จากความปรารถนาเพียงต้องการเอาชนะแล้วได้เธอมาเคียงกาย...สู่ความต้องการที่จะผูกมัดเธอไว้...ให้อยู่เคียงใจเขาไปตลอดกาล...
รัก,ดราม่า,ชาย-หญิง,ยุคปัจจุบัน,ตะวันตก,ดยุกฮาเวียร์,ท้อง,นางเอกฉลาด,นิยายรักตะวันตก ,ดราม่า,พระเอกธงแดง,พระเอกปากแข็ง,นิยายมาเฟีย,นิยายมาเฟียสเปน,นิยายรักต่างแดน,ชนชั้นสูง,พระเอกคลั่งรัก,ดาร์กโรมานซ์ ,18+,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ร่างหนาในชุดคลุมสีเข้มผุดลุกขึ้นนั่งพร้อมหอบหายใจถี่ ดวงตาสีเขียวเข้มเบิกโพลงฉายความหลากหลายของอารมณ์ ค่อยๆ เคลื่อนไปจดจ้องนิ่งนานบนพื้นผนังห้องพักโรงแรมหรู ณ ใจกลางเมืองท่องเที่ยวทางภาคใต้ของไทย หากแต่ในความเป็นจริงแล้ว ดวงตาคมประกายสีมรกตไม่ได้กำลังโฟกัสภาพนั้นอย่างตั้งใจ เพียงแค่สมองกำลังประมวลผลระหว่างสิ่งที่ตนเห็นเมื่อครู่ กับภาพความจริงตรงหน้า
ฝันแบบนี้อีกแล้ว…
ฮาเวียร์ยกมือขึ้นปาดเช็ดเหงื่อเม็ดเล็ก ที่ซึมตามหน้าผากและรอบๆ กรอบหน้าแกร่ง แม้ขณะนี้ในห้องจะเย็นฉ่ำตามความสามารถของเครื่องปรับอากาศ แต่ฝันร้ายที่ตามหลอกหลอนมาตลอดตั้งแต่ 15 ปีก่อน ยังคงส่งผลต่อร่างกายของเขาไม่เคยแผ่วลงเลย
เหตุการณ์ความฝันซึ่งมันเคยเกิดขึ้นจริงทำให้หัวใจเขาเต้นระส่ำ ความวูบโหวง ราวใจจะขาดนั้นมันชัดเจนเหมือนเพิ่งเกิดเมื่อวาน
Rrr Rrr Rrr
ใบหน้าคมสันหันไปมองมือถือที่สั่นอยู่ข้างหมอน หน้าจอปรากฏสายเรียกเข้าคือเลขาคนสนิท
“ว่าไงกาเบรียล”
“เซนญอร์* ฮาเวียร์ รถพร้อมแล้วครับ”
“อืม…เดี๋ยวลงไป”
นาฬิกาบอกเวลาสามทุ่มครึ่ง ชายหนุ่มสะบัดศีรษะเล็กน้อยเพื่อเรียกสติ พักนี้เขานอนหลับยากยิ่งกว่าที่ผ่านมา และบางวันหากหลับไม่นานนักก็จะตื่นทั้งที่เพิ่งนอนไปได้ไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้น
แถมความฝันนั้นก็ดูจะรุนแรงต่อความรู้สึกมากขึ้นเรื่อยๆ ทุกครั้งที่มันกลับมาเยือน…
ฮาเวียร์ผ่อนลมหายใจยาว ร่างสูงลุกขึ้นจากเตียงก่อนจะเดินไปหยิบเสื้อผ้าที่จัดเตรียมไว้แล้วมาสวมใส่ การบินไปโน่นมานี่ภายในระยะเวลาสั้นๆ เพราะดีลธุรกิจโปรเจกต์ใหม่ครั้งนี้ คงจะทำให้ร่างกายอ่อนล้าจากการเพลียสะสม พอถึงจุดหนึ่งซึ่งต้านไม่ไหว จึงยินยอมให้เขาได้หลับพักผ่อนบ้างสักเล็กน้อยกระมัง
ชายหนุ่มมองกระจกเงาตรงหน้าสำรวจความเรียบร้อย ขยับยกพับปกคอเสื้อให้เข้าที่ ก่อนเอื้อมหยิบนาฬิกาเรือนหรูคอลเลกชันพิเศษมาสวมใส่ เสียงในหัวผุดพรายคำว่าเบื่อหน่ายเต็มไปหมด เพราะกิจวัตรซ้ำซากมีเพียงงานเป็นแรงผลักดันในแต่ละวัน มือหนายกขึ้นจัดทรงผมเบาๆ ก่อนหันหลังก้าวออกจากห้องไปพร้อมความรู้สึกชาชิน
ค่ำคืนนี้ก็คงเหมือนที่ผ่านมา แค่ปลดปล่อยกับใครสักคน ระบายแรงกดทับในร่างกายให้เบาบางลง จากนั้นก็กลับไปจมอยู่กับกองงานมหาศาลในมือเช่นเคย
เขาคิดอย่างนั้น...
