ใครจะไปคิดว่าการไปยกเค้าบ้านคนอื่นจะทำให้ผมถูกจับมาอยู่ในห้องกับไอ้เด็กเปรตที่ไม่รู้ที่ไปที่มา ที่สำคัญประตูห้องนี้ไม่สามารถเปิดออกได้จนกว่าผมจะทำภารกิจผ่านตามที่พวกคนที่ลักพาตัวผมมากำหนด
ชาย-ชาย,ผู้ใหญ่,ไทย,NC,pwp,bl,plotteller, ploteller, plotteler,พล็อตเทลเลอร์, แอพแพนด้าแดง, แพนด้าแดง, พล็อตเทลเลอร์, รี้ดอะไร้ต์,รีดอะไรท์,รี้ดอะไรท์,รี้ดอะไร, tunwalai , ธัญวลัย, dek-d, เด็กดี, นิยายเด็กดี ,นิยายออนไลน์,อ่านนิยาย,นิยาย,อ่านนิยายออนไลน์,นักเขียน,นักอ่าน,งานเขียน,บทความ,เรื่องสั้น,ฟิค,แต่งฟิค,แต่งนิยาย
ใครจะไปคิดว่าการไปยกเค้าบ้านคนอื่นจะทำให้ผมถูกจับมาอยู่ในห้องกับไอ้เด็กเปรตที่ไม่รู้ที่ไปที่มา ที่สำคัญประตูห้องนี้ไม่สามารถเปิดออกได้จนกว่าผมจะทำภารกิจผ่านตามที่พวกคนที่ลักพาตัวผมมากำหนด
ผู้แต่ง
ลูกไก่สามตัว
เรื่องย่อ
เรื่องย่อ
หมูชายหนุ่มสุดสมาร์ทวัย 45 ปี ถูกเลิกจ้างกะทันหัน แฟนสาวบอกเลิก พอมาลงทุนธุรกิจก็พังจนเป็นหนี้ก้อนโต
หนำซ้ำเมื่อหันมาขับไรเดอร์ส่งอาหารประทังชีพจนคล้ำแดด ก็ประสบอุบัติเหตุจนรถพังยับไม่มีเงินซ่อม
วันหนึ่งขณะที่หมูไม่รู้จะทำอะไรต่อจากนี้ก็ถูกเพื่อนบ้านชักชวนให้สวมรอยเป็นโจรย่องเบาเข้าคฤหาสน์หรูท้ายซอยเพื่อหาเงินมาใช้หนี้และเป็นทุนทำเลี้ยงชีพต่อ
ทว่าการทำผิดกฎหมายครั้งแรกเขากลับถูกเพื่อนร่วมทีมหักหลังทิ้งให้อยู่ลำพัง พอจะหนีก็ถูกบุคคลลึกลับฉีดยาสลบ
หมูตื่นขึ้นมาอีกทีในห้องสี่เหลี่ยมประตูทางออกเป็นประตูเหล็กถูกล็อกด้วยกลอนแบบดิจิตอลไม่สามารถออกได้
ในห้องนั้นนอกจากตัวหมูแล้วยังมีชายหนุ่มชื่อเฟิร์สที่หน้าตาจิ้มลิ้มดูไร้พิษสงอ้างว่าตัวเองเป็นแค่เด็กขายพวงมาลัยริมทาง
ระหว่างที่หมูกำลังหาทางออกก็มีเสียงจากลำโพงมุมห้องก็ดังขึ้นบอกกับหมูและเฟิร์สว่าหากอยากออกจากห้องนี้ทั้งคู่ต้องทำภารกิจสวาทให้ผ่านสิบภารกิจ
"ภารกิจแรกพวกคุณทั้งสองคนต้องโม๊กให้อีกฝ่ายเสร็จแตกในปากของพวกคุณทั้งสองคนหลังภายในสิบนาที ถ้าพวกคุณทำสำเร็จพวกคุณก็จะได้ออกจากที่นี่เร็วขึ้น แต่ถ้าพวกคุณทำไม่สำเร็จนอกจากพวกคุณจะได้ออกจากที่นี่ช้ากว่าเดิมแล้ว พวกคุณสองจะต้องถูกลงโทษตลอดทั้งคืน"
หมูชายหนุ่มวัยสี่สิบห้าปีตกงานเพราะถูกเลิกจ้าง หนำซ้ำแฟนสาวที่คบมานานดันมาบอกเลิกด้วยเหตุผลที่ว่าเธอเจอคนที่ดีกว่า
