องก่อน”
“สรุปว่าเรากลายเป็นแบบนี้ได้ไงตาล ไปยุ่งกับอะไรของคุณตามารึเปล่า”
“แม่รู้ได้ไงอ่ะ”
“แปลว่าเรื่องจริงสินะ”
“อ่าฮะ คืออย่างที่บอกตอนต้นว่าผมไปหาอุปกรณ์จับแมลงที่จะมาทำวิชาอาจารย์กมล ตอนแรกผมก็นึกว่าพี่เงิินจะมาด้วยเลยไม่อะไร แต่พี่แกดันติดหนังแล้วปล่อยให้ผมหาคนเดียว ผมก็หาอะไรไม่เจอ ผมบ่นไปหาไป แล้วทีนี้ก็มีหนังสือเล่มเก่าๆ สีน้ำตาลหม่นๆ ลอยเข้ามากระแทกที่ท้ายทอยผมอย่างจัง ผมมึนมาก แต่ด้วยความสงสัย-”
“อยากเสือกมากกว่า”
“แม่!”
“ผลั้ว” แม่ตบหัวพี่เงินเต็มๆ สมน้ำหน้า ชอบขัดดีนัก
“โอ๊ย!แม่มันเจ็บ”
“เล่าต่อเลย เดี๋ยวถ้าขัดอีกแม่จัดการเอง”
ผมพนักหน้าก่อนเล่าต่อ“ทีนี้เพราะความสงสัยผมก็เลยหยิบขึ้นมาเปิดดู แต่ว่าข้างในมันกลับว่างเปล่า แบบมีแต่หน้ากระดาษโล่งๆ ไม่มีอะไรเลย-”
“ข้าว่าไม่ใช่แค่นั้นมั้งเจ้ามนุษย์”
โอ๊ย ใครขัดอีกเนี่ยไม่ตลกนะ
“พี่อีกแล้วหรอ!”
"ไม่ใช่กู"
"แล้วใครหล่ะ ถ้าไม่ใช่พ-!!!"
_______________________
ถ้าชอบก็กดใจ กดเข้าชั้น คอมเม้น เป็นกำลังใจให้ไรท์คนนี้ด้วยนะคะ🥰