ณ ดิ แอมเบอร์ พาวิเลียน โชว์ คลับ
(The Amber Pavilion - Show Club)
ท่ามกลางแสงไฟสาดส่องบนเวทีโชว์ ในสถานบันเทิงสุดหรูระดับพรีเมียมเลานจ์ โชว์คลับเลื่องชื่อที่นำเสนอการแสดงร่ายระบำดั่งงานศิลปะชั้นสูง บนเวทีปรากฏเรือนร่างสวยสง่าได้สัดส่วนอิ่มเต็ม ภายใต้ชุดผ้าพลิ้วไหวยาวถึงข้อเท้าสีฟ้าน้ำทะเล ด้านข้างผ่ายาวเผยเพียงความโค้งมนของเรียวขา ดึงดูดทุกสายตาดั่งถูกตรึงไว้ด้วยเสน่ห์อันเย้ายวน
เรือนร่างงดงามขยับเคลื่อนไหวสอดรับตามจังหวะดนตรี ร่างกายที่ถูกฝึกฝนมาอย่างสมบูรณ์แบบ ขยับโยกย้ายอย่างเนิบช้าอ่อนช้อย ตามแบบศิลปะการเต้นระบำของตะวันออกกลาง แขนเรียววาดขึ้นพร้อมเอวคอดเย้ายวนที่เขยื้อนพลิ้ว สะกดผู้ชมในห้องสุดหรูที่ไม่มีแม้แต่เสียงพูดคุย ดุจดั่งต้องมนต์สะกดของไซเรนสาวแห่งท้องทะเล
“ดาวเด่นของที่นี่สินะ…สมคำร่ำลือดีนี่”
เสียงของใครคนหนึ่งดังแผ่วเบาเคล้ากับเสียงดนตรี เรียกความสนใจของชายหนุ่มผู้กำลังจดจ้องเพียงแก้วในมือของตัวเอง ให้ย้ายสายตาไปมองการแสดงบนเวทีหลังจากจมในภวังค์อยู่ครู่ใหญ่ ด้วยโชว์ก่อนหน้า ไม่ได้สร้างความตื่นเต้นอะไรให้เขามากนัก
ภาพที่สะท้อนในดวงตาสีเขียวอยู่ตอนนี้ คือหญิงสาวในชุดที่โดดเด่นกว่านางระบำคนใดๆ ก่อนหน้า ช่วงบนมีบราครึ่งตัวดูเย้ายวนแบบมีศิลป์ โชว์หน้าท้องแบนราบอวดผิวสีน้ำผึ้งนวลเนียนสม่ำเสมอ เครื่องประดับงดงามส่องประกายเล่นกับแสงสปอตไลต์ที่สาดลงมา เป็นฉากเสริมเพิ่มออร่าให้เธอยิ่งดูราวกับเทพธิดาในห้วงความฝัน
หากแต่สิ่งที่พาใจคนมองกระตุกเบาๆ มันมาจากใบหน้าสวยคมซึ่งมีผ้าบางปกปิดไว้เพียงครึ่ง เผยให้เห็นเพียงดวงตาสีน้ำตาลเข้มกลมโตแววหวาน เพราะเมื่อเจ้าตัวไล่สายตาไปผู้ใด ก็ดุจดั่งเขาเหล่านั้น แทบจะตกหลุมรักในเสน่ห์ของนางระบำปริศนาผู้นี้ได้ในทันที
ฮาเวียร์หยุดมือที่กำลังจะยกแก้วไวน์ขึ้นละเลียดรสชาติ จดจ้องหล่อนหมุนกายก่อนขยับสะโพกงามตามจังหวะเพลง ผมลอนหยักศกสีเข้มสะบัดไปพร้อมกับชายผ้าพลิ้ว ภาพตรงหน้านี้จึงยิ่งดูงดงามดั่งภาพวาด ที่จิตรกรชื่อดังเป็นผู้รังสรรค์ขึ้น
