พี่คะ โรงแรมทำไมมันดูเงียบๆจังคะ พนักงานรีบหันหน้ามามองเจ้าของเสียงอย่างไว ด้วยท่าทีตกใจก่อนพูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่สั่นคลอ “ใช่ ใช่ คุณนิวที่จองห้องพักไว้หรือเปล่าคะ”
ผู้แต่ง
นัธทวัฒน์ บุรพวงเรื่องย่อ
พี่คะ โรงแรมทำไมมันดูเงียบๆจังคะ พนักงานรีบหันหน้ามามองเจ้าของเสียงอย่างไว ด้วยท่าทีตกใจก่อนพูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่สั่นคลอ “ใช่ ใช่ คุณนิวที่จองห้องพักไว้หรือเปล่าคะ”
ลึกลับ,สยองขวัญ,ผี,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
มันตามมาจากไหน
พี่คะ โรงแรมทำไมมันดูเงียบๆจังคะ พนักงานรีบหันหน้ามามองเจ้าของเสียงอย่างไว ด้วยท่าทีตกใจก่อนพูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่สั่นคลอ “ใช่ ใช่ คุณนิวที่จองห้องพักไว้หรือเปล่าคะ”
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม
ห้ามทำการคัดลอก เลียนแบบ หรือดัดแปลงเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของงานนี้
รวมทั้งการจัดเก็บ ถ่ายทอด สแกน บันทึก ถ่ายภาพ ไม่ว่าในรูปแบบหรือวิธีการใด ๆ
รวมถึงสื่ออิเล็กทรอนิกส์ เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของลิขสิทธิ์
หากพบเห็นการละเมิดลิขสิทธิ์ จะดำเนินคดีตามกฎหมายจนถึงที่สุด
ลิขสิทธิ์ :นัธทวัฒน์ บุรพวง สงวนลิขสิทธิ์ทุกประการ
นิยายเรื่อง มันตามมาจากไหน
วันเวลา ไม่สามารถ ทำให้เพื่อนทั้ง4คน ห่างหายจากกันได้ แม้เวลาผ่านไปนานแค่ไหน
นิว ต้นข้าว แคน ไข่ต้ม เพื่อนสนิทที่รู้จักกันมานาน สนิทกันตั้งแต่สมัยเรียน แต่ละคนต่างก็มีหน้าที่การงานที่แตกต่างกัน เขาทั้ง4คน ได้นัดพบเจอกันในทุกๆ ปี
“เห้ย ตอนนี้มาถึงไหนกันแล้ว”
นิว ถามเพื่อนทุกคนในไลน์กลุ่ม นิวคือสาวสวย ผู้ที่ไม่เคยกลัวอะไรทั้งสิ้นในโลกใบนี้
นิวเดินทางมาถึงโรงแรม ที่นิวนั้นได้จองเอาไว้ เพื่อนทั้ง3คน ได้ตอบกลับมาในไลน์กลุ่ม
“พวกกูใกล้จะถึงแล้ว มึงใจเย็นๆ ดิไอ้นิว” ต้นข้าว แคน ไข่ต้ม ต่างก็พากันหัวเราะชอบใจ
อย่างสนุกสนาน พร้อมกับเสียงเพลงที่เปิดเบาๆ ในรถ ที่พวกเขานั่งมา
“เอ่อๆ งั้นก็รีบมาหน่อยแล้วกัน เดี๋ยวกูจะขึ้นไปรอที่ห้องพ้กก่อนนะ วันนี้รู้สึกเหนื่อยมาก”
เพื่อนทั้ง 3คน ต่างก็พากันรับทราบ
นิวรีบเดินลงจากรถ และมองไปรอบๆ บริเวณ โรงแรม ที่พวกเขาจะมาพัก บรรยากาศดูเงียบเหงา รถไม่มี่จอดเลยสักคัน นอกจากรถของนิวที่เพิ่งมาจอดเมื่อกี้ นิวรีบเดินไปที่เคาท์เตอร์ เพื่อติดต่อขอกุญแจห้องพักที่ได้จองไว้ นิวเอ่ยถามพนักงาน
“พี่คะโรงแรมทำไมมันดูเงียบๆ จังคะ ” พนักงานรีบหันหน้ามามองเจ้าของเสียงอย่างไว
ด้วยท่าที ที่ตกใจก่อนพูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่สั่นคลอ
“ ใช่ ใช่ คุณนิว ที่จองห้องพักไว้หรือเปล่าคะ ”
สีหน้าของพนักงานดูหวาดกลัวอะไรสักอย่าง
“อ๋อ ใช่ใช่ค่ะ นิวเองค่ะที่จองห้องไว้ ”
พนักงานรีบหยิบกุญแจ ออกมา แล้วหันมองซ้ายมองขวา ด้วยท่าทีที่หวาดกลัวอะไรสักอย่าง ก่อนจะยื่นกุญแจให้นิว พร้อมพูดว่า “ทางขึ้นอยู่ตรงโน้นนะคะ ชั้น 2 ห้อง13”
นิวมองหน้าพนักงานด้วยความสงสัย ทำไมพนักงานถึงทำหน้าเช่นนั้น หรือว่าเขากลัวอะไรสักอย่าง นิวถามพนักงานกลับไปว่า
“พี่เป็นอะไรหรือเปล่าคะ ทำไมดูเหมือนกลัวอะไรสักอย่างเลย ”
“อ๋อ ไม่มีอะไรค่ะ คุณลูกค้า พอดีช่วงนี้ ไม่ค่อยสบายก็เลยเป็นอาการตัวสั่นๆ คะคุณลูกค้า
คุณลูกค้าเชิญขึ้นไปที่ห้องพักได้เลยนะคะ ”
นิวยืนงง ด้วยท่าทีสงสัย มันใช่หรอวะ นิวได้แต่คิดในใจ ขณะนิวกำลังคิด พนักงานก็รีบ พูด ขึ้นมาทันที “ ถ้าไม่มีอะไรแล้วขอตัวไปพักผ่อนก่อนนะคะ ” พนักงานพูดแล้วก็รีบวิ่งออกจากเคาน์เตอร์อย่างรวดเร็ว ปล่อยให้นิวยืนงงหนักยิ่งขึ้นไปอีก นิวได้แต่ยืนมองไปรอบๆ แบบงงๆ กับสิ่งที่นิวเจอในตอนนี้ พนักงานที่มีท่าทางที่แปลกๆ
ขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนนิยายเรื่องนี้นะครับ ❤️ หากชื่นชอบผลงานและอยากส่งกำลังใจ สามารถมอบเหรียญหรือของขวัญให้ผู้เขียนได้ตามความสะดวกครับ ทุกเหรียญ ทุกของขวัญ และทุกกำลังใจจากนักอ่าน มีความหมายมากกว่าที่คิด เพราะมันคือกำลังใจเล็ก ๆ ที่ช่วยให้ผู้เขียนมีแรงใจสร้างสรรค์เรื่องราวดี ๆ และพานิยายเรื่องนี้เดินทางต่อไปจนถึงตอนจบ ฝากติดตามตอนต่อ ๆ ไปด้วยนะครับ เรื่องราวยังมีอีกหลายอย่างที่กำลังรอให้นักอ่าน ได้ค้นพบ ขอบคุณจากใจสำหรับทุกเหรียญ ทุกของขวัญ ทุกของรางวัล และทุกการสนับสนุนครับ