เมียเฒ่าแก่หุ่นสะบึมกับเหล่าแรงงานต่างชาติกลัดมัน
ชาย-หญิง,ผู้ใหญ่,NC,PWP,NTR,cuckold,เสียว,เรื่องเสียว,นิยายเสียว,นอกใจ,นอกกาย,ชู้,แรงงาน,กรรมกร,เถื่อน,ดิบ,18+,25+,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ทีเด็ดคนงานพม่าเมียเฒ่าแก่หุ่นสะบึมกับเหล่าแรงงานต่างชาติกลัดมัน
ดีเด็ดคนงานพม่า
เขียนโดย : มะเขือม่วง
ประเภท : อีโรติก , นิยายรักสำหรับผู้ใหญ่
(Erotic & PWP)
เหมาะสำหรับนักอ่านที่มีอายุ 20 ปีขึ้นไป
เนื้อหาด้านในมีคำหยาบและการบรรยายที่ตรงไปตรงมา
----------
ตัวละคร พฤติกรรม สถานที่ วิชาชีพ และเหตการณ์ต่างๆเป็นเรื่องสมมุติที่สร้างขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ทางนักเขียนไม่ได้มีเจตนาชี้นำ หรือส่งเสริมการกระทำใดๆที่เกิดขึ้นในนิยายทั้งสิ้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2558
E-Book
Meb : Purple.plant
Pinto : มะเขือม่วง
1 เดือนต่อมา...จู่ๆ เลขาร่างอวบใหญ่ก็ถูกไล่ออกโดยไม่ทราบสาเหตุ ซึ่งเหล่าคนงานเองก็ไม่รู้เช่นกันว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะป่านเป็นคนขยันทำงานมาก เธอมักจะมาทำงานตรงต่อเวลาเสมอ และเฒ่าแก่กับเจ้หลินก็เอ็นดูเธอเหลือเกิน จนคนส่วนใหญ่ลือกันว่าเธอลาออกไปเองโดยไปเริ่มต้นใหม่ที่บ้านเกิด...แต่คนที่รู้ความจริง...มีเพียงแค่สองคนเท่านั้น
“ไอ้ธันดา เอ็งรู้หรือเปล่าวะว่าทำไมน้องป่านถึงโดนไล่ออก”
“จะไปรู้หรอพี่”
ใบหน้าคมเข้มหันมาตอบ...หลังจากที่ไม่ได้เจอหน้าสาวร่างอวบโตคนนั้นมาเป็นเดือน ไอ้ธันดาก็ไม่รู้จะเอาความอัดอั้นที่ลำเอ็นไปลงที่ไหน ค่าแรงของมันก็ไม่ได้มากพอที่จะออกไปเที่ยวซื้อสาวมานอนกกเหมือนหัวหน้าคนงาน ไอ้หนุ่มพม่ากลัดมันจึงทำได้แค่เพียงใช้แม่นางทั้งห้าในการระบายอารมณ์ไปก่อน
“ไม่มีน้องป่าน เอ็งคงเงี่ยนหนักเลยสิ”
“โถ่พี่ ทำอย่างกับพวกพี่ไม่เคยจัดยัยเลขานั่น”
“ฮ่าๆๆ”
เสียงของเหล่าคนงานหัวเราะชอบใจ...ไม่ใช่แค่ไอ้ธันดาเท่านั้นที่ได้สอยรูเลขาสาว แต่รวมไปถึงคนงานคนอื่นๆ ทั้งวัยรุ่นวัยกลางคนและวัยแก่ ต่างล้วนแล้วแต่ได้ลิ้มลองชิมรูสวาทอวบใหญ่ของป่านมากันหมด หลังจากที่เธอทำงานเอกสารในสำนักงานใหญ่เสร็จ ร่างอวบโตก็มักจะซื้อเครื่องดื่มชูกำลังมาให้เหล่าพี่ๆ คนงาน...จากนั้นหญิงสาวก็ได้รับค่าตอบแทนด้วยความสยิว...