เงินเก็บและเงินเลิกจ้างที่หมูได้รับหมูก็นำเอาไปทำธุรกิจไม่นานก็พังไม่เป็นท่า และยังเป็นหนี้ก้อนโตเนื่องจากกู้เงินมาเพื่อยื้อธุรกิจ
หลังจากนั้นหมูก็พยายามหางานทำแต่เนื่องจากอายุของเขาสี่สิบห้าปีจึงไม่มีบริษัทไหนจ้างงาน จนสุดท้ายหมูจึงตัดสินใจเป็นพนักงานขับส่งอาหารผ่านแอปพลิเคชันแต่ผ่านไปเดือนที่สองหมูก็ประสบอุบัติเหตุจนเจ็บหนักและรถพังเละต้องหาเงินมาซ่อม
ระหว่างที่หมูหมดหนทางคิดไม่ออกว่าจะต้องหาเงินจากไหนมาซ่อมรถ เข้มเพื่อนบ้านของเขาก็ได้เข้ามาเยี่ยมพร้อมกับพูดชักชวนให้หมูไปยกเค้าคฤหาสน์ท้ายซอยที่ผู้เป็นเจ้าของมักปล่อยปละละเลยแทบไม่มาพัก
หมูตอนแรกก็ปฏิเสธแต่พอเข้มพยายามพูดหว่านล้อมให้หมูเห็นถึงผลประโยชน์ที่หมูจะได้รับ จากใจที่ยืนหยัดในความถูกต้องก็อ่อนลงตอบตกลงเข้มไปโดยหารู้ไม่ว่าในอนาคตเขาจะต้องเจอะกับอะไร
หมู เข้ม และบอลเพื่อนของเข้ม แอบพากันเข้าไปในคฤหาสน์ผ่านทางท่าน้ำตามแผนที่ทั้งสามคนวางไว้
พอเข้าไปในตัวบ้านได้ เข้มและบอลก็หมูไปยังหน้าต่างที่ชำรุดแล้วเข้าไปในเรือนคฤหาสน์หลังโต
หมูยืนแข็งถือตื่นตากับความยิ่งใหญ่และการตกแต่งภายในด้วยของมีค่า จนเข้มและบอลต้องมาสะกิดให้ได้สติ
หมูและชายอีกสองคนรีบหยิบวัตถุโบราณในตู้โชว์ใส่กระเป๋า โดยไม่รู้เลยว่าการกระทำของพวกเขาถูกคนอื่นจ้องมองผ่านกล้องวงจรปิด
ไม่นานนักระหว่างที่หมูตั้งหน้าตั้งตาหยิบของมีค่าใส่กระเป๋าเดินทางที่พกมา หมูรู้เย็บวูบบรรยากาศรอบข้างเงียบกริบอย่างน่าสงสัยจึงหันไปมองรอบ ๆ
"ไอ้สองคนนั้นมันหายไปไหนเนี่ย เอ๊ะหรือว่าพวกมันจงใจทิ้งเราไว้ให้รับกรรมคนเดียวไม่ได้การแล้วแบบนี้ต้องเผ่น"
หมูรูดซิปกระเป๋าแล้วกำลังจะรีบออกไปจากคฤหาสน์หลังนี้แต่ทว่าจู่ ๆ เขาก็รู้สึกเจ็บแปลบที่หัวไหล่ซ้ายจึงหันมองไปก็เห็นว่าที่หัวไหล่ของเขาถูกเข็มฉีดยาปักลงมาจากนั้นหมูก็รู้สึกหนักหนังตาเป็นอย่างมากแล้วหลับไป
"โอ๊ย~ ปวดตัวชะมัดนี่เราอยู่ที่ไหนกันเนี่ย" หมูบิดตัวไปมาแล้วลุกขึ้นนั่งมองไปรอบห้อง ห้องนี้ไม่ต่างจากห้องพักในโรงแรมทั่วไป
นอกจากเตียงที่เขานอนอยู่ ก็มีโซฟา โต๊ะหน้าโทรทัศน์ โทรทัศน์ ตู้เย็น โต๊ะรับประทานอาหาร และตู้เสื้อผ้า แต่ที่ทำให้หมูตกใจจนหายง่วงเป็นปลิดทิ้งคือห้องน้ำภายในห้องมีผนังเป็นกระจกใสสามารถมองทะลุเข้าไปได้ด้านในมีอ่างล้างหน้า ชักโครก ฝักบัว และอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่