ดวงตาคู่นั้น…มันช่างดูคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด…
ดวงตาคมหรี่ลงเล็กน้อยขณะจับจ้องการแสดงโชว์ตรงหน้า ฮาเวียร์วางแก้วบรรจุไวน์ชั้นยอดลงบนโต๊ะ จดจ่อกับการแสดงตรงหน้าอย่างตั้งใจกว่าที่เคย ไม่คิดละไปจากร่างพลิ้วไหวบนเวทีเลยแม้แต่วินาทีเดียว
“ถูกใจคนบนเวทีหรือครับ?”
เลขาคู่ใจอายุไล่เลี่ยกันกับเขา เอ่ยถามเมื่อการแสดงตรงหน้าจบลง ชายหนุ่มนิ่งไปชั่วอึดใจ สายตายังตรึงอยู่จุดเดิมแม้ว่าหล่อนจะกลับลงไปแล้ว โดยไม่ได้นึกสนใจการแสดงที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นจากผู้มาใหม่
ฮาเวียร์หันเพียงนิดไปหาเลขาหนุ่มข้างกาย เอ่ยเพียงสั้นๆ อีกฝ่ายก็เข้าใจได้ทันที
“ก็ไม่เลวนี่ ฝากด้วยแล้วกัน”
“รับทราบครับ”
ผู้เป็นลูกน้องรับคำหนักแน่น แม้ไม่เอ่ยบอกเขาก็รู้ดีว่าต้องทำอะไรเมื่อสังเกตได้ว่าผู้เป็นนายมีท่าทีเช่นนี้
ดยุกฮาเวียร์ กาเอล ลูคัส เมนดิซาบัล โรชฟอร์ ชายหนุ่มสายเลือดสเปน-ฝรั่งเศส ทายาทของตระกูลดยุกผู้ร่ำรวยอันดับต้นในราชอาณาจักรสเปน ปัจจุบันอำนาจของตระกูลได้ขยายอิทธิพลครอบคลุมทั่วแถบยุโรปใต้ จากการมีรากฐานที่แข็งแกร่ง ในระดับผู้ขับเคลื่อนเศรษฐกิจสำคัญของประเทศ
เครือข่ายอำนาจใหญ่ทำให้ยากที่จะมีผู้ใดต่อกร เพราะธุรกิจเก่าแก่ยังคงอยู่ในมือเจ้าตระกูล เขาคือผู้ควบคุมและบริหารอยู่เบื้องหลังท่าเรือขนาดใหญ่ในบิสกายา จุดยุทธศาสตร์สำคัญในแคว้นบาสก์ทางตอนเหนือของสเปน
ท่าเรือบิลเบา…เส้นทางการค้าสำคัญ ที่ครองเส้นทางเชื่อมโยงไปยังตลาดใหญ่ของโลก…
มันคือประตูการค้าหลักสู่ยุโรปเหนือและมหาสมุทรแอตแลนติก เป็นจุดเชื่อมต่ออันสมบูรณ์แบบ ในการขนส่งทางทะเลของเครือเมนดิซาบัล ควบคุมการค้าหลักเกี่ยวกับก๊าซธรรมชาติ น้ำมันดิบ ผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม คอนเทนเนอร์สินค้า เหล็กกล้าและโลหะ พร้อมคลังขนาดใหญ่รองรับสินค้าหลากหลายประเภท จึงเป็นเหตุผลที่ทำให้มันกลายเป็นฐานอำนาจอันมั่นคง
หลายบริษัทภายในประเทศต่างต้องก้มหัวให้เขา ไม่ใช่เพียงเพราะ