“ไม่มีน้องป่านเดินมาให้ใจกระชุ่มกระชวย ข้าล่ะไม่มีแรงทำงาน”
“แล้วเจ้หลินล่ะพี่”
“มึงอย่าพูดแรงสิวะ อยากโดนไล่ออกหรือไง”
“หรือว่าพี่ไม่คิด ตอนเจ้แกเดินมาเห็นมองกันตาเป็นมัน”
“ก็ดูชุดที่เจ้เขาใส่สิวะ นมเป็นลูกขนาดนั้นใหญ่กว่าหัวกูซะอีก”
“ฮ่าๆๆๆ”
ไอ้ธันดานั่งฟังเหล่าคนงานพูดถึงเจ้ใหญ่ร่างสะบึ้ม มันรู้ดีว่าสาเหตุที่เลขาสาวถูกไล่ออกเกิดจากอะไร มันรู้ทุกอย่างว่ามีคนแอบมองอยู่ที่หน้าประตู และมันก็รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นคือเจ้หลิน นั่นจึงเป็นสาเหตุที่หนุ่มพม่ากลัดมันโชว์แรงกระแทกที่รุนแรงมากกว่าปกติ...หลังจากที่มันเดินออกมาจากประตู...น้ำชื้นแฉะก็เปียกเป็นหยดเต็มกระเบื้อง แบบนี้จะไม่ให้ไอ้หนุ่มพม่ายิ้มมุมปากได้ยังไง
“เออไอ้ธันดา วันนี้มึงไปเที่ยวร้านเหล้ากับพวกกูมั้ย” เสียงหัวหน้าคนงานตะโกนถาม
“เย็นนี้หรอพี่ ตามสบาย ผมมีที่ไปแล้ว”
“มึงจะออกไปเที่ยวสาวหรอวะ”
“ก็ใช่น่ะสิ”
“แล้วเอ็งไปเอาเงินมาจากไหน”
“ฮ่าๆ ผมกะจะไปเบิกกับเจ้ก่อน”
เหล่าคนงานคนอื่นๆ หัวเราะขึ้น ก่อนจะแยกย้ายกันไปพักผ่อน เมื่อถึงเวลาเลิกงาน โกดังและโรงสีก็เงียบสนิท เหล่าคนงานพากันออกไปจากบ้านพักเพื่อไปกินเลี้ยงที่ร้านเหล้า มีเพียงไอ้ธันดาเท่านั้นที่มันแต่งตัวหล่อ เพื่อเตรียมตัวไปเบิกเงินเที่ยวสาวในตัวเมือง
ช่วงหัวค่ำ...งานเอกสารกองพูนเท่าภูเขา เมื่อไม่มีเลขาสาวร่างท้วมค่อยช่วยเหลือ หน้าที่นั้นจึงตกมาอยู่กับเจ้หลิน มือเรียวพลิกเอกสารไปมาด้วยความเหนื่อยล้า แถมสามีก็ดันออกไปดูงานที่ต่างจังหวัดเป็นอาทิตย์ แม้จะประกาศรับสมัครพนักงานเอกสารคนใหม่ แต่ก็ยังไม่มีใครสมัครเข้ามาเลย
“เฮ้อ ค่าใช้จ่ายเยอะกว่าที่คิดอีกนะ” หลินพึมพำ
คิดไปคิดมา เธอไม่น่าไล่เลขาออกเลย ป่านเป็นคนขยันขันแข็ง แถมยังแบ่งเบาภาระหน้าที่การงานของเธอได้เป็นอย่างมาก แต่การที่พาคนงานมามีอะไรด้วยถึงในสำนักงานใหญ่แบบนี้ เป็นเฒ่าแก่ย้งก็คงไล่ออกอยู่ดี แต่หลินไม่รู้ทำไมว่าตอนนั้นเธอถึงไม่ตัดสินใจไล่ไอ้ธันดาออกด้วย
“เฮ้อออ”
หญิงสาวบิดขี้เกียจพร้อมกับหมุนคอไปมา เธอเครียดมาทั้งวัน มาถึงตอนนี้ก็อยากพักเต็มทน แต่ไม่ทันที่ร่างอวบอิ่มจะลุกขึ้นจากเก้าอี้นวม เสียงเคาะประตูห้องทำงานก็ดังขึ้น ก่อนที่ร่างหนาใหญ่กำยำผิวแทนเข้มจะยืนเด่นอยู่ตรงหน้า
“เจ้ครับ”
“นะ...นายมีอะไร” หลินตกใจเล็กน้อย...เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมา ในหัวของเธอก็มีแต่เรื่องของไอ้ธันดาเต็มไปหมด แม้จะอยากลบมันออกเท่าไหร่ก็ทำไมไม่ได้ แถมเวลาใช้ของเล่นสั่นสะท้านช่วยตัวเอง หลินก็แอบนึกถึงลีลาอันเร้าร้อนที่ไอ้แรงงานพม่าอัดกระแทกเลขาสาวคาโซฟา
“ผมมาเบิกเงินล่วงหน้าครับ”
“นายจะเอาไปทำอะไร”
“ทำ....ธุระครับ”
เจ้ใหญ่มองร่างสูงตั้งแต่หัวจรดเท้า แต่งตัวขนาดนี้ดูก็รู้ว่าคนงานของเธอจะเบิกเงินออกไปเที่ยวกินเหล้าในตัวเมือง แต่ถึงอย่างนั้นหลินก็หยิบบัญชีค่าแรงขึ้นมาดู ก่อนจะตรวจตราชื่อของไอ้ธันดาโดยละเอียด
“ไม่ได้” เสียงเล็กกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ...
“ทำไมครับ”
“เดือนที่แล้วนายเองก็เบิกไปแล้ว ฉันให้นายไม่ได้”
หลินปิดสมุดก่อนจะเก็บบัญชีไว้ดังเดิม เธอเตรียมตัวจะออกไปจากห้องทำงานแต่ก็โดนร่างสูงขวางทางเอาไว้
“นี่นายคิดจะทำอะไร ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ อยากโดนไล่ออกหรือไง”
“ก็ลองไล่ผมออกสิครับ”
ลมหายใจของหลินพ่นออกมาเร็วขึ้น เธอไม่คิดว่าไอ้ธันดาจะกล้าเล่นคำกับเธอมากถึงขนาดนี้ ไหนๆ ก็คิดจะไล่มันออกพร้อมกับเลขาสาวคนนั้นอยู่แล้ว ก็ไล่มันออกซะตรงนี้เลยก็แล้วกัน!