"ฮือ ๆ"
หมูหันไปมองตามเสียงร้องไห้ก็เห็นชายหนุ่มหน้าตาจิ้มลิ้มนั่งกำลังร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่ที่มุมห้อง
"นี่น้องชาย พวกเรากำลังอยู่ที่ไหนเนี่ย ห้องขังเหรอ แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่แฮะ" หมูเดินเข้าไปหาชายหนุ่มคนนั้นแล้วถาม
"ฮือ ๆ ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน ผมช่วยแม่ขายมาลัยอยู่ริมทางจู่ ๆ ก็สลบไปตื่นขึ้นมาอีกก็อยู่ในห้องนี้กับลุง"
"ห๊ะ! ลุงเลยเหรอ เรียกพี่ก็พอมั้ง"
"นี่ลุง เรากำลังถูกขังอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ ลุงยังจะคิดมากเรื่องผมเรียกลุงอีก" ชายหนุ่มคนนั้นหยุดร้องแล้วพูดโต้ตอบกับหมู
"จริงด้วย ที่ว่าถูกขังนี่ลองถีบประตูหรือยัง" หมูเดินไปประตูก็เห็นว่าประตูนี้เป็นแบบประตูอัจฉริยะต้องใส่รหัสเท่านั้นถึงจะออกไป
"ลุงก็ลองถีบดิถ้าขาไม่หัก ไม่เห็นเหรอว่ามันคือประตูเหล็ก"
"ไอ้เด็กเวรนี่"
"ใครไอ้เด็กเวรผมไม่ใช่เด็กนะผมอายุยี่สิบแล้ว อีกอย่างผมว่าเรามาทำความรู้จักกันไว้เถอะเราสองคนน่าจะต้องติดอยู่ในห้องนี้อีกนาน ผมชื่อเฟิร์สแล้วลุงล่ะชื่ออะไร" เฟิร์สลุกขึ้นยืนคุยกับหมูด้วยท่าทางสดใสดูไม่กังวลเลยสักนิด
"ถ้าอยากทำความรู้จักกันจริงเลิกเรียกพี่ว่าลุงเถอะ พี่ชื่อหมูพึ่งอายุสี่สิบห้าปีเอง"
"แก่กว่าแม่ผมอีก แม่ผมสี่สองเองเรียกลุงน่ะถูกแล้ว"
"เฟิร์ส" หมูทำเสียงเข้ม
"เรียกพี่หมูก็ได้ครับ (ลากเสียงยาว)"
หมูเลิกทำหน้าแล้วกลับมาทำหน้าปกติ
"แล้วเฟิร์สตื่นนานหรือยัง"
"ก่อนพี่ตื่นได้สักพัก"
ติ๊ด!
หมูและเฟิร์สหันมองไปยังหน้าจอโทรทัศน์ที่เปิดขึ้นมาเป็นรูปชายสวมชุดคลุมสีดำและสวมหน้ากากสีขาวมีลายใบหน้ายิ้ม
"สวัสดีคุณหมูคุณเฟิร์สยินดีต้อนรับสู่รายการห้องบังคับสวาท"
"นี่คุณเป็นใครปล่อยพวกผมไปนะ" หมูเดินไปหน้าโทรทัศน์แล้วโวยวาย
"ปล่อยไปแน่ครับแต่ว่าคุณต้องทำภารกิจให้ผ่านสิบภารกิจก่อน"
"ภารกิจบ้าภารกิจบออะไรผมไม่ทำผมจะกลับบ้าน"
"งั้นผมมีทางเลือกให้พวกคุณสองทางระหว่างให้ผมปล่อยพวกคุณให้ตำรวจกับอีกทางพวกคุณทำตามภารกิจที่ผมสั่งจนผ่านสิบภารกิจผมจะส่งพวกคุณกลับบ้านถึงที่พร้อมกับเงินหนึ่งล้านบาท"
"หนึ่งล้าน!" หมูและเฟิร์สพูดพร้อมกัน
"เอกสารสัญญาอยู่ที่โต๊ะข้างหน้านี้ ถ้าพวกคุณตกลงก็เซ็นซะผมให้เวลาพวกคุณตัดสินใจ สิบ เก้า แปด..."