บรรดาศักดิ์ดยุกอันสูงส่ง แต่เหล่านักธุรกิจผู้ต้องพึ่งพาระบบโลจิสติกส์ ล้วนต้องเคารพในฐานะผู้ชี้ชะตาการขับเคลื่อนเศรษฐกิจของประเทศ
ฮาเวียร์ดำรงตำแหน่งผู้บริหารเองโดยตรงในธุรกิจไวน์เก่าแก่ ส่งซึ่งต่อสืบสานกันมาช้านาน ด้วยเพราะครอบครัวของเขาย้ายถิ่นพำนักมาอาศัยอยู่ในริโอฆาเพื่อก่อตั้งกิจการ ต้นตระกูลดยุกจึงใช้เงินที่มีอยู่มหาศาลจากฐานกำไรท่าเรือเดิม ลงทุนกับการกว้านซื้อที่ดินท้องถิ่นทำไวน์คุณภาพ พื้นที่ไร่องุ่นมากมายในมือจึงกระจายไปทั่วทั้งแคว้น
เขาคือชายผู้เดียวที่กอบกุมอำนาจหนึ่งในตระกูลใหญ่ เข้าดูแลรับช่วงต่อธุรกิจในเครือทั้งหมดจากผู้เป็นบิดาในวัยเพียง 32 ปี
กาเบรียลเหลือบมองเจ้านายของตน สังเกตภาษากายเพื่อคาดเดาอารมณ์ของคนตรงหน้า ด้วยรู้ดีว่าฮาเวียร์เป็นคนไม่ค่อยพูดมากโดยนิสัย
“ฉันไม่ชอบรอนาน”
“ผมจะจัดการให้เร็วที่สุดครับ”
พูดเพียงเท่านั้นฮาเวียร์ก็ลุกขึ้นเดินออกไป บอดี้การ์ดร่างสูงในเครื่องแบบสีเข้มสี่คน จึงรีบปราดเข้าประชิดตามติดผู้เป็นนายในทันที
เลขาค้อมกายน้อยๆ มองนายที่เดินจากไป ด้วยความเด็ดขาดแบบนี้เขาจึงควบคุมทุกอย่างไร้อย่างไร้ที่ติ เพราะเช่นนั้น ความมั่นใจในตัวของฮาเวียร์จึงมีมากเป็นพิเศษ อำนาจ เงินทอง และที่ดินมากมายในมือ ล้วนมาจากการต่อยอดธุรกิจที่รับสืบทอดมา ความสามารถเฉพาะตัวที่มาพร้อมความฉลาดมากกว่าคนทั่วไป ช่วยเสริมความแข็งแกร่งของธุรกิจในเครือให้ยิ่งใหญ่กว่าเดิมหลายเท่า อาณาจักรธุรกิจของตระกูลเติบโตแบบก้าวกระโดด หลังเขาเข้ามาบริหารเต็มมือเพียงห้าปีเท่านั้น
นั่นยังไม่รวมไปถึงการสร้างธุรกิจเครือใหม่ของตน จนประสบความสำเร็จมากเกินคาด จึงไม่แปลกที่เหตุผลเหล่านี้ จะยิ่งสร้างความเชื่อมั่นในตัวเองของเขาให้ยิ่งสูงมากขึ้นไปอีก
ไม่มีอะไรที่เขาไม่ได้มาหากต้องการมัน ฮาเวียร์ไม่เชื่อในพระเจ้า ไม่เคยคาดหวังให้โชคชะตาช่วยปัดเป่าอุปสรรค มีเพียงการวิ่งชนหรือไล่ล่ามันเท่านั้นที่อยู่ในตัวเลือก เพราะเขาเชื่อตลอดมาว่าชีวิตของตน ย่อมต้องลิขิตด้วยมือของตัวเอง