หมูกับเฟิร์สไม่รอช้ารีบเซ็นเอกสารทันทีโดยไม่ได้อ่านสักนิด
"ในเมื่อพวกคุณเซ็นสัญญาเสร็จแล้ว คิก ๆ งั้นเรามาเริ่มจากการเตรียมตัวพวกคุณก่อน"
พอชายในจอพูดจบในห้องก็มีควันพุ่งเข้ามาจากรอบ ๆ ห้องจนทั้งสองหลับไปอีกครั้ง ตื่นขึ้นมาอีกทีหมูและเฟิร์สก็อยู่ในสภาพโป๊เปลือยถูกโกนขนที่รักแร้และอวัยวะเพศจนเกลี้ยงและที่คอของพวกเขามีปลอกคอสวมอยู่
"นี่มันเรื่องบ้าอะไรขนของผมหายไปไหนหมดเนี่ย คอที่คอทำไมต้องสวมให้พวกเราด้วย" หมูตื่นมาก็โวยวายยกใหญ่
"คิก ๆ เตรียมตัวให้พวกคุณไงเวลาบ๊วบขนจะได้ระคายคอไม่แหย่จมูก ส่วนปลอกคอนั้นเป็นปลอกคอไฟฟ้าสวมไว้ให้พวกนายเพื่อป้องกันเวลาพวกนายไม่ทำตามบทลงโทษ"
"บทลงโทษ บทลงโทษอะไร"
"ถ้าพวกคุณทำภารกิจสำเร็จคุณจะได้ออกจากห้องนี้เร็วขึ้น แต่ถ้าทำไม่สำเร็จนอกจากคุณจะได้ออกจากห้องช้าแล้วพวกคุณต้องถูกทำโทษที่ทำไม่สำเร็จ ถ้าคุณไม่ยอมทำตามบทลงโทษที่ผมสั่งปลอกคอไฟฟ้าที่พวกคุณสวมก็จะปล่อยกระแสไฟฟ้าออกมาช็อตเป็นการลงโทษพวกคุณแทน"
"นี่มันไม่มากไปเหรอพวกเราเป็นคนนะ" หมูเอามือจับปลอกคอแล้วกลืนน้ำลายด้วยความตระหนก
"ผมให้เงินพวกคุณสองคนละตั้งหนึ่งล้าน จะให้ทำเหมือนรายการโป๊ช่องอื่น ๆ ได้ไงมันก็ต้องมีลูกเล่นหน่อยสิ ถ้าคุณไม่ดื้อทำตามบทลงโทษผมก็ไม่ช็อตคุณหรอกแค่นั้นเอง"
หมูกำหมัดแน่นรู้สึกไม่พอใจ จากนั้นเขาก็หันไปมองเฟิร์สเพื่อนร่วมชะตากรรมของเขา
"นี่เฟิร์สไม่คิดจะเถียงหรือโต้ตอบบ้างหรือไง ทนได้ไงเนี่ย"
"ผมมีทางเลือกอื่นเหรอ เรามาตั้งใจทำภารกิจให้มันจบเร็ว ๆ กันเถอะ แม่ผมรออยู่" เฟิร์สมองหมูทำตาปริบ ๆ
"เฮ้ออ จริงสิชีวิตไอ้น้องเฟิร์สนี่น่าสงสารกว่าเราเยอะ นี่มึงน่ะรีบบอกมาสิภารกิจแรกจะให้พวกกูทำอะไร"
"ภารกิจแรกพวกคุณทั้งสองคนต้องโม๊กให้อีกฝ่ายเสร็จแตกในปากของพวกคุณทั้งสองคนภายในสิบนาที ถ้าพวกคุณทำสำเร็จพวกคุณก็จะได้ออกจากที่นี่เร็วขึ้น แต่ถ้าพวกคุณทำไม่สำเร็จนอกจากพวกคุณจะได้ออกจากที่นี่ช้ากว่าเดิมแล้ว พวกคุณสองจะต้องถูกลงโทษตลอดทั้งคืน"