ในค่ำคืนนี้ก็คงเป็นเช่นนั้น เพราะเขาจะได้ในสิ่งที่ต้องการเสมอ…
กาเบรียลเดินปาดเหงื่อไปตามทางเดินโรงแรมหรูกลางตัวเมืองท่องเที่ยวยอดนิยมทางภาคใต้ของไทย ขายาวสองข้างรีบจ้ำเดินอย่างรีบเร่ง พอๆ กับที่ในสมองรันหาเหตุผลมาตีกันจนยุ่งไปหมด
ดีลไม่สำเร็จ…
เขากำลังคิดว่าจะถ่ายทอดคำปฏิเสธที่เจ้าของคลับบอกมา ให้ผู้เป็นนายเข้าใจด้วยดีได้อย่างไร เพราะแม้จะบอกว่าขอจ่ายไม่อั้นแค่ไหนก็ตาม แต่ก็ไร้วี่แววจะได้รับการตอบกลับอย่างที่หวัง
แม้กระทั่งตัวตนของผู้หญิงคนนั้นก็แทบไม่มีใครรู้เลย ข้อมูลของเธอมีน้อยมากจนน่ากังขา ถ้าจะหาทางให้ได้เจอตัวเจ้าหล่อน อย่างไรก็คงไม่ใช่คืนนี้แน่นอน
ชายหนุ่มสแกนคีย์การ์ดแล้วก้าวเข้าไปในห้องพักสุดหรู ร่างสูงกว่า 196 เซนติเมตร กำลังยืนหันหน้าออกไปทางผนังกระจกแบบสมาร์ทกลาส ซึ่งผู้อยู่ด้านในสามารถมองเห็นทัศนียภาพของทะเล และชายหาดแสนสวยได้ชัดเจน แม้ในยามค่ำคืนเช่นนี้ก็ตาม
“เซนญอร์ครับ”
ฮาเวียร์หันมาทางคนที่เพิ่งเข้ามาด้วยความนิ่งสงบ แต่ด้วยความคุ้นเคยจากการทำงานร่วมกันมานาน เขารับรู้ได้ทันทีว่าภายใต้ใบหน้านั้น มีเรื่องร้อนใจปกปิดไว้อยู่
“ทำไมถึงเป็นนายที่เข้ามาในห้องนี้ล่ะ?”
ดวงตาสีมรกตราวกับจะสว่างวาบในความสลัวของแสงไฟอ่อน มือหนายกแก้วไวน์ขึ้นแกว่งเบาๆ ปลายจมูกโด่งสูดกลิ่นของมันเพียงนิด ก่อนยกขึ้นดื่มให้มันไหลลงคอช้าๆ ราวกับให้มันช่วยระงับความไม่สบอารมณ์ที่เริ่มก่อเกิดในใจ
“คืนนี้เธอคนนั้นไม่ได้มาที่นี่หรอกครับ”
เสียงเข้มรายงานอย่างตรงไปตรงมา ในขณะเดียวกันก็สังเกตท่าทีของคนตรงหน้า
เวรละ…
กาเบรียลรู้ดีว่าภายใต้สีหน้าดูสงบของเจ้านาย กำลังก่อเกิดพายุอารมณ์ขนาดยักษ์ และมันพร้อมถล่มใส่ทุกสิ่งที่บังอาจขัดความต้องการของเขา
“นายเสนอให้น้อยเกินไปจนเธอปฏิเสธหรือไง?”
“ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกครับ…เจ้าของคลับโชว์แจ้งว่า ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้รับงานแบบนี้”
“ไม่รับหรือจำนวนเงินยังไม่มากพอ?”
ดวงตาสีเขียวหรี่ลงจนปรากฏเป็นเงามืด กาเบรียลรีบดึงสติเพื่อรวบรวมคำบอกเล่าให้กระชับที่สุด ด้วยหากยืดเยื้อเกินไป ฮาเวียร์อาจไม่ฟังเขาอีกเลยก็ได้
“เธอคนนั้นไม่เปิดเผยตัวตนที่แท้จริงครับ แทบไม่มีใครรู้ว่าเธอเป็นใคร และเจ้าของคลับก็ยืนยันหนักแน่นว่าเธอไม่รับงานแบบนี้ครับ”
มือหนาบีบรอบแก้วแน่นแม้สีหน้ายังคงเรียบเฉย มันมีด้วยเหรอ…คนที่ปฏิเสธโอกาสรับเงินก้อนโตจากคนไม่เกี่ยงราคา
“ไม่ว่ายังไงก็คงเอาตัวผู้หญิงคนนั้นมาไม่ได้งั้นสิ?”
“ใช่ครับ ผมต้องขอโทษ…”
“งั้นวันนี้นายก็ไปหาคนอื่นมาแทนก็แล้วกัน”
“...ครับ ผมจะจัดการให้เร็วที่สุด”
คล้อยหลังเลขาไปราวชั่วโมง สาวสวยที่ผ่านการคัดเลือกก็ถูกส่งตัวเข้ามาหาเขา หล่อนเป็นคนรู้งาน ความชำนาญหลอมรวมกับทักษะแพรวพราวของเธอนั้นน่าพึงใจ รู้จังหวะดีว่าควรทำอย่างไรเพื่อปลุกเร้าให้ไฟราคะของเขาลุกโชน
แต่...ในขณะนั้นเอง ภาพดวงตาคู่นั้นปรากฏขึ้นอีกครั้ง…
กรามแกร่งบดเข้าหากันแน่น…มันคงจะดีกว่านี้ ถ้าหากเขาไม่ได้พบเจอผู้หญิงคนนั้นก่อนจะมาเจอกับคนตรงหน้า
ฮาเวียร์ลุกขึ้นจากเตียงด้วยความหงุดหงิด เขาไม่สามารถสลัดความคิดของตนออกจากความหมกมุ่น ซึ่งเอาแต่เกาะติดวนเวียนอยู่กับหญิงสาวปริศนาผู้นั้นออกได้เลย
ความคุ้นเคยที่เขานึกไม่ออกนี่มันคืออะไรกัน…
ไร้สาระสิ้นดี เขาก็แค่ต้องการผู้หญิงสักคนเพื่อสนองความต้องการเท่านั้น ไม่จำเป็นต้องเป็นนักเต้นคนนั้นก็ได้นี่
“คุณ…ไม่ทำต่อเหรอคะ…”
สาวสวยสุดเซ็กซี่ดันตัวพรวดลุกขึ้น หล่อนส่งสายตาสะท้อนไฟปรารถนาไปยังอีกคน ชายหนุ่มเสน่ห์เหลือล้นตรงหน้าหยุดภารกิจสุดเร่าร้อนกะทันหัน ดูคล้ายกับว่าเขากำลังหงุดหงิดกับอะไรบางอย่าง
ดวงตาคู่สวยเหลือบมองใจกลางร่างแกร่ง มันดันโป่งจนเห็นเป็นลำอวบยาวส่งสัญญาณว่าพร้อมลงสนามกามารมณ์ แต่ทว่าเขากลับละจากไปกะทันหันเสียอย่างนั้น
เธอค่อนข้างมั่นใจว่าตัวเองทำสุดความสามารถ ไม่เคยมีใครต้านทานหญิงสาวในอันดับตัวท็อปเกรดพรีเมียม ผู้เป็นหนึ่งในดาวเด่นของสายอาชีพอย่างเธอได้เลยสักคน
“วันนี้คุณออกไปก่อนเถอะ เรื่องค่าตอบแทนคุณจะได้มันรับเต็มจำนวน”
“...คะ ค่ะ”
หล่อนลอบชื่นชมเรือนกายที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อตึงแน่น เพียงแค่เห็นร่างเปลือยเปล่าท่อนบนของคนตรงหน้า ความร้อนวูบวาบก็แล่นพล่านไปทั่วร่างของผู้มองดูจนนึกอยากสัมผัส เธอค่อนข้างมั่นใจมากทีเดียวเลยว่า ต่อให้ไม่ใช่คนที่ทำงานสายอาชีพเดียวกันกับเธอ หากได้เห็นภาพของเขาในตอนนี้ ไม่ว่าใครหน้าไหนก็คงปรารถนาจะใช้เวลายามค่ำคืนด้วยสักครั้ง
แม้จะรู้สึกเสียดาย แต่เธอก็ไม่ได้นึกอยากฝืนขัดใจเขา เพราะพวกมีเงินบางคนอารมณ์ร้ายยิ่งกว่าสัตว์ป่า กล้าทำอะไรเถื่อนๆ ได้โดยไม่เกรงกลัวกฎหมาย
ขืนดันทุรังตอแยต่อ คงได้โดนจับโยนออกไปแบบไร้วิญญาณเป็นแน่…
“เก็บต่างหูข้างที่หลุดบนนั้นกลับไปด้วยครับ”
ขาเรียวที่กำลังออกก้าวเดินไปยังประตูชะงักงัน ใจเต้นโครมครามจากน้ำเสียงเย็นเยียบที่ดังขึ้นกลางความเงียบ คล้ายกับเขากำลังไม่พอใจบางสิ่งอยู่ลึกๆ
“...ค่ะ”
เขาช่างหล่อเหลา น่ากอดรัดฟัดเหวี่ยง แต่รังสีบางอย่างมันกระตุ้นเตือนคนมองว่านี่คือบุคคลอันตราย แม้ใจแสนเสียดายที่พลาดโอกาสได้ปรนนิบัติอีกฝ่ายเพียงใด แต่เธอคงต้องรีบออกไปจากห้องอย่างเงียบเชียบที่สุด
ฮาเวียร์ทำเพียงเหลือบมองคนที่คล้อยหลังไป เขาคว้าเอาบุหรี่ในลิ้นชักมาไว้ในมือ ขายาวก้าวพาตัวเองเดินออกไปที่ริมระเบียงของห้องพัก ปากคาบมวนสีขาวจุดจ่อไฟแช็กจนมันติดไฟ ชายหนุ่มสูดมันอัดเข้าปอดแล้วพ่นควันออกมายาวๆ หมอกสีขาวคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ คล้ายกับความคิดฟุ้งกระจายของตนในยามนี้
มุมปากหยักเหยียดยิ้มให้ความว้าวุ่นในหัวตัวเอง ปกติเขาไม่ได้ชื่นชอบสูบบุหรี่ แต่หากต้องการระบายความคุกรุ่นหรือเคร่งเครียดถึงจะทำ ดวงตาคมมองดูควันพวกนั้นปลิวหายไปช้าๆ พลางนึกถึงเรื่องที่ทำให้ตนเองคิดวกวนไปมา
เรือนร่างงดงามและสายตาพราวเสน่ห์ของเธอคนนั้น ยังติดอยู่ในภาพรีรันชัดเจน ความพลิ้วไหวของแต่ละสรีระความเป็นหญิง โยกย้ายไปตามจังหวะเพลงแสนเย้ายวนใจ หล่อนสามารถสะกดทุกสายตาไว้ได้อย่างไม่ต้องสงสัย ตอนนี้เขาพอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมโชว์ศิลปะการแสดง ถึงได้มีค่าบัตรโต๊ะวีไอพีสุดแสนจะแพง ทั้งที่ไม่ได้เป็นแหล่งซื้อขายบริการวาบหวิว
แต่เหตุผลเหนือสิ่งอื่นใด…ดวงตาคู่นั้นมันดูคุ้นเคยราวกับอยู่ในเศษเสี้ยวความทรงจำสักอย่างที่ผ่านมานานแล้ว…
ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครกันแน่?…
ฮาเวียร์พ่นลมหายใจหนักหน่วงอย่างหงุดหงิด ทั้งชีวิตเขาไม่เคยขาดผู้หญิงเมื่อต้องการ ไม่จำเป็นต้องใช้เงินซื้อก็ยังได้ แต่ที่เลือกใช้บริการทางคนทำงานด้านนี้ ก็เพื่อตัดปัญหาคนเข้ามาพัวพันปั่นป่วนความสงบให้ชีวิตวุ่นวาย
ภาพเหตุการณ์แสนน่าเบื่อผุดเข้ามารีรัน ผู้หญิงมากมายหมายปองความร่ำรวยและฐานะทางสังคมที่เขามี พวกหล่อนต่างคาดหวังในอำนาจ รวมไปถึงสิทธิพิเศษต่างๆ ที่จะได้ในชีวิต หากได้หัวใจของทายาทตระกูลใหญ่ไปครอบครอง
เขาเจอประสบการณ์แบบนั้น มาตั้งแต่เริ่มก้าวเข้าสู่วัยรุ่นแล้ว...
ชายหนุ่มแค่นเสียงสบถในลำคอ ยามนึกไปถึงพวกคนที่พร้อมจะเอาอกเอาใจ ยั่วยวนหรือมีลูกเล่นน่าตื่นตาให้นึกอยากติดตาม แต่สุดท้ายก็ไม่มีใครสักคน ที่เขาต้องการมาไว้ข้างกายในชีวิตอย่างจริงจัง
นี่มันครั้งแรกหรือเปล่านะที่เขาถูกปฏิเสธ…
หล่อนคงไม่รู้ล่ะสิว่ากำลังปฏิเสธใครอยู่…
ฮาเวียร์เดินกลับเข้าไปในห้องนอน ขยี้บุหรี่ลงบนถ้วยกระเบื้องจนมันแหลกคามือ ก่อนจะคว้าเอามือถือมาต่อสายหาเลขาคนสนิท
“ครับเซนญอร์…”
“ไปสืบเรื่องผู้หญิงคนนั้นมา”
“...หมายถึง…นักเต้นคนนั้นเหรอครับ?”
“ใช่ จัดการให้เร็วที่สุดล่ะ”
สิ่งที่เพิ่งได้ยินจากปลายสาย สร้างความงุนงงให้กับกาเบรียลไม่น้อย เพราะนอกจากเรื่องเกี่ยวกับธุรกิจการค้าแล้ว เจ้านายของเขาแทบจะไม่ยุ่งเรื่องชีวิตของใคร
“ครับ…ผมจะรีบจัดการให้”
สิ้นเสียงตอบรับ ฮาเวียร์ก็ตัดสายก่อนโยนโทรศัพท์ลงบนโซฟา ร่างสูงโถมกายลงบนนั้นตามไป พลางสูดลมหายใจเข้าลึกระงับอารมณ์
ในใจของชายหนุ่มนึกขุ่นเคือง เขารู้สึกว่าเวลาช่างผ่านไปอย่างเชื่องช้าทั้งที่มันก็เดินตามปกติ เปลือกตาหนาปิดลงพร้อมพยายามข่มห้ามใจไม่ให้ฟุ้งซ่านไปมากกว่าเดิม ไม่อาจยอมรับด้วยซ้ำว่าเขากำลังติดอยู่ในวังวนความน่าหลงใหลของหญิงสาว ที่ตนยังไม่เคยแม้แต่จะเห็นใบหน้า เสียงภายในแว่วซ้ำย้ำเตือนเพื่อยืนยันกับตนเองว่า
แล้วเราจะได้เจอกันแน่นอน...
(*เซนญอร์ = Señor เป็นคำนำหน้าชื่อผู้ชายในภาษาสเปน ในบริบทความสุภาพและยกย่อง เทียบกับคำว่าคุณผู้ชาย หรือท่าน
☼———☼———☼
บ่ายแล้วทานข้าวกันหรือยังน้า คอมเม้นต์พูดคุยกันได้นะคะ ฝากกดเข้าชั้น เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียนหน้าใหม่คนนี้ด้วยนะค้า ขอบคุณล่วงหน้านะคะ รัก~~💕
